ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಥಾ ರಾಜಾ ತಾಮುವಾಚ ವರಾನನಾಮ್ । ಚಿಂತಿತಂ ಯನ್ಮಯಾ ದೇವಿ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ಹಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಆ ಸುಂದರಮುಖಿಯಾದ ದೇವಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವಿಯೆ, ನಾನು ಯಾವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಈಗ ಕೇಳು.'
ಮಾನಭಂಗೋ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ನೈವ ಸ್ವಸ್ಯ ಮನಃಪ್ರಿಯೇ । ಮಯಿ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗತೇ ಕಾಂತೇ ಪ್ರಜಾ ದೀನಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ನಾನು ಮಾನಭಂಗವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಹೃದಯಪ್ರಿಯೆಯೆ; ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಸುಂದರಿಯೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳು ದೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ತ್ರಾಸಯಿಷ್ಯತಿ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಯಮಸ್ತು ವ್ಯಾಧಿಭಿಃ ಪ್ರಜಾಃ । ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಂ ವರಾನನೇ
ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ಯಮನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರೋಗಗಳಿಂದ ಕಾಡುತ್ತಾನೆ; ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮಾಭಾಷ್ಯ ತಾಂ ರಾಜಾ ಸಮಾಹೂಯ ಸುತೋತ್ತಮಮ್ । ಪೂರುಂ ತಂ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞಂ ಜರಾಯುಕ್ತಂ ಮಹಾಮತಿಮ್
ಹೀಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಮಹಾಮತಿ, ವೃದ್ಧನಾದ ಪುತ್ರ ಪುರುವನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದನು.
ಏಹ್ಯೇಹಿ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ಧರ್ಮಂ ಜಾನಾಸಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ । ಮಮಾಜ್ಞಯಾ ಹಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನ್ಧರ್ಮಃ ಸಂಪಾಲಿತಸ್ತ್ವಯಾ
ಬಾ, ಬಾ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನೇ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯೆ; ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ಜರಾ ಮೇ ದೀಯತಾಂ ತಾತ ತಾರುಣ್ಯಂ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ಪುನಃ । ರಾಜ್ಯಂ ಕುರು ಮಮೇದಂ ತ್ವಂ ಸಕೋಶಬಲವಾಹನಮ್
ಮಗನೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದು, ನಿನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು. ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನೂ, ಸೇನೆಯೂ, ರಥಗಳೂಳ್ಳ ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಆಡಿಸು.
ಆಸಮುದ್ರಾಂ ಪ್ರಭುಂಕ್ಷ್ವ ತ್ವಂ ರತ್ನಪೂರ್ಣಾಂ ವಸುಂಧರಾಮ್ । ಮಯಾ ದತ್ತಾಂ ಮಹಾಭಾಗ ಸಗ್ರಾಮವನಪತ್ತನಾಮ್
ಸಮುದ್ರವರೆಗೆ ಹಬ್ಬಿರುವ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಗ್ರಾಮಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಪಟ್ಟಣಗಳೊಡನೆ, ಮಹಾಭಾಗನೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸು.
ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪಾಲನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಚ ಸದಾನಘ । ದುಷ್ಟಾನಾಂ ಶಾಸನಂ ನಿತ್ಯಂ ಸಾಧೂನಾಂ ಪರಿಪಾಲನಮ್
ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಸದಾ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಕೆಲಸ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಿಕ್ಷಿಸು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳನ್ನೆಂದೂ ರಕ್ಷಿಸು.
ಕರ್ತವ್ಯಂ ಚ ತ್ವಯಾ ವತ್ಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರಮಾಣತಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಮಹಾಭಾಗ ವಿಧಿನಾಪಿ ಸ್ವಕರ್ಮಣಾ
ನೀನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಡವಳಿಕೆ ತೋರಬೇಕು, ಮಗನೇ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು, ಧನ್ಯನೇ.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಪಾಲನಂ ಕಾರ್ಯಂ ಯಸ್ಮಾತ್ಪೂಜ್ಯಾ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ । ಪಂಚಮೇ ಸಪ್ತಮೇ ಘಸ್ರೇ ಕೋಶಂ ಪಶ್ಯ ವಿಪಶ್ಚಿತಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜ್ಯರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಐದನೇ, ಏಳನೇ, ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಧಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸು, ಜ್ಞಾನಿಯೇ.
ಬಲಂ ಚ ನಿತ್ಯಂ ಸಂಪೂಜ್ಯಂ ಪ್ರಸಾದಧನಭೋಜನೈಃ । ಚಾರಚಕ್ಷುರ್ಭವಸ್ವ ತ್ವಂ ನಿತ್ಯಂ ದಾನಪರೋ ಭವ
ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸದಾ ದಾನ, ಹಣ ಮತ್ತು ಊಟದಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಯಾವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ದಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.
ಭವ ಸ್ವನಿಯತೋ ಮಂತ್ರೇ ಸದಾ ಗೋಪ್ಯಃ ಸುಪಂಡಿತೈಃ । ನಿಯತಾತ್ಮಾ ಭವ ಸ್ವತ್ವಂ ಮಾ ಗಚ್ಛ ಮೃಗಯಾಂ ಸುತ
ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇರಲಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪಂಡಿತರಿಗೂ ಗುಪ್ತವಾಗಿಡು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಉಳಿಸು, ಮೃಗಯೆಗೆ ಹೋಗಬೇಡ, ಮಗನೇ.
ವಿಶ್ವಾಸಃ ಕಸ್ಯ ನೋ ಕಾರ್ಯಃ ಸ್ತ್ರೀಷು ಕೋಶೇ ಮಹಾಬಲೇ । ಪಾತ್ರಾಣಾಂ ತ್ವಂ ತು ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕಲಾನಾಂ ಕುರು ಸಂಗ್ರಹಮ್
ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ, ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಬಾರದು. ಆದರೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಯಜ ಯಜ್ಞೈರ್ಹೃಷೀಕೇಶಂ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ಭವ ಸರ್ವದಾ । ಪ್ರಜಾನಾಂ ಕಂಟಕಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಮರ್ದಯಸ್ವ ದಿನೇ ದಿನೇ
ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು, ಸದಾ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಾಗಿರು. ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಕೆಡುಕನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿವಾರಿಸು.
ಪ್ರಜಾನಾಂ ವಾಂಛಿತಂ ಸರ್ವಮರ್ಪಯಸ್ವ ದಿನೇ ದಿನೇ । ಪ್ರಜಾಸೌಖ್ಯಂ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಜಾಃ ಪೋಷಯ ಪುತ್ರಕ
ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನೀಡು. ಅವರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು, ಅವರನ್ನು ಪೋಷಿಸು, ಮಗನೇ.
ಸ್ವಕೋ ವಂಶಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಃ ಪರದಾರೇಷು ಮಾ ಕೃಥಾಃ । ಮತಿಂ ದುಷ್ಟಾಂ ಪರಸ್ವೇಷು ಪೂರ್ವಾನನ್ವೇಹಿ ಸರ್ವದಾ
ನಿನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಬೇಡ. ಪರರ ಆಸ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ದುಷ್ಟವಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ದೂರವಿಡು, ಪಿತೃಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸು.
ವೇದಾನಾಂ ಹಿ ಸದಾ ಚಿಂತಾ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಾಂ ಹಿ ಚ ಸರ್ವದಾ । ಕುರುಷ್ವೈವಂ ಸದಾ ವತ್ಸ ಶಸ್ತ್ರಾಭ್ಯಾಸರತೋ ಭವ
ವೇದಗಳನ್ನೂ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸದಾ ಚಿಂತಿಸು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಶಸ್ತ್ರಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿರು, ಮಗನೇ.
ಸಂತುಷ್ಟಃ ಸರ್ವದಾ ವತ್ಸ ಸ್ವಶಯ್ಯಾ ನಿರತೋ ಭವ । ಗಜಸ್ಯ ವಾಜಿನೋಭ್ಯಾಸಂ ಸ್ಯಂದನಸ್ಯ ಚ ಸರ್ವದಾ
ಯಾವಾಗಲೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿರು, ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಇಷ್ಟಪಡು. ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ರಥಗಳ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡು.
ಏವಮಾದಿಶ್ಯ ತಂ ಪುತ್ರಮಾಶೀರ್ಭಿರಭಿನಂದ್ಯ ಚ । ಸ್ವಹಸ್ತೇನ ಚ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಕರೇ ದತ್ತಂ ಸ್ವಮಾಯುಧಮ್
ಹೀಗೆ ಮಗನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಶುಭಾಶಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ತನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ಸ್ವಂತ ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ಸ್ವಾಂ ಜರಾಂ ತು ಸಮಾಗೃಹ್ಯ ದತ್ತ್ವಾ ತಾರುಣ್ಯಮಸ್ಯ ಚ । ಗಂತುಕಾಮಸ್ತತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಯಾತಿಃ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ
ತಾನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಯುವಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಗನಿಗೆ ನೀಡಿ, ಆ ಪೃಥಿವೀಪತಿ ಯಯಾತಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟನು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಭೂಮಿಖಂಡೇ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನೇ ಮಾತಾಪಿತೃತೀರ್ಥವರ್ಣನೇ ಯಯಾತಿಚರಿತ್ರೇ ದ್ವ್ಯಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇಂತಾಗಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಮಾತಾಪಿತೃತೀರ್ಥಗಳ ವರ್ಣನೆಯಲ್ಲಿ, ಯಯಾತಿ ಚರಿತ್ರೆಯ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.
ಸುಕರ್ಮೋವಾಚ- ಸಮಾಹೂಯ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾ ದ್ವೀಪಾನಾಂ ವಸುಧಾಧಿಪಃ । ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾವಿಷ್ಟ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ದ್ವೀಪಗಳ ಭೂಪತಿ ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಇಂದ್ರಲೋಕಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ರುದ್ರಲೋಕಮತಃ ಪರಮ್ । ವೈಷ್ಣವಂ ಸರ್ವಪಾಪಘ್ನಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಗತಿದಾಯಕಮ್
ಇಂದ್ರಲೋಕ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ, ನಂತರ ರುದ್ರಲೋಕ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಗತಿಯನ್ನೂ ನೀಡುವ ವೈಷ್ಣವಲೋಕ—
ವ್ರಜಾಮ್ಯಹಂ ನ ಸಂದೇಹೋ ಹ್ಯನಯಾ ಸಹ ಸತ್ತಮಾಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವೈಶ್ಯಾಃ ಸಶೂದ್ರಾ ಶ್ಚ ಪ್ರಜಾ ಮಮ
ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರರು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳು.
ಸುಖೇನಾಪಿ ಸಕುಟುಂಬೈಃ ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ತು ಮಹೀತಲೇ । ಪೂರುರೇಷ ಮಹಾಭಾಗೋ ಭವತಾಂ ಪಾಲಕಸ್ತ್ವಿಹ
ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸಬೇಕು. ಈ ಪುರು ಮಹಾಭಾಗನು ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಕನಾಗಿರುವನು.
ಸ್ಥಾಪಿತೋಸ್ತಿ ಮಯಾ ಲೋಕಾ ರಾಜಾ ಧೀರಃ ಸದಂಡಕಃ । ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಜಾ ರಾಜಾನಮಬ್ರುವನ್
ನಾನು ಅವನನ್ನು ಲೋಕಪಾಲಕನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಅವನು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ಸದಾ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಶ್ರೂಯತೇ ಸರ್ವವೇದೇಷು ಪುರಾಣೇಷು ನೃಪೋತ್ತಮ । ಧರ್ಮ ಏವಂ ಯತೋ ಲೋಕೇ ನ ದೃಷ್ಟಃ ಕೇನ ವೈ ಪುರಾ
ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂತಹ ಧರ್ಮವನ್ನು ಯಾರೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಂಡಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
ದೃಷ್ಟೋಸ್ಮಾಭಿರಸೌ ಧರ್ಮೋ ದಶಾಂಗಃ ಸತ್ಯವಲ್ಲಭಃ । ಸೋಮವಂಶಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ನಹುಷಸ್ಯ ಮಹಾಗೃಹೇ
ನಾವು ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ; ಇದು ಹತ್ತು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವದು, ಸೋಮವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದದು, ನಹುಷನ ಮಹಾ ಮನೆತನದಲ್ಲಿದೆ.
ಹಸ್ತಪಾದಮುಖೈರ್ಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವಾಚಾರಪ್ರಚಾರಕಃ । ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನಃ ಪುಣ್ಯಾನಾಂ ಚ ಮಹಾನಿಧಿಃ
ಈ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಕೈ, ಕಾಲು, ಬಾಯಿ ಇವೆ; ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನವೂ ವಿವೇಕವೂ ತುಂಬಿದೆ; ಪುಣ್ಯಗಳ ಮಹಾ ಭಂಡಾರವಾಗಿದೆ.
ಗುಣಾನಾಂ ಹಿ ಮಹಾರಾಜ ಆಕರಃ ಸತ್ಯಪಂಡಿತಃ । ಕುರ್ವಂತಿ ಚ ಮಹಾಧರ್ಮಂ ಸತ್ಯವಂತೋ ಮಹೌಜಸಃ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಗುಣಗಳ ಖಜಾನೆ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನು; ಸತ್ಯಪ್ರಿಯರು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು, ಮಹಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.