ಕಾಮಕ್ರೋಧಸಮಾಕ್ರಾಂತಂ ಶ್ವಸನೈಶ್ಚೋಪಮರ್ದಿತಮ್ । ಭೋಗತೃಷ್ಣಾತುರಂ ಗೂಢಂ ರಾಗದ್ವೇಷ ವಶಾನುಗಮ್
ಅದು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತವಾಗಿದೆ; ಉಸಿರಾಟಗಳಿಂದ ಹಿಂಸಿತವಾಗಿದೆ; ಭೋಗದ ತವಕದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತದೆ; ಒಳಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ರಾಗ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದ ವಶದಲ್ಲಿದೆ.
ಸವರ್ಣಿತಾಂಗಪ್ರತ್ಯಂಗಂ ಜರಾಯು ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಸಂಕಟೇನಾವಿವಿಕ್ತೇನ ಯೋನಿಮಾರ್ಗೇಣ ನಿರ್ಗತಮ್
ಅದರ ಅಂಗ-ಉಪಾಂಗಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ; ಜರಾಯುವಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ; ಗರ್ಭದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ, ಕಿರಿದಾದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ.
ವಿಣ್ಮೂತ್ರರಕ್ತಸಿಕ್ತಾಂಗಂ ಷಟ್ಕೌಶಿಕಸಮುದ್ಭವಮ್ । ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಸಂಘಾತಂ ಜ್ಞೇಯಮಸ್ಮಿನ್ಕಲೇವರೇ
ಅದರ ದೇಹವು ಮಲ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದಿದೆ; ಆರು ಆವರಣಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ಇದು ಎಲುಬಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಗುಚ್ಛವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಶತತ್ರಯಂ ಶತಾಧಿಕಂ ಪಂಚಪೇಶೀ ಶತಾನಿ ಚ । ಸಾರ್ಧಾಭಿಸ್ತಿಸೃಭಿಶ್ಛನ್ನಂ ಸಮಂತಾದ್ರೋಮಕೋಟಿಭಿಃ
ಮೂರು ನೂರು ಐದು ಪೇಶಿಗಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅನೇಕ ಕೂದಲುಗಳ ಬೇರುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಮೂರು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಪದರಗಳಿವೆ.
ಶರೀರಂ ಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮಾಭಿರ್ದೃಶ್ಯಾದೃಶ್ಯಾಭಿರಂತತಃ । ಏತಾಭಿರ್ಮಾಂಸನಾಡೀಭಿಃ ಕೋಟಿಭಿಸ್ತತ್ಸಮನ್ವಿತಮ್
ಸ್ಥೂಲ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಕಾಣುವ ಮತ್ತು ಕಾಣದ ದೇಹವು ಈ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಾಂಸದ ನಾಡಿಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ವೇದಮಶುಚಿಂ ತಾಭಿರಂತರಸ್ಥಂ ಚ ತೇನ ಹಿ । ದ್ವಾತ್ರಿಂಶದ್ದಶನಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ವಿಂಶತಿಶ್ಚ ನಖಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ
ಅದರೊಳಗೆ ಅಶುದ್ಧವಾದ ಬೆವರು ತುಂಬಿದೆ; ಹತ್ತಿರ ಮೂವತ್ತೆರಡು ಹಲ್ಲುಗಳಿವೆ, ಹತ್ತಿನೆಂಟು ನಖಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಪಿತ್ತಸ್ಯ ಕುಡವಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಕಫಸ್ಯಾರ್ಧಾಢಕಂ ತಥಾ । ವಸಾಯಾಶ್ಚ ಪಲಾಃ ಪಂಚ ತದರ್ಧಂ ಫಲಕಸ್ಯ ಚ
ಪಿತ್ತದ ಪ್ರಮಾಣವು ಒಂದು ಕುಡವ, ಶ್ಲೇಷ್ಮದ ಪ್ರಮಾಣವು ಅರ್ಧ ಆಢಕ; ಕೊಬ್ಬು ಐದು ಪಲ, ಮಜ್ಜೆ ಅದಕ್ಕರ್ಧ ಪ್ರಮಾಣ.
ಪಂಚಾರ್ಬುದ ಪಲಾ ಜ್ಞೇಯಾಃ ಪಲಾನಿ ದಶ ಮೇದಸಃ । ಪಲತ್ರಯಂ ಮಹಾರಕ್ತಂ ಮಜ್ಜಾ ರಕ್ತಾಚ್ಚತುರ್ಗುಣಾ
ಐದು ಅರ್ಬುದ ಪಲಗಳು, ಹತ್ತು ಪಲ ಕೊಬ್ಬು; ಮೂರು ಪಲ ಮಹಾರಕ್ತ, ಮಜ್ಜೆ ರಕ್ತಕ್ಕಿಂತ ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು.
ಶುಕ್ರಾರ್ಧಕುಡವಂ ಜ್ಞೇಯಂ ತದರ್ಧಂ ದೇಹಿನಾಂ ಬಲಮ್ । ಮಾಂಸಸ್ಯ ಚೈಕಂ ಪಿಂಡೇನ ಪಲಸಾಹಸ್ರಮುಚ್ಯತೇ
ಶುಕ್ರವು ಅರ್ಧ ಕುಡವ ಪ್ರಮಾಣ; ಅದರ ಅರ್ಧವೇ ದೇಹದ ಬಲ; ಮಾಂಸವು ಒಂದು ಗುಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಪಲಗಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ರಕ್ತಂ ಪಲಶತಂ ಜ್ಞೇಯಂ ವಿಣ್ಮೂತ್ರಂ ಚಾಪ್ರಮಾಣತಃ । ಇತಿ ದೇಹಗೃಹೇ ರಾಜನ್ವಾಸಃ ಸ್ಯಾನ್ನಿತ್ಯಮಾತ್ಮನಃ
ರಕ್ತವು ನೂರು ಪಲಗಳಷ್ಟು; ಮಲ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರದ ಪ್ರಮಾಣ ಅಳವಡಿಸಲಾಗದು; ಹೀಗೆ ರಾಜನೇ, ದೇಹವೆಂದರೆ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಸದಾ ವಾಸಸ್ಥಳ.
ಅಶುದ್ಧಂ ಚ ವಿಶುದ್ಧಸ್ಯ ಕರ್ಮಬಂಧವಿನಿರ್ಮಿತಮ್ । ಶುಕ್ರಶೋಣಿತಸಂಯೋಗಾದ್ದೇಹಃ ಸಂಜಾಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್
ಅಶುದ್ಧವಾದರೂ ಶುದ್ಧನಿಗೆ ಸೇರಿದದ್ದು; ಕರ್ಮಬಂಧದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ದೇಹ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ನಿತ್ಯಂ ವಿಣ್ಮೂತ್ರಸಂಯುಕ್ತಸ್ತೇನಾಯಮಶುಚಿಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಯಥಾ ವೈ ವಿಷ್ಠಯಾ ಪೂರ್ಣಃ ಶುಚಿಃ ಸಾಂತರ್ಬಹಿರ್ಘಟಃ
ಯಾಕೆಂದರೆ, ಸದಾ ಮಲ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರದ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಅಶುದ್ಧವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹೇಗೆ ಅಸಹ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆ ಹೊರಗೆ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.
ಶೌಚೇನ ಶೋಧ್ಯಮಾನೋಪಿ ದೇಹೋಯಮಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ । ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯಾತಿಪವಿತ್ರಾಣಿ ಪಂಚಗವ್ಯ ಹವೀಂಷಿ ಚ
ಈ ದೇಹವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟರೂ ಅದು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಹೋಮದ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಮಾತೆಯ ಐದು ಉತ್ಪನ್ನಗಳೂ ಕೂಡ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ.
ಅಶುಚಿತ್ವಂ ಪ್ರಯಾಂತ್ಯಾಶು ದೇಹೋಯಮಶುಚಿಸ್ತತಃ । ಹೃದ್ಯಾನ್ಯಪ್ಯನ್ನಪಾನಾನಿ ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುರಭೀಣಿ ಚ
ಈ ದೇಹದ ಅಶುದ್ಧತನದಿಂದ, ಎಷ್ಟೇ ರುಚಿಕರವಾದ ಅನ್ನಪಾನಗಳೂ ಅಥವಾ ಸುಗಂಧ ವಸ್ತುಗಳೂ ಇದನ್ನು ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ.
ಅಶುಚಿತ್ವಂ ಪ್ರಯಾಂತ್ಯಾಶು ಕೋಽನ್ಯ ಸ್ಯಾದಶುಚಿಸ್ತತಃ । ಹೇ ಜನಾಃ ಕಿಂ ನ ಪಶ್ಯಧ್ವಂ ಯನ್ನಿರ್ಯಾತಿ ದಿನೇದಿನೇ
ಇದರಿಂದ ಇನ್ನೇನು ಹೆಚ್ಚು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರಬಹುದು? ಜನರೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಡುವುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡುತ್ತೀರಲ್ಲವೇ?
ದೇಹಾನುಗೋ ಮಲಃ ಪೂತಿಸ್ತದಾಧಾರಃ ಕಥಂ ಶುಚಿಃ । ದೇಹಃ ಸಂಶೋಧ್ಯಮಾನೋಪಿ ಪಂಚಗವ್ಯಕುಶಾಂಬುಭಿಃ
ದೇಹವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಮಾಲಿನ್ಯವೇ ಅದರ ದುರ್ಗಂಧ. ಹಾಗಾದರೆ, ಆ ದೇಹ ಶುದ್ಧವೆಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು? ಗೋಮಯ ಮತ್ತು ಕುಶದ ನೀರಿನಿಂದ ಎಷ್ಟೇ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿದರೂ,
ಘೃಷ್ಯಮಾಣ ಇವಾಂಗಾರೋ ನಿರ್ಮಲತ್ವಂ ನ ಗಚ್ಛತಿ । ಸ್ರೋತಾಂಸಿ ಯಸ್ಯ ಸತತಂ ಪ್ರವಹಂತಿ ಗಿರೇರಿವ
ಕಲ್ಲುಗಬ್ಬವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಒರೆಸಿದರೂ ಅದು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗದು. ಹಾಗೆಯೇ, ದೇಹದ ನಾಡಿಗಳು ಪರ್ವತದಿಂದ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳಂತೆ ಸದಾ ಹರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.
ಕಫಮೂತ್ರಾದ್ಯಮಶುಚಿಃ ಸ ದೇಹಃ ಶುಧ್ಯತೇ ಕಥಮ್ । ಸರ್ವಾಶುಚಿನಿಧಾನಸ್ಯ ಶರೀರಸ್ಯ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ಈ ದೇಹವು ಕಫ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಶುದ್ಧಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವಾಗ ಅದು ಹೇಗೆ ಶುದ್ಧವಾಗಬಹುದು? ಎಲ್ಲಾ ಅಶುದ್ಧಿಗಳ ತಾಣವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾಗವೂ ನಿಜವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಲ್ಲ.
ಶುಚಿರೇಕಪ್ರದೇಶೋಪಿ ಶುಚಿರ್ನ ಸ್ಯಾದೃತೇಽಪಿ ವಾ । ದಿವಾ ವಾ ಯದಿ ವಾ ರಾತ್ರೌ ಮೃತ್ತೋಯೈಃ ಶೋಧ್ಯತೇ ಕರಃ
ಒಂದು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಂಡರೂ ಅದು ನಿಜವಾದ ಶುದ್ಧವಲ್ಲ. ಹಗಲಿರಲು ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ತೊಳೆದರೂ,
ತಥಾಪಿ ಶುಚಿಭಾಙ್ನಸ್ಯಾನ್ನ ವಿರಜ್ಯಂತಿ ತೇ ನರಾಃ । ಕಾಯೋಯಮಗ್ರ್ಯಧೂಪಾದ್ಯೈರ್ಯತ್ನೇನಾಪಿ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಃ
ಆದರೂ ಜನರು ದೇಹದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದರೂ,
ನ ಜಹಾತಿ ಸ್ವಭಾವಂ ಹಿ ಶ್ವಪುಚ್ಛಮಿವ ನಾಮಿತಮ್ । ತಥಾ ಜಾತ್ಯೈವ ಕೃಷ್ಣೋರ್ಣಾ ನ ಶುಕ್ಲಾ ಜಾತು ಜಾಯತೇ
ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಾಯಿ ಬಾಲವನ್ನು ನೇರಗೊಳಿಸಿದರೂ ಅದು ಮತ್ತೆ ವಕ್ರವಾಗಿರುವಂತೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಕಪ್ಪು ಉಣ್ಣೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಪ್ಪಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಬಿಳಿಯಾಗದು.
ಸಂಶೋಧ್ಯಮಾನಾಪಿ ತಥಾ ಭವೇನ್ಮೂರ್ತಿರ್ನ ನಿರ್ಮಲಾ । ಜಿಘ್ರನ್ನಪಿ ಸ್ವದುರ್ಗಂಧಂ ಪಶ್ಯನ್ನಪಿ ಮಲಂ ಸ್ವಕಮ್
ಹಾಗೆ, ಎಷ್ಟೇ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿದರೂ ದೇಹವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಮಲವಾಗದು. ತನ್ನ ದುರ್ಗಂಧವನ್ನು ವಾಸಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರೂ,
ನ ವಿರಜ್ಯತಿ ಲೋಕೋಽಯಂ ಪೀಡಯನ್ನಪಿ ನಾಸಿಕಾಮ್ । ಅಹೋ ಮೋಹಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯೇನ ವ್ಯಾಮೋಹಿತಂ ಜಗತ್
ಜನರು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರೂ ಸಹ. ಅಯ್ಯೋ, ಮೋಹದ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ, ಇದರಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಮರುಳುಗೊಂಡಿದೆ.
ಜಿಘ್ರನ್ಪಶ್ಯನ್ಸ್ವಕಾನ್ದೋಷಾನ್ಕಾಯಸ್ಯ ನ ವಿರಜ್ಯತೇ । ಸ್ವದೇಹಸ್ಯ ವಿಗಂಧೇನ ವಿರಜ್ಯೇತ ನ ಯೋ ನರಃ
ತಮ್ಮ ದೇಹದ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಜನರು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ದೇಹದ ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ದೂರವಾಗದವನು,
ವಿರಾಗಕಾರಣಂ ತಸ್ಯ ಕಿಮನ್ಯದುಪದಿಶ್ಯತೇ । ಸರ್ವಮೇವ ಜಗತ್ಪೂತಂ ದೇಹಮೇವಾಶುಚಿಃ ಪರಮ್
ಅವನಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಉಪದೇಶ ಮಾಡಬಹುದು? ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ದೇಹ ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಅಶುದ್ಧ.
ಯನ್ಮಲಾವಯವಸ್ಪರ್ಶಾಚ್ಛುಚಿರಪ್ಯಶುಚಿರ್ಭವೇತ್ । ಗಂಧಲೇಪಾಪನೋದಾಯ ಶೌಚಂ ದೇಹಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿತಮ್
ದೇಹದ ಮಾಲಿನ್ಯ ಅಥವಾ ಅಂಗಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದುದೂ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ದುರ್ಗಂಧ ಮತ್ತು ಕಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಶೌಚವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ದ್ವಯಸ್ಯಾಪಗಮಾತ್ಪಶ್ಚಾದ್ಭಾವಶುದ್ಧ್ಯಾ ವಿಶುದ್ಧ್ಯತಿ । ಗಂಗಾತೋಯೇನ ಸರ್ವೇಣ ಮೃದ್ಭಾರೈರ್ಗಾತ್ರಲೇಪನೈಃ
ಇವು ಎರಡನ್ನೂ ತೆಗೆದ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಶುದ್ಧತೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಗಂಗೆಯೆಲ್ಲಾ ನೀರಿನಿಂದ, ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ತೊಳೆದರೂ,
ಮರ್ತ್ಯೋ ದುರ್ಗಂಧದೇಹೋಸೌ ಭಾವದುಷ್ಟೋ ನ ಶುಧ್ಯತಿ । ತೀರ್ಥಸ್ನಾನೈಸ್ತಪೋಭಿಶ್ಚ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ನ ಚ ಶುಧ್ಯತಿ
ದುರ್ಗಂಧದ ದೇಹ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯನು ಶುದ್ಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ದುಷ್ಟ ಆತ್ಮ ಶುದ್ಧವಾಗದು.
ಸ್ವಮೂರ್ತಿಃ ಕ್ಷಾಲಿತಾ ತೀರ್ಥೇ ನ ಶುದ್ಧಿಮಧಿಗಚ್ಛತಿ । ಅಂತರ್ಭಾವಪ್ರದುಷ್ಟಸ್ಯ ವಿಶತೋಪಿ ಹುತಾಶನಮ್
ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೊಳೆದರೂ ಅದು ಶುದ್ಧವಾಗದು. ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟವನಿಗೆ ಹೋಮದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋದರೂ ಸಹ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.
ನ ಸ್ವರ್ಗೋ ನಾಪವರ್ಗಶ್ಚ ದೇಹನಿರ್ದಹನಂ ಪರಮ್ । ಭಾವಶುದ್ಧಿಃ ಪರಂ ಶೌಚಂ ಪ್ರಮಾಣಂ ಸರ್ವಕರ್ಮಸು
ದೇಹವನ್ನು ಸುಟ್ಟರೂ ಸ್ವರ್ಗವೋ, ಮುಕ್ತಿಯೋ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧತೆಯೇ ಪರಮ ಶೌಚ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಮಾನದಂಡ.