ಆಗತಾಯಾಂ ಮಹಾರಾಜಾ ಪದ್ಮಾವತ್ಯಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾವಿಷ್ಟೋ ವಿದರ್ಭಾಧಿಪತಿರ್ನೃಪಃ
ಪದ್ಮಾವತಿ ಬಂದಾಗ, ಮಹಾದ್ವಿಜರೇ, ವೈದರ್ಭದ ರಾಜನು ಅಪಾರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ವರ್ದ್ಧಿತಾ ದಾನಮಾನೈಶ್ಚ ವಸ್ತ್ರಾಲಂಕಾರಭೂಷಣೈಃ । ಪದ್ಮಾವತೀ ಸುಖೇನಾಪಿ ಪಿತುರ್ಗೇಹೇ ಪ್ರವರ್ತತೇ
ಪದ್ಮಾವತಿ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದಾನ, ಗೌರವ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಖೀಭಿಃ ಸಹಿತಾ ಸಾ ತು ನಿಃಶಂಕಾ ಪರಿವರ್ತತೇ । ರಮತೇ ಸಾ ತದಾ ತತ್ರ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ತಥೈವ ಚ
ಅವಳು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು; ಹಳೆಯದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಗೃಹೇ ವನೇ ತಡಾಗೇಷು ಪ್ರಾಸಾದೇ ಚ ತಥೈವ ಸಾ । ಪುನರ್ಬಾಲೇವ ಭೂತಾ ಸಾ ನಿರ್ಲಜ್ಜಾ ಸಂಪ್ರವರ್ತತೇ
ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಬಾಲೆಯಂತೆ ನಿರ್ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ನಿಃಶಂಕಾ ವರ್ತತೇ ವಿಪ್ರ ಸಖೀಭಿಃ ಸಹ ಸರ್ವದಾ । ಪತಿವ್ರತಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾನ್ವಿತಾ
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತು ಮತ್ತು ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಗಸು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತಿಯರ ಜೊತೆ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾಳೆ.
ಸುಖಂ ತು ಪಿತೃಗೇಹಸ್ಯ ದುರ್ಲಭಂ ಶ್ವಶುರೇ ಗೃಹೇ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತದಾ ರೇಮೇ ಕದಾ ಈದೃಗ್ಭವಿಷ್ಯತಿ
ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಸುಖ, ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ. ಇದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಇಂತಹ ಸಮಯ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು ಆನಂದಿಸಿದಳು.
ಅನೇನ ಮೋಹಭಾವೇನ ಕ್ರೀಡಾಲುಬ್ಧಾ ವರಾನನಾ । ಸಖೀಭಿಃ ಸಹಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ವನೇಷೂಪವನೇ ತದಾ
ಈ ಮೋಹದಿಂದ, ಆ ಸುಂದರಮುಖದ ಹೆಂಗಸು ಆಟವಾಡಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತಿಯರ ಜೊತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಭೂಮಿಖಂಡೇ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನೇ ಸುಕಲಾಚರಿತ್ರೇಽಷ್ಟಚತ್ವಾರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದ ಸುಕಲಾ ಚರಿತ್ರೆಯ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯುವಾಚ- ಏಕದಾ ತು ಮಹಾಭಾಗ ಗತಾ ಸಾ ಪರ್ವತೋತ್ತಮೇ । ರಮಣೀಯಂ ವನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕದಲೀಖಂಡಮಂಡಿತಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳಾದ ಆಕೆ ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಬಾಳೆಕಾಯಿ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರವಾದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಶಾಲೈಸ್ತಾಲೈಸ್ತಮಾಲೈಶ್ಚ ನಾಲಿಕೇರೈಸ್ತಥೋತ್ಕಟೈಃ । ಪೂಗೀಫಲೈರ್ಮಾತುಲಿಗೈರ್ನಾರಂಗೈಶ್ಚಾರುಜಂಬುಕೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಶಾಲ, ತಾಳೆ, ತಮಾಲ, ಎತ್ತರದ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳು, ಅಡಿಕೆ, ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು, ನಾರಂಗಿ, ಸುಂದರ ಜಾಂಬೂ ಹಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವು.
ಚಂಪಕೈಃ ಪಾಟಲೈಃ ಪುಣ್ಯೈಃ ಪುಷ್ಪಿತೈಃ ಕುಟಕೈರ್ವಟೈಃ । ಅಶೋಕಬಕುಲೋಪೇತಂ ನಾನಾವೃಕ್ಷೈರಲಂಕೃತಮ್
ಚಂಪಕ, ಪಾಟಲ, ಪುಣ್ಯವಾದ ಹೂವಿನ ಮರಗಳು, ಕುಟಕ, ಆಲದ ಮರಗಳು, ಅಶೋಕ, ಬಕುಳ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮರಗಳಿಂದ ಆ ಅರಣ್ಯವು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಪರ್ವತಂ ಪುಣ್ಯವಂತಂ ತಂ ಪುಷ್ಪಿತೈಶ್ಚ ನಗೋತ್ತಮೈಃ । ಸರ್ವತ್ರ ದೃಶ್ಯತೇ ರಮ್ಯೋ ನಾನಾಧಾತುಸಮಾಕುಲಃ
ಆ ಪುಣ್ಯಪರ್ವತವು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಉತ್ತಮ ಮರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ವಿವಿಧ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ತಡಾಗಂ ಸರ್ವತೋಭದ್ರಂ ಪುಣ್ಯತೋಯೇನ ಪೂರಿತಮ್ । ಕಮಲೈಃ ಪುಷ್ಪಿತೈಶ್ಚಾನ್ಯೈಃ ಸುಗಂಧೈಃ ಕನಕೋತ್ಪಲೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶುಭಕರವಾದ ಒಂದು ಕೆರೆಯಿತ್ತು, ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಹೂವಿನ ಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದ ಚಿನ್ನದ ಕಮಲಗಳಿದ್ದವು.
ಶ್ವೇತೋತ್ಪಲೈರ್ವಿಭಾಸಂತಂ ರಕ್ತೋತ್ಪಲಸುಪುಷ್ಪಿತೈಃ । ನೀಲೋತ್ಪಲೈಶ್ಚ ಕಹ್ಲಾರೈರ್ಹಂಸೈಶ್ಚ ಜಲಕುಕ್ಕುಟೈಃ
ಆ ಕೆರೆ ಬಿಳಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೂಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ನೀಲಿ ಕಮಲಗಳು, ಕಹ್ಲಾರ ಹೂಗಳು, ಹಂಸಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಕೋಳಿಗಳು ಇದ್ದವು.
ಪಕ್ಷಿಭಿರ್ಜಲಜೈಶ್ಚಾನ್ಯೈರ್ನಾನಾಧಾತುಸಮಾಕುಲಃ । ತಡಾಗಂ ಸರ್ವತಃ ಶುಭ್ರಂ ನಾನಾಪಕ್ಷಿಗಣೈರ್ಯುತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ನೀರಿನ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದವು, ವಿವಿಧ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಆ ಕೆರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿತ್ತು,色色 ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಕೋಕಿಲಾನಾಂ ರುತೈಃ ಪುಣ್ಯೈಃ ಸುಸ್ವರೈಃ ಪರಿಶೋಭಿತಃ । ಮಧುರಾಣಾಂ ತಥಾ ಶಬ್ದೈಃ ಸರ್ವತ್ರ ಮಧುರಾಯತೇ
ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಶುಭಕರವಾದ, ಮಧುರವಾದ ಕೂಗಿನಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಆನಂದಕರವಾಗಿತ್ತು.
ಷಟ್ಪದಾನಾಂ ಸುನಾದೇನ ಸರ್ವತ್ರ ಪರಿಶೋಭತೇ । ಏವಂವಿಧಂ ಗಿರಿಂ ರಮ್ಯಂ ತದೇವ ವನಮುತ್ತಮಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಸಡಗರದಿಂದ ಹಾರುವ ಜೇನುಹುಳಿಗಳ ಮಧುರ ಗೂಂಜನೆಯಿಂದ ಆ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಆ ಸುಂದರವಾದ ಅರಣ್ಯವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು.
ತಡಾಗಂ ಸರ್ವತೋಭದ್ರಂ ದದೃಶೇ ನೃಪನಂದಿನೀ । ವೈದರ್ಭೀ ಕ್ರೀಡಮಾನಾ ಸಾ ಸಖೀಭಿಃ ಸಹಿತಾ ತದಾ
ವಿದರ್ಭದ ರಾಜಕುಮಾರ್ತಿ ಆ ಸುಂದರವಾದ ಕೆರೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಿದಳು, ಆಕೆಯ ಸ್ನೇಹಿತಿಯರ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.
ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ವನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವತ್ರ ಕುಸುಮಾಕುಲಮ್ । ಚಾಪಲ್ಯೇನ ಪ್ರಭಾವೇಣ ಸ್ತ್ರೀಭಾವೇನ ಚ ಲೀಲಯಾ
ಆ ಪುಣ್ಯವಾದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಚಪಲತೆ, ಶಕ್ತಿ, ಹೆಂಗಸಿನ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಆಟದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.
ಪದ್ಮಾವತೀ ಸರಸ್ತೀರೇ ಸಖೀಭಿಃ ಸಹಿತಾ ತದಾ । ಜಲಕ್ರೀಡಾ ಸಮಾಲೀನಾ ಹಸತೇ ಗಾಯತೇ ಪುನಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾವತಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತಿಯರ ಜೊತೆ ಕೆರೆದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ ಹಾಡುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದಳು.
ರಮಮಾಣಾ ಚ ಸಾ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಸರಸಿ ಭಾಮಿನೀ । ಏವಂ ವಿಪ್ರ ತದಾ ಸಾ ತು ಸುಖೇನ ಪರಿವರ್ತಯೇತ್
ಅಂತೆಯೇ ಆ ಸುಂದರಳು ಆ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ- ಗೋಭಿಲೋ ನಾಮ ವೈ ದೈತ್ಯೋ ಭೃತ್ಯೋ ವೈಶ್ರವಣಸ್ಯ ಚ । ದಿವ್ಯೇನಾಪಿ ವಿಮಾನೇನ ಸರ್ವಭೋಗಪರಿಪ್ಲುತಃ
ವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋಭಿಲ ಎಂಬ ಒಂದು ದೈತ್ಯನು ಇದ್ದನು, ಅವನು ವೈಶ್ರವಣನ ಸೇವಕನು, ದಿವ್ಯವಾದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು.
ಯಾತಿ ಚಾಕಾಶಮಾರ್ಗೇಣ ಗೋಭಿಲೋ ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ । ತೇನ ದೃಷ್ಟಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ವೈದರ್ಭೀ ನಿರ್ಭಯಾ ತದಾ
ಗೋಭಿಲನು, ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಆಕಾಶದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ವೈದರ್ಭಿಯನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು; ಆಕೆ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ಸರ್ವಯೋಷಿದ್ವರಾ ಸಾ ಹಿ ಉಗ್ರಸೇನಸ್ಯ ವೈ ಪ್ರಿಯಾ । ರೂಪೇಣಾಪ್ರತಿಮಾ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಾಂಗೇಷು ವಿರಾಜತೇ
ಆಕೆ ಎಲ್ಲ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳು, ಉಗ್ರಸೇನನ ಪ್ರಿಯತಮೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ; ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ರತಿರ್ವೈ ಮನ್ಮಥಸ್ಯಾಪಿ ಕಿಂ ವಾಪೀಯಂ ಹರಿಪ್ರಿಯಾ । ಕಿಂ ವಾಪಿ ಪಾರ್ವತೀ ದೇವೀ ಶಚೀ ಕಿಂ ವಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಈಕೆ ಮನ್ಮಥನಿಗೂ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುವಳೇ? ಅಥವಾ ಹರಿಯ ಪ್ರಿಯೆಯೇ? ಅಥವಾ ಈಕೆ ಪಾರ್ವತಿಯೇ, ಅಥವಾ ಶಚಿಯೇ?
ಯಾದೃಶೀ ದೃಶ್ಯತೇ ಚೇಯಂ ನಾರೀಣಾಂ ಪ್ರವರೋತ್ತಮಾ । ಅನ್ಯಾಪಿ ಈದೃಶೀ ನಾಸ್ತಿ ದ್ವಿತೀಯಾ ಕ್ಷಿತಿಮಂಡಲೇ
ಈಕೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಾಗಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳೇ ಇಲ್ಲ.
ನಕ್ಷತ್ರೇಷು ಯಥಾ ಚಂದ್ರಃ ಸಂಪೂರ್ಣೋ ಭಾತಿ ಶೋಭನಃ । ಗುಣರೂಪಕಲಾಭಿಸ್ತು ತಥಾ ಭಾತಿ ವರಾನನಾ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಕೆಯ ಸುಂದರ ಮುಖವು ಗುಣ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಪುಷ್ಕರೇಷು ಯಥಾ ಹಂಸಸ್ತಥೇಯಂ ಚಾರುಹಾಸಿನೀ । ಅಹೋ ರೂಪಮಹೋಭಾವ ಅಸ್ಯಾಸ್ತು ಪರಿದೃಶ್ಯತೇ
ಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಸ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಕೆಯ ಮನಮೋಹಕ ನಗುವು. ಅಯ್ಯೋ, ಆಕೆಯ ರೂಪ ಮತ್ತು ಕಿರಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಕಾ ಕಸ್ಯ ಶೋಭನಾ ಬಾಲಾ ಚಾರುವೃತ್ತಪಯೋಧರಾ । ವ್ಯಮೃಶದ್ಗೋಭಿಲೋ ದೈತ್ಯಃ ಪದ್ಮಾವತೀಂ ವರಾನನಾಮ್
ಯಾರು ಈ ಸುಂದರವಾದ, ಮೃದುವಾಗಿ ವಕ್ರವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿರುವ ಯುವತಿ? ಗೋಭಿಲನು, ದೈತ್ಯನು, ಪದ್ಮಾವತಿಯ ಸುಂದರ ಮುಖವನ್ನು ಕುರಿತು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.
ಚಿಂತಯಿತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ವಿಪ್ರ ಕಾ ಕಸ್ಯಾಪಿ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಜ್ಞಾನೇನ ಮಹತಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವೈದರ್ಭೀತಿ ನ ಸಂಶಯಃ
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆಲೋಚಿಸಿ, 'ಈಕೆ ಯಾರಾಗಿರಬಹುದು?' ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಮಹಾ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಈಕೆ ವೈದರ್ಭಿಯೆಂಬುದನ್ನು ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲದೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.