ಸರ್ವಶತ್ರುಗಣಂ ಜಿತ್ವಾ ಲೋಕೋ ಧರ್ಮೇಣ ಪಾಲಿತಃ। ಅಕರೋಚ್ಚ ಮಖಂ ಶುದ್ಧಂ ರಾಜಸೂಯಂ ಸುದುರ್ಲಭಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಲೋಕವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ಶುದ್ಧ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಚತುರಶೀತಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಚ ನಿತ್ಯಶಃ। ಭೋಜಯೇದ್ರುಕ್ಮಪಾತ್ರೇಷು ರಾಜೋಪಕರಣೇಷು ಚ
ಅವನು ಸದಾ ಎಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ರಾಜೋಪಚಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭೋಜಯಿತ್ವೋಪಕರಣಾಂಸ್ತೇಭ್ಯೋ ದತ್ವಾ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್। ಯದಭೀಷ್ಟಂ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಮತೋನ್ಯದ್ದಾಪಯೇದ್ಧನಮ್
ಅವರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿ, ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅವರನ್ನು ವಿದಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ದ್ವಿಜರು ಇನ್ನೇನು ಬೇಕೆಂದರೂ, ಅದನ್ನೂ ಧನವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅದರಿದ್ರಂ ತತೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದ್ವಿಜವ್ಯೂಹಂ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್। ತಥೈವ ಸ್ನಾತಕಾನಾಂ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ತು ಷೋಡಶ। ನಿತ್ಯಂ ಸಂಭೋಜಯೇದ್ರಾಜಾ ಸತ್ಯೇನೈವ ವಿಮತ್ಸರಃ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಗುಂಪು ದಾರಿದ್ರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಸ್ನಾತಕರಿಗೂ ಸದಾ ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆ ರಾಜನು ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿಯೂ ಈರ್ಷೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ.
ಅತಿಷ್ಠಂತ ಗೃಹೇ ಪೂರ್ವಂ ಚಿರಂ ತಸ್ಯ ಜಿಗೀಷಯಾ। ಜಿತಂ ತೇನ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಾಣಾನುಗ್ರಹಕಾರಣಾತ್
ಅವರು ಹಿಂದೆ ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿದು, ಜಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಇದ್ದರು; ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.
ಸತ್ಯೇನ ಚಾಸುರೋ ರಾಜಾ ಬಲಿರಿಂದ್ರೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಪಾತಾಲಸ್ಥಸ್ಯ ತಸ್ಯೈವ ಭೂಯಸ್ತಿಷ್ಠಾಮಿ ವೇಶ್ಮನಿ
ಸತ್ಯದಿಂದ ಅಸುರರಾಜ ಬಲಿಯು ಇಂದ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ನಾನು ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನಿರಂತರಂ ಚ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಸ್ವಾಂತೇ ಪುಣ್ಯೈಕಕರ್ಮಣಃ। ಯದ್ವಾ ಪುರಾ ಮಯಾ ಬದ್ಧೋ ದೈತ್ಯಯೋನೇರ್ವಿಮೋಕ್ಷಣಾತ್
ಯಾರ ಕರ್ಮ ಪವಿತ್ರವಾದುದೋ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿರಂತರ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅಥವಾ ಹಿಂದೆ ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ದೈತ್ಯಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ತಲಂ ಚೈವಾಮರತ್ವಂ ಹಿ ಶಕ್ರತ್ವಂ ಪ್ರದದಾಮ್ಯಹಮ್। ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರೋ ನೃಪಸ್ಸತ್ಯಾತ್ಸವಾಹನಪರಿಚ್ಛದಃ
ನಾನು ಪಾತಾಳ, ಅಮರತ್ವ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಪದವಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ಸತ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಸರ್ವೋಪಕರಣಗಳೊಡನೆ ಸತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ಸ್ವಶರೀರೇಣ ಶುದ್ಧೇನ ಸತ್ಯಲೋಕೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ। ರಾಜಾನೋ ಬಹವಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಯೇ ಚ ಸಿದ್ಧಾ ಮಹರ್ಷಯಃ
ಅವನು ಶುದ್ಧ ದೇಹದೊಡನೆ ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು; ಅನೇಕ ಇತರ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಹೀಗೆಯೇ.
ಜ್ಞಾನಿನೋ ಯತಯಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ ಸತ್ಯೇಽಚ್ಯುತಾಽಭವನ್। ತಸ್ಮಾತ್ಸತ್ಯರತೋ ಲೋಕೇ ಸಂಸಾರೋದ್ಧರಣಕ್ಷಮಃ
ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಯತಿಗಳು ಸತ್ಯದಿಂದ ಅಚ್ಯುತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಲು ಸಮರ್ಥರು.
ತುಲಾಧಾರೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ವೈ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ। ಲೋಕೇ ತತ್ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಕಾರಣಾತ್
ತುಲಾಧಾರ ಎಂಬ ಮಹಾತ್ಮನು ಸದಾ ಸತ್ಯವಚನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಂತೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸತ್ಯವಚನಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇರುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರೇಣ ಸತ್ಯಂ ತು ತುಲಯಾ ಧೃತಮ್। ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಾದ್ಧಿ ಸತ್ಯಮೇವ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ
ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳೊಂದಿಗೆ ತೂಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಸತ್ಯವೇ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಸತ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಸರ್ವಂ ಸತ್ಯಾದ್ಭವೇತ್ಸಾಧ್ಯಂ ಸತ್ಯೋ ಹಿ ದುರತಿಕ್ರಮಃ। ಸತ್ಯವಾಕ್ಯೇನ ಸಾ ಧೇನುರ್ಬಹುಲಾ ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿನೀ
ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮೀರಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವಚನದಿಂದ ಬಹುಳಾ ಎಂಬ ಆ ಹಸು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದಳು.
ಸರ್ವಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಸಮಾಧಾಯ ಪುನರಾವೃತ್ತಿದುರ್ಲಭಾ। ತಥಾಯಂ ಸರ್ವದಾ ಸಾಕ್ಷೀ ಮೃಷಾ ನಾಸ್ತಿ ಕದಾಚನ
ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಸುಳ್ಳು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಬಹ್ವರ್ಘಮಲ್ಪಮರ್ಘಂ ಚ ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯಣೇ ಸುಧೀಃ। ಸತ್ಯವಾಕ್ಯಂ ಪ್ರಶಸ್ತಂ ಚ ವಿಶೇಷಾತ್ಸಾಕ್ಷಿಣೋ ಭವೇತ್
ಮಾರಾಟ ಅಥವಾ ಖರೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ, ಜಾಣರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸತ್ಯವಚನದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಸಾಕ್ಷಿಣಃ ಸತ್ಯಮುಕ್ತ್ವಾ ಚ ಅಕ್ಷಯಂ ಸ್ವರ್ಗಮಾಯಯುಃ। ವಾವದೂಕಃ ಸಭಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸತ್ಯಂ ವದತಿ ವಾಕ್ಪತಿಃ
ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವರೆಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಭೆಗೆ ಬರುವ ವಾಗ್ಮಿಯು ಕೂಡ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಸ ಯಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಗೇಹಂ ಯಜ್ಞೈರನ್ಯೈಶ್ಚ ದುರ್ಲಭಮ್। ಸಭಾಯಾಂ ಯೋ ವದೇತ್ಸತ್ಯಮಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಲಭೇತ್
ಯಾರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಲೋಭಾದ್ದ್ವೇಷಾನ್ಮೃಷೋಕ್ತ್ವಾ ಚ ರೌರವಂ ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್। ಸರ್ವಸಾಕ್ಷೀ ತುಲಾಧಾರೋ ಜನಾನಾಂ ಶೂರ ಏವ ಚ
ಲೋಭ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದರೆ, ರೌರವ ಎಂಬ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತುಲಾಧಾರನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಜನರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಶೂರನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ವಿಶೇಷಾಲ್ಲೋಭಸಂತ್ಯಾಗಾನ್ನಾಕೇ ನಿರ್ಜರತಾಂ ವ್ರಜೇತ್। ಕಶ್ಚಿಚ್ಛೂದ್ರೋ ಮಹಾಭಾಗೋ ನ ಲೋಭೇ ವರ್ತತೇ ಕ್ವಚಿತ್
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲೋಭವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಮರರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಶೂದ್ರನು ಯಾವತ್ತೂ ಲೋಭದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ವೃತ್ತಿಶ್ಶಾಕೇನ ದುಃಖೇನ ತಥಾ ಶಿಲೋಂಛತೋ ಭೃಶಮ್। ಜರ್ಜರಂ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಂ ಚ ಕರೌ ಪಾತ್ರೇ ಚ ಸರ್ವದಾ
ಅವನ ಜೀವನೋಪಾಯವು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಆಗಿದೆ. ಅವನ ಬಟ್ಟೆಗಳು ತುಂಬಾ ಹಳೆಯದಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಕೈಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತವೆ.
ಸದಾಪಿ ಲಾಭವಿರಹೋ ನ ಪರಸ್ವಂ ಗೃಹೀತವಾನ್। ತಸ್ಯ ಜಿಜ್ಞಾಸಯೈವಾಹಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಕಮ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಪರರದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾನು ಅವನ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ.
ಅವಕೋಟೇ ನದೀತೀರೇ ಸ್ಥಿತಸ್ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸಾದರಮ್। ಸ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮಂ ತನ್ನ ಲೋಭೇ ಕುರತೇ ಮನಃ
ನದಿ ತೀರದ ಒಂಟಿಯಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಇಟ್ಟೆ. ಅವನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಲೋಭದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ.
ಇತರಸ್ಯ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ತತ್ಕ್ಷಾಂತ್ಯಾ ಸ್ವಗೃಹಂ ಯಯೌ। ತತೋ ವಿಚಿಂತಯಿತ್ವಾ ತು ಹೃದಾ ಸ್ವಲ್ಪಮಿತಿ ದ್ವಿಜ
ಅವುಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬರದ್ದು ಎಂದು ಅರಿತು, ಅವನು ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ನಂತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯವೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜ.
ಉದುಂಬರಂ ಹೇಮಗರ್ಭಂ ಮಯಾ ತತ್ರೈವ ಪಾತಿತಮ್। ಕಿಂಕರೇ ಚ ನದೀತೀರೇ ವಿಕೋಣೇ ಜನವರ್ಜಿತೇ
ನಾನು ನಂತರ ಹಣ್ಣುಗಳೊಳಗೆ ಚಿನ್ನ ತುಂಬಿ, ಅದನ್ನು ನದಿಯ ತೀರದ ಮರೆವೆಯಾದ, ಜನರಿಲ್ಲದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟೆ.
ತಸ್ಯ ಯಾತಸ್ಯ ದೇಶೇ ತು ದೃಷ್ಟಂ ತೇನ ತದದ್ಭುತಮ್। ಅಲಂ ವಿಧಾನಮೇತತ್ತು ಕೃತ್ರಿಮಂ ಚೋಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಅವನು ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಾಕಷ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಕೃತಕವಾಗಿರುವುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.
ಗ್ರಹಣೇ ವಾಧುನಾ ಚಾಸ್ಯ ಅಲೋಭಂ ನಷ್ಟಮೇವ ಮೇ। ಅಸ್ಯೈವ ರಕ್ಷಣೇ ಕಷ್ಟಮಹಂಕಾರಪದಂ ತ್ವಿದಮ್
ಅವನು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನ ಲೋಭರಹಿತ ಸ್ವಭಾವವು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕಾಯುವಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರದ ಭಾರವೂ ಬರುತ್ತದೆ.
ಯತೋ ಲೋಭಸ್ತತೋ ಲಾಭೋ ಲಾಭಾಲ್ಲೋಭಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ। ಲೋಭಗ್ರಸ್ತಸ್ಯ ಪುಂಸಶ್ಚ ಶಾಶ್ವತೋ ನಿರಯೋ ಭವೇತ್
ಯಲ್ಲಿ ಲೋಭವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಲಾಭವೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಲಾಭದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಲೋಭವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಲೋಭದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ನರಕವೇ ಫಲ.
ಯದಿ ನೋ ವಿಗುಣಂ ವಿತ್ತಂ ಯದಾ ವೇಶ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ। ತದಾ ಮೇ ದಾರಪುತ್ರಾಣಾಮುನ್ಮಾದೋ ಹ್ಯುಪಪದ್ಯತೇ
ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಹಣ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ, ಆಗ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಭ್ರಮೆ ಅಥವಾ ದುಃಖ ಬರುತ್ತದೆ.
ಉನ್ಮಾದಾತ್ಕಾಮಸಂಜಾತ ವಿಕಾರಾನ್ಮತಿವಿಭ್ರಮಃ। ಭ್ರಮಾನ್ಮೋಹೋಪ್ಯಹಂಕಾರಃ ಕ್ರೋಧಲೋಭಾವತಃ ಪರಂ
ಹುಚ್ಚಾಟದಿಂದ ಕಾಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ಕಾಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಭ್ರಮೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಮೋಹ, ಮೋಹದಿಂದ ಅಹಂಕಾರ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಲೋಭ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ.
ಏಷಾಂ ಪ್ರಚುರಭಾವಾಚ್ಚ ತಪಃ ಕ್ಷಯಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ। ಕ್ಷೀಣೇ ತಪಸಿ ವರ್ತಂತೇ ಪಂಕಾಶ್ಚಿತ್ತಪ್ರಮೋಹಕಾಃ
ಈ ಎಲ್ಲವು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ತಪಸ್ಸು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ತಪಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಡಚುವ ಕಲ್ಮಷಗಳು ಆವರಿಸುತ್ತವೆ.