ದಾತಾ ಭೋಕ್ತಾ ಗುಣಗ್ರಾಹೀ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಸುತೀರ್ಥೇ ಮರಣಂ ಚಾಪಿ ಯಾಸ್ಯಸಿ ತ್ವಂ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್
ನೀನು ದಾನಿ, ಭೋಗಿ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವವನಾಗುತ್ತೀಯೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನೀನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವೆ.
ಏವಂ ವರಂ ಹರಿರ್ದತ್ತ್ವಾ ಸಪ್ರಿಯಾಯ ದ್ವಿಜಾಯ ಸಃ । ಅಂತರ್ಧಾನಂ ಗತೋ ದೇವಃ ಸ್ವಪ್ನವತ್ಪರಿದೃಶ್ಯತೇ
ಹೀಗೆ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ದೇವರು ಕನಸಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಅದೆಂತೆಯೇ ಅಂತರಧಾನರಾದನು.
ತದಾ ಸುಮನಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಸೋಮಶರ್ಮಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಸುತೀರ್ಥೇ ಪಾವನೇ ತಸ್ಮಿನ್ರೇವಾತೀರೇ ಸುಪುಣ್ಯದೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮಶರ್ಮನು, ಆ ಪವಿತ್ರ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಅಮರಕಂಟಕೇ ವಿಪ್ರೋ ದಾನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಕರೋತಿ ಸಃ । ಗತೇ ಬಹುತರೇ ಕಾಲೇ ತಸ್ಯ ವೈ ಸೋಮಶರ್ಮಣಃ
ಅಮರಕಂಟಕದಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದಾನ ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಬಹು ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಸೋಮಶರ್ಮನಿಗೆ,
ಕಪಿಲಾರೇವಯೋಃ ಸಂಗೇ ಸ್ನಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ ನಿರ್ಗತಃ । ದೃಷ್ಟವಾನ್ಪುರತೋ ವಿಪ್ರಃ ಶ್ವೇತಮೇಕಂ ಹಿ ಕುಂಜರಮ್
ಕಪಿಲಾ ಮತ್ತು ರೇವಾ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೊರಟಾಗ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಆನೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸುಪ್ರಭಂ ಸುಂದರಂ ದಿವ್ಯಂ ಸುಮದಂ ಚಾರುಲಕ್ಷಣಮ್ । ನಾನಾಭರಣಶೋಭಾಂಗಂ ಬಹುಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಮ್
ಆ ಆನೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ದಿವ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ಸುಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತೂ, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಸಿಂದೂರೈಃ ಕುಂಕುಮೈಸ್ತಸ್ಯ ಕುಂಭಸ್ಥಲೇ ವಿರಾಜಿತೇ । ಕರ್ಣನೀಲೋತ್ಪಲಯುತಂ ಪತಾಕಾದಂಡಸಂಯುತಮ್
ಅದರ ಕಪಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂರ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕಾರವಿತ್ತು; ಅದರ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಕಮಲದ ಕಣಗಳು, ಧ್ವಜದ ದಂಡಗಳೂ ಕೂಡ ಇದ್ದವು.
ನಾಗೋಪರಿಸ್ಥಿತೋ ದಿವ್ಯಃ ಪುರುಷೋ ದೃಢಸುಪ್ರಭಃ । ದಿವ್ಯಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನಃ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಃ
ಆ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ದಿವ್ಯ ಪುರುಷನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು; ಅವನು ದೃಢ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು.
ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯಾಂಬರಧರೋ ದಿವ್ಯಗಂಧಾನುಲೇಪನಃ । ಸುಸೌಮ್ಯಂ ಸೋಮವತ್ಪೂರ್ಣಚ್ಛತ್ರಚಾಮರಸಂಯುತಮ್
ಅವನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳು, ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಧರಿಸಿದ್ದವು; ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಿದ್ದನು; ಅವನು ಚಂದಮಾಮನಂತೆ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಪೂರಣವಾಗಿದ್ದನು, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
ನಾಗಾರೂಢಂ ಪ್ರಯಾಂತಂ ತಂ ಪುನಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸತ್ತಮಃ । ಸಿದ್ಧಚಾರಣಗಂಧರ್ವೈಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಂ ಸುಮಂಗಲಮ್
ಆ ಆನೆಯಲ್ಲಿ ಏರಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಪುರುಷನನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದನು; ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಗಂಧರ್ವರು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶುಭಕರನಾಗಿದ್ದನು.
ಸಗಜಂ ಸುಂದರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರುಷಂ ದಿವ್ಯಲಕ್ಷಣಮ್ । ವ್ಯತರ್ಕಯತ್ಸೋಮಶರ್ಮಾ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಮಾನಸಃ
ಆ ಸುಂದರ ಆನೆ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೋಮಶರ್ಮನ ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಯಾರು ಈವನು ಎಂದು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಕೋಽಯಂ ಪ್ರಯಾತಿ ದಿವ್ಯಾಂಗಃ ಪಂಥಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುವ್ರತಃ । ಏವಂ ಚಿಂತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಯಾವದ್ಗೃಹಂ ಸಮಾಪ್ತವಾನ್
ಈ ದಿವ್ಯ ರೂಪದ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿರುವ ಪುರುಷನು ಯಾರು? ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದನು.
ಪ್ರವಿಶಂತಂ ಗೃಹದ್ವಾರಂ ದೇವರೂಪಂ ಮನೋಹರಮ್ । ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾವಿಷ್ಟಃ ಸೋಮಶರ್ಮಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ
ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ದೇವರಂತೆ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೋಮಶರ್ಮನಿಗೆ ಮಹಾ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರತಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತ್ವರಮಾಣಃ ಪ್ರಯಾತಿ ಚ । ಗೃಹದ್ವಾರಂ ಗತೋ ಯಾವತ್ತಾವತ್ತಂ ತು ನ ಪಶ್ಯತಿ
ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬೇಗನೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು; ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವನು ಆ ಪುರುಷನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಪತಿತಾನ್ಯೇವ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಸೌಹೃದ್ಯಾನಿ ಮಹಾಮತಿಃ । ದಿವ್ಯಾನಿ ವಾಸಯುಕ್ತಾನಿ ಪ್ರಾಂಗಣೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಃ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆ ಆಂಗಣದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಸುಂದರ ಹೂಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
ಚಂದನೈಃ ಕುಂಕುಮೈಃ ಪುಣ್ಯೈಃ ಸುಗಂಧೈಸ್ತು ವಿಲೇಪಿತಮ್ । ಸ್ವಕೀಯಂ ಪ್ರಾಂಗಣೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೂರ್ವಾಕ್ಷತಸಮನ್ವಿತಮ್
ಅವನ ಮನೆ ಆಂಗಣವು ಚಂದನ, ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತೆಗಳೂ ಕೂಡ ಇದ್ದವು.
ಸ ಏವಂ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಶ್ಚಿಂತಯಾನಃ ಪುನಃ ಪುನಃ । ದದರ್ಶ ಸುಮನಾಂ ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ದಿವ್ಯಮಂಗಲಸಂಪದಮ್
ಹೀಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೋಮಶರ್ಮನು, ದಿವ್ಯವಾದ ಶುಭದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸೋಮಶರ್ಮೋವಾಚ- ಕೇನ ದತ್ತಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಏತಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ । ಶೃಂಗಾರಂರೂಪಸೌಭಾಗ್ಯಂ ವಸ್ತ್ರಾಲಂಕಾರಭೂಷಣಮ್
ಸೋಮಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ದಿವ್ಯವಾದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಯಾರು ಕೊಟ್ಟರು? ಈ ಅಲಂಕಾರ, ರೂಪ, ಭಾಗ್ಯ, ವಸ್ತ್ರಾಭರಣ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಾರು ನೀಡಿದರು?
ತನ್ಮೇ ತ್ವಂ ಕಾರಣಂ ಭದ್ರೇ ಕಥಯಸ್ವಾವಿಶಂಕಿತಾ । ಏವಂ ಸಂಭಾಷ್ಯತಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ವಿರರಾಮ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ
ಓ ಸೌಮ್ಯೆ, ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ನಿಗೋಡವಾಗಿ ಹೇಳು. ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.
ಸುಮನೋವಾಚ- ಶೃಣು ಕಾಂತ ಸಮಾಯಾತಃ ಕಶ್ಚಿದ್ದೇವವರೋತ್ತಮಃ । ಶ್ವೇತನಾಗಸಮಾರೂಢೋ ದಿವ್ಯಾಭರಣಭೂಷಿತಃ
ಸುಮನಾ ಹೇಳಿದಳು— ಕೇಳು ಪ್ರಿಯ, ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದೇವತೆ, ಬಿಳಿ ಆನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದನು.
ದಿವ್ಯಗಂಧಾನುಲಿಪ್ತಾಂಗೋ ದಿವ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಸಮನ್ವಿತಃ । ನ ಜಾನೇ ಕೋ ಹಿ ದೇವೋಸೌ ವಿಪ್ರಗಂಧರ್ವಸೇವಿತಃ
ಅವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಬಳಿದು, ಅದ್ಭುತ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು; ಯಾರು ಆ ದೇವತೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸ್ತೂಯಮಾನಃ ಸಮಾಯಾತೋ ದೇವಗಂಧರ್ವಚಾರಣೈಃ । ಯೋಷಿತಃ ಪುಣ್ಯರೂಪಾಢ್ಯಾ ರೂಪಶೃಂಗಾರಸಂಯುತಾಃ
ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಚಾರಣರು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಬಂದನು; ಪುಣ್ಯರೂಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಆಕರ್ಷಕ ಹಾಗೂ ಸುಂದರವಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದರು.
ಸರ್ವಾಭರಣಶೋಭಾಢ್ಯಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪೂರ್ಣಮನೋರಥಾಃ । ತಾಭಿಃ ಸಹ ಸಮಕ್ಷಂ ಮೇ ಪುರುಷೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದವು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಜೊತೆ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಚತುಷ್ಕಂ ಪೂರಿತಂ ರತ್ನೈಃ ಸರ್ವಶೋಭಾಸಮನ್ವಿತಮ್ । ತತ್ರಾಹಮಾಸನೇ ಪುಣ್ಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕಿಲ
ನಾಲ್ಕು ಬದಿಯುಳ್ಳ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಎಲ್ಲ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಸನವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು.
ವಸ್ತ್ರಾಲಂಕಾರಭೂಷಾಂ ಮೇ ದದುಸ್ತೇ ಸರ್ವ ಏವ ಹಿ । ವೇದಮಂಗಲಗೀತೈಸ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗೀತೈಶ್ಚ ಪುಣ್ಯದೈಃ
ಅವರು ನನಗೆ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು; ವೇದಗಳ ಮಂಗಳಗೀತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರಗೀತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾವನವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಅಭಿಷಿಕ್ತಾಸ್ಮಿ ತೈಃ ಸರ್ವೈರಂತರ್ಧಾನಂ ಪುನರ್ಗತಾಃ । ಮಾಮೇವಂ ಪರಿತಃ ಸರ್ವೇ ಪುನರೂಚುರ್ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಅದೆರಡು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋಯಿತು. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.
ತವ ಗೇಹಂ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ವಸಿಷ್ಯಾಮಃ ಸದೈವ ಹಿ । ಶುಚಿರ್ಭವ ಸುಕಲ್ಯಾಣಿ ಭರ್ತ್ರಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸದೈವ ಹಿ
ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆವು; ನೀನು ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಸದಾ ಪತಿಯ ಜೊತೆ ಸುಖವಾಗಿರು, ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ಏವಂ ದೃಷ್ಟಂ ಮಯೈವ ಹಿ । ತಯಾ ಯತ್ಕಥಿತಂ ವೃತ್ತಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಮಹಾಮತಿಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೋದರು; ನಾನು ಇದನ್ನು ನನ್ನದೇ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದೆ. ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಆ ಜ್ಞಾನಿ ಕೇಳಿದನು.
ಪುನಶ್ಚಿಂತಾಂ ಪ್ರಪನ್ನೋಽಸೌ ಕಿಮಿದಂ ದೇವನಿರ್ಮಿತಮ್ । ವಿಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾಥ ತದಾ ಸೋಮಶರ್ಮಾ ಮಹಾಮತಿಃ
ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು: 'ಇದು ದೇವತೆಗಳ ಕೃತ್ಯವೇನು?' ಎಂದು ಆ ಮಹಾಮತಿ ಸೋಮಶರ್ಮನು ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.
ಬ್ರಹ್ಮಕರ್ಮಣಿ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಸಾಧರ್ಮ್ಯಂ ಧರ್ಮಮುತ್ತಮಮ್ । ತಸ್ಮಾದ್ಗರ್ಭಂ ಮಹಾಭಾಗಾ ದಧಾರ ವ್ರತಶಾಲಿನೀ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಪುಣ್ಯವಂತಿ, ವ್ರತಪಾಲಕಿಯಾದ ಅವಳು ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.