ಮನ್ಯುರ್ನಿಪತತೇ ಯಸ್ಮಿನ್ಪುತ್ರೇ ಪಿತ್ರೋಶ್ಚ ನಿತ್ಯಶಃ। ತನ್ನಿರಯಂ ನಾಬಾಧೇಹಂ ನ ಧಾತಾ ನ ಚ ಶಂಕರಃ
ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಕೋಪ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿರೋದಾದರೆ, ಆ ನರಕವನ್ನು ನಾನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಥವಾ ಶಂಕರನು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಪಿತರೌ ಗಚ್ಛ ಕುರು ಪೂಜಾಂ ಪ್ರಯತ್ನತಃ। ತತಸ್ತ್ವಂ ಹಿತಯೋರೇವ ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮತ್ಪದಂ ವ್ರಜ
ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸು. ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ತು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಪುನರಾಹ ಜಗದ್ಗುರುಮ್। ಪ್ರಸನ್ನೋ ಯದಿ ಮೇ ನಾಥ ರೂಪಂ ಸ್ವಂ ದರ್ಶಯಾಚ್ಯುತ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮತ್ತೆ ಜಗದ್ಗುರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು, ಅಚ್ಯುತ.
ತತೋ ದ್ವಿಜಪ್ರಣಯತಃ ಪ್ರಸನ್ನಹೃದಯೋ ವಶೀ। ರೂಪಂ ಸ್ವಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಕರ್ಮಣೇ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪ್ರೀತಿ ನೋಡಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಹೃದಯ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಭು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಅವರ ವಿಧಿಗಳಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಪದ್ಮಧಾರಣಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್। ಕಾರಣಂ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ತೇಜಸಾ ಪೂರಯಜ್ಜಗತ್
ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಪರಮಪುರುಷನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಕಾರಣನಾಗಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬಿದಂತೆ ತೋರಿಸಿದನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ದಂಡವದ್ವಿಪ್ರ ಉವಾಚ ಪುನರಚ್ಯುತಮ್। ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ಜನ್ಮ ಅದ್ಯ ಮೇ ಚಕ್ಷುಷೀ ಶಿವೇ
ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮತ್ತೆ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ, ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶುಭವಾಗಿವೆ.
ಅದ್ಯ ಮೇ ಚ ಕರೌ ಶ್ಲಾಘ್ಯೌ ಧನ್ಯೋಹಂ ಜಗದೀಶ್ವರ। ಅದ್ಯ ಮೇ ಪುರುಷಾ ಯಾಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಸನಾತನಮ್
ಇಂದು ನನ್ನ ಕೈಗಳು ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿವೆ, ನಾನು ಧನ್ಯನು, ಜಗದೀಶ್ವರನೇ. ಇಂದು ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ನಂದಂತಿ ಬಾಂಧವಾ ಮೇದ್ಯ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾಜ್ಜನಾರ್ದನ। ಇದಾನೀಂ ಚ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾ ಮೇ ಸರ್ವೇ ಚೈವ ಮನೋರಥಾಃ
ಜನಾರ್ದನನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿವೆ.
ಕಿಂತು ಮೇ ವಿಸ್ಮಯೋ ನಾಥ ಮೂಕಾದಿ ಜ್ಞಾನಿನೋ ಭೃಶಮ್। ಕಥಂ ಜಾನಂತಿ ಮದ್ವೃತ್ತಂ ದೇಶಾಂತರಮುಪಸ್ಥಿತಮ್
ಸ್ವಾಮಿ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ—ಮೌನಿಗಳೂ ಇತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ನಾನು ದೂರದ ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ನಡೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ?
ತಸ್ಯ ಗೇಹೋದರಾಕಾಶೇ ಸ್ಥಿತೋ ವಿಪ್ರೋತಿಶೋಭನಃ। ತಥಾ ಪತಿವ್ರತಾ ಗೇಹೇ ತುಲಾಧಾರಶಿರಸ್ಯಪಿ
ಆ ಮನೆಯ ಒಳಗಡೆ ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪತಿವ್ರತೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲೂ, ತುಲಾಧಾರನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಇದ್ದಾನೆ.
ತಥಾ ಮಿತ್ರಾದ್ರೋಹಕಸ್ಯ ತ್ವಂ ಚ ವೈಷ್ಣವಮಂದಿರೇ। ಅನುಗ್ರಹಾಚ್ಚ ಮೇ ವಿಪ್ರ ತತ್ತ್ವತೋ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡದವನ ಮನೆಯಲ್ಲೂ, ವೈಷ್ಣವರ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲೂ ನೀನು ಇದ್ದೀಯೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ; ನೀನು ನನಗೆ ದಯೆ ಮಾಡಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ-। ಪಿತ್ರೋರ್ಭಕ್ತಃ ಸದಾ ಮೂಕಃ ಪತಿವ್ರತಾ ಶುಭಾ ಚ ಸಾ। ಸತ್ಯವಾದೀ ತುಲಾಧಾರಃ ಸಮಃ ಸರ್ವಜನೇಷು ಚ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮೌನಿಯು ಸದಾ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆ ಹೆಂಗಸು ಪವಿತ್ರಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ತುಲಾಧಾರನು ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಲೋಭಕಾಮಜಿದದ್ರೋಹೋ ಮದ್ಭಕ್ತೋ ವೈಷ್ಣವಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಸಂಪ್ರೀತೋಹಂ ಗುಣೈರೇಷಾಂ ತಿಷ್ಠಾಮ್ಯಾವಸಥೇ ಮುದಾ
ಯಾರು ಲೋಭ, ಕಾಮ, ದ್ರೋಹವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರನ್ನು ವೈಷ್ಣವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನಾನು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಭಾರತೀಕಮಲಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಸಹಿತೋ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ। ವಿಪ್ರ ಉವಾಚ-। ಮಹಾಪಾತಕಿಸಂಸರ್ಗಾನ್ನರಾಶ್ಚೈವಾತಿಪಾತಕಾಃ
ಭಾರತಿಯೂ ಕಮಲೆಯೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾ ಪಾಪಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ, ಜನರು ಬಹಳ ಪಾಪಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಇತಿ ಜಲ್ಪಂತಿ ಧರ್ಮಜ್ಞಾಃ ಸ್ಮೃತಿಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಸರ್ವದಾ। ಪುರಾಣಾಗಮವೇದೇಷು ಕಥಂ ತ್ವಂ ತಿಷ್ಠಸೇ ಗೃಹೇ
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಸದಾ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪುರಾಣ, ಆಗಮ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ—ನೀನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೀಯೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ-। ಕಲ್ಯಾಣಾನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕರ್ತ್ತಾ ಮೂಕೋ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ। ವೃತ್ತಸ್ಥೋ ಯೋಪಿ ಚಾಣ್ಡಾಲಸ್ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಮೌನಿಯೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಒಬ್ಬ ಚಾಂಡಾಲನು ಕೂಡ ಸತ್ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಿದ್ದರೆ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಮೂಕಸ್ಯ ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಲೋಕೇಷು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮತಃ। ಪಿತ್ರೋರ್ಭಕ್ತಿಪರೇ ನಿತ್ಯಂ ಜಿತಂ ತೇನ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಮೌನಿಯನು ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮನಾದವರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಸದಾ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ತಯೋರ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವಹಂ ತುಷ್ಟಃ ಸರ್ವದೇವಗಣೈಃ ಸಹ। ತಿಷ್ಠಾಮಿ ದ್ವಿಜರೂಪೇಣ ತಸ್ಯ ಗೇಹೋದರೇ ಚ ಖೇ
ಅವರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತಥಾ ಪತಿವ್ರತಾ ಗೇಹೇ ತುಲಾಧಾರಸ್ಯ ಮಂದಿರೇ। ಅದ್ರೋಹಕಸ್ಯ ಭವನೇ ವೈಷ್ಣವಸ್ಯ ಚ ವೇಶ್ಮನಿ
ಹಾಗೆಯೇ ಪತಿವ್ರತೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲೂ, ತುಲಾಧಾರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದವನ ಮನೆಯಲ್ಲೂ, ವೈಷ್ಣವನ ಮನೆಗೂ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸದಾ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಮುಹೂರ್ತಂ ನ ತ್ಯಜಾಮ್ಯಹಮ್। ತೇನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಮಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಯೇ ತ್ವನ್ಯೇ ಪಾಪಕೃಜ್ಜನಾಃ
ನಾನು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವರು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಪುಣ್ಯತ್ವಾಚ್ಚ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ಮಮಾನುಗ್ರಹಕಾರಣಾತ್। ಪಿತ್ರೋರ್ಭಕ್ತಿಪರಃ ಶುದ್ಧಶ್ಚಾಂಡಾಲೋ ದೇವತಾಂ ಗತಃ
ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ; ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಭಕ್ತನಾದ ಶುದ್ಧ ಚಾಂಡಾಲನು ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ತೇನ ಸಹ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ತಸ್ಯ ಮಂದಿರೇ। ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಥಾಲಾಪಂ ಕರೋಮಿ ದ್ವಿಜನಂದನ
ಆದಕಾರಣ ನಾನು ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ; ಪುನಃ ಪುನಃ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆನಂದ.
ತಸ್ಯ ವೈ ಮಾನಸೇ ನಿತ್ಯಂ ವರ್ತೇಽಹತಭಾವನಃ। ಸ ತಜ್ಜಾನಾತಿ ತ್ವದ್ವೃತ್ತಂ ತಥಾ ಪತಿವ್ರತಾದಯಃ
ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ಕೆಟ್ಟ ಭಾವನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ನಿನ್ನ ನಡೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಪತಿವ್ರತೆಯೂ ಇತರರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತೇಷಾಂ ವೃತ್ತಂ ವದಿಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣು ತ್ವಂ ಚಾನುಪೂರ್ವಶಃ। ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಥಾ ಮರ್ತ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ಜನ್ಮಬಂಧನಾತ್
ನಾನು ಅವರ ನಡೆ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಕೇಳು; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಜನ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಪಿತುರ್ಮಾತುಃ ಪರಂ ತೀರ್ಥಂ ದೇವದೇವೇಷು ನೈವ ಹಿ। ಪಿತ್ರೋರರ್ಚಾ ಕೃತಾ ಯೇನ ಸ ಏವ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ತೀರ್ಥ ಇಲ್ಲ; ಯಾರು ಪಿತೃಮಾತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
ಪಿತ್ರೋರಾಜ್ಞಾ ಚ ದೇವಸ್ಯ ಗುರೋರಾಜ್ಞಾ ಸಮಂ ಫಲಂ। ಆರಾಧನಾದ್ದಿವೋ ರಾಜ್ಯಂ ಬಾಧಯಾ ರೌರವಂ ವ್ರಜೇತ್
ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಆಜ್ಞೆಗೂ, ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಗೂ ಸಮಾನ ಫಲವಿದೆ; ಪೂಜೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದ ರಾಜ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದರೆ ರೌರವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ಹೃದಿಸ್ಥೋಽಪಿ ತಸ್ಯಾಹಂ ಹೃದಯೇ ಸ್ಥಿತಃ। ಆವಯೋರಂತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಪರತ್ರೇಹ ಚ ಮತ್ಸಮಃ
ಅವನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಇರುವವನಾದರೂ, ನಾನು ಕೂಡ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಮಾನನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ಮದಗ್ರೇ ಮತ್ಪುರೇ ರಮ್ಯೇ ಸರ್ವೈಶ್ಚ ಬಾಂಧವೈಃ ಸಹ। ಸಭುಂಜೀತಾಕ್ಷಯಂ ಭೋಗಮಂತೇ ಮಯಿ ಚ ಲೀಯತೇ
ನನ್ನ ಎದುರು, ನನ್ನ ಸುಂದರ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಅವನು ಕ್ಷಯವಾಗದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಅತಏವ ಹಿ ಮೂಕೋಸೌ ವಾರ್ತ್ತಾಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸಂಭವಾಮ್। ಜಾನಾತಿ ನರಶಾರ್ದೂಲ ಏಷ ತೇ ವಿಸ್ಮಯಃ ಕುತಃ
ಆದಕಾರಣ, ಅವನು ಮೂಕನಾದರೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನೀನು ಇದಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತೀ?
ದ್ವಿಜ ಉವಾಚ-। ಮೋಹಾದಜ್ಞಾನತೋ ವಾಪಿ ನ ಕೃತ್ವಾ ಪಿತುರರ್ಚನಂ। ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಾ ಕಿಂ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಸದಸಜ್ಜಗದೀಶ್ವರ೨೦೦ 1.50.
ದ್ವಿಜನು ಹೇಳಿದನು: ಮೋಹದಿಂದ ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಂದೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ಅಥವಾ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಕೂಡ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಜಗದೀಶ್ವರನೇ, ಸದುದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಕೆಡುಕಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?