ತಂ ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕಂ ವಿದ್ಧಿ ಏತೈರ್ನ್ಯಾಯೈಸ್ತ್ವಮೇವ ಹಿ । ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ- ಏವಂ ನ್ಯಾಯಂ ನ ಮನ್ಯೇಹಂ ತಥೈವ ಶೃಣು ಧರ್ಮರಾಟ್
ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯು ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿ; ನೀನೇ ಈ ನ್ಯಾಯದಂತೆ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ, ಧರ್ಮರಾಜನೇ, ನಾನೇಕೆಂದು ಕೇಳು.
ಶಾಪತ್ರಯಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಕ್ರುದ್ಧೋಹಂ ತವ ನಾನ್ಯಥಾ । ಧರ್ಮ ಉವಾಚ- ಯದಾ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಮಾಮೇವ ಹಿ ಕ್ಷಮಸ್ವ ಚ
ನಾನು ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನಿನಗೆ ಮೂರು ಶಾಪಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.
ನೈವ ಕ್ಷಮಸಿ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ ದಾಸೀಪುತ್ರಂ ಹಿ ಮಾಂ ಕುರು । ರಾಜಾನಂ ತು ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಂ ಚಾಂಡಾಲಂ ಚ ಮಹಾಮುನೇ
ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮುಖ್ಯನೇ; ನನ್ನನ್ನು ದಾಸಿಯ ಮಗನಾಗಿಸು. ನನ್ನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿಸು, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ಚಾಂಡಾಲನೂ ಮಾಡು.
ಪ್ರಸಾದಸುಮುಖೋ ವಿಪ್ರ ಪ್ರಣತಸ್ಯ ಸದೈವ ಹಿ । ದುರ್ವಾಸಾಶ್ಚ ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಧರ್ಮಂ ಚೈವ ಶಶಾಪ ಹ
ಯಾರು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಸದಾ ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ. ಆ ಬಳಿಕ ದುರ್ವಾಸನು ಕೋಪದಿಂದ ಧರ್ಮನಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು.
ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ-। ರಾಜಾ ಭವ ತ್ವಂ ಧರ್ಮಾದ್ಯ ದಾಸೀಪುತ್ರಶ್ಚ ನಾನ್ಯಥಾ । ಗಚ್ಛ ಚಾಂಡಾಲಯೋನಿಂ ಚ ಧರ್ಮ ತ್ವಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ವ್ರಜ
ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂದು ನೀನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಾಜನಾಗು, ದಾಸಿಯ ಮಗನೂ ಆಗು; ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮನೇ, ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಾಂಡಾಲನ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ತಲುಪು.
ಏವಂ ಶಾಪತ್ರಯಂ ದತ್ತ್ವಾ ಗತೋಸೌ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಃ । ಅನೇನಾಪಿ ಪ್ರಸಂಗೇನ ದೃಷ್ಟೋ ಧರ್ಮಃ ಪುರಾ ಕಿಲ
ಹೀಗೆ ಮೂರು ಶಾಪಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು; ಈ ಘಟನೆಯಿಂದಲೇ ಧರ್ಮನು ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಸೋಮಶರ್ಮೋವಾಚ-। ಧರ್ಮಸ್ತು ಕೀದೃಶೋ ಜಾತಸ್ತೇನ ಶಪ್ತೋ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ತದ್ರೂಪಂ ತಸ್ಯ ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ಯದಿ ಜಾನಾಸಿ ಭಾಮಿನಿ
ಸೋಮಶರ್ಮನು ಕೇಳಿದನು—ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಶಾಪಕೊಟ್ಟಾಗ ಧರ್ಮನು ಹೇಗಿದ್ದನು? ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ.
ಸುಮನೋವಾಚ-। ಭರತಾನಾಂ ಕುಲೇ ಜಾತೋ ಧರ್ಮೋ ಭೂತ್ವಾ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ । ವಿದುರೋ ದಾಸೀಪುತ್ರಸ್ತು ಅನ್ಯಂ ಚೈವ ವದಾಮ್ಯಹಮ್
ಸುಮನನು ಹೇಳಿದನು—ಭಾರತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಧರ್ಮನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಾಗಿದ್ದನು; ದಾಸಿಯ ಮಗನಾಗಿ ವಿಧುರನಾಗಿದ್ದನು; ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕೂಡ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಯದಾ ರಾಜಾ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೇಣ ಕರ್ಷಿತಃ । ತದಾ ಚಾಂಡಾಲತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸ ಹಿ ಧರ್ಮೋ ಮಹಾಮತಿಃ
ರಾಜ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಂದ ಸಂಕಟಕ್ಕೊಳಗಾದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಚಾಂಡಾಲನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದನು; ಆ ಧರ್ಮನು ಮಹಾ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಏವಂ ಕರ್ಮಫಲಂ ಭುಕ್ತಂ ಧರ್ಮೇಣಾಪಿ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ದುರ್ವಾಸಸೋ ಹಿ ಶಾಪಾದ್ವೈ ಸತ್ಯಮುಕ್ತಂ ತವಾಗ್ರತಃ
ಹೀಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ಧರ್ಮನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು; ದುರ್ವಾಸನ ಶಾಪದಿಂದ, ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯವೇ.
ಸೋಮಶರ್ಮೋವಾಚ- ಲಕ್ಷಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಸ್ಯ ತನ್ಮೇ ವಿಸ್ತರತೋ ವದ । ಕೀದೃಶಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚ ಯದಿ ಜಾನಾಸಿ ಭಾಮಿನಿ
ಸೋಮಶರ್ಮನು ಕೇಳಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು; ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಂದರೆ ಏನು, ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ಯೇ ರತಿರ್ಯಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ತುಷ್ಟಿತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ । ಋತೌ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ವ್ರಜೇನ್ನಾರೀಂ ಸ್ವೀಯಾಂ ದೋಷವಿವರ್ಜಿತಃ
ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸದಾ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮನು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ವಕುಲಸ್ಯ ಸದಾಚಾರಂ ಕದಾನೈವ ವಿಮುಂಚತಿ । ಏತದೇವ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಗೃಹಸ್ಥಸ್ಯ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ತಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಸದುಪಚಾರವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ಇದನ್ನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಗೃಹಿಣಾಮುತ್ತಮಂ ಕಿಲ । ಯತೀನಾಂ ತು ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತನ್ಮೇ ನಿಗದತಃ ಶೃಣು
ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಯತಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
ದಮಸತ್ಯಸಮಾಯುಕ್ತಃ ಪಾಪಾದ್ಭೀತಸ್ತು ಸರ್ವದಾ । ಭಾರ್ಯಾಸಂಗಂ ವರ್ಜಯಿತ್ವಾ ಧ್ಯಾನಜ್ಞಾನಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ
ದಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪದ ಭಯದಿಂದ ಇರುವವನು, ಹೆಂಡತಿಯ ಸಂಗವನ್ನು ತೊರೆದು, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವವನು—
ಯತೀನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ತವಾಗ್ರತಃ । ತಪ ಏವ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತನ್ಮೇನಿಗದತಃ ಶೃಣು
ಯತಿಗಳ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
ಆಚಾರೇಣ ಪ್ರವರ್ತೇತ ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿವರ್ಜಿತಃ । ಪ್ರಾಣಿನಾಮುಪಕಾರಾಯ ಸಂಸ್ಥಿತಉದ್ಯಮಾವೃತಃ
ಅವನ ನಡೆ ಸರಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾಗಿರಬೇಕು.
ತಪ ಏವಂ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಸತ್ಯಮೇವಂ ವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಪರದ್ರವ್ಯೇಷ್ವಲೋಲುಪ್ತ್ವಂ ಪರಸ್ತ್ರೀಷು ತಥೈವ ಚ
ಈ ರೀತಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ; ಈಗ ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಪರರ ಧನದ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಇರಬಾರದು, ಹಾಗೆಯೇ ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೂ ಇಲ್ಲ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮತಿರ್ನ ಯಸ್ಯ ಸ್ಯಾತ್ಸ ಸತ್ಯಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ । ದಾನಮೇವ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯೇನ ಜೀವಂತಿ ಮಾನವಾಃ
ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅವನೇ ಸತ್ಯವಂತನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಈಗ ದಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇದರಿಂದ ಮಾನವರು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
ಆತ್ಮಸೌಖ್ಯಂ ಪ್ರತೀಚ್ಛೇದ್ಯಃ ಸ ಇಹೈವ ಪರತ್ರ ವಾ । ಅನ್ನಸ್ಯಾಪಿ ಮಹಾದಾನಂ ಸುಖಸ್ಯೈವ ಧ್ರುವಸ್ಯ ವಾ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸುಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾದರೂ, ಅನ್ನದ ಮಹಾದಾನವನ್ನಾಗಲಿ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸುಖವನ್ನಾಗಲಿ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ—
ಗ್ರಾಸಮಾತ್ರಂ ತಥಾ ದೇಯಂ ಕ್ಷುಧಾರ್ತಾಯ ನ ಸಂಶಯಃ । ದತ್ತೇ ಸತಿ ಮಹತ್ಪುಣ್ಯಮಮೃತಂ ಸೋಶ್ನುತೇ ಸದಾ
ಹಸಿವಿನಿಂದಿರುವವನಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಉಂಡೆಯನ್ನಾದರೂ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸದಾ ಅಮೃತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದಿನೇದಿನೇ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ಯಥಾವಿಭವಸಂಭವಮ್ । ತೃಣಂ ಶಯ್ಯಾಂ ಚ ವಚನಂ ಗೃಹಚ್ಛಾಯಾಂ ಸುಶೀತಲಾಮ್
ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು: ಹುಲ್ಲು, ಹಾಸಿಗೆ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತು, ಅಥವಾ ಮನೆಯ ತಂಪಾದ ನೆರಳು ಕೂಡಾ.
ಭೂಮಿಮಾಪಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ನಂ ಪ್ರಿಯವಾಕ್ಯಮನುತ್ತಮಮ್ । ಆಸನಂ ವಚನಾಲಾಪಂ ಕೌಟಿಲ್ಯೇನ ವಿವರ್ಜಿತಮ್
ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅನ್ನ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು, ಆಸನ, ಮತ್ತು ವಂಚನೆಯಿಲ್ಲದ ಮಾತುಕತೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬಹುದು.
ಆತ್ಮನೋ ಜೀವನಾರ್ಥಾಯ ನಿತ್ಯಮೇವ ಕರೋತಿ ಯಃ । ದೇವಾನ್ಪಿತೄನ್ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಏವಂ ದಾನಂ ದದಾತಿ ಯಃ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಈ ರೀತಿ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—
ಇಹೈವ ಮೋದತೇ ಸೋ ವೈ ಪರತ್ರ ಹಿ ತಥೈವ ಚ । ಅವಂಧ್ಯಂ ದಿವಸಂ ಯೋ ವೈ ದಾನಾಧ್ಯಯನಕರ್ಮಭಿಃ
ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಯಾರು ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರ ದಿನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು.
ಪ್ರಕುರ್ಯಾನ್ಮಾನುಷೋ ಭೂತ್ವಾ ಸ ದೇವೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ನಿಯಮಂ ಚ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಧರ್ಮಸಾಧನಮುತ್ತಮಮ್
ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಅವನು ದೇವನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ನಿಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಧರ್ಮ ಸಾಧನೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ.
ದೇವಾನಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಚ ಪೂಜಾಸ್ವಭಿರತೋ ಹಿ ಯಃ । ನಿತ್ಯಂ ನಿಯಮಸಂಯುಕ್ತೋ ದಾನವ್ರತೇಷು ಸುವ್ರತ
ಯಾರು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ನಿಯಮ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ದಾನವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ—
ಉಪಕಾರೇಷು ಪುಣ್ಯೇಷು ನಿಯಮೋಽಯಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ಕ್ಷಮಾರೂಪಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ರೂಯತಾಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ
ಉಪಕಾರ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಕ್ಷಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನೇ, ಕೇಳು.
ಪರಾಕ್ರೋಶಂ ಹಿ ಸಂಶ್ರುತ್ಯ ತಾಡಿತೇ ಸತಿ ಕೇನಚಿತ್ । ಕ್ರೋಧಂ ನ ಚೈವ ಗಚ್ಛೇತ್ತು ತಾಡಿತೋ ನ ಹಿ ತಾಡಯೇತ್
ಯಾರಾದರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದಾಗ ಅಥವಾ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅವನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಾರದು; ಹೊಡೆದವನಿಗೆ ತಿರುಗಿ ಹೊಡೆಯಬಾರದು.
ಸಹಿಷ್ಣುಃ ಸ್ಯಾತ್ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ನಹಿ ರಾಗಂ ಪ್ರಯಾತಿ ಚ । ಸಮಶ್ನಾತಿ ಪರಂ ಸೌಖ್ಯಮಿಹ ಚಾಮುತ್ರ ವಾಪಿ ಚ
ಸಹನೆಯುಳ್ಳವನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನು, ಅವನು ರಾಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.