ಮೂಕ ಉವಾಚ-। ಕಿಂ ಕುಪ್ಯಸಿ ವೃಥಾ ವಿಪ್ರ ನ ಬಕೋಹಂ ತವಾಧುನಾ। ಕೋಪಸ್ಸಿದ್ಧ್ಯತಿ ತೇ ತಾವದ್ಬಕೇನಾನ್ಯತ್ರ ಕಿಂಚನ
ಮೂಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ? ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಹಕ್ಕಿ ಅಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಬೇರೆಡೆ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೋ ಅಷ್ಟೇ.'
ಗಗನೇ ಸ್ನಾನಶಾಟೀ ತೇ ನ ಶುಷ್ಯತಿ ನ ತಿಷ್ಠತಿ। ವಚನಂ ಖಾತ್ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮದ್ಗೃಹಂ ಚಾಗತೋ ಭವಾನ್
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸ್ನಾನದ ಉಡುಪು ಒಣಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯ.
ತಿಷ್ಠ ತಿಷ್ಠ ವದಿಷ್ಯಾಮಿ ನೋಚೇದ್ಗಚ್ಛ ಪತಿವ್ರತಾಂ। ತಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ದಯಿತಂ ತೇ ಫಲಿಷ್ಯತಿ
ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು, ನಾನೀಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಪತಿವ್ರತೆ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ತತಸ್ತಸ್ಯಗೃಹಾದ್ವಿಷ್ಣುರ್ದ್ವಿಜರೂಪಧರೋ ವಿಭುಃ। ವಿನಿಸ್ಸೃತ್ಯ ದ್ವಿಜಂ ಪ್ರಾಹ ಗೇಹಂ ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಯಾಮ್ಯಹಂ
ಆಮೇಲೆ ಆ ಮನೆಯೊಳಗಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಈಗ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'
ಸ ವಿಮೃಶ್ಯ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತೇನ ಸಾರ್ಧಂ ಚಚಾಲ ಹ। ಗಚ್ಛಂತಂ ತಮುವಾಚೇದಂ ಹರಿಂ ವಿಪ್ರೇತಿ ವಿಸ್ಮಿತಃ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯೋಚಿಸಿ, ಅವನ ಜೊತೆ ಹೋಗಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು; ಹೋದಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು:
ಕಿರ್ಥಂ ಚ ತ್ವಯಾ ವಿಪ್ರ ಚಾಂಡಾಲಸ್ಯ ಗೃಹೋದರೇ। ಸದಾ ಸಂಸ್ಥೀಯತೇ ತಾತ ಯೋಷಾಜನವೃತೇ ಮುದಾ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸದಾ ಚಾಂಡಾಲನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತೀಯೆ?
ಹರಿರುವಾಚ-। ಇದಾನೀಂ ಮಾನಸಂ ಶುದ್ಧಂ ನ ಭೂತಂ ಭವತೋ ಧ್ರುವಮ್। ಪತಿವ್ರತಾದಿಕಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಶ್ಚಾಜ್ಜ್ಞಾಸ್ಯಸಿ ಮಾಂ ಕಿಲ
ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಈಗ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಖಂಡಿತ ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲ; ಪತಿವ್ರತೆ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನೀನು ನನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತೀಯೆ.'
ವಿಪ್ರ ಉವಾಚ-। ಪತಿವ್ರತಾ ಚ ಕಾ ತಾತ ಕಿಂ ವಾ ತಸ್ಯಾಶ್ಶ್ರುತಂ ಮಹತ್। ಯೇನಾಹಂ ತತ್ರ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಕಾರಣಂ ವದ ಮೇ ದ್ವಿಜ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದನು: 'ಅವಳು ಯಾರು ಪತಿವ್ರತೆ? ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯಾವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕೇಳಿಲ್ಲ? ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಕಾರಣವೇನು? ನನಗೆ ಹೇಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ.'
ಹರಿರುವಾಚ-। ನದೀನಾಂ ಜಾಹ್ನವೀ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಪ್ರಮದಾನಾಂ ಪತಿವ್ರತಾ। ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಪ್ರಜಾಪಾಲೋ ದೇವಾನಾಂ ಚ ಜನಾರ್ದನಃ
ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: 'ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಪತಿವ್ರತೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು.'
ಪತಿವ್ರತಾ ಚ ಯಾ ನಾರಿ ಪತ್ಯುರ್ನಿತ್ಯಂ ಹಿತೇ ರತಾ। ಕುಲದ್ವಯಸ್ಯ ಪುರುಷಾನುದ್ಧರೇತ್ಸಾ ಶತಂ ಶತಂ೫೦ 1.50.
ಯಾವ ಹೆಂಗಸು ಸದಾ ಗಂಡನ ಹಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಳೋ, ಆಕೆ ಎರಡು ಕುಟುಂಬಗಳ ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಲ್ಲಳು.
ಸ್ವರ್ಗಂ ಭುನಕ್ತಿ ತಾವಚ್ಚ ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಂ। ಸ್ವರ್ಗಾದ್ಭ್ರಷ್ಟೋ ಭವೇದ್ವಾಸ್ಯಾಃ ಸಾರ್ವಭೌಮೋ ನೃಪಃ ಪತಿಃ
ಅವಳು ಲೋಕದ ಪ್ರಳಯವಾಗುವವರೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಖಪಡುವಳು; ಅವಳ ಗಂಡನು, ಸಾಮ್ರಾಟನಾದರೂ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಗಂಡನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಅಸ್ಯೈವ ಮಹಿಷೀ ಭೂತ್ವಾ ಸುಖಂ ವಿಂದೇದನಂತರಂ। ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯಂ ತಸ್ಯ ತಸ್ಯಾ ನ ಸಂಶಯಃ
ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಅವಳು ಮುಂದುವರೆದೂ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಏವಂ ಜನ್ಮಶತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಅಂತೇ ಮೋಕ್ಷೋ ಭವೇದ್ಧ್ರುವಮ್। ವಿಪ್ರ ಉವಾಚ-। ಪತಿವ್ರತಾ ಭವೇತ್ಕಾವಾ ತಸ್ಯಾಃ ಕಿಂ ವಾ ಚ ಲಕ್ಷಣಂ
ಹೀಗೆ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಕೊನೆಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: ಪತಿವ್ರತೆ ಯಾರು? ಅವಳ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಯಾವುವು?
ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲ ಯಥಾ ಜಾನಾಮಿ ತತ್ತ್ವತಃ। ಹರಿರುವಾಚ-। ಪುತ್ರಾಚ್ಛತಗುಣಂ ಸ್ನೇಹಾದ್ರಾಜಾನಂ ಚ ಭಯಾದಥ
ನಿಜವಾದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದು ಕೇಳಿದನು. ಹರಿಯು ಹೇಳಿದನು: ತನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ಇಡುವಳು, ರಾಜನನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಗೌರವಿಸುವಳು.
ಆರಾಧಯೇತ್ಪತಿಂ ಶೌರಿಂ ಯಾ ಪಶ್ಯೇತ್ಸಾ ಪತಿವ್ರತಾ। ಕಾರ್ಯೇ ದಾಸೀ ರತೌ ವೇಶ್ಯಾ ಭೋಜನೇ ಜನನೀಸಮಾ
ಯಾರು ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಅವಳೇ ಪತಿವ್ರತೆ. ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ದಾಸಿಯಂತೆ, ಸಂಭೋಗದಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆಯಂತೆ, ಊಟದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ವಿಪತ್ಸು ಮಂತ್ರಿಣೀ ಭರ್ತುಃ ಸಾ ಚ ಭಾರ್ಯಾ ಪತಿವ್ರತಾ। ಭರ್ತುರಾಜ್ಞಾಂ ನ ಲಂಘೇದ್ಯಾ ಮನೋ ವಾಕ್ಕಾಯಕರ್ಮಭಿಃ
ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಂಡನಿಗೆ ಸಲಹೆಗಾರ್ತಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ, ಅವಳೇ ಪತಿವ್ರತೆ. ಗಂಡನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಭುಕ್ತೇ ಪತ್ಯೌ ಸದಾ ಚಾತ್ತಿ ಸಾ ಚ ಭಾರ್ಯಾ ಪತಿವ್ರತಾ। ಯಸ್ಯಾಂ ಯಸ್ಯಾಂತು ಶಯ್ಯಾಯಾಂ ಪತಿಃ ಸ್ವಪಿತಿ ಯತ್ನತಃ
ಗಂಡನು ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವಳು ಊಟಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಇಂಥವಳೇ ಪತಿವ್ರತೆ. ಗಂಡನು ಯಾವ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ತತ್ರ ತತ್ರ ಚ ಸಾಭರ್ತುರರ್ಚಾಂ ಕರೋತಿ ನಿತ್ಯಶಃ। ನೈವ ಮತ್ಸರಮಾಯಾತಿ ನ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಂ ನ ಮಾನಿನೀ
ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಗಂಡನ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಈರ್ಷೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಕಂಜುಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಾನೇಽಮಾನೇ ಸಮಾನಂ ಚ ಯಾ ಪಶ್ಯೇತ್ಸಾ ಪತಿವ್ರತಾ। ಸುವೇಷಂ ಯಾ ನರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭ್ರಾತರಂ ಪಿತರಂ ಸುತಂ
ಗೌರವವನ್ನೂ ಅವಮಾನವನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುವವಳೇ ಪತಿವ್ರತೆ. ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ—even if he is her brother, father, or son—
ಮನ್ಯತೇ ಚ ಪರಂ ಸಾಧ್ವೀ ಸಾ ಚ ಭಾರ್ಯಾ ಪತಿವ್ರತಾ। ತಾಂ ಗಚ್ಛ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲ ವದಕಾಮಂ ಯಥಾ ತವ
ಅವಳಿಗೆ ಅವನು ಅನ್ಯನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಇಂಥವಳೇ ಪತಿವ್ರತೆ. ನೀನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
ತಸ್ಯ ಪತ್ನ್ಯೋಽಷ್ಟ ತಿಷ್ಠಂತಿ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ವರವರ್ಣಿನೀ। ರೂಪಯೌವನಸಂಪನ್ನಾ ದಯಾಯುಕ್ತಾ ಯಶಸ್ವಿನೀ
ಅವನಿಗೆ ಎಂಟು ಹೆಂಡಿರಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ, ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದಳು, ದಯಾಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಶುಭಾ ನಾಮೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಗತ್ವಾ ತಾಂ ಪೃಚ್ಛ ತೇ ಹಿತಂ। ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರೈವಾಂತರಧೀಯತ
ಅವಳು ಶುಭೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ನೀನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಿನಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಕೇಳು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ತಸ್ಯೈವಾದೃಶ್ಯತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಸ್ಮಿತೋಭೂದ್ದ್ವಿಜಸ್ತದಾ। ಸ ಚ ಸಾಧ್ವೀಗೃಹಂ ಗತ್ವಾ ಪಪ್ರಚ್ಛಾಥ ಪತಿವ್ರತಾಂ
ಆ ಭಗವಂತನು ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು. ನಂತರ ಅವನು ಆ ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಗಸಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
ಅತಿಥೇರ್ವಚನಂಶ್ರುತ್ವಾಗೃಹಾನ್ನಿಃಸೃತ್ಯಸಂಭ್ರಮಾತ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ವಿಜಂ ಸತೀ ತತ್ರ ದ್ವಾರದೇಶೇ ಸ್ಥಿತಾಭವತ್
ಅತಿಥಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತುಕೊಂಡಳು.
ತಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಉವಾಚ ವಚನಂ ಮುದಾ। ಪ್ರಿಯಂ ಮಮಹಿತಂ ಬ್ರೂಹಿ ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ತ್ವಮೇವ ಹಿ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನೋಡಿದಂತೆ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವೂ ಹಿತವೂ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳು.
ಪತಿವ್ರತೋವಾಚ-। ಸಾಂಪ್ರತಂ ಪತ್ಯುರರ್ಚಾಸ್ತಿ ನ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ಸ್ವತಂತ್ರತಾ। ಪಶ್ಚಾತ್ಕಾರ್ಯಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಗೃಹಾಣಾತಿಥ್ಯಮದ್ಯ ವೈ
ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಗಸು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: ಈಗ ನಾನು ಗಂಡನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇಂದು ನೀನು ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
ವಿಪ್ರ ಉವಾಚ-। ಮಮ ದೇಹೇ ಕ್ಷುಧಾ ನಾಸ್ತಿ ಪಿಪಾಸಾದ್ಯ ನ ಚ ಶ್ರಮಃ। ಅಭೀಷ್ಟಂ ವದ ಕಲ್ಯಾಣಿ ನೋಚೇಚ್ಛಾಪಂ ದದಾಮಿ ತೇ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ನನಗೆ ಹಸಿವಿಲ್ಲ, ನೀರಿನ ತವಕವೂ ಇಲ್ಲ, ದಣಿವೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಬೇಕಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿನಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ತಮುವಾಚ ತದಾ ಸಾಪಿ ನ ಬಕೋಹಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ। ಗಚ್ಛ ಧರ್ಮತುಲಾಧಾರಂ ಪೃಚ್ಛ ತಂ ತೇ ಹಿತಂ ದ್ವಿಜ
ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: ನಾನು ಬಕವಲ್ಲ, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ. ನೀನು ಧರ್ಮತೂಲ ಎಂಬ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಿನಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಕೇಳು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಪ್ರಯಯೌ ಚ ಗೃಹೋದರಮ್। ತತ್ರಾಪಶ್ಯದ್ದ್ವಿಜೋ ವಿಪ್ರಂ ಯಥಾ ಚಾಂಡಾಲವೇಶ್ಮನಿ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾಪುಣ್ಯವಂತಳು ಮನೆ ಒಳಗೆ ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಚಾಂಡಾಳನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ವಿಮೃಶ್ಯ ವಿಸ್ಮಯಾಪನ್ನಸ್ತೇನ ಸಾರ್ಧಂ ಯಯೌ ದ್ವಿಜಃ। ತಿಷ್ಠಂತಂ ಚ ದ್ವಿಜಂ ತಂ ಚ ಸೋಪಶ್ಯದ್ಧೃಷ್ಟಮಾನಸಮ್
ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು ಆತನ ಜೊತೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಇದ್ದನು.