ದಶಧೇನೂಶ್ಚ ಯೋ ದದ್ಯಾದೇಕಂ ಚೈವ ಧುರಂಧರಂ। ಸಮಾನಂ ತು ಫಲಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಮುದಾಹೃತಮ್
ಒಂದು ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಹತ್ತು ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಲಕ್ಷ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕಾರ, ನಾರದ, ಫಲವನ್ನು ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಏಕಂ ಚ ದಶಭಿರ್ದದ್ಯಾತ್ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಶತಂ ಫಲಮ್। ತಸ್ಯಾನುಸಾರತೋ ವೇದ್ಯಂ ಫಲಂ ನಾರದ ಯತ್ನತಃ
ಯಾವ ಮಗನು ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ಪಿತೃಗಳು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಪಿತೄನುದ್ದಿಶ್ಯ ಯಃ ಪುತ್ರೋ ವೃಷಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಯೇದ್ಭುವಿ। ಪಿತರೋ ವಿಷ್ಣುಲೋಕೇಷು ಮಹೀಯಂತೇ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್
ನಾಲ್ಕು ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಎಮ್ಮೆ—ಇವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮಗನೆ. ಇದು ಶಾಶ್ವತ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.
ಚತಸ್ರೋ ವತ್ಸತರ್ಯಶ್ಚ ಏಕಸ್ಯೈವ ವೃಷಸ್ಯ ಚ। ಮೋಕ್ಷ್ಯಂತೇ ಸರ್ವತಃ ಪುತ್ರ ವಿಧಿರೇಷ ಸನಾತನಃ
ನಾಲ್ಕು ಹಸುವಿನ ಕರುಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಮಗನು ಬಿಡುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರೂ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಶಾಶ್ವತ ನಿಯಮ.
ಯಾವಂತಿ ಚೈವ ರೋಮಾಣಿ ತಸ್ಯ ತಾಸಾಂ ಚ ಸರ್ವಶಃ। ತಾವದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸ್ವರ್ಗಂ ಭುಜಂತಿ ಮಾನವಾಃ
ಆ ಎತ್ತಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳು ಇದ್ದವೋ, ಅವು ಪ್ರತಿ ಒಂದಕ್ಕೂ ಮಾನವರು ಅಷ್ಟೇ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಲಾಂಗೂಲೇನ ವೃಷೋ ಯಚ್ಚ ಜಲಂ ಚೋತ್ಕ್ಷಿಪತಿ ಧ್ರುವಂ। ತತ್ತೋಯಂ ತು ಸಹಸ್ರಾಬ್ದಂ ಪಿತೄಣಾಮಮೃತಂ ಭವೇತ್
ಎತ್ತು ತನ್ನ ಬೂಚಿನಿಂದ ಎಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ನೀರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಅಮೃತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಖುರೇಣ ಕರ್ಷಯೇದ್ಭೂಮಿಂ ತತೋ ಲೋಷ್ಠಂ ಚ ಕರ್ದಮಃ। ಪಿತೃಭ್ಯಶ್ಚ ಸ್ವಧಾ ತತ್ರ ಲಕ್ಷಕೋಟಿಗುಣಂ ಭವೇತ್
ಎತ್ತು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒರೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಕೆಸರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಸ್ವಧಾ ಆಗುತ್ತದೆ.
ವಿದ್ಯಮಾನೇ ಚ ಜನಕೇ ಯದಿ ಮಾತಾ ವಿನಶ್ಯತಿ। ಚಂದನೇನಾಂಕಿತಾ ಧೇನುಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ವರ್ಗಾಯ ದೀಯತೇ
ತಂದೆ ಜೀವಂತನಿರುವಾಗ ತಾಯಿ ಮೃತರಾದರೆ, ಚಂದನದಿಂದ ಗುರುತು ಹಾಕಿದ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಡಲು ಆ ತಾಯಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ದಾತಾ ಚೈವ ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಋಣಂ ಚೈವ ಪ್ರಮುಂಚತಿ। ಅಕ್ಷಯಂ ಲಭತೇ ಸ್ವರ್ಗಂ ಪೂಜಿತೋ ಮಘವಾ ಯಥಾ
ಹಸುವನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಪಿತೃ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುಕ್ತಾ ತರುಣಾ ಗೌಃ ಪಯಸ್ವಿನೀ। ಸಮಾಪ್ರಸೂತಿಕಾ ಭದ್ರಾ ಸಾ ಚ ಗೌಃ ಪೃಥಿವೀ ಸ್ಮೃತಾ
ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ, ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಕರುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿರುವ, ಮೃದುವಾದ ಹಸು ಭೂಮಿಯಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಯ ದಾನೇನ ಮಂತ್ರಸ್ಯ ಪೃಥ್ವೀದಾನಸಮಂ ಫಲಂ। ಶತಕ್ರತುಸಮೋ ಮರ್ತ್ಯಃ ಕುಲಮುದ್ಧರತೇ ಶತಂ
ಆಹಸುವನ್ನು ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮನುಷ್ಯನು ಇಂದ್ರನಂತೆ ಆಗಿ, ತನ್ನ ವಂಶದ ನೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಗವಾಂ ಚ ಹರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಮೃತೇ ಗೋರಥವತ್ಸಕೇ। ಕ್ರಿಮಿಪೂರ್ಣೇ ಸ ಕೂಪೇ ಚ ತಿಷ್ಠೇದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಂ
ಹಸುವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು, ಅಥವಾ ಹಸು ಅಥವಾ ಕರುವನ್ನು ಕೊಂದವನು, ಹುಳಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಉಳಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಗವಾಂ ಚೈವ ವಧಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿತೃಭಿಃ ಸಹ ಪಚ್ಯತೇ। ರೌರವೇ ನರಕೇ ಘೋರೇ ತಾವತ್ಕಾಲಂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ
ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದವನು ಪಿತೃಗಳ ಜೊತೆ ಭಯಾನಕವಾದ ರೌರವ ನరకದಲ್ಲಿ ಫಲ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಉರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಗೋಪ್ರಚಾರಪ್ರಭಗ್ನಶ್ಚ ಷಂಡವಾಹನಬಂಧನಃ। ಅಕ್ಷಯಂ ನರಕಂ ಪ್ರಾಯಾನ್ಪುನರ್ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ
ಹಸುವಿನ ಮೇಯುವ ಜಾಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು ಅಥವಾ ಎತ್ತನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವನು, ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನರಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸಕೃಚ್ಚ ಶ್ರಾವಯೇದ್ಯಸ್ತು ಕಥಾಂ ಪುಣ್ಯತಮಾಮಿಮಾಂ। ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಸ್ತಸ್ಯ ದೇವೈಶ್ಚ ಸಹ ಮೋದತೇ
ಯಾರು ಈ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸಲವಾದರೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯ ಇದಂ ಶೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಪರಂ ಪುಣ್ಯತಮಂ ಮಹತ್। ಸಪ್ತಜನ್ಮಕೃತಾತ್ಪಾಪಾನ್ಮುಚ್ಯತೇ ತತ್ಕ್ಷಣೇನ ಹಿ
ಯಾರು ಈ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಹಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಏಳುವು ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಏಕೋನಪಞ್ಚಾಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ । ನಾರದ ಉವಾಚ- ಕೇನಾಚಾರೇಣ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋ ವಿವರ್ಧತೇ। ಕೇನಾಚಾರೇಣ ತಸ್ಯೈವ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ತೇಜೋ ವಿನಶ್ಯತಿ
ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: ಯಾವ ರೀತಿಯ ನಡೆಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ? ಮತ್ತೆ ಯಾವ ನಡೆಗಳಿಂದ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ?
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ-। ಶಯನೀಯಾತ್ಸಮುತ್ಥಾಯ ರಾತ್ರ್ಯಂಶೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಃ। ದೇವಾಂಶ್ಚೈವ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ತಥಾ ಪುಣ್ಯವತೋ ಧ್ರುವಮ್
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಂತರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.
ಗೋವಿಂದಂ ಮಾಧವಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಹರಿಂ ದಾಮೋದರಂ ತಥಾ। ನಾರಾಯಣಂ ಜಗನ್ನಾಥಂ ವಾಸುದೇವಮಜಂ ವಿಭುಮ್
ಗೋವಿಂದ, ಮಾಧವ, ಕೃಷ್ಣ, ಹರಿಯು, ದಾಮೋದರ, ನಾರಾಯಣ, ಜಗನ್ನಾಥ, ವಾಸುದೇವ, ಅವನು ಜನನರಹಿತನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು—
ಸರಸ್ವತೀಂ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಸಾವಿತ್ರೀಂ ವೇದಮಾತರಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಭಾಸ್ಕರಂ ಚನ್ದ್ರಂ ದಿಕ್ಪಾಲಾಂಶ್ಚ ಗ್ರಹಾಂಸ್ತಥಾ
ಸರಸ್ವತಿ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಸಾವಿತ್ರಿ (ವೇದಗಳ ತಾಯಿ), ಬ್ರಹ್ಮ, ಭಾಸ್ಕರ (ಸೂರ್ಯ), ಚಂದ್ರ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳು—
ಶಙ್ಕರಂ ಚ ಶಿವಂ ಶಂಭುಮೀಶ್ವರಂ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಮ್। ಗಣೇಶಂ ಚ ತಥಾ ಸ್ಕನ್ದಂ ಗೌರೀಂ ಭಾಗೀರಥೀಂ ಶಿವಾಮ್
ಶಂಕರ, ಶಿವ, ಶಂಭು, ಈಶ್ವರ, ಮಹೇಶ್ವರ, ಗಣೇಶ, ಸ್ಕಂದ, ಗೌರಿ, ಭಾಗೀರಥಿ, ಶಿವಾ—
ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕೋ ನಲೋ ರಾಜಾ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕೋ ಜನಾರ್ದನಃ। ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಾ ಚ ವೈದೇಹೀ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ
ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನಾದ ನಳನು, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನಾದ ಜನಾರ್ದನನು, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಿಯಾದ ವೈದೇಹಿ, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು—
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾ ಬಲಿರ್ವ್ಯಾಸೋ ಹನೂಮಾಂಶ್ಚ ವಿಭೀಷಣಃ। ಕೃಪಃ ಪರಶುರಾಮಶ್ಚ ಸಪ್ತೈತೇ ಚೀರಜೀವಿನಃ
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಬಲಿ, ವ್ಯಾಸ, ಹನುಮಂತ, ವಿಭೀಷಣ, ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ, ಪರಶುರಾಮ—ಈ ಏಳು ಜನರು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯರು.
ಏತಾನ್ಯಸ್ತು ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ಮಾನವಃ। ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಭಿಃ ಪಾಪೈರ್ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ಇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
ಸಕೃದುಚ್ಚರಿತೇ ತಾತ ಸರ್ವಯಜ್ಞಫಲಂ ಲಭೇತ್। ಗವಾಂ ಶತಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ದಾನಸ್ಯ ಫಲಮಶ್ನುತೇ
ಓ ಪ್ರಿಯನೇ, ಇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೂ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವೂ, ಲಕ್ಷಗಾವಿನ ದಾನದ ಪunyaವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ತತಶ್ಚಾಪಿ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಮಲಮೂತ್ರಂ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್। ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖೋ ರಾತ್ರೌ ದಿವಾ ಕುರ್ಯಾದುದಙ್ಮುಖಃ
ನಂತರ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶೌಚ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ರಾತ್ರಿ ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ, ಹಗಲು ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಪರತೋ ದಂತಕಾಷ್ಠಂ ಚ ತೃಣೈರುದುಂಬರಾದಿಭಿಃ। ಅತಃ ಪರಂ ಚ ಸಂಧ್ಯಾಯಾಂ ಸಂಯತಶ್ಚ ದ್ವಿಜೋ ಭವೇತ್
ಅದಾದಮೇಲೆ, ಹುಲ್ಲು ಅಥವಾ ಉದುಂಬರ ಮುಂತಾದ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಂತಕಷ್ಟವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜನು ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಇರಬೇಕು.
ಪೂರ್ವಾಹ್ಣೇ ರಕ್ತವರ್ಣಾಂ ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಶುಕ್ಲವರ್ಣಿಕಾಮ್। ಸಾಯಂ ಸರಸ್ವತೀಂ ಕೃಷ್ಣಾಂ ದ್ವಿಜೋ ಧ್ಯಾಯೇದ್ಯಥಾವಿಧಿ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವಳಾಗಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಳಿಯವಳಾಗಿ, ಸಂಜೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವಳಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ತತಃ ಸಮಾಚರೇತ್ಸ್ನಾನಂ ಯಥಾಜ್ಞಾನೇನ ಯತ್ನತಃ। ಅಂಗಂ ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯಿತ್ವಾ ತು ಮೃದ್ಭಿಃ ಸಂಲೇಪಯೇತ್ತತಃ
ನಂತರ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಂಗಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು, ನಂತರ ಮಣ್ಣನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು.
ಶಿರೋದೇಶೇ ಲಲಾಟೇ ಚ ನಾಸಿಕಾಯಾಂ ಹೃದಿ ಭ್ರುವೋಃ। ಬಾಹ್ವೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ತಥಾ ನಾಭೌ ಜಾನ್ವೋರಙ್ಘ್ರಿದ್ವಯೇ ತಥಾ
ತಲೆ, ನಾಸಿಕ, ಹೃದಯ, ಭ್ರೂಮಧ್ಯ, ಭುಜಗಳು, ಪಕ್ಕಗಳು, ನಾಭಿ, ಎರಡೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ—