ಪ್ರಸ್ಥಿತೋ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಂ ತು ತಮುವಾಚ ಪತಿವ್ರತಾ । ಪತಿಸ್ನೇಹೇನ ಸಂಮುಗ್ಧಾ ಭರ್ತಾರಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಡುವಾಗ, ಅವನ ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಡತಿ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು; ಪತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವಳ ಭರ್ತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಸುಕಲೋವಾಚ- ಅಹಂ ತೇ ಧರ್ಮತಃ ಪತ್ನೀ ಸಹಪುಣ್ಯಕರಾ ಪ್ರಿಯ । ಪತಿಮಾರ್ಗಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷ್ಯಾಹಂ ಪತಿದೇವಂ ಯಜಾಮ್ಯಹಮ್
ಸುಕಲಾ ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ, ಪ್ರಿಯನೇ, ಪುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾದವಳು; ಪತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ಪತಿದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕದಾ ನೈವ ಮಯಾ ತ್ಯಾಜ್ಯಂ ಸಾಮೀಪ್ಯಂ ತೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ತವಚ್ಛಾಯಾಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಕರಿಷ್ಯೇ ಧರ್ಮಮುತ್ತಮಮ್
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರವಿರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು, ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪತಿವ್ರತಾಖ್ಯಂ ಪಾಪಘ್ನಂ ನಾರೀಣಾಂ ಗತಿದಾಯಕಮ್ । ಪುಣ್ಯಸ್ತ್ರೀ ಕಥ್ಯತೇ ಲೋಕೇ ಯಾ ಸ್ಯಾತ್ಪತಿಪರಾಯಣಾ
ಪತಿವ್ರತೆಯೆಂದು ಕರೆಯುವದು ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಸರಿ ದಾರಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪತಿಯೆಡೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳನ್ನು ಪುಣ್ಯವಂತೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯುವತೀನಾಂ ಪೃಥಕ್ತೀರ್ಥಂ ವಿನಾ ಭರ್ತುರ್ನ ಶೋಭತೇ । ಸುಖದಂ ನಾಸ್ತಿ ವೈ ಲೋಕೇ ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷಪ್ರದಾಯಕಮ್
ಯುವತಿಯರು ಪತಿಯಿಲ್ಲದೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಹೋದರೆ ಅದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದರಿಂದ ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡದು.
ಸವ್ಯಂ ಪಾದಂ ಚ ಭರ್ತುಶ್ಚ ಪ್ರಯಾಗಂ ವಿದ್ಧಿ ಸತ್ತಮ । ವಾಮಂ ಚ ಪುಷ್ಕರಂ ತಸ್ಯ ಯಾ ನಾರೀ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್
ಓ ಸದ್ಗುಣಿಯೇ, ಪತಿಯ ಬಲಗಾಲನ್ನು ಪ್ರಯಾಗವೆಂದು, ಎಡಗಾಲನ್ನು ಪುಷ್ಕರವೆಂದು ತಿಳಿ. ಯಾವ ಹೆಂಗಸು ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸುತಾಳೋ—
ತಸ್ಯ ಪಾದೋದಕಸ್ನಾನಾತ್ತತ್ಪುಣ್ಯಂ ಪರಿ ಜಾಯತೇ । ಪ್ರಯಾಗಪುಷ್ಕರಸಮಂ ಸ್ನಾನಂ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ನ ಸಂಶಯಃ
ಅವಳಿಗೆ ಪತಿಯ ಕಾಲಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯೋ ಭರ್ತಾ ಸರ್ವಪುಣ್ಯಮಯಃ ಪತಿಃ । ಮಖಾನಾಂ ಯಜನಾತ್ಪುಣ್ಯಂ ಯದ್ವೈ ಭವತಿ ದೀಕ್ಷಿತೇ
ಪತಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ರೂಪ, ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಗಳ ಸಾರ. ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ತತ್ಫಲಂ ಸಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸೇವಯಾ ಭರ್ತುರೇವ ಹಿ । ಗಯಾದೀನಾಂ ಸುತೀರ್ಥಾನಾಂ ಯಾತ್ರಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಹಿ ಯದ್ಭವೇತ್
ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಿಂದ ಆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಗಯಾ ಮುಂತಾದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವೂ ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ತತ್ಫಲಂ ಸಮವಾಪ್ನೋತಿ ಭರ್ತುಃ ಶುಶ್ರೂಷಣಾದಪಿ । ಸಮಾಸೇನ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತನ್ಮೇ ನಿಗದತಃ ಶೃಣು
ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಿಂದ ಆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು.
ನಾಸ್ತ್ಯಾಸಾಂ ಹಿ ಪೃಥಗ್ಧರ್ಮಃ ಪತಿಶುಶ್ರೂಷಣಂ ವಿನಾ । ತಸ್ಮಾತ್ಕಾಂತಸಹಾಯಂ ತೇ ಕುರ್ವಾಣಾ ಸುಖದಾಯಿನೀ
ಪತಿಯ ಸೇವೆಯ ಹೊರತು ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಬೇರೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವವಳು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.
ತವಚ್ಛಾಯಾಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಆಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ । ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ- ರೂಪಂ ಶೀಲಂ ಗುಣಂ ಭಕ್ತಿಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ವಯಸ್ತಥಾ
ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ಮಾತ್ರ ನಾನು ಬರುವೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣುನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು— ರೂಪ, ಸ್ವಭಾವ, ಗುಣ, ಭಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ವಯಸ್ಸನ್ನೂ ನೋಡಿ—
ಸೌಕುಮಾರ್ಯಂ ವಿಚಾರ್ಯೈವಂ ಕೃಕಲಃ ಸ ಪುನಃಪುನಃ । ಯದ್ಯೇವಂ ಹಿ ನಯಿಷ್ಯಾಮಿ ದುರ್ಗಮಾರ್ಗಂ ಸುದುಃಖದಮ್
ಅವಳ ನಾಜೂಕನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಆ ಕರ್ಮುಗನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಯೋಚಿಸಿದನು: ಹೀಗೆ ಆದರೆ, ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ರೂಪನಾಶೋ ಭವೇಚ್ಚಾಸ್ಯಾಃ ಶೀತಾತಪವಿಲೋಡನಾತ್ । ಪದ್ಮಗರ್ಭಪ್ರತೀಕಾಶಮಸ್ಯಾಶ್ಚಾಂಗಂ ಪ್ರವರ್ಣಕಮ್
ತಂಪು ಮತ್ತು ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ; ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಇರುವ ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಝಂಝಾವಾತೇನ ಶೀತೇನ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಪಂಥಾಃ ಕರ್ಕಶ ಸುಗ್ರಾವಾ ಪಾದೌಚಾಸ್ಯಾಃ ಸುಕೋಮಲೌ
ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಚಳಿಯಿಂದ ಅವಳ ಚರ್ಮ ಕಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ; ದಾರಿ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದು, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ತುಂಬಾ ನಾಜೂಕು.
ಏಷ್ಯತೇ ವೇದನಾಂ ತೀವ್ರಾಮಥೋ ಗಂತುಂ ನ ಚ ಕ್ಷಮಾ । ಕ್ಷುತ್ತೃಷ್ಣಾಭಿಪರೀತಾಂಗೀ ಕೀದೃಶೀಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಅವಳು ತೀವ್ರವಾದ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು; ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು?
ವಾಮಾಂಗೀ ಮಮ ಚ ಸ್ಥಾನಂ ಸುಖಸ್ಥಾನಂ ವರಾನನಾ । ಮಮ ಪ್ರಾಣಪ್ರಿಯಾ ನಿತ್ಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚಾಶ್ರಯಃ
ಅವಳ ಎಡಭಾಗವೇ ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸ್ಥಳ, ಸುಖದ ಸ್ಥಾನ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ. ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಪ್ರಿಯಳು, ಸದಾ ಧರ್ಮದ ಆಶ್ರಯವೂ ಹೌದು.
ನಾಶಮೇತಿ ಯದಾ ಬಾಲಾ ಮಮ ನಾಶೋ ಭವೇದಿಹ । ಇಯಂ ಮೇ ಜೀವಿಕಾ ನಿತ್ಯಮಿಯಂ ಪ್ರಾಣಸ್ಯ ಚೇಶ್ವರೀ
ಈ ಬಾಲೆ ನಾಶವಾದರೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತೇನೆ. ಅವಳು ನನಗೆ ಸದಾ ಬದುಕಿನ ಆಧಾರ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣದ ಸ್ವಾಮಿನಿ.
ನ ನಯಿಷ್ಯೇ ವನಂ ತೀರ್ಥಮೇಕಶ್ಚೈವಾಪ್ಯಹಂ ವ್ರಜೇ । ಚಿಂತಯಿತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ನೂನಂ ಕೃಕಲೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಅಥವಾ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಕರ್ಮುಗನು—
ತಸ್ಯ ಚಿತ್ತಾನುಗೋ ಭಾವಸ್ತಯಾ ಜ್ಞಾತೋ ನೃಪೋತ್ತಮ । ಪುನರೂಚೇ ಮಹಾಭಾಗಾ ಭರ್ತ್ತಾರಂ ಪ್ರಸ್ಥಿತಂ ತದಾ
ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು, ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಆಗ ಆ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದ ಪತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.
ಅನಘಾ ನೈವ ವೈ ತ್ಯಾಜ್ಯಾ ಪುರುಷೈಃ ಶೃಣು ಸತ್ತಮ । ಮೂಲಮೇವಂ ಹಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಪುರುಷಸ್ಯ ಮಹಾಮತೇ
ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಕೇಳು — ಗಂಡಸರು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬಾರದು. ಹೆಂಡತಿ ಎಂಬವಳು ಗಂಡನ ಧರ್ಮದ ಮೂಲವೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ, ಜ್ಞಾನವಂತನೇ.
ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗ ಮಾಮೇವಂ ನಯ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ- ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಹಿ ತೇನಾಪಿ ಪ್ರಿಯಾಯಾ ಭಾಷಿತಂ ಬಹು
ಈ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಭಾಗ್ಯವಂತಳೇ, ಈಗ ನನ್ನೊಡನೆ ನೀನು ಕೂಡ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆ. ವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು — ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು, ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಿದನು.
ಪ್ರಹಸ್ಯೈವ ವಚೋ ಬ್ರೂತೇ ತಾಮೇವಂ ಕೃಕಲಃ ಪುನಃ । ನೈವ ತ್ಯಾಜ್ಯಾ ಭವೇದ್ಭಾರ್ಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಧರ್ಮೇಣ ವೈ ಪ್ರಿಯೇ
ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರಿಯೆಯೇ, ಧರ್ಮದಂತೆ ಪಡೆದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬಾರದು.'
ಯೇನ ಭಾರ್ಯಾ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಾ ಸುನೀತಾ ಧರ್ಮಚಾರಿಣೀ । ದಶಾಂಗಧರ್ಮಸ್ತೇನಾಪಿ ಪರಿತ್ಯಕ್ತೋ ವರಾನನೇ
ಯಾವನು ಧರ್ಮಪಾಲಕಿಯಾದ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಹತ್ತು ವಿಧದ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ.
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಾಮೇವ ಭದ್ರಂ ತೇ ನೈವ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯೇ ಕದಾ ಪ್ರಿಯೇ । ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ- ಏವಮಾಭಾಷ್ಯ ತಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸಂಬೋಧ್ಯ ಚ ಪುನಃಪುನಃ
ಆದುದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಪ್ರಿಯೆಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು — ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
ತಸ್ಯಾ ಅಜ್ಞಾತಮಾತ್ರೇಣ ಸಸಾರ್ಥೇನ ಸಮಂ ಗತಃ । ಗತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಮಹಾಭಾಗೇ ಕೃಕಲೇ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಿ
ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ, ತನ್ನ ಜಾಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಹೊರಟನು. ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಕಲನು ಹೋದನು.
ದೇವಕರ್ಮಸುವೇಲಾಯಾಂ ಕಾಲೇ ಪುಣ್ಯೇ ಶುಭಾನನಾ । ನೈವ ಪಶ್ಯತಿ ಭರ್ತಾರಂ ಕೃಕಲಂ ನಿಜಮಂದಿರೇ
ದೈವಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಶುಭ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಅವಳು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಕಲನನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಸಮುತ್ಥಾಯ ತ್ವರಾಯುಕ್ತಾ ರುದಮಾನಾ ಸುದುಃಖಿತಾ । ವಯಸ್ಯಾನ್ಪೃಚ್ಛತೇ ಭರ್ತುರ್ದುಃಖಶೋಕಾಧಿಪೀಡಿತಾ
ಅವಳು ಬೇಗ ಎದ್ದು, ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, ತೀವ್ರ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ಗಂಡನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ದೃಷ್ಟೋಽಸೌ ಕೃಕಲೋ ಮಮ । ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರೋ ಗತಃ ಕ್ವಾಪಿ ಭವಂತೋ ಮಮ ಬಾಂಧವಾಃ
ಭಾಗ್ಯವಂತಿಯರೇ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಸ್ವಾಮಿ ಕೃಕಲನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು, ನೀವು ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ? ನೀವು ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳು.
ಯದಿ ದೃಷ್ಟೋ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಕೃಕಲೋ ಮಮ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ಭರ್ತಾರಂ ಪುಣ್ಯಕರ್ತಾರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸತ್ಯಪಂಡಿತಮ್
ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನ ಗಂಡನಾದ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ, ನಿಜವಾದ ಪಂಡಿತನಾದ ಕೃಕಲನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?