ಸದಾಪಿ ಲಾಭವಿರಹೋ ನ ಪರಸ್ವಂ ಗೃಹೀತವಾನ್। ತಸ್ಯ ಜಿಜ್ಞಾಸಯೈವಾಹಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಕಮ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಪರರದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾನು ಅವನ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ.
ಅವಕೋಟೇ ನದೀತೀರೇ ಸ್ಥಿತಸ್ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸಾದರಮ್। ಸ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಂ ತನ್ನ ಲೋಭೇ ಕುರತೇ ಮನಃ
ನದಿ ತೀರದ ಒಂಟಿಯಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಇಟ್ಟೆ. ಅವನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಲೋಭದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ.
ಇತರಸ್ಯ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ತತ್ಕ್ಷಾಂತ್ಯಾ ಸ್ವಗೃಹಂ ಯಯೌ। ತತೋ ವಿಚಿಂತಯಿತ್ವಾ ತು ಹೃದಾ ಸ್ವಲ್ಪಮಿತಿ ದ್ವಿಜ
ಅವುಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬರದ್ದು ಎಂದು ಅರಿತು, ಅವನು ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ನಂತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯವೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜ.
ಉದುಂಬರಂ ಹೇಮಗರ್ಭಂ ಮಯಾ ತತ್ರೈವ ಪಾತಿತಮ್। ಕಿಂಕರೇ ಚ ನದೀತೀರೇ ವಿಕೋಣೇ ಜನವರ್ಜಿತೇ
ನಾನು ನಂತರ ಹಣ್ಣುಗಳೊಳಗೆ ಚಿನ್ನ ತುಂಬಿ, ಅದನ್ನು ನದಿಯ ತೀರದ ಮರೆವೆಯಾದ, ಜನರಿಲ್ಲದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟೆ.
ತಸ್ಯ ಯಾತಸ್ಯ ದೇಶೇ ತು ದೃಷ್ಟಂ ತೇನ ತದದ್ಭುತಮ್। ಅಲಂ ವಿಧಾನಮೇತತ್ತು ಕೃತ್ರಿಮಂ ಚೋಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಅವನು ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಾಕಷ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಕೃತಕವಾಗಿರುವುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.
ಗ್ರಹಣೇ ವಾಧುನಾ ಚಾಸ್ಯ ಅಲೋಭಂ ನಷ್ಟಮೇವ ಮೇ। ಅಸ್ಯೈವ ರಕ್ಷಣೇ ಕಷ್ಟಮಹಂಕಾರಪದಂ ತ್ವಿದಮ್
ಅವನು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನ ಲೋಭರಹಿತ ಸ್ವಭಾವವು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕಾಯುವಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರದ ಭಾರವೂ ಬರುತ್ತದೆ.
ಯತೋ ಲೋಭಸ್ತತೋ ಲಾಭೋ ಲಾಭಾಲ್ಲೋಭಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ। ಲೋಭಗ್ರಸ್ತಸ್ಯ ಪುಂಸಶ್ಚ ಶಾಶ್ವತೋ ನಿರಯೋ ಭವೇತ್
ಯಲ್ಲಿ ಲೋಭವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಲಾಭವೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಲಾಭದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಲೋಭವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಲೋಭದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ನರಕವೇ ಫಲ.
ಯದಿ ನೋ ವಿಗುಣಂ ವಿತ್ತಂ ಯದಾ ವೇಶ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ। ತದಾ ಮೇ ದಾರಪುತ್ರಾಣಾಮುನ್ಮಾದೋ ಹ್ಯುಪಪದ್ಯತೇ
ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಹಣ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ, ಆಗ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಭ್ರಮೆ ಅಥವಾ ದುಃಖ ಬರುತ್ತದೆ.
ಉನ್ಮಾದಾತ್ಕಾಮಸಂಜಾತ ವಿಕಾರಾನ್ಮತಿವಿಭ್ರಮಃ। ಭ್ರಮಾನ್ಮೋಹೋಪ್ಯಹಂಕಾರಃ ಕ್ರೋಧಲೋಭಾವತಃ ಪರಂ
ಹುಚ್ಚಾಟದಿಂದ ಕಾಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ಕಾಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಭ್ರಮೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಮೋಹ, ಮೋಹದಿಂದ ಅಹಂಕಾರ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಲೋಭ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ.
ಏಷಾಂ ಪ್ರಚುರಭಾವಾಚ್ಚ ತಪಃ ಕ್ಷಯಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ। ಕ್ಷೀಣೇ ತಪಸಿ ವರ್ತಂತೇ ಪಂಕಾಶ್ಚಿತ್ತಪ್ರಮೋಹಕಾಃ
ಈ ಎಲ್ಲವು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ತಪಸ್ಸು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ತಪಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಡಚುವ ಕಲ್ಮಷಗಳು ಆವರಿಸುತ್ತವೆ.
ತೈಶ್ಚ ಶೃಂಖಲಯೋಗೈಶ್ಚ ಬದ್ಧೋ ನೈವೋದ್ಧೃತಿಂ ವ್ರಜೇತ್। ಏತದ್ವಿಮೃಶ್ಯ ಶೂದ್ರೋಽಸೌ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗೃಹಂ ಗತಃ
ಈ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು; ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಆ ಶೂದ್ರನು ತನ್ನ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟನು.
ಸ್ವಸ್ಥಾ ದೇವಾ ಮುದಾ ತತ್ರ ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತಿ ಚಾಬ್ರುವನ್। ನಿರ್ಗ್ರಂಥಿರೂಪಮಾದಾಯ ತಸ್ಯಾಂತಿಕ ಗೃಹಂ ತಥಾ
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಅವರು ಕೂಡ ನಿರ್ಗ್ರಂಥ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು.
ಗತ್ವಾಹಂ ದೈವಸಂವಾದಮವದಂ ಭೂತವರ್ತನಮ್। ತತೋಭ್ಯಾಸಪ್ರಸಂಗಾಚ್ಚ ಜನಾನಾಂ ಚ ಪರಿಪ್ಲವಾತ್
ನಾನು ಹೋಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಮಾತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಡೆ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದೆ; ನಂತರ ಅಭ್ಯಾಸದ ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಜನರ ಗೊಂದಲದಿಂದ—
ತಸ್ಯ ಯೋಷಾ ತದಾಗತ್ಯ ಪಪ್ರಚ್ಛ ದೈವಕಾರಣಮ್। ತತೋಹಮವದಂ ತಸ್ಯ ಯದ್ವಾ ಚೇತೋಗತಂ ದ್ರುತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಬಂದು ದೇವತೆಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು; ಆಗ ನಾನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
ನಿಭೃತೋಥ ನಿನಾದಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ಕಥಿತಂ ಮಯಾ। ಹೃದ್ಗತಂ ಪತಿನಾ ತೇದ್ಯ ವಿಧಿನಾ ದತ್ತಮಜ್ಞವತ್
ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಆ ಕೂಗಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ; ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದದು ಇಂದು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಜ್ಞಾನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಂತಾಯಿತು.
ಪರಿತ್ಯಕ್ತಂ ಮಹಾಭಾಗೇ ಪುನರ್ನಾಸ್ತೀಹ ತೇ ವಸು। ಯಾವಜ್ಜೀವತಿ ದೌರ್ವಿಧ್ಯಂ ತಸ್ಯ ಭೋಕ್ತಾ ನ ಸಂಶಯಃ
ಮಹಿಳೆಯೇ, ಅವನು ಬಿಟ್ಟಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತು ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಜೀವಂತಿರುವವರೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ದುಃಖವೇ ಭಾಗ್ಯ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಗಚ್ಛ ಮಾತರ್ಗೃಹಂ ಶೂನ್ಯಮಲಬ್ಧಂ ತತ್ಪ್ರಪೃಚ್ಛತಮ್। ಶ್ರುತ್ವಾ ತದ್ವೈ ಶಿವಂ ಸಾ ಚ ವಚನಂ ಪತ್ಯುರಂತಿಕೇ
ತಾಯಿ, ನೀನು ಖಾಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸಿಗದಿದ್ದದನ್ನು ಕೇಳು; ಪತಿಯ ಮುಂದೆ ಆ ಶುಭವಾದ ಮಾತು ಕೇಳಿ—
ಗತ್ವಾ ಪ್ರೋವಾಚ ದುರ್ವೃತ್ತಂ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಿಸ್ಮಯಂ ಗತಃ। ಸ ವಿಚಿಂತ್ಯ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಮಾಗತೋಸೌ ಮಮಾಂತಿಕಮ್
ಅವಳು ಹೋಗಿ ಆ ದುಷ್ಟನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು; ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು; ಯೋಚಿಸಿ ಅವನು ಅವಳ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
ನಿಭೃತಂ ಮಾಮುವಾಚೇದಂ ಕ್ಷಪಣತ್ವಂ ಚ ಕೀರ್ತಯ। ಕ್ಷಪಣಕ ಉವಾಚ- ಚಾಕ್ಷುಷಂ ಚಿರಸಂಶುದ್ಧಂ ಹೇಲಯಾ ತೃಣವತ್ಕಥಮ್
ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕ್ಷಪಣಕನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸು.' ಕ್ಷಪಣಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ಕಣ್ಣನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಎಸೆದುಬಿಟ್ಟೆ ಹೇಗೆ?'
ತ್ವಯಾ ತ್ಯಕ್ತಂ ಯತಸ್ತಾತ ನಾಸ್ತಿ ಭಾಗ್ಯಮಕಂಟಕಮ್। ಐಶ್ವರ್ಯಮತುಲಂ ಶೌರ್ಯಂ ಶೀರ್ಯತೇ ಭಾವುಕಂ ಪುನಃ
ನೀನು ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಕಂಟಕವಿಲ್ಲದ ಭಾಗ್ಯ ಇಲ್ಲ; ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯ, ಒಮ್ಮೆ ಹಾಳಾದರೆ ಮತ್ತೆ ಭಾವನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಬಂಧೂನಾಂ ಮಹದ್ದುಃಖಮಾಜನ್ಮಮರಣಾಂತಿಕಮ್। ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸೇ ಚಾತ್ಮನಾ ನಿತ್ಯಂ ಮೃತಾನಾಂ ಯಾ ಗತಿರ್ಧ್ರುವಮ್
ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ಜನ್ಮಮರಣದವರೆಗೆ ನೋಡುವೆ; ಸತ್ತವರ ನಿಶ್ಚಿತ ಗತಿಯನ್ನೂ ನೀನು ಸದಾ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಕಾಣುವೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ತದ್ಗೃಹ್ಯತಾಂ ತೂರ್ಣಂ ಭುಂಕ್ಷ್ವ ಭೋಗ್ಯಮಕಂಟಕಮ್। ಐಶ್ವರ್ಯಮತುಲಂ ಶೌರ್ಯಂ ಲೋಕಾನಾಂ ವಿಸ್ಮಯಂ ವರಮ್
ಆದುದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ಬೇಗ ಹಿಡಿದು ಕಂಟಕವಿಲ್ಲದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು; ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯವು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವರವಾಗಿದೆ.
ಶೂದ್ರ ಉವಾಚ- ನ ಮೇ ವಿತ್ತೇ ಸ್ಪೃಹಾ ಚಾಸ್ತಿ ಧನಂ ಸಂಸಾರ ವಾಗುರಾ। ತದ್ವಿಧೌ ಪತಿತೋ ಮರ್ತ್ಯೋ ನ ಪುನರ್ಮೋಕ್ಷಕಂ ವ್ರಜೇತ್
ಶೂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಹಣದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ; ಧನವೆಂಬುದು ಸಂಸಾರದ ಬಲೆಯಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು.'
ಶೃಣು ವಿತ್ತಸ್ಯ ಯದ್ದೋಷಮಿಹಲೋಕೇ ಪರತ್ರ ಚ। ಭಯಂ ಚೋರಾಚ್ಚ ಜ್ಞಾತಿಭ್ಯೋ ರಾಜಭ್ಯಸ್ತತ್ಕರಾದಪಿ೫೦ 1.53.
'ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಧನದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕೇಳು: ಕಳ್ಳರಿಂದ, ಬಂಧುಗಳಿಂದ, ರಾಜರಿಂದ, ತೆರಿಗೆಗಾರರಿಂದ ಭಯವೇ ಭಯ.'
ಸರ್ವೇ ಜಿಘಾಂಸವೋ ಮರ್ತ್ಯಾಃ ಪಶುಮತ್ಸ್ಯವಿವಿಷ್ಕಿರಾಃ। ತಥಾ ಧನವತಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಕಥಮರ್ಥಾಸ್ಸುಖಾವಹಾಃ
ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು, ಮೀನುಗಳನ್ನು, ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುವವರೇ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಧನವು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದರ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಡಬಹುದು?
ಪ್ರಾಣಸ್ಯಾಂತಕರೋ ಹ್ಯರ್ಥಸ್ಸಾಧಕೋ ದುರಿತಸ್ಯ ಚ। ಕಾಲಾದೀನಾಂ ಪ್ರಿಯಂ ಗೇಹಂ ನಿದಾನಂ ದುರ್ಗತೇಃ ಪರಮ್
ಧನವು ಪ್ರಾಣದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಕಾಲಾದಿಗಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮನೆ ಮತ್ತು ದುರಂತಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಕ್ಷಪಣಕ ಉವಾಚ- ಯಸ್ಯಾರ್ಥಾಸ್ತಸ್ಯ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಯಸ್ಯಾರ್ಥಾಸ್ತಸ್ಯ ಬಾಂಧವಾಃ। ಕುಲಂ ಶೀಲಂ ಚ ಪಾಂಡಿತ್ಯಂ ರೂಪಂ ಭೋಗ್ಯಂ ಯಶಃ ಸುಖಮ್
ಕ್ಷಪಣಕನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರಿಗೆ ಧನವಿದೆ, ಅವನಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಯಾರಿಗೆ ಧನವಿದೆ, ಅವನಿಗೆ ಬಂಧುಗಳೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಕುಟುಂಬ, ಸ್ವಭಾವ, ವಿದ್ಯೆ, ರೂಪ, ಭೋಗ, ಕೀರ್ತಿ, ಸಂತೋಷ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಧನದಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತವೆ.
ಧನೇನ ತು ವಿಹೀನಸ್ಯ ಪುತ್ರದಾರೋಜ್ಝಿತಸ್ಯ ಚ। ಕಥಂ ಮಿತ್ರಂ ಕಥಂ ಧರ್ಮಂ ದೀನಾನಾಂ ಜನ್ಮನಃ ಕಥಂ
ಆದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಧನವಿಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳೂ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ? ಧರ್ಮ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಬಡವನಿಗೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಏನು ಅರ್ಥವಿದೆ?
ಸತ್ವಾದಿಕ್ರತುಕಾರ್ಯಂ ಚ ಪುಷ್ಕರಿಣ್ಯುಪಕಾರಕಂ। ದಾನಂ ನಾಕಸ್ಯ ಸೋಪಾನಂ ನಿಃಸ್ವಸ್ಯ ಚ ನ ಸಿದ್ಧ್ಯತಿ
ದಾನ, ಹೋಮ, ಪವಿತ್ರ ಕೆರೆಗಳ ಪಾಲನೆ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹತ್ತುವ ಹಂತಗಳಾದ ದಾನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಣವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವ್ರತಕಾರ್ಯಸ್ಯ ರಕ್ಷಾ ಚ ಧರ್ಮಾದಿಶ್ರವಣಂ ಭೃಶಮ್। ಪಿತೃಯಜ್ಞಾದಿತೀರ್ಥಂ ಚ ನಿರ್ವಿತ್ತಸ್ಯ ನ ಸಿದ್ಧ್ಯತಿ
ಯಾರಿಗೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವನಿಗೆ ವ್ರತ ಪಾಲನೆ, ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆ, ಧರ್ಮಶ್ರವಣ, ಪಿತೃಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.