ಹರಿರುವಾಚ-। ಕೃತೇ ಯುಗೇ ಮಹಾರಾಜ ಯದಾ ಸ್ತೋಷ್ಯಂತಿ ಮಾನವಾಃ । ತದಾ ಮೋಕ್ಷಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯಂತಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಹರಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಮಾನವರು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಮಾಸಮಾತ್ರೇಣ ಷಡ್ಭಿರ್ಮಾಸೈಸ್ತು ದ್ವಾಪರೇ । ವರ್ಷೇಣೈಕೇನ ಚ ಕಲೌ ಯೇ ಜಪಂತಿ ಚ ಮಾನವಾಃ
ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಜಪ ಮಾಡಿದರೂ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಜಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಯಾರು ಈ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—
ಸ್ವರ್ಗಂ ಪ್ರಯಾಂತಿ ರಾಜೇಂದ್ರ ವೈಷ್ಣವಂ ಗತಿದಾಯಕಮ್ । ತ್ರಿಕಾಲಮೇಕಕಾಲಂ ವಾ ಸ್ನಾತೋ ಜಪತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ
ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹಾಗೂ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೂ—
ಯಂ ಯಂ ತು ವಾಂಛತೇ ಕಾಮಂ ಸ ಸ ತಸ್ಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಕ್ಷತ್ರಿಯೋ ಜಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಧನಧಾನ್ಯೈರಲಂಕೃತಃ
ಯಾವ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅದು ಅವನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಧನ-ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ವೈಶ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸುಖೀ ಶೂದ್ರೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಅಂತ್ಯಜಂ ಶ್ರಾವಯೇದ್ಯೋಯಂ ಪಾಪಾನ್ಮುಕ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ವೈಶ್ಯನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶೂದ್ರನು ಉನ್ನತಿಗೆ ಏರುತ್ತಾನೆ; ಯಾರು ಅಂತ್ಯಜರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರಾವಕೋ ನರಕಂ ಘೋರಂ ಕದಾಚಿನ್ನೈವ ಪಶ್ಯತಿ । ಮಮ ಸ್ತೋತ್ರಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಸರ್ವಸಿದ್ಧೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಕೇಳುವವನಿಗೆ ಭಯಾನಕ ನರಕವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಸ್ತೋತ್ರದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲ সিদ্ধಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ಭೋಜ್ಯಮಾನೈಶ್ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇ ಪಠಿಷ್ಯತಿ । ಪಿತರೋ ವೈಷ್ಣವಂ ಲೋಕಂ ತೃಪ್ತಾ ಯಾಸ್ಯಂತಿ ಭೂಪತೇ
ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ತರ್ಪಣಾಂತೇ ಜಪಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾಥ ಕ್ಷತ್ರಿಯಃ । ಪಿಬಂತಿ ಚಾಮೃತಂ ತಸ್ಯ ಪಿತರೋ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಾಃ
ತರ್ಪಣದ ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಥವಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಹೋಮೇಷು ಯಜ್ಞಮಧ್ಯೇ ಚ ಭಾವಾಜ್ಜಪತಿ ಮಾನವಃ । ತತ್ರ ವಿಘ್ನಾ ನ ಜಾಯಂತೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾನವನು ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ವಿಷಮೇ ದುರ್ಗಸಂಸ್ಥಾನೇ ಹಿಂಸ್ರವ್ಯಾಘ್ರಸ್ಯ ಸಂಕಟೇ । ಚೌರಾಣಾಂ ಸಂಕಟೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತತ್ರ ಸ್ತೋತ್ರಮುದೀರಯೇತ್
ಅಪಾಯಕರವಾದ ಕಠಿಣ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಥವಾ ಹುಲಿ ಭಯದಲ್ಲಿ, ದೋಸೆಯರ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.
ತತ್ರ ಶಾಂತಿರ್ಮಹಾರಾಜ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಅನ್ಯೇಷ್ವೇವ ಸುಭವ್ಯೇಷು ರಾಜದ್ವಾರೇ ಗತೇ ನರೇ
ಅಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಶಾಂತಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಇತರ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅರಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹತ್ತುವಾಗ—
ವಾಸುದೇವಾಭಿಧಾನಸ್ಯ ಅಯುತಂ ಜಪತೇ ನರಃ । ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೇಣ ಸಂಸ್ನಾತಃ ಕ್ರೋಧಲೋಭವಿವರ್ಜಿತಃ
ವಾಸುದೇವ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಲೋಭವನ್ನು ತೊರೆದು—
ತಿಲತಂಡುಲಕೈರ್ಹೋಮಂ ದಶಾಂಶಮಾಜ್ಯಮಿಶ್ರಿತಮ್ । ವಾಸುದೇವಂ ಪ್ರಪೂಜ್ಯೈವ ದದ್ಯಾತ್ಪ್ರಯತಮಾನಸಃ
ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ, ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಭಾಗದ ಒಂದನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಶ್ಲೋಕಂ ಪ್ರತಿ ತತೋ ದೇಯಂ ಹೋಮಂ ಧ್ಯಾನೇನ ಮಾನವೈಃ । ತೇಷಾಂ ಸುಭೃತ್ಯವನ್ನಿತ್ಯಂ ಪಾರ್ಶ್ವಂ ನೈವ ತ್ಯಜಾಮ್ಯಹಮ್
ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕದ ನಂತರ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಂತಹ ಭಕ್ತ ಸೇವಕರ ಪಕ್ಕವನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಲೌ ಯುಗೇ ಸುಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸ್ತೋತ್ರೇ ದಾಸ್ಯಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯತಿ । ವೇದಭಂಗಪ್ರಸಂಗೇನ ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯ ನ ದೀಯತೇ
ಕಲಿಯುಗವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಂದಾಗ, ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೆ ದಾಸ್ಯಭಾವ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ವೇದಗಳ ಹೀನತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ನೀಡಬಾರದು—
ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಾರ್ಥಃ ಸ ಚೈವ ಹಿ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಏವಂ ಹಿ ಸಫಲಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಮಯಾ ಭೂಪ ಕೃತಂ ಶೃಣು
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾನು ರಚಿಸಿದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ—ಕೇಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನಿರ್ಮಿತಂ ತೇನ ಜಪ್ತಂ ರುದ್ರೇಣ ವೈ ಪುರಾ । ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾವಿನಿರ್ಮುಕ್ತ ಇಂದ್ರೋ ಮುಕ್ತಶ್ಚ ಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್
ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಜಪಿಸಿದ್ದನು; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರನು ಕೂಡ ತನ್ನ ದೋಷದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದ್ದನು.
ದೇವಾಶ್ಚ ಋಷಯೋ ಗುಹ್ಯಾಃ ಸಿದ್ಧವಿದ್ಯಾಧರಾಮರಾಃ । ನಾಗೈಸ್ತು ಪೂಜಿತಂ ಸ್ತೋತ್ರಮಾಪುಃ ಸಿದ್ಧಿಂ ಮನೀಪ್ಸಿತಾಮ್
ದೇವತೆಗಳು, ಗುಪ್ತ ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಅಮರರು ಮತ್ತು ನಾಗರು—ಇವರು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
ಪುಣ್ಯೋ ಧನ್ಯಃ ಸ ವೈ ದಾತಾ ಪುತ್ರವಾನ್ಹಿ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಜಪಿಷ್ಯತಿ ಮಮ ಸ್ತೋತ್ರಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ
ಯಾರು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಧನ್ಯರು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಿಗಂತು ಮಕ್ಕಳಾಗುವುದು ಖಚಿತ. ನನ್ನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು, ಇದನ್ನು ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಯೋಚನೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಆಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಮಮ ಸ್ಥಾನಂ ನೃಪೋತ್ತಮ । ಹಸ್ತಾವಲಂಬನಂ ದತ್ತಂ ಹರಿಣಾ ತಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ
ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಾ; ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ.
ನೇದುರ್ದುಂದುಭಯಸ್ತತ್ರ ಗಂಧರ್ವಾ ಲಲಿತಂ ಜಗುಃ । ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ
ಅಲ್ಲಿ ಡುಂಡುಭಿಗಳು ಬಾರಲಿಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವರು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾಡಿದರು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಪ್ಸರಸರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ ಹೂಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.
ದೇವಾಶ್ಚ ಋಷಯಃ ಸರ್ವೇ ವೇದಸ್ತೋತ್ರೈಃ ಸ್ತುವಂತಿ ತೇ । ತತೋ ದಯಿತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಜಗಾಮ ನೃಪತಿರ್ಹರಿಮ್
ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ವೇದದ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು; ನಂತರ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜನು ಹರಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದನು.
ತಂ ಸ್ತೂಯಮಾನಂ ಸುರಸಿದ್ಧಸಂಘೈಃ ಸ ವಿಜ್ವಲಃ ಪಶ್ಯತಿ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಃ । ಸಮಾಗತಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ಯತ್ರ ವೈ ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಚ ವೇಗೇನ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಃ
ಅವನು ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ವೇಗವಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಭೂಮಿಖಂಡೇ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನೇ ಗುರುತೀರ್ಥೇ ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರೇ ನವನವತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇಂತು ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಗುರುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಚ್ಯವನನ ಕಥೆಯ ನವ್ಯನವತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ- ನರ್ಮದಾಯಾಸ್ತಟೇ ರಮ್ಯೇ ವಟೇ ತಿಷ್ಠತಿ ವೈ ಪಿತಾ । ವಿಜ್ವಲೋಽಪಿ ಸಮಾಯಾತಃ ಪಿತರಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಸಃ
ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದನು: ನರ್ಮದೆಯ ಸುಂದರ ತಟದಲ್ಲಿ, ವಟವೃಕ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ತಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ವಿಜ್ವಲ ಕೂಡ ಬಂದನು ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ವಾಸುದೇವಾಭಿಧಾನಸ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಮಹಾಮತಿಃ । ಸಮಾಚಷ್ಟೇ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಮಹಿಮಾನಂ ಪಿತುಃ ಪುರಃ
ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಅವನು, ವಾಸುದೇವನ ಹೆಸರಿನ ಸ್ತೋತ್ರದ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ವಿವರಿಸಿದನು.
ಯಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಸಮಾಗತ್ಯ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ವರಂ ಶುಭಮ್ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಸುಪ್ರಸನ್ನೇನ ಚೇತಸಾ
ಯಾವಂತೆ ವಿಷ್ಣುವು ಸ್ವತಃ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಶುಭವಾದ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಹಾಗೆ ಅವನು ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು.
ಕುಂಜಲೋಪಿ ಚ ವೃತ್ತಾಂತಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಸ ಭೂಪತೇಃ । ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾವಿಷ್ಟಃ ಪುತ್ರಮಾಲಿಂಗ್ಯ ವಿಜ್ವಲಮ್
ವಿಜ್ವಲನಿಂದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ ಕುಂಜಲ, ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಆಹ ಪುಣ್ಯಂ ಕೃತಂ ವತ್ಸ ತ್ವಯಾ ರಾಜ್ಞೇ ಮಹಾತ್ಮನೇ । ಉಪಕಾರಂ ಮಹಾಪುಣ್ಯಂ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಕೀರ್ತನಾತ್
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ವತ್ಸ, ನೀನು ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನಿಗೆ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೆ; ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೆ.'
ಏವಮಾಭಾಷ್ಯ ತಂ ಪುತ್ರಮಾಶೀರ್ಭಿರಭಿನಂದ್ಯ ಚ । ಪುತ್ರಂ ದೇವಸಮೋಪೇತಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಚೈವ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಹೀಗೆ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತು ಹೇಳಿ, ಶುಭಾಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಮಗನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೊಗಳಿದರು.