ಶುಭಾಶುಭಂ ಚ ಭೂಪಾಲಂ ಪ್ರತ್ಯವೋಚದ್ವರಾನನಾ । ಪ್ರಹಸ್ಯೈವ ಗತಾ ಶೀಘ್ರಂ ವೀಣಾದಂಡಕರಾಽಬಲಾ
ಚೆಲುವಾದ ಮುಖದಿಂದ, ಆಕೆ ರಾಜನಿಗೆ ಶುಭ-ಅಶುಭದ ಬಗ್ಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ, ವೀಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಆ ಮಹಿಳೆ ವೇಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಳು.
ವಿಸ್ಮಯೇನಾಪಿ ರಾಜೇಂದ್ರೋ ಮಹತಾ ವ್ಯಾಪಿತಸ್ತದಾ । ಮಯಾ ಸಂಭಾಷಿತಾ ಚೇಯಂ ಮಾಂ ನ ಬ್ರೂತೇ ಸ್ಮ ಸೋತ್ತರಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು; ನಾನು ಆಕೆಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರೂ, ಆಕೆ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
ಪುನಶ್ಚಿಂತಾಂ ಸಮಾಪೇದೇ ಯಯಾತಿಃ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ । ಯೋ ವೈ ಮೃಗೋ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಶ್ಚತುಃಶೃಂಗಃ ಸುವರ್ಣಕಃ
ಮತ್ತೆ ಯಯಾತಿ ಎಂಬ ಭೂಪಾಲನು ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು: 'ನಾನು ನೋಡಿದ ಆ ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಬಂಗಾರದ ಮೃಗ—'
ತಸ್ಮಾನ್ನಾರೀ ಸಮುದ್ಭೂತಾ ತತ್ಸತ್ಯಂ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ । ಮಾಯಾರೂಪಮಿದಂ ಸತ್ಯಂ ದಾನವಾನಾಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
'ಅದರಲ್ಲಿಂದ ಈ ಮಹಿಳೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದಳು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಇದು ಖಂಡಿತ ದಾನವರ ಮಾಯಾರೂಪ.'
ಚಿಂತಯಿತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ರಾಜಾ ಯಯಾತಿರ್ನಹುಷಾತ್ಮಜಃ । ಯಾವಚ್ಚಿಂತಯತೇ ರಾಜಾ ತಾವನ್ನಾರೀ ಮಹಾವನೇ
ನಹುಷನ ಪುತ್ರನಾದ ಯಯಾತಿ ರಾಜನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸಿ, ಇನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಿಳೆ—
ಅಂತರ್ಧಾನಂ ಗತಾ ವಿಪ್ರ ಪ್ರಹಸ್ಯ ನೃಪನಂದನಮ್ । ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಗೀತಂ ಸುಸ್ವರಂ ಪುನರೇವ ತತ್
—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ರಾಜಕುಮಾರನತ್ತ ನಗುತ್ತಾ, ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಧುರವಾದ ಗೀತಧ್ವನಿ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿಬಂತು.
ಶುಶ್ರುವೇ ಪರಮಂ ದಿವ್ಯಂ ಮೂರ್ಛನಾತಾನಸಂಯುತಮ್ । ಜಗಾಮ ಸತ್ವರಂ ರಾಜಾ ಯತ್ರ ಗೀತಧ್ವನಿರ್ಮಹಾನ್
ಅವನು ಪರಮ ದಿವ್ಯವಾದ, ವಿವಿಧ ರಾಗ-ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಮಹಾ ಗೀತಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ಜಲಾಂತೇ ಪುಷ್ಕರಂ ಚೈವ ಸಹಸ್ರದಲಮುತ್ತಮಮ್ । ತಸ್ಯೋಪರಿ ವರಾ ನಾರೀ ಶೀಲರೂಪಗುಣಾನ್ವಿತಾ
ನೀರಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಹೂವಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಅದ್ಭುತ ಕಮಲವಿತ್ತು; ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ಶೀಲರೂಪಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.
ದಿವ್ಯಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನಾ ದಿವ್ಯಾಭರಣಭೂಷಿತಾ । ದಿವ್ಯೈರ್ಭಾವೈಃ ಪ್ರಭಾತ್ಯೇಕಾ ವೀಣಾದಂಡಕರಾವಿಲಾ
ಆಕೆ ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಳು, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಳು; ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ವೀಣೆಯ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು.
ಗಾಯಂತೀ ಸುಸ್ವರಂ ಗೀತಂ ತಾಲಮಾನಲಯಾನ್ವಿತಮ್ । ತೇನ ಗೀತಪ್ರಭಾವೇಣ ಮೋಹಯಂತೀ ಚರಾಚರಾನ್
ಆಕೆ ಸುಸ್ವರದಲ್ಲಿ, ತಾಳಮೇಳದೊಂದಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಆಕೆ ಹಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ದೇವಾನ್ಮುನಿಗಣಾನ್ಸರ್ವಾನ್ದೈತ್ಯಾನ್ಗಂಧರ್ವಕಿನ್ನರಾನ್ । ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀಂ ರೂಪತೇಜೋಪಶಾಲಿನೀಮ್
ಅವಳನ್ನು, ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಸುಂದರತೆಯೂ ಕಿರಣಗಳೂ ತುಂಬಿರುವ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ದೈತ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು—allರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು.
ಸಂಸಾರೇ ನಾಸ್ತಿ ಚೈವಾನ್ಯಾ ನಾರೀದೃಶೀ ಚರಾಚರೇ । ಪುರಾ ನಟೋ ಜರಾಯುಕ್ತೋ ನೃಪತೇಃ ಕಾಯಮೇವ ಹಿ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಚಲಿಸುವದೋ ನಿಲ್ಲುವದೋ, ಅವಳಂತಹ ಹೆಂಗಸು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಹಿಂದೆ, ವಯಸ್ಸಾದ ನಟನು ರಾಜನ ದೇಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ.
ಸಂಚಾರಿತೋ ಮಹಾಕಾಮಸ್ತದಾಸೌ ಪ್ರಕಟೋಭವತ್ । ಘೃತಂ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಥಾ ವಹ್ನೀ ರಶ್ಮಿವಾನ್ಸಂಪ್ರಜಾಯತೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಕಾಮನೆ ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿತು; ಹಚ್ಚಿದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಬೆಂಕಿಯ ಕಿರಣಗಳು ಹಬ್ಬುವಂತೆ.
ತಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಥಾ ಕಾಮಸ್ತತ್ಕಾಯಾತ್ಪ್ರಕಟೋಽಭವತ್ । ಮನ್ಮಥಾವಿಷ್ಟಚಿತ್ತೋಸೌ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾರುಲೋಚನಾಮ್
ಅವಳನ್ನು ಹೀಗೇ ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಕಾಮನೆ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು; ಆಕೆಯ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೋಹಿತವಾಯಿತು.
ಈದೃಗ್ರೂಪಾ ನ ದೃಷ್ಟಾ ಮೇ ಯುವತೀ ವಿಶ್ವಮೋಹಿನೀ । ಚಿಂತಯಿತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ರಾಜಾ ಕಾಮಸಂಸಕ್ತಮಾನಸಃ
ಇಂತಹ ರೂಪದ ಯುವತಿಯನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳನ್ನು; ರಾಜನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು.
ತಸ್ಯಾಃ ಸವಿರಹೇಣಾಪಿ ಲುಬ್ಧೋಭೂನ್ನೃಪತಿಸ್ತದಾ । ಕಾಮಾಗ್ನಿನಾ ದಹ್ಯಮಾನಃ ಕಾಮಜ್ವರೇಣಪೀಡಿತಃ
ಅವಳು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ರಾಜನು ಅವಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಕಾಮದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು, ಕಾಮದ ಜ್ವರದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು.
ಕಥಂ ಸ್ಯಾನ್ಮಮ ಚೈವೇಯಂ ಕಥಂ ಭಾವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಯದಾ ಮಾಂ ಗೂಹತೇ ಬಾಲಾ ಪದ್ಮಾಸ್ಯಾ ಪದ್ಮಲೋಚನಾ
ಈಕೆ ಹೇಗೆ ನನ್ನದು ಆಗಬಹುದು? ಈ ಭಾವನೆ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು? ಆ ಪದ್ಮಮುಖಿ, ಪದ್ಮನೇತ್ರೆಯಾದ ಬಾಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಯದೀಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ತರ್ಹಿ ಸಫಲಂ ಜೀವಿತಂ ಭವೇತ್ । ಏವಂ ವಿಚಿಂತ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಯಯಾತಿಃ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ
ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದರೆ, ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಪೃಥ್ವೀಪತಿ ಯಯಾತಿ—
ತಾಮುವಾಚ ವರಾರೋಹಾಂ ಕಾ ತ್ವಂ ಕಸ್ಯಾಪಿ ವಾ ಶುಭೇ । ಪೂರ್ವಂ ದೃಷ್ಟಾ ತು ಯಾ ನಾರೀ ಸಾ ದೃಷ್ಟಾ ಪುನರೇವ ಚ
ಆ ಸುಂದರ ರೂಪವತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು, ಯಾರದು? ಶುಭೆಯೆ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ ಹೆಂಗಸು ಈಗ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.'
ತಾಂ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಕಾ ಚೇಯಂ ತವ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾ । ಸರ್ವಂ ಕಥಯ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಅಹಂ ಹಿ ನಹುಷಾತ್ಮಜಃ
ಆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಈಕೆ ಯಾರು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು, ಕಲ್ಯಾಣಿನಿ, ನಾನು ನಹುಷನ ಮಗನು.'
ಸೋಮವಂಶಪ್ರಸೂತೋಹಂ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾಧಿಪಃ ಶುಭೇ । ಯಯಾತಿರ್ನಾಮ ಮೇ ದೇವಿ ಖ್ಯಾತೋಹಂ ಭುವನತ್ರಯೇ
'ನಾನು ಸೋಮವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಶುಭೆಯೆ; ನನ್ನ ಹೆಸರು ಯಯಾತಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು, ದೇವಿಯೆ.'
ತವ ಸಂಗಮನೇ ಚೇತೋ ಭಾವಮೇವಂ ಪ್ರವಾಂಛತೇ । ದೇಹಿ ಮೇ ಸಂಗಮಂ ಭದ್ರೇ ಕುರು ಸುಪ್ರಿಯಮೇವ ಹಿ
'ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸೇರುವ ಆಸೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನೊಡನೆ ಸೇರ್ಪಡೆ ನೀಡು, ಸುಖಕರವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.'
ಯಂ ಯಂ ಹಿ ವಾಂಛಸೇ ಭದ್ರೇ ತದ್ದದಾಮಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ದುರ್ಜಯೇನಾಪಿ ಕಾಮೇನ ಹತೋಹಂ ವರವರ್ಣಿನಿ
'ನೀನು ಏನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು, ಕಲ್ಯಾಣಿನಿ, ನಾನು ಕೊಡುವೆ—ಯಾವುದೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಕಾಮದಿಂದ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೋತುಹೋಗಿದ್ದೇನೆ, ಸುಂದರಿಯೆ.'
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ರಾಹಿ ಸುದೀನಂ ಮಾಂ ಪ್ರಪನ್ನಂ ಶರಣಂ ತವ । ರಾಜ್ಯಂ ಚ ಸಕಲಾಮುರ್ವೀಂ ಶರೀರಮಪಿ ಚಾತ್ಮನಃ
'ಆದರಿಂದ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತನಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಈ ದೀನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ, ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನೂ ಕೂಡ—'
ಸಂಗಮೇ ತವ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಿದಮೇವ ತೇ । ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಾ ಸ್ತ್ರೀ ಪದ್ಮನಿಭಾನನಾ
'ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಿಗಾಗಿ ನಾನು ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.' ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಪದ್ಮಮುಖಿ ಮಹಿಳೆ—
ವಿಶಾಲಾಂ ಸ್ವಸಖೀಂ ಪ್ರಾಹ ಬ್ರೂಹಿ ರಾಜಾನಮಾಗತಮ್ । ನಾಮ ಚೋತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನಂ ಚ ಪಿತರಂ ಮಾತರಂ ಶುಭೇ
ಅವಳು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ವಿಶಾಲೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಬಂದಿರುವ ರಾಜನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು, ಹುಟ್ಟಿದ ಊರು, ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು, ಶುಭೆಯೆ.'
ಮಮಾಪಿ ಭಾವಮೇಕಾಗ್ರಮಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಚ ನಿವೇದಯ । ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ವಾಂಛಿತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿಶಾಲಾ ಭೂಪತಿಂ ತದಾ
'ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ತಿಳಿಸು; ಅವಳ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ವಿಶಾಲೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—'
ಉವಾಚ ಮಧುರಾಲಾಪೈಃ ಶ್ರೂಯತಾಂ ನೃಪನಂದನ । ವಿಶಾಲೋವಾಚ- ಕಾಮ ಏಷ ಪುರಾ ದಗ್ಧೋ ದೇವದೇವೇನ ಶಂಭುನಾ
ಅವಳು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದಳು: 'ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಕೇಳು.' ವಿಶಾಲೆ ಹೇಳಿದಳು—'ಈ ಕಾಮನು ಹಿಂದೆ ದೇವದೇವ ಶಂಭುವಿಂದ ಸುಟ್ಟಹೋಗಿದ್ದನು.'
ರುರೋದ ಸಾ ರತಿರ್ದುಃಖಾದ್ಭರ್ತ್ರಾಹೀನಾಪಿ ಸುಸ್ವರಮ್ । ಅಸ್ಮಿನ್ಸರಸಿ ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಾ ರತಿರ್ನ್ಯವಸತ್ತದಾ
ಭರ್ತೃನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು, ರಾಜನೇ. ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲೇ ಆಕೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಳು.
ತಸ್ಯ ಪ್ರಲಾಪಮೇವಂ ಸಾ ಸುಸ್ವರಂ ಕರುಣಾನ್ವಿತಮ್ । ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ತತೋ ದೇವಾಃ ಕೃಪಯಾ ಪರಯಾನ್ವಿತಾಃ
ಆಕೆಯ ಕರಾಳವಾದ, ಮಧುರವಾದ ಅಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದರು.