ತಥಾ ಪ್ರತಿಹತಾಂ ಶಕ್ತಿಂ ಕ್ರೌಂಚಮಸ್ತ್ರಂ ತಥೈವ ಚ। ಮೋಹನಂ ಶೋಷಣಂ ಚೈವ ಸಂತಾಪನವಿಲಾಪನೇ
ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಹತಾಸ್ತ್ರ, ಕ್ರೌಂಚಾಸ್ತ್ರ, ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರ, ಶೋಷಣಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪೀಡನೆ ಹಾಗೂ ಶೋಕ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಅವನು ಬಳಸಿದನು.
ಕಂಪನಂ ಶಾತನಂ ಚೈವ ಮಹಾಸ್ತ್ರಂ ಚೈವ ರೋಧನಮ್। ಕಾಲಮುದ್ಗರಮಕ್ಷೋಭ್ಯಂ ತಾಪನಂ ಚ ಮಹಾಬಲಮ್
ಕಂಪನಾಸ್ತ್ರ, ಶಾತನಾಸ್ತ್ರ, ಮಹಾಸ್ತ್ರವಾದ ರೋಧನಾಸ್ತ್ರ, ಅಚಲವಾದ ಕಾಲಮುದ್ಗರ ಮತ್ತು ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ತಾಪನಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
ಸಂವರ್ತನಂ ಮೋಹನಂ ಚ ತಥಾ ಮಾಯಾಧರಂ ವರಮ್। ಗಾನ್ಧರ್ವಮಸ್ತ್ರಂ ದಯಿತಮಸಿರತ್ನಂ ಚ ನಂದಕಮ್
ಸಂವರ್ಥನಾಸ್ತ್ರ, ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರ, ಮಾಯಾಧರಾಸ್ತ್ರ, ಗಾಂಧರ್ವಾಸ್ತ್ರ, ಪ್ರಿಯವಾದ ಅಸಿರತ್ನ ಮತ್ತು ನಂದಕವನ್ನು ಕೂಡ ಅವನು ಬಳಸಿದನು.
ಪ್ರಸ್ವಾಪನಂ ಪ್ರಮಥನಂ ವಾರುಣಂ ಚಾಸ್ತ್ರಮುತ್ತಮಮ್। ಅಸ್ತ್ರಂ ಪಾಶುಪತಂ ಚೈವ ಯಸ್ಯಾ ಪ್ರತಿಹತಾ ಗತಿಃ
ಪ್ರಸ್ವಾಪನಾಸ್ತ್ರ, ಪ್ರಮಥನಾಸ್ತ್ರ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವಾರುಣಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲಾಗದ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೂಡ ಅವನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
ಏತಾನ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಸ್ತದಾ। ಅಸೃಜನ್ನರಸಿಂಹಸ್ಯ ದೀಪ್ತಸ್ಯಾಗ್ನೇರಿವಾಹುತಿಮ್
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನರಸಿಂಹನ ಮೇಲೆ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡುವಂತೆ, ಎಸೆದನು.
ಅಸ್ತ್ರೈಃ ಪ್ರಜ್ವಲಿತೈಃ ಸಿಂಹಮಾವೃಣೋದಸುರೋತ್ತಮಃ। ವಿವಸ್ವಾನ್ಘರ್ಮಸಮಯೇ ಹಿಮವಂತಮಿವಾಂಶುಭಿಃ
ಆ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಸಿಂಹನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದನು, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹಿಮವಂತವನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತೆ.
ಸ ಹ್ಯಮರ್ಷಾನಿಲೋದ್ಭೂತೋ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಸೈನ್ಯಸಾಗರಃ। ಕ್ಷಣೇನಾಪ್ಲಾವಯತ್ಸರ್ವಂ ಮೈನಾಕಮಿವ ಸಾಗರಃ
ಅಮರ್ಷದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡ ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆಯ ಮಹಾಸಾಗರ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುವ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಆವರಿಸಿತು.
ಪ್ರಾಸೈಃ ಪಾಶೈಶ್ಚ ಖಡ್ಗೈಶ್ಚ ಗದಾಭಿರ್ಮುಸಲೈಸ್ತಥಾ। ವಜ್ರೈರಶನಿಭಿಶ್ಚೈವ ಬಹುಶಾಖೈರ್ಮಹಾದ್ರುಮೈಃ
ಅವರು ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಲ, ಕಟ್ಟಿ, ಕತ್ತಿ, ಗದೆ, ಮುಸಲೆ, ವಜ್ರ, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಮುದ್ಗರೈಃ ಕೂಟಪಾಶೈಶ್ಚ ಶಿಲೋಲೂಖಲಪರ್ವತೈಃ। ಶತಘ್ನೀಭಿಶ್ಚ ದೀಪ್ತಾಭಿರ್ದಂಡೈರಪಿ ಸುದಾರುಣೈಃ
ಮತ್ತು ಅವರು ಮುಳ್ಳುಗೋಲು, ಕಬ್ಬಿಣದ club, ಕಲ್ಲಿನ ಒಡಲು, ಪರ್ವತಗಳು, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶತಘ್ನಿಗಳು, ಭಯಾನಕವಾದ ದಂಡಗಳು ಇವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು.
ತೇ ದಾನವಾಃ ಪಾಶಗೃಹೀತಹಸ್ತಾ ಮಹೇಂದ್ರತುಲ್ಯಾಶನಿತುಲ್ಯ ವೇಗಾಃ। ಸಮಂತತೋಭ್ಯುದ್ಯತಬಾಹುಕಾಯಾಃ ಸ್ಥಿತಾಃ ಸಶೀರ್ಷಾ ಇವ ನಾಗಪೋತಾಃ
ಆ ದಾನವರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ ಹಿಡಿದು, ವೇಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೈ ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ತಲೆ ಎತ್ತಿದ ಹಸಿರು ಆನೆಗಳಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಸುವರ್ಣಮಾಲಾಕುಲಭೂಷಿತಾಂಗಾಃ ಸುತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಾಕುಲವಕ್ತ್ರಗರ್ತಾಃ। ಸ್ಫುರತ್ಪ್ರಭಾಸ್ತೇ ಚ ಸಶೃಂಗದೇಹಾಶ್ಚೀನಾಂಶುಕಾ ಭಾಂತಿ ಯಥೈವ ಹಂಸಾಃ
ಅವರ ದೇಹಗಳು ಚಿನ್ನದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು, ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಹೊಳೆಯುವ ಶೃಂಗಗಳಿದ್ದ ದೇಹ, ಚೀನದ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಹಂಸಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸೋಸೃಜದ್ದಾನವೋ ಮಾಯಾಮಗ್ನಿಂ ವಾಯುಂ ಸಮೀರಿತಮ್। ತಮಿಂದ್ರಸ್ತೋಯದೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೋ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ
ಆ ದಾನವನು ಮಾಯಾಜಾಲದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉಬ್ಬಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದನ್ನು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಇಂದ್ರನು ಮಳೆಮಗ들과 ಸೇರಿ ಎದುರಿಸಿದನು.
ಮಹತಾ ತೋಯವರ್ಷೇಣ ಶಮಯಮಾಸ ಪಾವಕಮ್। ತಸ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಹತಾಯಾಂ ತು ಮಾಯಾಯಾಂ ಯುಧಿ ದಾನವಃ
ಮಹಾ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದನು. ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಮಾಯೆ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ದಾನವನು
ಅಸೃಜದ್ಘೋರಸಂಕಾಶಂ ತಮಸ್ತೀವ್ರಂ ಸಮಂತತಃ। ತಮಸಾ ಸಂವೃತೇ ಲೋಕೇ ದೈತ್ಯೇಷ್ವಾತ್ತಾಯುಧೇಷು ಚ
ಭಯಾನಕವಾದ, ತೀವ್ರವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ಕತ್ತಲನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು. ಆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಲೋಕವು ಆವೃತವಾದಾಗ, ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು.
ಸ್ವತೇಜಸಾ ಪರಿವೃತೋ ದಿವಾಕರ ಇವೋದ್ಗತಃ। ತ್ರಿಶಿಖಾಂ ಭ್ರುಕುಟೀಮಸ್ಯ ದದೃಶುರ್ದಾನವಾ ರಣೇ
ತನ್ನದೇ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಉದಯವಾಗುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರು ಅವನ ಮೂಡುಮೂಗಿನ ಮಡಿಲನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಲಲಾಟಸ್ಥಾಂ ತ್ರಿಕೂಟಸ್ಥಾಂ ಗಂಗಾಂ ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿವ। ತತಃ ಸರ್ವಾಸು ಮಾಯಾಸು ಹತಾಸು ದಿತಿನಂದನಾಃ
ಅವನ ನುಣುಪು ಮೇಲೆ, ಮೂರು ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಮೂರು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಗಂಗೆಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು—
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಂ ದೈತ್ಯಾ ವಿಷಣ್ಣಾಶ್ಶರಣಂ ಯಯುಃ। ತತಃ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಃ ಕ್ರೋಧಾತ್ಪ್ರದಹನ್ನಿವ ತೇಜಸಾ
ದೈತ್ಯರು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಆಗ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಹೊತ್ತಿ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ಕ್ರುದ್ಧೇ ತು ದೈತ್ಯೇಂದ್ರೇ ತಮೋಭೂತಮಭೂಜ್ಜಗತ್। ಆವಹಃ ಪ್ರವಹಶ್ಚೈವ ವಿವಹೋಥ ಸಮೀರಣಃ
ಆ ದೈತ್ಯರಾಧಿಪತಿ ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಜಗತ್ತು ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು. ಆವಹ, ಪ್ರವಹ, ವಿವಹ ಮತ್ತು ಸಮೀರಣ ಎಂಬ ಗಾಳಿಗಳು
ಪರಾವಹಸ್ಸಂವಹಶ್ಚ ಉದ್ವಹಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಃ। ತಥಾ ಪರಿವಹಃ ಶ್ರೀಮಾನುತ್ಪಾತಭಯಶಂಸಿನಃ
ಪರಾವಹ, ಸಂವಹ, ಉದ್ವಹ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಪರಿವಹ ಎಂಬ ಶ್ರೀಮಂತ, ಅಪಾಯ ಸೂಚಿಸುವ ಗಾಳಿಗಳು
ಇತ್ಯೇವಂ ಕ್ಷುಭಿತಾಃ ಸಪ್ತ ಮರುತೋ ಗಗನೇಚರಾಃ। ಯೇ ಗ್ರಹಾಸ್ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಕ್ಷಯೇ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಂತಿ ಹಿ
ಹೀಗೆ ಆ ಏಳು ಮಾರುತರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಕದಳಿ ಹೋದರು. ಇವುಗಳೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗ್ರಹಗಳು.
ತೇ ಸರ್ವೇ ಗಗನೇ ಹೃಷ್ಟಾವ್ಯಚರಂಶ್ಚ ಯಥಾಸುಖಮ್। ಅಯೋಗತಶ್ಚಾಪ್ಯಚರದ್ಯೋಗಂ ನಿಶಿ ನಿಶಾಚರಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ರಾತ್ರಿ ಯಕ್ಷನು ತನ್ನ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದನು.
ಸಗ್ರಹಃ ಸಹ ನಕ್ಷತ್ರೈಸ್ತಾರಾಪತಿರರಿಂದಮ। ವಿವರ್ಣತಾಂ ಚ ಭಗವಾನ್ಗತೋ ದಿವಿ ದಿವಾಕರಃ
ಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಾರಾಧಿಪತಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಕೃಷ್ಣಃ ಕಬಂಧಶ್ಚ ತದಾ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಸುಮಹಾನ್ದಿವಿ। ಅಸೃಜಚ್ಚಾಸಿತಾಂ ಸೂರ್ಯೋ ಧೂಮವತ್ತಾಂ ವಿಭಾವಸುಃ
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹ ಕಾಣಿಸಿತು. ಸೂರ್ಯನು ಕಪ್ಪು, ಧೂಮಯ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.
ಗಗನಸ್ಥಶ್ಚ ಭಗವಾನಭೀಕ್ಷ್ಣಂ ಪರಿವಿಷ್ಯತೇ। ಸಪ್ತಧೂಮನಿಭಾ ಘೋರಾಃ ಸೂರ್ಯಾದಿ ವಿಸಮುತ್ಥಿತಾಃ
ಆ ಭಗವಂತನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಏಳು ಧೂಮದಂಬಗಳಂತೆ ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳು ಹೊರಬಂದವು.
ಸೋಮಸ್ಯ ಗಗನಸ್ಥಸ್ಯ ಗ್ರಹಾಸ್ತಿಷ್ಠಂತಿ ಶೃಂಙ್ಗಗಾಃ। ವಾಮೇ ಚ ದಕ್ಷಿಣೇ ಚೈವ ಸ್ಥಿತೌ ಶುಕ್ರಬೃಹಸ್ಪತೀ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರನ ಜೊತೆ ಗ್ರಹಗಳು ಅವನ ಕೊಂಬುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿವೆ. ಎಡಭಾಗದಲ್ಲೂ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲೂ ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇದ್ದಾರೆ.
ಶನೈಶ್ಚರೋ ಲೋಹಿತಾಂಗೋ ಲೋಹಿತಾಂಗಸಮದ್ಯುತಿಃ। ಸಮಂ ಸಮಧಿರೋಹಂತ ಸರ್ವೇ ವೈ ಗಗನೇಚರಾಃ
ಶನಿಗ್ರಹನು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ, ಅಂಗಳನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳ ಜೊತೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಏರಿದನು.
ಶೃಂಗಾಣಿ ಶನಕೈರ್ಘೋರಾ ಯುಗಾಂತಾ ವರ್ತ್ತನ ಗ್ರಹಾಃ। ಚಂದ್ರಮಾಶ್ಚ ಸನಕ್ಷತ್ರೋ ಗ್ರಹೈಃ ಸಹ ತಮೋನುದಃ
ಕೊಂಬುಗಳು ಭಯಾನಕವಾಗಿಯೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಗ್ರಹಗಳಾಗಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗ್ರಹಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು.
ಚರಾಚರವಿನಾಶಾಯ ರೋಹಿಣೀಂ ನಾಭ್ಯನಂದತ। ಗೃಹೀತೋ ರಾಹುಣಾ ಚನ್ದ್ರ ಉಲ್ಕಾಭಿರಭಿಹನ್ಯತೇ
ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಜೀವಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ರೋಹಿಣಿ ಸಂತೋಷಪಡಲಿಲ್ಲ; ಚಂದ್ರನನ್ನು ರಾಹು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಉಲ್ಕೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದವು.
ಉಲ್ಕಾಃ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಾಶ್ಚಂದ್ರೇ ವ್ಯಚರಂತ ಯಥಾಸುಖಮ್। ದೇವಾನಾಮಧಿಪೋ ದೇವಃ ಸೋಪ್ಯವರ್ಷತ ಶೋಣಿತಮ್
ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಸುಖವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದವು; ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ದೇವರು ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
ಅಪತದ್ಗಗನಾದುಲ್ಕಾ ವಿದ್ಯುದ್ರೂಪಾ ಮಹಾಸ್ವನಾ। ಅಕಾಲೇ ಚ ದ್ರುಮಾಸ್ಸರ್ವೇ ಪುಷ್ಪ್ಯಂತಿ ಚ ಫಲಂತಿ ಚ
ಆಕಾಶದಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ಹೋಲುವ, ಭಾರೀ ಶಬ್ದದ ಉಲ್ಕೆಯೊಂದು ಬಿದ್ದಿತು; ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳು ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೂವನ್ನೂ ಹಣ್ಣನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟವು.