ಪೌರುಷಂ ದರ್ಶಯಾದ್ಯೈವ ಯದ್ಯಸ್ತಿ ಕುರು ನಿಶ್ಚಿತಮ್ । ಕಾಮ ಉವಾಚ- ಆತ್ಮರೂಪಂ ದರ್ಶಯಸ್ವ ಚತುರಂ ಲೀಲಯಾನ್ವಿತಮ್
'ಈಗ ನಿನ್ನ ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ತೋರಿಸು, ಇದ್ದರೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಡೆ,' ಎಂದನು. ಕಾಮನು ಹೀಗೆಂದನು: 'ನಾನು ನನ್ನ ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಯೇನಾಹಂ ಪ್ರಹರಾಮ್ಯೇತಾಂ ಪಂಚಬಾಣೈಃ ಸಹಸ್ರದೃಕ್ । ಇಂದ್ರ ಉವಾಚ- ಕ್ವಾಸ್ತೇ ತೇ ಪೌರುಷಂ ಮೂಢ ಯೇನ ಲೋಕಂ ವಿಡಂಬಸೇ
'ಅದರಿಂದ ನಾನು ಈಕೆಗೆ ನನ್ನ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನೇ,' ಎಂದನು. ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆಂದನು: 'ನಿನ್ನ ಪುರುಷತ್ವ ಎಲ್ಲಿದೆ, ಮೂಢನೇ, ನೀನು ಲೋಕವನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?'
ಮಮಾಧಾರಪರೋಭೂತ್ವಾ ಯೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛಸಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ಕಾಮ ಉವಾಚ- ತೇನಾಪಿ ದೇವದೇವೇನ ಮಹಾದೇವೇನ ಶೂಲಿನಾ
'ಈಗ ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ,' ಎಂದನು. ಕಾಮನು ಹೀಗೆಂದನು: 'ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ದೇವದೇವರಾದ ಮಹಾದೇವನು ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.'
ಪೂರ್ವಮೇವ ಹೃತಂ ರೂಪಂ ಮಮಕಾಯೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಇಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ಯದಾ ನಾರೀಂ ಹಂತುಂ ಶೃಣುಷ್ವ ಸಾಂಪ್ರತಮ್
'ಹಿಂದೆಯೇ ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನನ್ನ ದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಯಾವಾಗ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಹೊಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.'
ಪುಂಸಾಂ ಕಾಯಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಆತ್ಮರೂಪಂ ಪ್ರದರ್ಶಯೇ । ಪುಮಾಂಸಂ ವಾ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ನಾರ್ಯಾಃ ಕಾರ್ಯಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇ
ಪುರುಷನ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲವೇ, ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನೇ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪೂರ್ವದೃಷ್ಟಾ ಯದಾ ನಾರೀ ತಾಮೇವ ಪರಿಚಿಂತಯೇತ್ । ಚಿಂತ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪುಂಸಸ್ತು ನಾರ್ಯಾರೂಪಂ ಪುನಃಪುನಃ
ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಪುರುಷನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅದೃಷ್ಟಂ ತು ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಪುಂಸಮುನ್ಮಾದಯಾಮ್ಯಹಮ್ । ತಥಾಪ್ಯುನ್ಮಾದಯಾಮ್ಯೇವಂ ನಾರೀರೂಪಂ ನ ಸಂಶಯಃ
ನೋಡದವಳನ್ನೂ ಆಧರಿಸಿ ನಾನು ಪುರುಷನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಬಹುದು; ಹೀಗೆ ನಾನು ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಸಂಸ್ಮರಣಾತ್ಸ್ಮರೋ ನಾಮ ಮಮ ಜಾತಂ ಸುರೇಶ್ವರ । ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾದೃಶೋರಂಗ ವಸ್ತುರೂಪಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇ
ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ನನ್ನೊಳಗೆ ಕಾಮವೆಂಬುದು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ದೇವೇಂದ್ರನೇ; ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಾನು ಆ ವಸ್ತುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಆತ್ಮತೇಜಃ ಪ್ರಕಾಶೇನ ಬಾಧ್ಯಬಾಧಕತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ । ನಾರೀರೂಪಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಧೀರಂ ಪುರುಷಂ ಪ್ರಮೋಹಯೇತ್
ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಎದುರಾಟವೂ ಪ್ರತಿರೋಧವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಪುರುಷನನ್ನೂ ನಾನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪುರುಷಂ ತು ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಭಾವಯಾಮಿ ಸುಯೋಷಿತಮ್ । ರೂಪಹೀನೋಸ್ಮಿ ಹೇ ಇಂದ್ರ ಅಸ್ಮದ್ರೂಪಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್
ಪುರುಷನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಾನು ಸುಂದರವಾದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ರೂಪದ ಕೊರತೆ ಇದೆ, ಇಂದ್ರನೇ, ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತವರೂಪಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಾಂ ಸಾಧಯೇ ಯಥೇಪ್ಸಿತಾಮ್ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ದೇವೇಂದ್ರಂ ಕಾಯಂ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಾನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆಂದು ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ಸಖಾಸೌ ಮಾಧವಸ್ಯಾಪಿ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸುಮಾಯುಧಃ
ಅವನು ಮಹಾ ಮಾಯೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಮಾಧವನ ಸ್ನೇಹಿತನ ರೂಪವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದನು.
ತಾಮೇವ ಹಂತುಂ ಕುಸುಮಾಯುಧೋಪಿ ಸಾಧ್ವೀಂ ಸುಪುಣ್ಯಾಂ ಕೃಕಲಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾಮ್ । ಸಮುತ್ಸುಕಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ಬಾಣಲಕ್ಷಂ ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಕಾಯಂ ನಯನೈರ್ವಿಲೋಕ್ಯ
ಕುಸುಮಾಯುಧನು, ಕೃಕಲನ ಪವಿತ್ರವಾದ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯನ್ನು ಬಾಣದಂತೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಅವಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಭೂಮಿಖಂಡೇ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನೇ ಸುಕಲಾಚರಿತ್ರೇ ಸಪ್ತಪಂಚಾಶತ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದ ಸುಕಲಾ ಚರಿತ್ರೆಯ ಐವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ- ಕ್ರೀಡಾಪ್ರಯುಕ್ತಾಸು ವನಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಸುಕಲಾ ಸುತನ್ವೀ । ದದರ್ಶ ಸರ್ವಂ ಗಹನಂ ಮನೋರಮಂ ತಾಮೇವ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸಖೀಂ ಸತೀ ಸಾ
ವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು: ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಸುಕಲಾ ಎಂಬ ಸುಂದರ ದೇಹದ ವೈಶ್ಯನ ಹೆಂಡತಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಆಕೆಯು ಆ ಮನೋಹರವಾದ ಕಾಡನ್ನು ನೋಡಿದಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಖಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.
ಅರಣ್ಯಮೇತತ್ಪ್ರವರಂ ಸುಪುಣ್ಯಂ ದಿವ್ಯಂ ಸಖೇ ಕಸ್ಯ ಮನೋಭಿರಾಮಮ್ । ಸಿದ್ಧಂಸುಕಾಮೈಃ ಪ್ರವರೈಃ ಸಮಸ್ತೈಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಹರ್ಷಾತ್ಸುಕಲಾ ಸಖೀಂ ತಾಮ್
ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ಕೇಳಿದಳು: 'ಸಖಿಯೇ, ಈ ಪವಿತ್ರವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಅರಣ್ಯವು ಯಾರದು? ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬರುತ್ತಾರೆ.'
ಕ್ರೀಡೋವಾಚ- ಏತದ್ವನಂ ದಿವ್ಯಗುಣೈಃ ಪ್ರಯುಕ್ತಂ ಸಿದ್ಧಸ್ವಭಾವೈಃ ಪರಿಭಾವನೇನ । ಪುಷ್ಪಾಕುಲಂ ಕಾಮಫಲೋಪಯುಕ್ತಂ ವಿಪಶ್ಯ ಸರ್ವಂ ಮಕರಧ್ವಜಸ್ಯ
ಸಖಿಯು ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ಅರಣ್ಯವು ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸಿದ್ಧ ಸ್ವಭಾವದವರು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಕಾಮನ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಮದೇವನದು.'
ಏವಂ ವಾಕ್ಯಂ ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾನ್ವಿತಾ । ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಮಹದ್ವೃತ್ತಂ ಕಾಮಸ್ಯ ಚ ದುರಾತ್ಮನಃ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಕೆ ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು; ಕಾಮದೇವನ ದೊಡ್ಡ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ವಾಯುನಾ ನೀಯಮಾನಂ ತಂ ಸಮಾಘ್ರಾತಿ ನ ಸೌರಭಮ್ । ವಾತಿ ವಾಯುಃ ಸ್ವಭಾವೇನ ಸೌರಭೇಣ ಸಮನ್ವಿತಃ
ಗಾಳಿಯು ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ತರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ; ಗಾಳಿ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ತದ್ಬಾಣೋ ವಿಶತೇನಾಸಾಂ ಯಥಾ ತಥಾ ಸುಲೀಲಯಾ । ಸಾ ಗಂಧಂ ನೈವ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ಚ ವರಾನನಾ
ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಬಾಣವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಳಹೊಕ್ಕಂತೆ, ಆ ಸುಂದರಮುಖಿಯಾದಳು ಹೂವಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನ ಚಾಸ್ವಾದಯತೇ ಸಾ ತು ಸುರಸಾನ್ಸಾ ಮಹಾಸತೀ । ಸ ಸಖಾ ಕಾಮದೇವಸ್ಯ ರಮಮಾಣೋ ವಿನಿರ್ಜಿತಃ
ಆ ಮಹಾಸತಿಯಾದಳು ರುಚಿಕರವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲ; ಕಾಮದೇವನ ಸ್ನೇಹಿತನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸೋತನು.
ಲಜ್ಜಿತಃ ಪರಾಙ್ಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ಭೂಂ ಪಪಾತ ಲವಚ್ಛದೈಃ । ಫಲೇಭ್ಯೋ ಹಿ ಸುಪಕ್ವೇಭ್ಯಃ ಪುಷ್ಪಮಂಜರಿಸಂಸ್ಕೃತಃ
ಅವನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ, ಹೂವಿನ ಹಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
ಲವರೂಪೋಪತದ್ಭೂಮೌ ರಸಸ್ತ್ವೇಷ ತಯಾ ಜಿತಃ । ಮಕರಂದಃ ಸುದೀನಾತ್ಮಾ ಫಲಾದ್ಭೂಮಿಂ ತತಃ ಪುನಃ
ಹೂವಿನ ರೇಣು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆ ಅದರ ರಸವನ್ನು ಗೆದ್ದಳು; ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಧು ದುಃಖದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು.
ಭಕ್ಷ್ಯತೇ ಮಕ್ಷಿಕಾಭಿಶ್ಚ ಯಥಾಮೃತೋ ರಣೇ ತಥಾ । ಮಕ್ಷಿಕಾಭಕ್ಷ್ಯಮಾಣಸ್ತು ಪ್ರವಾಹೇನ ಪ್ರಯಾತಿ ಸಃ
ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿನ್ನಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಮಧುವನ್ನು ಜೇನುಹುಳಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ; ಜೇನುಹುಳಗಳು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ಹರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಂದಂಮಂದಂ ಪ್ರಯಾತ್ಯೇವ ತಂ ಹಸಂತಿ ಚ ಪಕ್ಷಿಣಃ । ನಾನಾರುತೈಃ ಪ್ರಚಲಂತಿ ಸುಖಮಾನಂದನಿರ್ಭರೈಃ
ಅದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಶಕುನಯಸ್ತತ್ರ ವನಮಧ್ಯನಗಸ್ಥಿತಾಃ । ಸುಕಲಯಾ ಜಿತೋ ಹ್ಯೇಷ ನಿಮ್ನಂ ಪಂಥಾನಮಾಶ್ರಿತಃ
ಅಲ್ಲಿಯ ಅರಣ್ಯದ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು: 'ಈವನು ಸುಕಲೆಯರಿಂದ ಸೋತು, ಇಳಿಜಾರಿನ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು.
ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಸಮೇತಾ ರತಿಃ ಕಾಮಭಾರ್ಯಾ ಗತ್ವಾಬ್ರವೀತ್ಸಾ ಸುಕಲಾಂ ವಿಹಸ್ಯ । ಸ್ವಸ್ತ್ಯಸ್ತು ತೇ ಸ್ವಾಗತಮೇವ ಭದ್ರೇ ರಮಸ್ವ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ನಯನಾಭಿರಾಮಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಮದ ಪತ್ನಿ ರತಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸುಕಲೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಸುಸ್ವಾಗತ, ಸುಖದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಇರು' ಎಂದು.
ತೇ ರೂಪಮಿಷ್ಟಮಮಲಮಿಂದ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಯದೇಷ್ಟಂ ತೇ ತದಾ ಬ್ರೂಹಿ ಸಮಾನೇಷ್ಯೇ ನ ಸಂಶಯಃ
ನಿನ್ನ ರೂಪವು ಇಂದ್ರನಿಗಿಂತಲೂ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ನೀನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳು, ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ 그것ನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಸೂತ ಉವಾಚ- ವದಂತ್ಯೌ ತೇ ಸ್ತ್ರಿಯೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವೋವಾಚ ಸುಭಾಷಿತಮ್ । ರತಿಂ ಪ್ರತಿಗೃಹೀತ್ವಾ ಮೇ ಗತೋ ಭರ್ತ್ತಾ ಮಹಾಮತಿಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಿಳೆಯರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿ, ನನ್ನ ಜಾಣಮೆಟ್ಟಿದ ಸ್ವಾಮಿ ರತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೊರಟರು.
ಯತ್ರ ಮೇ ತಿಷ್ಠತೇ ಭರ್ತ್ತಾ ತತ್ರಾಹಂ ಪತಿಸಂಯುತಾ । ತತ್ರ ಕಾಮಶ್ಚ ಮೇ ಪ್ರೀತಿರಯಂ ಕಾಯೋ ನಿರಾಶ್ರಯಃ
ನನ್ನ ಗಂಡನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೋ ಅಲ್ಲೇ ನಾನು ಅವನ ಜೊತೆ ಇದ್ದೇನೆ; ಅಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆಸೆ ಇರುತ್ತದೆ—ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇರೆಡೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ.