ಮ್ರಿಯತೇ ಪಶ್ಯತಾಮೇವಂ ಗಲೋ ಘುರುಘುರಾಯತೇ । ಜೀವಸ್ತೃಣಜಲೌಕೇವ ದೇಹಾದ್ದೇಹಂ ವಿಶೇತ್ಕ್ರಮಾತ್
ಬೇರೆವರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವನು ಸತ್ತಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಗಂಟಲು ಘುರುಘುರು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಜೀವ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಳು ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದೊಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯುತ್ತರಮಂಗಂ ಚ ದೇಹಂ ತ್ಯಜತಿ ಪೂರ್ವಕಮ್ । ಮರಣಾತ್ಪ್ರಾರ್ಥನಾದ್ದುಃಖಮಧಿಕಂ ಹಿ ವಿವೇಕಿನಾಮ್
ಅದು ಮೇಲಿನ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ, ಹಳೆಯ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೆ; ವಿವೇಕಿಗಳಿಗೆ ಮರಣದ ನೋವು, ಆಸೆಯ ನೋವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು.
ಕ್ಷಣಿಕಂ ಮರಣೇ ದುಃಖಮನಂತಂ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಕೃತಮ್ । ಜಗತಾಂ ಪತಿರರ್ಥಿತ್ವಾದ್ವಿಷ್ಣುರ್ವಾಮನತಾಂ ಗತಃ
ಮರಣದ ನೋವು ಕ್ಷಣಿಕವಾದುದು, ಆದರೆ ಆಸೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುಃಖ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವೂ ಬೇಡಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ವಾಮನನಾದನು.
ಅಧಿಕಃ ಕೋಪರಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಯೋ ನ ಯಾಸ್ಯತಿ ಲಾಘವಮ್ । ಜ್ಞಾತಂ ಮಯೇದಮಧುನಾ ಮೃತ್ಯೋರ್ಭವತಿ ಯದ್ಗುರುಃ
ಆದುದರಿಂದ, ಕೋಪವು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ, ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಈಗ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು, ಮರಣದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಭಾರವಾದುದು ಎಂದು.
ನ ಪರಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯೇದ್ಭೂಯಸ್ತೃಷ್ಣಾಲಾಘವಕಾರಣಮ್ । ಆದೌ ದುಃಖಂ ತಥಾ ಮಧ್ಯೇ ದುಃಖಮಂತೇ ಚ ದಾರುಣಮ್
ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ತೃಪ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲೂ ದುಃಖ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಭಾರೀ ದುಃಖವೇ ಬರುತ್ತದೆ.
ನಿಸರ್ಗಾತ್ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮಿತಿ ದುಃಖ ಪರಂಪರಾ । ವರ್ತಮಾನಾನ್ಯತೀತಾನಿ ದುಃಖಾನ್ಯೇತಾನಿ ಯಾನಿ ತು
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ದುಃಖದ ಸರಣಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇದೆ. ಈಗಿನದು, ಹಳೆಯದು, ಮತ್ತಿತರ ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳೂ ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ.
ನ ನರಃ ಶೋಚಯೇಜ್ಜನ್ಮ ನ ವಿರಜ್ಯತಿ ತೇನ ವೈ । ಅತ್ಯಾಹಾರಾನ್ಮಹದ್ದುಃಖಮಲ್ಪಾಹಾರಾತ್ತದಂತರಮ್
ಜನ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮನುಷ್ಯನು ದುಃಖಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ವಿರಕ್ತಿ ಕೂಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ದೊಡ್ಡದುಃಖ, ಕಡಿಮೆ ತಿಂದರೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ದುಃಖ ಬರುತ್ತದೆ.
ತ್ರುಟತೇ ಭೋಜನೇ ಕಂಠೋ ಭೋಜನೇ ಚ ಕುತಃ ಸುಖಮ್ । ಕ್ಷುಧಾ ಹಿ ಸರ್ವರೋಗಾಣಾಂ ವ್ಯಾಧಿಃ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಃ ಸ್ಮೃತಃ
ತಿನ್ನುವಾಗ ಕಂಠವು ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ? ಹಸಿವೇ ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಸಚ್ಛಾಂತೌಷಧಲೇಪೇನ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತಿ । ಕ್ಷುದ್ವ್ಯಾಧಿ ವೇದನಾ ತೀವ್ರಾ ನಿಃಶೇಷಬಲಕೃಂತನೀ
ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಔಷಧಿ ಬಳಿಸಿದರೂ ಅದು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಮಾತ್ರ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಸಿವಿನ ರೋಗದ ನೋವು ತುಂಬಾ ತೀವ್ರ, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ತಯಾಭಿಭೂತೋ ಮ್ರಿಯತೇ ಯಥಾನ್ಯೈರ್ವ್ಯಾಧಿಭಿರ್ನರಃ । ತದ್ರಸೇಪಿ ಹಿ ಕಿಂ ಸೌಖ್ಯಂ ಜಿಹ್ವಾಗ್ರಪರಿವರ್ತಿನಿ
ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನು ಬೇರೆ ರೋಗಗಳಂತೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಆಹಾರದ ರುಚಿಯಲ್ಲೂ, ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವಾಗ, ಯಾವ ಸಂತೋಷ ಇದೆ?
ತತ್ಕ್ಷಣಾದರ್ಧಕಾಲೇನ ಕಂಠಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿವರ್ತತೇ । ಇತಿ ಕ್ಷುದ್ವ್ಯಾಧಿತಪ್ತಾನಾಮನ್ನಮೋಷಧವತ್ಸ್ಮೃತಮ್
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಥವಾ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆಹಾರ ಕಂಠವನ್ನು ತಲುಪಿ ಹೋದರೂ, ಅದು ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವವರಿಗೆ ಅನ್ನವು ಔಷಧಿಯಂತೆಯೇ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ನ ತತ್ಸುಖಾಯ ಮಂತವ್ಯಂ ಪರಮಾರ್ಥೇನ ಪಂಡಿತೈಃ । ಮೃತೋಪಮಶ್ಚ ಯಃ ಶೇತೇ ಸರ್ವಕಾರ್ಯವಿವರ್ಜಿತಃ
ಅದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಮೃತನಂತೆ ಮಲಗಿರುವವನಿಗೂ—
ತತ್ರಾಪಿ ಚ ಕುತಃ ಸೌಖ್ಯಂ ತಮಸಾ ಚೋದಿತಾತ್ಮನಃ । ಪ್ರಬೋಧೇಪಿ ಕುತಃ ಸೌಖ್ಯಂ ಕಾರ್ಯೇಷೂಪಹತಾತ್ಮನಃ
ಅಲ್ಲಿಯೂ, ಮನಸ್ಸು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವ ಸಂತೋಷ?
ಕೃಷಿವಾಣಿಜ್ಯಸೇವಾದ್ಯ ಗೋರಕ್ಷಾದಿ ಪರಶ್ರಮೈಃ । ಪ್ರಾತರ್ಮೂತ್ರಪುರೀಷಾಭ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಯಾ
ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಸೇವೆ, ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲದಿಂದ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ—
ತೃಪ್ತಾಃ ಕಾಮ್ಯೇನ ಬಾಧ್ಯಂತೇ ನಿದ್ರಯಾ ನಿಶಿ ಜಂತವಃ । ಅರ್ಥಸ್ಯೋಪಾರ್ಜನೇ ದುಃಖಂ ದುಃಖಮರ್ಜಿತರಕ್ಷಣೇ
ಕಾಮದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾರೆ. ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ದುಃಖ, ಸಂಪಾದಿಸಿದುದನ್ನು ಕಾಯುವದಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖ.
ನಾಶೇ ದುಃಖಂ ವ್ಯಯೇ ದುಃಖಮರ್ಥಸ್ಯೈವ ಕುತಃ ಸುಖಮ್ । ಚೌರೇಭ್ಯಃ ಸಲಿಲೇಭ್ಯೋಗ್ನೇಃ ಸ್ವಜನಾತ್ಪಾರ್ಥಿವಾದಪಿ
ಹಣ ನಾಶವಾದರೂ ದುಃಖ, ಖರ್ಚಾದರೂ ದುಃಖ—ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಹಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ? ಕಳ್ಳರಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ, ತನ್ನವರಿಂದ, ರಾಜರಿಂದ ಕೂಡ ದುಃಖವೇ.
ಭಯಮರ್ಥವತಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಮೃತ್ಯೋರ್ದೇಹಭೃತಾಮಿವ । ಖೇ ಯಥಾ ಪಕ್ಷಿಭಿರ್ಮಾಂಸಂ ಭಕ್ಷ್ಯತೇ ಶ್ವಾಪದೈರ್ಭುವಿ
ಹಣವಿರುವವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಯ, ದೇಹವಿರುವವರಿಗೆ ಮರಣದ ಭಯ ಇದ್ದಂತೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ತಿನ್ನುವಂತೆ—
ಜಲೇ ಚ ಭಕ್ಷ್ಯತೇ ಮತ್ಸ್ಯೈಸ್ತಥಾ ಸರ್ವತ್ರ ವಿತ್ತವಾನ್ । ವಿಮೋಹಯಂತಿ ಸಂಪತ್ಸು ವಾರಯಂತಿ ವಿಪತ್ಸು ಚ
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳು ತಿನ್ನುವಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಣವಿರುವವನು ಹೀಗೆ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ. ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೋಸವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಖೇದಯಂತ್ಯರ್ಜನೇ ಕಾಲೇ ಕದಾರ್ಥಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸುಖಾವಹಾಃ । ಪ್ರಾಗರ್ಥಪತಿರುದ್ವಿಗ್ನಃ ಪಶ್ಚಾತ್ಸರ್ವಾರ್ಥನಿಃಸ್ಪೃಹಃ
ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವಾಗ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂತೋಷ ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದವುಗಳೇ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಮೊದಲು ಹಣದ ಮಾಲೀಕನು ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ತಯೋರರ್ಥಪತಿರ್ದುಃಖೀ ಸುಖೀ ಮನ್ಯೇರ್ವಿರಕ್ತಧೀಃ । ವಸಂತಗ್ರೀಷ್ಮತಾಪೇನ ದಾರುಣಂ ವರ್ಷಪರ್ವಸು
ಈ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ, ಹಣದ ಮಾಲೀಕನು ದುಃಖಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ವಿರಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಸಂತೋಷಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ವಸಂತ, ಬೇಸಿಗೆ ತಾಪದಲ್ಲಿ, ಭಾರೀ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ—
ವಾತಾತಪೇನ ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಚ ಕಾಲೇಪ್ಯೇವಂ ಕುತಃ ಸುಖಮ್ । ವಿವಾಹವಿಸ್ತರೇ ದುಃಖಂ ತದ್ಗರ್ಭೋದ್ವಹನೇ ಪುನಃ
ಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ—ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಾದರೂ, ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ವಿವಾಹದ ಜಟಿಲತೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖ, ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊರುವದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದುಃಖ.
ಸೂತಿವೈಷಮ್ಯದುಃಖೈಶ್ಚ ದುಖಂ ವಿಷ್ಠಾದಿಕರ್ಮಭಿಃ । ದನ್ತಾಕ್ಷಿರೋಗೇ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಹಾ ಕಷ್ಟಂ ಕಿಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ಹೆರಿಗೆ ಸಮಯದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಮಲ ಮುಂತಾದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ದುಃಖ; ಮಗುವಿಗೆ ಹಲ್ಲು, ಕಣ್ಣು ರೋಗ ಬಂದಾಗ—ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?
ಗಾವೋ ನಷ್ಟಾಃ ಕೃಷಿರ್ಭಗ್ನಾ ಭಾರ್ಯಾ ಚ ಪ್ರಪಲಾಯಿತಾ । ಅಮೀ ಪ್ರಾಘೂರ್ಣಿಕಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಭಯಂ ಮೇ ಶಂಸಿನೋ ಗೃಹಾನ್
ಹಸುಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ, ಹಾಲು ಹೋಲಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಯಂತ್ರ ಮುರಿದುಹೋಯಿತು, ಹೆಂಡತಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದಳು. ಇವತ್ತಿಗೆ ಈ ಭಿಕ್ಷುಕರು ಮನೆಗೆ ಬಂದು, ಭಯದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಬಾಲಾಪತ್ಯಾ ಚ ಮೇ ಭಾರ್ಯಾ ಕಃ ಕರಿಷ್ಯತಿ ರಂಧನಮ್ । ವಿವಾಹಕಾಲೇ ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಕೀದೃಶಶ್ಚ ವರೋ ಭವೇತ್
ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದಾರೆ, ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವಳೇ — ಮನೆಗೆ ಊಟವನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಮಗಳ ಮದುವೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಕೆಗೆ ಹೇಗಾದವರನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?
ಏತಚ್ಚಿಂತಾಭಿಭೂತಾನಾಂ ಕುತಃ ಸೌಖ್ಯಂ ಕುಟುಂಬಿನಾಮ್
ಇಂತಹ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮನೆತನದವರಿಗೆ ಸುಖವೇನು ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ಕುಟುಂಬಚಿಂತಾಕುಲಿತಸ್ಯ ಪುಂಸಃ ಶ್ರುತಂ ಚ ಶೀಲಂ ಚ ಗುಣಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ । ಅಪಕ್ವಕುಂಭೇ ನಿಹಿತಾ ಇವಾಪಃ ಪ್ರಯಾಂತಿ ದೇಹೇನ ಸಮಂ ವಿನಾಶನಮ್
ಮನೆಯ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ, ಅವನ ವಿದ್ಯೆ, ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳೂ, ಹಣ್ಣಾಗದ ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿದಂತೆ, ದೇಹದೊಡನೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ರಾಜ್ಯೇಪಿ ಹಿ ಕುತಃ ಸೌಖ್ಯಂ ಸಂಧಿವಿಗ್ರಹಚಿಂತಯಾ । ಪುತ್ರಾದಪಿ ಭಯಂ ಯತ್ರ ತತ್ರ ಸೌಖ್ಯಂ ಹಿ ಕೀದೃಶಮ್
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಸುಖವೇನು ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಸ್ವಂತ ಮಗನಿಂದಲೂ ಭಯವಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಯಾವ ರೀತಿಯದು?
ಸ್ವಜಾತೀಯಾದ್ಭಯಂ ಪ್ರಾಯಃ ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ದೇಹಿನಾಮ್ । ಏಕದ್ರವ್ಯಾಭಿಲಾಷಿತ್ವಾಚ್ಛುನಾಮಿವ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಜಾತಿಯವರಿಂದ ಭಯವಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಆಸೆಪಡುವರು, ನಾಯಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಗಿರುತ್ತವೋ ಹಾಗೆ.
ನ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ವನಂ ಕಶ್ಚಿನ್ನೃಪಃ ಖ್ಯಾತೋಸ್ತಿ ಭೂತಲೇ । ನಿಖಿಲಂ ಯಸ್ತಿರಸ್ಕೃತ್ಯ ಸುಖಂ ತಿಷ್ಠತಿ ನಿರ್ಭಯಃ
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಿದ ರಾಜನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ಯುದ್ಧೇ ಬಾಹುಸಹಸ್ರಂ ಹಿ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭೂತಲೇ । ಶ್ರೀಮತಃ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ಋಷಿಪುತ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಋಷಿಪುತ್ರ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನು ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.