ತ್ವಾಂ ಚಾಹಂ ತತ್ಪಥಂ ದೈತ್ಯ ಪ್ರೇಷಯಾಮಿ ಕ್ಷಣಾದಿಹ। ಉಕ್ತವಂತಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಸುರಾಣಾಂ ಚ ಗಣಾಧಿಪಂ
"ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೂ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞನಾದ ಗಣಾಧಿಪತಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ವಿವ್ಯಾಧ ದಶಭಿಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈಃ ಕಾಲಾನಲಸಮಪ್ರಭೈಃ। ತತಃ ಶರಸಹಸ್ರೈಸ್ತು ದೈತ್ಯಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಸಾಹಸಾತ್
ಅವನು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಹತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ನಂತರ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು.
ಯಮದಂಡಸಮೈರ್ಬಾಣೈಃ ಕ್ಷುರಪ್ರೈಶ್ಚ ಶಿಲೀಮುಖೈಃ। ಕಂಕಪತ್ರೈರ್ಮಹಾತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ವಜ್ರಾನಲಸಮಪ್ರಭೈಃ
ಯಮದಂಡದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಣಗಳು, ಕತ್ತರಿ ಬಾಣಗಳು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಅಂಚಿನ ಬಾಣಗಳು, ವಜ್ರದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
ವಿಚಕರ್ತ ಶರಾಂಶ್ಚಾಸ್ಯ ಲಂಬೋದರಃ ಸುರಾರ್ಚಿತಃ। ಪುನರ್ವಿವ್ಯಾಧ ವಿಶಿಖೈಃ ಸಹಸಾಭಿ ದುರೋಪಮೈಃ
ದೇವತೆಗಳು ಆರಾಧಿಸಿದ ಲಂಬೋದರನು ಅವನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ತಡೆಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊಡೆದನು.
ಶರೈರರ್ದಿತಸರ್ವಾಂಗೋ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಸ್ತ್ವಪತದ್ಭುವಿ। ತತೋ ಭದ್ರಶ್ಚ ಸೌಭದ್ರೋ ಭೀಷಣೋ ನಿರ್ಜರಾಂತಕಃ
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ದೇಹವೆಲ್ಲಾ ಹೊಡೆದಾಗ ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು. ಆಗ ಭದ್ರ, ಸೌಭದ್ರ, ಭೀಷಣ ಮತ್ತು ನಿರ್ಜರಾಂತಕ—
ಸ್ವಾಂ ಸ್ವಾಂ ಗದಾಂ ಸಮಾದಾಯ ದುದ್ರುವುಸ್ತಂ ವಿನಾಯಕಮ್। ಯುಗಪತ್ತೇ ಗದಾಪಾತೈರ್ನಿಜಘ್ನುರ್ಗಣನಾಯಕಮ್
ಪ್ರತಿೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ವಿನಾಯಕನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು; ಒಟ್ಟಾಗಿ ಗದಾಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಗಣನಾಯಕನನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
ಲಾಘವಾತ್ತು ವೃಥಾ ಕೃತ್ವಾ ಗದಾಸ್ತೇಷಾಂ ಮಹಾಬಲಃ। ಭದ್ರಕಸ್ಯ ತು ಶೀರ್ಷೇ ಚಾಹನತ್ಪರಶುನಾ ತದಾ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ಚುರುಕಿನಿಂದ ಅವರ ಗದೆಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದನು; ನಂತರ ಭದ್ರನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಶುವಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಸೌಭದ್ರಸ್ಯೋತ್ತಮಾಂಗಂ ಚ ಅಸಿನಾಗ್ರೇ ನಿಪಾತಿತಮ್। ಭೀಷಣಸ್ಯ ಕುಠಾರೇಣ ಖಡ್ಗೇನ ನಿರ್ಜರಾಂತಕಮ್
ಸೌಭದ್ರನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತಿಯ ಅಂಚಿನಿಂದ ಕಡಿದನು; ಭೀಷಣನನ್ನು ಕುಠಾರದಿಂದ, ನಿರ್ಜರಾಂತಕನನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಪಾತಯಿತ್ವಾ ಚ ಹೇರಮ್ಬೋ ಮಹಾಗಿರಿಸಮಾಂಸ್ತದಾ। ಚತುರೋ ಗಣಮುಖ್ಯಾಂಶ್ಚ ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚಾಪಾತಯದ್ದ್ವಿಷಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಪರ್ವತದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಹೇರಂಬನು ಅವರನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ನಾಲ್ಕು ಗಣಪ್ರಮುಖರನ್ನು ಹಾಗೂ ಇತರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಸೋಲಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಸಮಾಲಭ್ಯ ತ್ರೈಪುರಿಶ್ಚಾಸುರೋತ್ತಮಃ। ಸಮಾರುಹ್ಯ ರಥಂ ಸ್ವಂ ಚ ಜಘಾನ ಸುರಸತ್ತಮಮ್
ಆಮೇಲೆ ತ್ರೈಪುರಿ, ಆಸುರರಲ್ಲಿಯೆಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಂದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ವಿಶಿಖೈರರ್ಧಚಂದ್ರೈಶ್ಚ ಕ್ಷುರಪ್ರೈರ್ಭಲ್ಲಕೈಸ್ತಥಾ। ತಾಂಸ್ತು ಚಿಚ್ಛೇದ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಪುನರ್ವಿವ್ಯಾಧ ತಂ ಶರೈಃ
ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕಾರದ ಬಾಣಗಳು, ಕತ್ತರಿ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿದನು, ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು.
ಚತುರ್ಭಿಃ ಸೈಂಧವಾಂಶ್ಚೈವ ಶರೈಕೇನ ಚ ಸಾರಥಿಮ್। ಶರೈಃ ಸಂಪಾತಯಾಮಾಸ ಧರಣ್ಯಾಂ ಗಣನಾಯಕಾನ್
ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಿಂಧು ಸೇನಿಕರನ್ನು, ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕರನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ಲಾಘವಾತ್ತು ರಥಂ ಚಾನ್ಯಂ ಗತ್ವಾ ತ್ರಿಪುರನಂದನಃ। ವಿಶಿಖೈರ್ವಜ್ರಸಂಕಾಶೈಃ ಸಂಬಿಭೇದ ಗಣಾಧಿಪಮ್
ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ತ್ವರಿತದಿಂದ ತ್ರಿಪುರನಂದನನು ಮತ್ತೊಂದು ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕನನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.
ರುಧಿರೇಣಾವಸಿಕ್ತಾಂಗೋ ರುಷಾ ಘೋರ ಯಮಪ್ರಭಃ। ಲಲಾಟೇ ಚ ತ್ರಿಭಿರ್ಬಾಣೈಸ್ಸಪ್ತಭಿಶ್ಚ ಸ್ತನಾಂತರೇ
ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆದ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ, ಯಮನಂತೆ ಭಯಂಕರನಾದ ಅವನು, ಮೂವರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಲಲಾಟವನ್ನು, ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಚತುರ್ಭಿರ್ನಾಭಿದೇಶೇ ಚ ಪಂಚಭಿರ್ಮುಷ್ಟಿಮಸ್ತಕೇ। ಸಂಬಿಭೇದ ಮಹಾಕ್ರೋಧೋ ಬಲಿನಂ ಶಂಭುನಂದನಃ
ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಭಿಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಕ್ರೋಧದಿಂದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯನ್ನಾಗಿ ಶಂಭುನಂದನನು ಭೇದಿಸಿದನು.
ಶರೈರರ್ದಿತಸರ್ವಾಂಗಃ ಸ ದೈತ್ಯೋ ರಣಮೂರ್ಧನಿ। ಕಶ್ಮಲಂ ಪರಮಂ ಗತ್ವಾ ಸಂಪಪಾತ ರಥೋಪರಿ
ಆ ದೈತ್ಯನು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳು ಗಾಯಗೊಂಡು, ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಮೂರ್ಛೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ರಥದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಹೋದನು.
ತತಃ ಸೂತೇನ ಧೀರೇಣ ಅಪನೀತೋ ರಣಾಜಿರಾತ್। ವಿಮುಖಂ ನಾಹನಚ್ಛೂರೋ ವಿನಾಯಕಃ ಸುರಾರ್ಚಿತಃ
ನಂತರ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಸಾರಥಿಯು ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋದನು; ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಶೂರನಾದ ವಿನಾಯಕನು ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ.
ಚಿರಾತ್ಸಂಜ್ಞಾಂ ಸಮಾಲಭ್ಯ ಯಂತಾರಂ ಚಾಬ್ರವೀದ್ವಚಃ। ಗಚ್ಛ ಸೂತ ರಣೇ ಭೀರುಂ ವಿನಾಯಕಂ ಹರಾತ್ಮಜಮ್
ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೂಡಿ, ಅವನು ಸಾರಥಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಸಾರಥಿ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗು, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಹರನ ಮಗನಾದ ವಿನಾಯಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.'
ತತೋ ಯಂತಾಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪಥ್ಯಂ ಚ ಕೋಮಲಮ್। ಹರಾತ್ಮಜಶರಾನ್ಸೋಢುಂ ಕಸ್ಸಮರ್ಥೋ ರಣಾಜಿರೇ
ಆಗ ಸಾರಥಿಯು ಸತ್ಯವಾದ, ಹಿತವಾದ, ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: 'ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹರನ ಮಗನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಡೆಯಲು ಶಕ್ತರು?'
ತಸ್ಮಾನ್ಮೋಹಗತಸ್ತ್ವಂ ಚ ಮಯಾನೀತಃ ಪ್ರಭಾಸುತ। ಏತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತ್ವಿದಾನೀಂ ಭೋ ಯದ್ಯುಕ್ತಂ ತದ್ವಿಧೀಯತಾಮ್
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಪ್ರಭಾಸುತನೇ, ನೀನು ಮೋಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಗ ನಾನಿನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದೆನು; ಈಗ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ರಾಜ್ಞಾ ಪ್ರೇರಿತಃ ಕವಿಸತ್ತಮಃ। ಔಷಧಾದಿಪ್ರಯೋಗೇಣ ಗಜಃ ಸಂಜ್ಞಾಮಬೋಧಯತ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಕಳಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ ಔಷಧಿ ಮುಂತಾದ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಗಜನಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು.
ಅಕಾರಯಚ್ಛತಗುಣ ಪ್ರಾಣಂ ಚ ಜಯಮಾದಿಶತ್। ಪ್ರಾಗ್ಜಲಂ ಮಂತ್ರಿತಂ ದತ್ವಾ ರುರೋಧಾಸ್ಯಾಙ್ಗಕವ್ರಣಾನ್
ಅವನ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಜಯವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು; ಪೂಜಿತ ನೀರನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಬಾಯಿಯೂ ದೇಹದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿದನು.
ಸ ಗಜೋ ದಶನೈರೇವ ಸ್ಫೋಟಯಾಮಾಸ ವೈ ಗಿರಿಮ್। ಏವಂ ಶತಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸೈನ್ಯಾನಿ ಸೈನ್ಯಪಾಲಕಾನ್
ಆ ಗಜನು ತನ್ನ ದಂತಗಳಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಹೀಗೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಪಾತಯಾಮಾಸ ಸಮಿತೌ ಗಜಃ ಪರಮದುರ್ಜಯಃ। ಸ ದೈತ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಪೃಷ್ಠಸ್ಥಃ ಶರೈಃ ಕಾಲಾನಲಪ್ರಭೈಃ
ಅತಿ ದುರ್ಜಯನಾದ ಆ ಗಜನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನೂ ನಾಯಕರನ್ನೂ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು; ಆ ಗಜದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೈತ್ಯನು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
ಹತ್ವಾ ತ್ವಪಾತಯಚ್ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಮುಖ್ಯಮುಖ್ಯಾನ್ಸುರಾಧಿಪಾನ್। ಶರೈಸ್ತಸ್ಯ ತದಾ ದೇವಾ ಯಮದಂಡಸಮಪ್ರಭೈಃ
ಅವನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಮುಖ್ಯರನ್ನು ಕೊಂದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಯಮದಂಡದ ಸಮಾನವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
ನಿಪತಂತಿ ಮಹಾವೀರ್ಯಾ ರುಧಿರೌಘಪರಿಪ್ಲುತಾಃ। ಯಸ್ಮಿನ್ಯಸ್ಮಿಂಶ್ಚ ಮಾರ್ಗೇ ತು ಸ ದೈತ್ಯಃ ಸಗಜೋ ಗತಃ
ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ರಕ್ತದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಬಿದ್ದರು; ಆ ದೈತ್ಯನು ಗಜನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು.
ತತ್ರ ತತ್ರ ಚಕಾರಾಶು ಭೀಷಣಂ ಸಂಚಿತಂ ಶರೈಃ। ಗಜೇನ ಪಾತಿತಾಃ ಕೇಚಿದ್ಗಜಾರೋಹೇಣ ಚಾಪರೇ
ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಭಯಂಕರತೆ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು; ಕೆಲವರನ್ನು ಗಜನು ಬೀಳಿಸಿದನು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರನ್ನು ಗಜಾರೋಹಿಯು ಹೊಡೆದನು.
ವೇಗೇನ ಭ್ರಮಣೇನೈವ ಸುರಾಃ ಕೇಚಿತ್ಪ್ರತಾಪಿತಾಃ। ಏವಂ ಸುರಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷಾಃ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರೈರ್ವಿವಿಧೈಶ್ಚ ತಮ್
ವೇಗವಾಗಿ ತಿರುಗಾಡುವುದರಿಂದ ಕೆಲ ದೇವತೆಗಳು ಪೀಡಿತರಾದರು; ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಸಗಜಂ ಯುದ್ಧನಿರ್ಭೀತಾ ನಿಜಘ್ನುರ್ಬಹುಭಿಃ ಶರೈಃ। ತಥಾಪಿ ತದ್ಗಜಂ ಯೋದ್ಧುಂ ನ ಶಕ್ತಾಸ್ತೇ ಮಹಾಬಲಾಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು; ಆದರೂ ಆ ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತಾಂಸ್ತು ಗಜೋ ದಂತೈಸ್ತ್ರೈಪುರೋಽಪಾತಯಚ್ಛರೈಃ। ನ ಗತಾ ಯೇ ಧರಣ್ಯಾಂ ಚ ದೇವಾ ಜರ್ಜರವಿಗ್ರಹಾಃ
ಆ ಆನೆ ತನ್ನ ದಂತಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿತು; ಅವರ ದೇಹಗಳು ಚೂರಾಗಿ ಹೋದ ದೇವತೆಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ.