ಕೃತ್ವಾ ತು ತಾಮಸೀಂ ಮಾಯಾಂ ಮಾಯಾಶತವಿಶಾರದಃ। ತಯಾ ವಿಮೋಹಿತೇ ದೇವೇ ಕ್ವ ನು ವೈ ದಾನವೋ ಗತಃ
ನೂರಾರು ಮಾಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದ ಅವನು, ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಗೊಂದಲಗೊಂಡರು, ದಾನವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನೆಂದು ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.
ಶಂಭೋರ್ಭಯಮಥೋ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಿಂ ನು ಪಾಪಃ ಕರಿಷ್ಯತಿ। ತಮಸಾ ಛಾದಿತಾ ಯಾವದ್ದೇವಾ ವ್ಯಾಕುಲತಾಂ ಗತಾಃ
ಶಂಭುವಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಪಾಪಿ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದರು.
ಸಂಭ್ರಾಂತಮಾನಸಾನೀಕಾಸ್ತದೋಚುಃ ಕಾರ್ಯಗೌರವಾತ್। ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಸೂರ್ಯಸ್ತೇಜೋರೂಪೋ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ
ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಗಂಭೀರವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಾಶರೂಪಿಯಾದ ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಉತ್ತಸ್ಥೌ ನರರೂಪೇಣ ಕುರ್ವನ್ವಿತಿಮಿರಾ ದಿಶಃ। ನಷ್ಟೇ ತಮಸಿ ಹೃಷ್ಟಾಙ್ಗೇ ಖದ್ಯೋತೇ ಪ್ರಕಟೇ ಸ್ಥಿತೇ
ಅವನು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಏಳಿದನು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು. ಕತ್ತಲು ಮಾಯವಾದಾಗ, ಜ್ವಲಂತ ಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಎಲ್ಲರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತುಂಬಿತು.
ದೇವಾ ಮುದಮವಾಪುಸ್ತೇ ಸ್ಪಷ್ಟಾನನವಿಲೋಚನಾಃ। ಉದ್ದೀಪ್ತಾಸ್ತು ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಗಣಾಃ ಸ್ಕಂದಪುರೋಗಮಾಃ
ದೇವತೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು. ಸ್ಕಂದನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕಂಗೊಳಿಸಿದವು.
ಸ್ತುವಂತಿ ವಿವಿಧೈಸ್ತೋತ್ರೈಃ ನರರೂಪಂ ದಿವಾಕರಮ್। ಅನೌಪಮ್ಯಂ ಜಗದ್ವ್ಯಾಪಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾತ್ಪರಮ್
ಅವರು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ವಿವಿಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವನು ಹೋಲಿಕೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವನಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು.
ಸ್ನಿಗ್ಧವಿದ್ರುಮಸಚ್ಛಾಯಂ ಸಿಂದೂರಾರುಣಸಪ್ರಭಮ್। ಪ್ರಭಾಸಂತಂ ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಂಚಾಂಗಾಲಿಂಗಿತಾವನಿಃ
ಅವನನ್ನು ಹೊಸ ಪಾದರಸದ ಮೃದುವಾದ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಿಂದುರದ ಕೆಂಪು ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಐದು ಮೂಲಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿಯು ಅವನನ್ನು ಕಂಡಿತು.
ಪುನಃ ಪ್ರಣಾಮಪ್ರವಣಂ ಪ್ರಣಿಧಾನಪುರಃಸರಮ್। ಆಲೋಕ್ಯ ಸ್ನಿಗ್ಧಯಾ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ದೇವದೇವಂ ತ್ರಿಲೋಚನಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಿಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾ, ತ್ರಿನೇತ್ರ ಶಿವನು ದೇವದೇವನನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ಉವಾಚ ಸ್ನಿಗ್ಧಗಂಭೀರ ವಾಚಾ ದೇವಂ ಶನೈರ್ಹರಃ। ಪೂರಯನ್ನಿವ ತೇಜೋಭಿರ್ಭಗವಾನ್ಭುವನತ್ರಯಮ್
ಹರನು ಮೃದು ಹಾಗೂ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತುಂಬಿದಂತೆ.
ದೈತ್ಯಮಾಯಾಭಿಪನ್ನಾನಾಂ ದರ್ಶನಾಕುಲಚೇತಸಾಮ್। ಪ್ರಾಣಿನಾಮಿದಮೇವೈಕಮವಿಸಂವಾದಿ ದೈವತಮ್
ದೈತ್ಯರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಾಧೆಪಟ್ಟು, ಭ್ರಮೆಯ ದೃಶ್ಯಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ, ಈ ದೇವತೆ ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪದೆ ರಕ್ಷಿಸುವ ದೇವರು.
ಅಯಮೇವ ಚ ಸಂಸಾರಸಾಗರಾತ್ಸಕಲಾದಪಿ। ಸತ್ತ್ವಾನುತ್ತಾರಯನ್ದೇವಃ ಕರ್ಣಧಾರಾಯ ತೇ ಪ್ರಭುಃ
ಈ ದೇವರುನೇ ಲೋಕಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸಲು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಡಗಿನ ನಾಯಕನಂತೆ ಕಾಪಾಡುವವನು.
ಯಜಂತೋ ಜಂತವೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಂ ದೇವಂ ವಿವಿಧಾಃ ಸದಾ। ನಿಃಶ್ರೇಯಸಾಯ ಕಲ್ಪಂತೇ ತಂ ನತೋ ಭಾಸ್ಕರಂ ವಿಭುಮ್
ಯಾರು ಈ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಭಾಸ್ಕರನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ತೂದಯಾದ್ರಿಶಿಖರೇ ಮಕುಟಾಯಮಾನಲೀಲಾಗಭಸ್ತಿಭಿರಲಂ ಕುಸುಮಪ್ರಕಾಶೈಃ। ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸ್ವದೀಧಿತಿಗಣೈಃ ಪ್ರದಿಶೋ ದಿಶಶ್ಚ ದೇದೀಪ್ಯತೇ ಸ ಸವಿತಾ ವಿಭವಾಯ ಲೋಕೇ1.46.
ಯಾರು ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಹೂವಿನಂತೆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಸವಿತಾ ಲೋಕದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.
ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರರುದ್ರಮರುದಚ್ಯುತವಹ್ನಿಪಾಥೋ ನಾಥ ಪ್ರಯೋಗನಿಪುಣೈಶ್ಚ ಋಷೀಂದ್ರಸಂಘೈಃ। ಶ್ರೇಯೋರ್ಥಿಭಿಃ ಪ್ರತಿದಿನಂ ದಿವಸಾಂಗರಾಗೈರ್ದಿವ್ಯಾಂಗರಾಗಪರಿಲಿಪ್ತ ಸಮಸ್ತದೈಹೈಃ
ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಮರುತ್ಗಣ, ಅಚ್ಯುತ, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದ ಋಷಿಗಳು, ಹಾಗೂ ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದಿವಸದ ವರ್ಣಗಳಿಂದ, ದೈವಿಕ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದೇಹಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪೂಜ್ಯಂ ವಪುಸ್ತವ ಸದಾ ಪ್ರಲಯೇ ಹಿ ವೇದೈರ್ಗೀರ್ಭಿರ್ವಿಚಿತ್ರಪದಮಂಡಲಮಂಡಿತಾಭಿಃ। ಯೇ ತ್ವಾಂ ಸ್ತುವಂತಿ ಪರಸದ್ಮನಿ ಸದ್ಮಹೀನಾ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಸಾರಿತಕರಾ ಭುವಿ ತೇ ಭವಂತಿ
ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಸದಾ ವೇದಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪದಗಳಿಂದಲೂ, ಪ್ರಪಂಚದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೈ ಸದಾ ವಂದನೆಗೆ ಮುಂದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಯೇ ದದ್ರುಕುಷ್ಠಪಿಟಿಕಾದಿಭಿರರ್ದಿತಾಂಗಾಃ ಶೀರ್ಣತ್ವಚಃ ಕುನಖಿನಶ್ಚ್ಯುತಕೇಶನಾಶಾಃ। ದೇವೇಶ ತೇಪಿ ತವಪಾದನತಾ ಭವಂತಿ ಸದ್ಯೋ ದ್ವಿರಷ್ಟಶರದಾಕೃತಯೋ ಮನುಷ್ಯಾಃ
ಯಾರ ದೇಹವು ಕುಷ್ಠ, ಉಬ್ಬು, ಇತರ ರೋಗಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತವಾಗಿದೆಯೋ, ಚರ್ಮ ಒಣಗಿದೆಯೋ, ನಖಗಳು ವಕ್ರವಾಗಿದೆಯೋ, ಕೂದಲು ಉದುರಿದೆಯೋ, ಅವರೂ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರೆ, ಕೂಡಲೇ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಮೇತಿ ಸಾಮಗಗಣಾ ಹಿ ಮಖಾರ್ಥಕಂ ತ್ವಾಮಧ್ವರ್ಯವಸ್ತ್ವೃಗಿತಿ ಬಹ್ವೃಚಮುಖ್ಯಪೂಗಾಃ। ತ್ವಾಮೇವಮಾರ್ಯಮಿತಿ ಕಾರ್ಯವಿದೋಧಿಗಂತುಂ ನಾಗಾಶ್ಚ ವೇತಿ ಪಿತರೋಪ್ಯಥ ಸರ್ವಗಂಧಮ್
ಸಾಮಗರು, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳು, ಮುಖ್ಯವಾದ ಬಹ್ವೃಚರು, ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಜ್ಞಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆರ್ಯಮನು, ನಾಗರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮಾಯೇತಿ ಚೋಪನಿಷದರ್ಕಷಡೇವ ದೇವಾ ಮರ್ತ್ಯಾಸ್ತಥಾ ವಯಮಿವೇಹ ಉಪಾಸತೇಽಮೀ। ಗಂಧರ್ವಕಿನ್ನರಗಣಾಃ ಸಹಚಾರಣೈಸ್ತು ರೂಪಂ ತಥಾ ಚ ಭಗವನ್ಪ್ರತಿಪದ್ಯಸೇ ತ್ವಮ್
ಮಾಯೆ ಎಂದು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಹಾಗೂ ಆರು ಕಿರಣಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ದೇವತೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಗಂಧರ್ವ, ಕಿನ್ನರ, ಚಾರಣರ ಗುಂಪುಗಳೂ ಭಗವನ್, ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯೇನಾರ್ಚಯಂತಿ ಸತತಂ ಭವತೋರ್ಚ್ಯಮರ್ಚಿಸ್ತೇರ್ಚಿಷ್ಪ್ರತಾಪಿತದಿಗಂಬರವಿತ್ತಹೀನಾಃ। ಕ್ಷುತ್ಕ್ಷಾಮಕಂಠಜಠರಾಘಟಖರ್ಪರೇಣ ಭಿಕ್ಷಾಮಟಂತಿ ಪರವೇಶ್ಮಸುತೇರ್ಥಹೀನಾಃ
ಯಾರು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ನೀನು ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಡುವವರಾದರೂ, ಧನ, ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದವರಾದರೂ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಗಂಟಲು, ಹೊಟ್ಟೆ ಒಣಗಿದವರಾದರೂ, ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ, ಪರರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಾದರೂ, ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಉತ್ಫುಲ್ಲಕೋಕನದಕೋಶವಿಶಾಲನೇತ್ರಮೀಷದ್ವಿಲಾಸಲುಲಿತಾಞ್ಚಿತಪಿಂಗತಾರಮ್। ಕಾಮಂ ಪ್ರಶಸ್ತತರಸುಂದರಹಾರರಮ್ಯಮುತ್ತುಂಗಪೀವರಪಯೋಧರಭಾರಖಿನ್ನಂ
ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕಮಲದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸ್ವಲ್ಪ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಬಾಗಿದ ಪಿಂಗಣಗೋಳ眉ಗಳು, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸುಂದರ ಹಾರದ ಅಲಂಕಾರ, ಎತ್ತಿನ, ತುಂಬಿದ, ಉಬ್ಬಿದ ಸ್ತನಗಳ ಭಾರದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದಳು.
ರಂಭೋಪಮೋರು ಪೃಥುಪೀನನಿತಂಬಬಿಂಬಾನದ್ಧಕ್ವಣನ್ಮಣಿರಣದ್ರಶನಾಕಲಾಪಂ। ಬೃಂದಂ ಲಲಾಟತಟಕೋಟಿಪಟಾಂತಲಂಬಿ ಹೇಮಾಂಚಲಾಂಚಿತಮುಖಂ ಕುಲಪಾಲಿಕಾನಾಮ್
ರಂಭೆಯಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ತೊಡೆಯು, ವಿಶಾಲವಾದ, ತುಂಬಿದ ಸೊಂಟ, ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಗಂಟುಗಳೊಡನೆ, ಹೊಳಪಿನ ಮುಖಗಳು ಹಿರಿದು, ಬಟ್ಟೆಯ ಅಂಚುಗಳು ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ, ಆ ಕುಲಪಾಲಿಕೆಯರು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾಂತಂ ಗೃಹೇಷು ಕಲಗದ್ಗದಭಾಷಿತಾನಾಂ ಝಂಕಾರನೂಪುರರವೇಣವಿರಾವಿತಾನಾಮ್। ತೇಷಾಂ ಕೃಶಾನುಕರಮಿನ್ದುಸಮಾನಕಾಂತಂ ಯೈರರ್ಚಿತೋಸಿ ಭಗವನ್ಭವಮೋಚನಸ್ತ್ವಂ
ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನೋಹರವಾಗಿ, ಮಧುರವಾಗಿ, ತುಂಟತನದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಅವರ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನೂಪುರೆಗಳ ಜಿಂಕಾರದಿಂದ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಚಂದಿರನಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಸೊಪ್ಪಿನಂತೆ ಸೊಗಸಾದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು, ಭವಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವ ದೇವರಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾ ತ್ವಮೇವ ಹರಿರಸ್ಯನಿಲೋಽನಲೋಸಿ ರುದ್ರೋಂಽತಕೋಸಿ ವರುಣೋಽಸ್ಯಮರಾಧಿಪೋಸಿ। ಸೋಮೋಸಿ ವಾಯುರಸಿ ಭೂರಸಿ ಚೇಶ್ವರೋಸಿ ಯಜ್ಞೋಸಿ ವಿತ್ತಪತಿರಸ್ಯಪರಾಜಿತೋಸಿ
ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ನೀನೇ ಹರಿಯು, ನೀನೇ ಗಾಳಿಯು, ನೀನೇ ಅಗ್ನಿಯು, ನೀನೇ ರುದ್ರ, ನೀನೇ ಯಮ, ನೀನೇ ವರుణ, ನೀನೇ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು, ನೀನೇ ಸೋಮ, ನೀನೇ ವಾಯು, ನೀನೇ ಭೂಮಿ, ನೀನೇ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನೀನೇ ಯಜ್ಞ, ನೀನೇ ಧನದೇವತೆ, ಯಾರೂ ಜಯಿಸಲಾಗದವನು ನೀನೇ.
ತೇ ಸಪ್ತಸಪ್ತಿಸುರವಾಹರಣೇನ ಮುಕ್ತಾ ಭೂಮಾವಥೇತಿ ತರಸೋರುತರಂತರೀತಾಃ। ವ್ಯೋಮೈತದಂತರಹಿತಂ ಪರಿತೋ ಹಿ ಗತ್ವಾ ಗಚ್ಛಂತಿ ನ ಶ್ರಮದಂ ಹಿಮನಾಗಪೀಮೇ
ಯಾರು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ದೈತ್ಯರನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಾರೆ; ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ತಲುಪಿ, ತಂಪು ಅಥವಾ ಬಿಸಿಯು ತಟ್ಟದೆ, ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಧ್ಯಾನೈಕಯೋಗನಿರತಾಶ್ಚ ಸಮಾಧಿಭಾವಾತ್ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪದಂ ತವ ತುರೀಯಮನಂತಮೂರ್ತೇ। ಮುಕ್ತಾಮಯಾಸ್ತನುಭೃತೋ ನ ಭಿಯಾಭಿಯುಕ್ತಾಸ್ತದ್ಬ್ರಹ್ಮಶಾಶ್ವತಮಚಿಂತ್ಯಮನಾದ್ಯನಂತಂ
ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿರುವವರು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುವವರು, ಅನಂತ ರೂಪವಿರುವ ನಿನ್ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಅಚಿಂತ್ಯ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜನ್ಮಾದಿರೋಗರಹಿತಂ ಪರಮಂ ಪುರಾಣಮೀಶಂ ಜರಾಮರಣಶೋಕಭಯಾತಿರಿಕ್ತಮ್। ಸ್ಥೂಲಾನುಭಾವನಗಣಾಗಣಿತಂ ವಿಶುದ್ಧಂ ವೇದಾಂತವಾದಿಭಿರಲಂ ಪರಿಮನ್ಯತೇ ಯತ್
ಹುಟ್ಟು, ರೋಗ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಪರಮ, ಪುರಾತನ, ದೇವರು, ಜರಾ, ಮರಣ, ದುಃಖ, ಭಯ ಇವುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಅಳೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ವೇದಾಂತಜ್ಞರು ಪರಮ ಸತ್ಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತ್ವಾಮಗ್ನಿಪುಂಜವಪುಷಂ ತಪಸಾಂ ನಿವಾಸಂ ಯಾತಾ ದಿವಂ ಸುಚಿರಕಾಲಮುಪಾಸ್ಯಭಕ್ತಾಃ। ಭಾನೋ ಸುರಾಸುರಸಮೂಹಶಿರೋನಿಘೃಷ್ಟ ಪಾದಾರವಿಂದಯುಗಲಾಮಲಚಾರುಮೂರ್ತ್ತೇ
ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪದವರಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದವರು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಕುತ್ತಾರೆ; ದೇವತೆಗಳೂ ದೈತ್ಯರೂ ಅವರ ಕಿರೀಟಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ಭಾನು.
ಭೂತೇಶಭೂತವರದಾ ಸಕೃದವ್ಯಯಾತ್ಮನ್ವ್ಯೋಮಾಟ್ಟಹಾಸಸವಿತರ್ಭುವನೈಕದೀಪ। ಋಕ್ಸಾಮಮಂತ್ರಯಜುಷಾಮಧಿವಾಸ ನಾಮ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತಿಪ್ರಲಯಕಾರಣಲೋಕಪಾಲ
ಭೂತಗಳಾಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವ, ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವರೂಪ, ನಗೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಕಂಪಿಸುವವ, ಲೋಕಗಳ ಏಕಮಾತ್ರ ಬೆಳಕು, ಋಕ್, ಸಾಮ, ಯಜುರ್ವೇದಗಳಲ್ಲಿರುವವ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲಕನಾದವನು ನೀನೇ.
ದೀನಸ್ಯ ದೇವ ಕೃಪಣಸ್ಯ ಭವೇಭವೇ ಮೇ ಮಗ್ನಸ್ಯ ಚಾರುದವಿಚಾರ ಮನೋರಥಾನಿ। ಶಶ್ವದ್ಯತೀಶ್ವರ ಶಶೀ ಕರಕಂಕಘೋರೋತ್ಪಾತೋ ಜರಾಮರಣಶೋಕರುಗಾಂತರಸ್ಯ
ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ, ದೇವಾ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಅನೇಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ; ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವಾಮಿ, ಚಂದ್ರನು ಕತ್ತಲನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವಂತೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ದುಃಖ, ರೋಗಗಳ ಭಯಾನಕತೆಗಳನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡು.
ಯಃ ಪ್ರಾತಃ ಸಾಯಮಿದಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ವಾ ಪಠೇಚ್ಚ ದೀಪ್ತಾಂಶೋಃ। ಸಾಲೋಕ್ಯಂ ಯಾತಿ ರವೇಃ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಾಂಶ್ಚ
ಯಾರು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಥವಾ ಸಂಜೆ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸೂರ್ಯನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಕಿ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.