ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ತತೋ ವೇದಾನ್ವೇದಾಂಗಾನಿ ಸಮಂತತಃ। ತಪೋಬಲಾದ್ವಿದಂತಿ ಸ್ಮ ವಾರ್ತಾಂ ಚಾಮುತ್ರ ಚೇಹ ಚ
ನಂತರ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ವೇದಗಳನ್ನೂ ವೇದಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದರು. ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು.
ತ್ರಯೋ ರಾಜಕುಲೇ ಜಾತಾ ರಾಜಾನೋ ಮದಮೋಹಿತಾಃ। ಜ್ಞಾನಲೋಪಾತ್ಪರಂ ಲೋಕಂ ನ ಜಾನಂತಿ ಹಿತಾಹಿತಮ್
ಮೂವರು ರಾಜಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ರಾಜರಾಗಿದ್ದು, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ಮದುಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಜ್ಞಾನ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವರು ಪರಲೋಕವನ್ನೂ, ಹಿತ-ಅಹಿತವನ್ನೂ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.
ತೇ ಚ ವಿಪ್ರಾಶ್ಚ ಸಂದೇಹಾದಾಹೂಯ ಚೇಟಕಂ ಸ್ವಕಮ್। ರಾಜ್ಞೋ ಗಚ್ಛ ಸ್ವಕಾರ್ಪಣ್ಯಾತ್ಪತ್ರಂ ದೇಹಿ ಚ ಸಂಭ್ರಮಾತ್
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂಶಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸೇವಕನನ್ನು ಕರೆದು, 'ನೀನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಿನ್ನ ವಿನಯದಿಂದ ಈ ಪತ್ರವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಸಪ್ತ ವ್ಯಾಧಾ ದಶಾರ್ಣೇಷು ಮೃಗಾಃ ಕಾಲಂಜರೇ ಗಿರೌ। ಚಕ್ರವಾಕಾಃ ಶರದ್ವೀಪೇ ಹಂಸಾಃ ಸರಸಿ ಮಾನಸೇ
ಏಳು ಜನ ದಶಾರ್ಣದಲ್ಲಿ ವನ್ಯಮೃಗಗಳಾಗಿ, ಕಾಲಂಜರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಗಳಾಗಿ, ಶರದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ, ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.
ತೇಪಿ ಜಾತಾಃ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ವೇದಪಾರಗಾಃ। ಪ್ರಸ್ಥಿತಾ ದೂತಮಧ್ವಾನಂ ಯೂಯಂ ಕಿಮವಸೀದಥ
ಅವರು ಕೂಡ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ದೂತನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟು, 'ನೀವು ಏಕೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀರಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ಗೃಹೀತ್ವಾ ಚೇಟಕೋ ಲೇಖಂ ರಾಜ್ಞಸ್ತು ಸಮದರ್ಶಯತ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲೇಖಂ ತು ರಾಜಾನೋ ರಾಜ್ಯಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಯಯುರ್ದ್ವಿಜಾನ್
ಆ ಸೇವಕನು ಪತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರಾಜನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು. ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಂ ತತಸ್ತೇಷಾಂ ಗತಾಸ್ತೇ ಚ ತಪೋಧನಾಃ। ಅಚಿರೇಣೈವ ಕಾಲೇನ ಮೋಕ್ಷಂ ಯಾತಾಶ್ಚ ತೈಸ್ಸಹ
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಹೊರಟರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
ಯ ಇದಂ ಶೃಣುಯಾಚ್ಛ್ರಾದ್ಧೇ ಸಪ್ತವ್ಯಾಧಾದಿಕಂ ದ್ವಿಜ। ಅಕ್ಷಯಂ ಚಾನ್ನಪಾನಂ ಚ ಪಿತೄಣಾಮುಪತಿಷ್ಠತಿ
ಯಾರು ಈ ಏಳು ವನ್ಯಮೃಗಗಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅನ್ನಪಾನವು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು.
ದ್ವಿಜ ಉವಾಚ-। ವಿತ್ತಹೀನಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್। ತಪಸ್ವಿನೋ ವನಸ್ಥಸ್ಯ ಗೃಹಸ್ಥಸ್ಯ ಚ ಕೇಶವ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದನು: 'ಹಣವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವನು, ಅಥವಾ ಗೃಹಸ್ಥನು ಹೇಗೆ ಪಿತೃಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಕೇಶವ?
ಭಗವಾನುವಾಚ-। ತೃಣಕಾಷ್ಠಾರ್ಜನಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಾರ್ಥಯಿತ್ವಾ ವರಾಟಕಮ್। ಕರೋತಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಾಣಿ ತತೋ ಲಕ್ಷಗುಣಂ ಭವೇತ್ ೩೦೦ 1.50.
ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಒಂದು ಚಿಲ್ಲರೆ ಹಣವನ್ನು ಬೇಡಿ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'
ಅಕರ್ತವ್ಯಂ ಶತಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕರೋತಿ ಯಃ। ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾತಿ ಚ ಮಾನವಃ
ಯಾರು ನೂರು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸರ್ವಾಭಾವೇ ಪಿತೃತಿಥೌ ಗೋಭ್ಯೋ ಘಾಸಂ ದದಾತಿ ಯಃ। ಫಲಂ ಚ ಪಿಂಡದಾನಸ್ಯ ಸಂಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯಧಿಕಂ ನರಃ
ಯಾರು ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪಿತೃತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಹಸುವಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ಕೊಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಪುರಾ ವೈರಾಟವಿಷಯೇ ರುರೋದಾತೀವ ದೀನಕಃ। ಪಿತೃತಿಥೌ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸರ್ವಾಭಾವಾಚ್ಚ ರೋದಿತಿ
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೈರಾಜ್ಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬಡವನು ತುಂಬಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಪಿತೃತಿಥಿ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ರುದಿತ್ವಾ ಸುಚಿರಂ ಸೋಪಿ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕೋವಿದಂ ದ್ವಿಜಂ। ಬ್ರಹ್ಮನ್ಪಿತೃತಿಥಾವದ್ಯ ಕಿಂಸ್ವಿತ್ಕೃತ್ವಾ ಹಿತಂ ಭವೇತ್
ಅವನೂ ಬಹುಕಾಲ ಅಳಿದ ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಪಿತೃತಿಥಿ ಬಂದಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ?'
ವರಾಟಕಶ್ಚ ಮೇ ನಾಸ್ತಿ ಧನಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂವರ। ಉಪದೇಶಂ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಯೇನ ಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತೋ ಹ್ಯಹಮ್
ನನಗೆ ಒಂದು ನಾಣ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಲು ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೊಡು.
ದ್ವಿಜ ಉವಾಚ-। ಗಚ್ಛ ಶೀಘ್ರಂ ವನೇ ತಾತ ಮುಹೂರ್ತೇ ಕುತಪೇಽಧುನಾ। ಘಾಸಂ ಪಿತರಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಗವೇ ದೇಹೀತಿ ಸತ್ವರಮ್
ದ್ವಿಜನು ಹೇಳಿದನು: ಮಗನೇ, ಈಗಲೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗು; ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಸಮಯವಾಗಿದೆ. ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ತಂದ ಹಸುವಿಗೆ, ತಂದೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ, ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಡು.
ತತಸ್ತಸ್ಯೋಪದೇಶೇನ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಘಾಸಪೂಲಕಮ್। ಗವೇ ದತ್ವಾ ಯಥಾಹೃಷ್ಟಃ ಪುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಪಿತುರೇವ ಚ
ಆ ಉಪದೇಶದಂತೆ, ಅವನು ಒಣಗಿದ ಹುಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟು ತೆಗೆದು, ಹಸುವಿಗೆ ತಂದೆಯ ಪುಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಏತತ್ಪುಣ್ಯಪ್ರಸಾದೇನ ಗತೋಸೌ ಸುರಮಂದಿರಮ್। ಸ್ವರ್ಗಂ ಚ ಸುಚಿರಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಉತ್ಪನ್ನೋ ಧನಿನಾಂ ಕುಲೇ
ಈ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ, ಬಹುಕಾಲ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಧನವಾನ್ಸ ಪುರಾ ಪುಣ್ಯಾತ್ಪಿತೃಯಜ್ಞಸ್ಯ ಕಾರಣಾತ್। ಸ ದದಾತಿ ಪಿತುಃ ಪಿಂಡಂ ಸರ್ವಸ್ವೇನ ಧನೇನ ಚ
ಪಿತೃಯಜ್ಞದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾದನು; ಅವನು ತಂದೆಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ತತ್ರೈಕಜನ್ಮನೋಭ್ಯಾಸಾದ್ಗತೋಸೌ ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರಮ್। ಭುಕ್ತ್ವಾನನ್ತಸುಖಂ ತತ್ರ ಸಾರ್ವಭೌಮೋಭವನ್ನೃಪಃ
ಆ ಒಂದು ಜನ್ಮದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ, ಅಲ್ಲಿಯ ಅನಂತ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಭೂಮಂಡಲದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು.
ಪಿತೃಯಜ್ಞಾತ್ಪರೋ ಯಸ್ಮಾದ್ಧರ್ಮೋ ನಾಸ್ತಿ ಕಥಂಚನ। ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಕುರ್ಯಾದಮತ್ಸರಃ
ಪಿತೃಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಧರ್ಮವೇ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಹಿತಚಿಂತನೆಯಿಂದ, ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ಯಃ ಪಠೇದ್ಧರ್ಮಸಂತಾನಂ ಜನಾನಾಮಗ್ರತೋ ನರಃ। ವಿಷ್ಣುಪದ್ಯಾ ಜಲೇ ಸ್ನಾನಂ ಪ್ರತಿ ಲೋಕೇ ಚ ಲಭ್ಯತೇ
ಯಾರು ಧರ್ಮಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ವಿಷ್ಣುಪದದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜನ್ಮಜನ್ಮಕೃತೋ ಯೇನ ಮಹಾಪಾತಕಸಂಚಯಃ। ತತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಲಯಂ ಯಾತಿ ಸಕೃದುಚ್ಚರಿತೇ ಶ್ರುತೇ
ಯಾವುದೇ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ಮಹಾಪಾಪಗಳ ಸಂಚಯವಿದ್ದರೂ, ಇದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಕೇಳಿದರೆ, ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ನರೋತ್ತಮ ಉವಾಚ- ತ್ರಿದಶಾನಾಂ ಚ ದೇವಾನಾಮನ್ಯೇಷಾಂ ಜಗದೀಶ್ವರಃ। ಪ್ರಭುಃ ಕರ್ತಾ ಚ ಹರ್ತ್ತಾ ಚ ಗೋಪ್ತಾ ಭರ್ತ್ತಾ ಪಿತಾ ಪ್ರಸೂಃ
ನರೋತ್ತಮನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಇತರ ದೇವರಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಅವನು ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ಕರ್ತೃ, ರಕ್ಷಕ, ಸಂಹಾರಕ, ಪೋಷಕ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮೂಲವೂ ಹೌದು.
ಅಸ್ಮಾಕಂ ವಾಕ್ಶ್ರಮೋ ವಿಷ್ಣೋಃ ಕಥನೇನೈವ ಯುಜ್ಯತೇ। ಕಿಂತು ಕೌತೂಹಲಂ ಮೇಽಸ್ತಿ ಪಿಪಾಸಾ ವಾ ಕ್ಷುಧಾಪಿ ವಾ
ನಮ್ಮ ಮಾತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುವದಲ್ಲೇ ಕುಂದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನನಗೆ ಕುತೂಹಲವೋ, ಹಸಿವೋ, ದಾಹವೋ ಇದೆ.
ಕೃತಂ ಪೃಚ್ಛತಿ ಯೇನೈವ ವಕ್ತವ್ಯಂ ತತ್ಪ್ರಿಯೇಣ ಹಿ। ಅತೀತಂ ಚೈವ ಜಾನಾತಿ ಕಥಂ ನಾಥ ಪತಿವ್ರತಾ
ಯಾವುದನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಿಯವನು ಹೇಳಬೇಕು; ಪತಿವ್ರತೆ ಹಿಂದಿನ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾಳೆ, ಸ್ವಾಮೀ?
ಕಿಂ ವಾ ತಸ್ಯಾಂ ಪ್ರಭಾವಂ ಚ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸ್ಯಶೇಷತಃ। ಭಗವಾನುವಾಚ- ಕಥಿತಂ ಮೇ ಪುರಾ ವತ್ಸ ಪುನಃ ಕೌತೂಹಲಂ ದ್ವಿಜ
ಅಥವಾ ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಮಗನೇ, ಆದರೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಯತ್ತೇ ಮನಸಿ ವರ್ತತೇ। ಪತಿವ್ರತಾ ಪತಿಪ್ರಾಣಾ ಸದಾ ಪತ್ಯುರ್ಹಿತೇ ರತಾ
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪತಿವ್ರತೆ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನೇ ಪ್ರಾಣವಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಸದಾ ಅವನ ಹಿತದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾಳೆ.
ದೇವಾನಾಮಪಿ ಸಾಽಽರಾಧ್ಯಾ ಮುನೀನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಂ। ಧವಸ್ಯೈಕಸ್ಯ ಯಾ ನಾರೀ ಲೋಕೇ ಪೂಜ್ಯತಮಾ ಸ್ಮೃತಾ
ಅವಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ, ಋಷಿಗಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಒಬ್ಬ ಪತಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿರುವ ಹೆಂಗಸು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.
ತಸ್ಯಾ ಸಂಮಾನನೇ ಗುರ್ವೀ ನಿಭೃತಾ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಮಧ್ಯದೇಶೇ ಪುರಾ ತಾತ ನಗರೀ ಚಾತಿಶೋಭನಾ
ಅವಳಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗದು; ಮಧ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ನಗರವಿತ್ತು.