ಇತಿ ಶ್ರೀಪಾದ್ಮಪುರಾಣೇ ಪ್ರಥಮೇ ಸೃಷ್ಟಿಖಂಡೇ ಬಲನಮುಚಿವಧೋನಾಮ ಸಪ್ತಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿ 'ಬಲ ಮತ್ತು ನಮುಚಿಯ ವಧೆ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯಿತು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ಬಲಂ ಚ ನಿಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಮುಚಿಂ ಚ ಸ್ವಕಾಗ್ರಜಮ್। ಮುಚಿಸ್ತತ್ರಾಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಮೇ ಸೂದಿತಸ್ತ್ವಯಾ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಬಲನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ನಮುಚಿಯು ಹತರಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುಚಿಯು ಅಲ್ಲೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಹಿರಿಯನನ್ನು ನೀನು ಕೊಂದಿದ್ದೀಯೆ.'
ಪರೋಕ್ಷೇಣಾಧುನಾ ತ್ವಾಂ ಚ ಶರೈರ್ನೇಷ್ಯಾಮಿ ಭಾಸ್ಕರಿಮ್। ತಮಬ್ರವೀನ್ಮಹಾತೇಜಾಃ ಶಕ್ರಃ ಸರ್ವಸುರಾರ್ಚಿತಃ
ಇಗೋ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭಾಸ್ಕರನ ಬಳಿಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮುಚಿಯು ಹೇಳಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸಿದ ಇಂದ್ರನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಭ್ರಾತುಸ್ತೇ ಧರ್ಮಪಂಥಾನಮಿದಾನೀಂ ಲಪ್ಸ್ಯಸೇ ಧ್ರುವಮ್। ವಹ್ನೇರುಷ್ಣಮವಿಜ್ಞಾಯ ಪ್ರಮೋಹಾಚ್ಛಲಭಾ ಯಥಾ
ನೀನು ಈಗ ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನಂತೆ ಅದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಸೇರುತ್ತೀಯೆ; ಹೇಗೆ ಎಲಿಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ತಾಪವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಮೋಹದಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತವೆಯೋ ಹಗುರಾಗಿ.
ಸಹಸಾ ಪ್ರವಿಶಂತ್ಯಗ್ನಿಂ ತಥಾ ಮಾಂ ಯೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛಸಿ। ಏವಂ ಬ್ರುವಾಣಮಿನ್ದ್ರಂ ಚ ಜಘಾನ ವಿಶಿಖೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ
ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಆತುರದಿಂದ ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ ನಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮುಚಿಯು ಅವನ ಮೇಲೆ ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.
ಸ ಚಿಚ್ಛೇದ ತ್ರಿಭಿರ್ಬಾಣೈಃ ಶಕ್ರಃ ಪರಪುರಂಜಯಃ। ತತೋ ಜಘಾನ ದಶಭಿರಿಂದ್ರಮೈರಾವಣಂ ತ್ರಿಭಿಃ
ಆ ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಶತ್ರು ನಗರಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಐರಾವತವನ್ನು, ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಸಪ್ತಭಿರ್ಮಾತಲಿಂ ಛಿತ್ವಾ ನಾದೈರುಚ್ಚೈರ್ನನಾದ ಹ। ಶಕ್ರಂ ಪ್ರತಿ ಪುನರ್ದೈತ್ಯೋ ಭ್ರಾಮಯಾಮಾಸ ಸಂಭ್ರಮಾತ್
ಮುಚಿಯು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಾತಳಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಭಾರೀ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ನಂತರ ಆ ದಾನವನು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಆಯಸೀಂ ತಾಂ ಗದಾಂ ಕೋಪಾನ್ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ। ತತಸ್ತು ಲಾಘವಾಚ್ಛಕ್ರೋ ಜಘಾನ ಕುಲಿಶೇನ ಹಿ
ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ದಾನವನು ಕೋಪದಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು; ಆದರೆ ಚುರುಕಾದ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಭಿದುರಸ್ಯಾವಪಾತೇನ ಗತಾಸುರ್ನಿಪಪಾತ ಹ। ದನುಜಸ್ಯ ಪ್ರಪಾತೇನ ಸಂಚಚಾಲ ವಸುಂಧರಾ
ವಜ್ರದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಆ ದಾನವನು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಆ ದಾನವನು ಬಿದ್ದಾಗ ಭೂಮಿಯೂ ಕಂಪಿಸಿದಳು.
ದೇವಾಃ ಪ್ರಚಕ್ರುರ್ನೃತ್ಯಾನಿ ದಾನವಾ ವಿಪ್ರದುದ್ರುವುಃ
ದೇವತೆಗಳು ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದವು, ದಾನವರು ಎಲ್ಲೆಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪಾದ್ಮಪುರಾಣೇ ಪ್ರಥಮೇ ಸೃಷ್ಟಿಖಂಡೇ ಮುಚಿವಧೋನಾಮಾಷ್ಟಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಮೊದಲ ಭಾಗವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿ 'ಮುಚಿಯ ವಧೆ' ಎಂಬ ಅರವತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯಿತು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ತಾರೇಯೋ ಬಲಸಂಪನ್ನಃ ಶಕ್ರತುಲ್ಯಪರಾಕ್ರಮಃ। ಜಘಾನ ವಿಶಿಖೈಸ್ಸ್ಕನ್ದಂ ಪಿತೃಘಾತಿನಮಾಹವೇ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ತಾರೆಯನು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಶೌರ್ಯವಂತನಾಗಿಯೂ, ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದ ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ತತಸ್ಸ್ಕನ್ದೋ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಹರಿತುಲ್ಯಪರಾಕ್ರಮಃ। ವಿಚಕರ್ತ ಶರಾಂಸ್ತಾಂಸ್ತಾನ್ನಿರ್ಬಿಭೇದ ಶರೋತ್ತಮೈಃ
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಸ್ಕಂದನು ಹರಿಯಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ಸ ದೈತ್ಯಸ್ಸಹಸಾ ಸ್ಕಂದಂ ಛಾದಯಾಮಾಸ ಮಾರ್ಗಣೈಃ। ಅಸಂಭ್ರಾನ್ತಃ ಪ್ರಚಿಚ್ಛೇದ ವಿಶಾಖೋ ವಿಶಿಖೈಸ್ತದಾ
ಅವನು, ಅಂದರೆ ಆ ದಾನವನು, ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಹಠಾತ್ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು; ಆದರೆ ವಿಶಾಖನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ತಾರೇಯೋಗ್ನಿಶರೈಃ ಸ್ಕಂದಂ ಜಘಾನ ರಣಮೂರ್ಧನಿ। ವಿಶಿಖಂ ಭಿದುರಪ್ರಖ್ಯಂ ಚಖಾನ ಹರನಂದನೇ
ತಾರೆಯನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು; ವಿಶಾಖನನ್ನು ಕೂಡ ಭಯಾನಕವಾದ ವಜ್ರದಂತೆ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ವೈಶ್ವಾನರೇಣ ಸೇನಾನೀಸ್ತತ್ರ ಸಂಪರ್ಯವಾರಯತ್। ರೌದ್ರಮಸ್ತ್ರಂ ಪುನರ್ದೈತ್ಯಃ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ತಂ ಪ್ರತಿ
ಆಗ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ಕಂದನು ವೈಶ್ವಾನರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆ ದಾನವನು ಮತ್ತೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದನು.
ತನ್ನಿರಸ್ತಂ ಕೃತಂ ತೇನ ಬಾಣೇನಾಸ್ಫಾಲಿತೇನ ಚ। ಅಘೋರಂ ಪ್ರಾಕ್ಷಿಪದ್ದೈತ್ಯೋ ಘೋರರೂಪಂ ಸುದಾರುಣಂ
ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ಕಂದನು ಒಡೆದ ಬಾಣದಿಂದ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು; ಆಗ ಆ ದಾನವನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಘೋರರೂಪದ ಅಘೋರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.
ಭೂಧರಾ ವಿಟಪಾಸ್ಸಿಂಹಾಸ್ತಥಾ ಸರ್ಪಾದಯಃ ಶರಾಃ। ಧಾವಂತಿ ಪಾರ್ವತೀಪುತ್ರಂ ಕೋಟಿಕೋಟಿಸಹಸ್ರಶಃ
ಪರ್ವತಗಳು, ಮರಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು, ಹಾವುಗಳು—ಇಂತಹ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬಾಣಗಳು ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ದೌಡಾಯಿಸಿದವು.
ಛಿತ್ವಾ ತಾಂಸ್ತುಶರಾನ್ಸ್ಕಂದೋ ಬಿಭೇದ ದೈತ್ಯಪುಂಗವಂ। ಆಪಾದಂ ಶೀರ್ಷಪರ್ಯಂತಂ ಶರೈರಗ್ನ್ಯರ್ಕಸನ್ನಿಭೈಃ
ಆ ಶರಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಸ್ಕಂದನು ಆ ದೈತ್ಯರ ನಾಯಕನನ್ನು ಪಾದದಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬೆಂಕಿಯಂತೆಯೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆಯೂ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು.
ಸ್ವರ್ಣಪುಂಖಾಃ ಶರಾ ಲಗ್ನಾ ದೇಹೇ ದೈತ್ಯಪತೇರ್ಭೃಶಂ। ರೇಜುಸ್ತೇ ಸ್ವರ್ಣಶಕಲಾ ಯಥಾ ಕೃಷ್ಣಶಿಲೋಚ್ಚಯೇ
ಆ ದೈತ್ಯನ ನಾಯಕನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳು ಆಳವಾಗಿ ತೂರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಅವು ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲಿನ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಬಂಗಾರದ ತುಂಡುಗಳು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ತಸ್ಯ ದೇಹಾತ್ತತಶ್ಚೈವ ಬಹು ಸುಸ್ರಾವ ಶೋಣಿತಂ। ಯಥಾ ಚ ಮಾಧವೇ ಮಾಸಿ ಪುರುಪುಷ್ಪಶ್ಶಮೀ ತರುಃ
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ತುಂಬಾ ರಕ್ತ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು, ಅದು ಮಾಧವ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶಮೀ ಮರವು ತುಂಬಾ ರಸವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವಂತೆ ಇತ್ತು.
ಸ್ಯಂದನಾಧಶ್ಚರಾಶ್ವಾಶ್ಚ ಶಿಶ್ಯಿರೇ ಭೂಮಿಲಗ್ನಕಾಃ। ಅಥ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಹಾದೈತ್ಯಃ ಶೂಲಂ ಭೀಮಂ ಚ ದಾರುಣಂ
ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಕುದುರೆಗಳು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು; ಆಗ ಆ ಮಹಾ ದೈತ್ಯನು ಕೋಪದಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಭೀಕರವಾದ ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ಧೃತ್ವಾ ತಂ ಪ್ರತಿಚಿಕ್ಷೇಪ ಕಾಲಮೃತ್ಯುಸಮಪ್ರಭಂ। ಪಾರ್ವತೀನಂದನೇನಾಪಿ ಶೂಲಂ ಪಾಶುಪತೇನ ಹ
ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಾಲಾಂತ್ಯದ ಯಮನು ಬಂದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶೂಲವನ್ನು ಎಸೆದನು; ಆದರೆ ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಗನು ಪಾಶುಪತ ಶೂಲದಿಂದ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.
ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ತೇನ ಕೃತಂ ದಗ್ಧಂ ಮುಹೂರ್ತೇನ ರಣಾಜಿರೇ। ಪುನಃ ಶಕ್ತಿಂ ಮುಮೋಚಾಥ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತಾನ್ತು ದಾನವಃ
ಅವನಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶೂಲ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿತು; ನಂತರ ದಾನವನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ದೊರೆತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
ಶೂಲಂ ಪ್ರತಿಜಘಾನಾಥ ಶತಕೂಟಸಮಪ್ರಭಮ್। ತತೋಽಸ್ತ್ರೇ ವಜ್ರಸಂಕಾಶೇ ಜಘಟಾತೇ ವಿಯತ್ಯಪಿ
ಅವನು ಶತಶೃಂಗ ಪರ್ವತದಂತಿರುವ ಆ ಶೂಲವನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದನು; ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಎರಡು ಆಯುಧಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಘರ್ಷಿಸಿಕೊಂಡವು.
ತಯೋಸ್ಸವೀರ್ಯಯೋರಸ್ತ್ರೇ ಧರಣ್ಯಾಂ ಪ್ರಣಿಪೇತತುಃ। ತತೋ ದೈತ್ಯಪತಿಃ ಸ್ಕಂದಂ ಶರೈರಗ್ನಿಶಿಖೋಪಮೈಃ
ಆ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಯುತ ಆಯುಧಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದವು; ನಂತರ ದೈತ್ಯನ ನಾಯಕನು ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸ್ಕಂದನ ಮೇಲೆ ಮಳೆಗರೆದನು.
ಅರ್ದಯಾಮಾಸ ಸಹಸಾ ಘನಧಾರೇವ ಪರ್ವತಂ। ತಾಂಸ್ತು ಚ್ಛಿತ್ವಾ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸೇನಾನೀಶ್ಚಾಪಮಸ್ಯ ವೈ
ಅವನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು, ಅದು ಗಗನದಿಂದ ಬರುವ ಧಾರೆಯು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಇತ್ತು; ಆದರೆ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಸೇನಾಪತಿ ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು.
ವಿಚಕರ್ತಾರ್ಧಚಂದ್ರೇಣ ತಥಾ ಯಂತುಃ ಶಿರೋಮಹತ್। ತಥಾಶ್ವಾನ್ಬಹುಭಿರ್ಬಾಣೈಃ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭೂತಲೇ
ನಂತರ ಅವನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕಾರ ಬಾಣದಿಂದ ಸಾರಥಿಯ ದೊಡ್ಡ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮುಸಲಂ ವೇಗಾತ್ಸ ದುದ್ರಾವ ಸ್ಥಲೇ ಗುಹಂ। ಜಘಾನ ತೇನ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಶಿಖಿನಂ ಶಿಖಿವಾಹನಂ
ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಮುಸಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆ ದೈತ್ಯನು ಗುಹನ ಕಡೆಗೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿಬಂದನು; ಅದರಿಂದ ದೈತ್ಯನ ನಾಯಕನು ನವಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಸ್ಕಂದನ ನವಿಲನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ತತೋ ಮೋಹಂ ಗತೋ ಬರ್ಹೀ ಪ್ರಚಕಂಪೇ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ। ತತಃ ಸ್ಕಂದಃ ಪುನಸ್ತಂ ಚ ಜಘಾನಾಸುರಪುಂಗವಂ
ಆಗ ಆ ನವಿಲು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಡುಗಿತು; ಆದರೆ ಸ್ಕಂದನು ಮತ್ತೆ ಆ ಅಸುರರ ನಾಯಕನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.