ಆಶ್ರಮೇಷು ಮಹಾಭಾಗಾನ್ಮುನೀನ್ವೈ ಶಂಸಿತವ್ರತಾನ್। ಸತ್ಯಧರ್ಮಪರಾನ್ದಾನ್ತಾನ್ಧರ್ಷಯಾಮಾಸ ದಾನವಃ
ಆ ದಾನವನು ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹಾತ್ಮರು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ, ವ್ರತವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ದೇವಾಂಸ್ತ್ರಿಭುವನಸ್ಥಾಂಶ್ಚ ಪರಾಜಿತ್ಯ ಮಹಾಸುರಃ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ವಶಮಾನೀಯ ಸ್ವರ್ಗೇ ವಸತಿ ದಾನವಃ
ಮಹಾ ಅಸುರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೇ ವಾಸಮಾಡಿದನು.
ಯದಾ ವರಮದೋತ್ಸಿಕ್ತಶ್ಚೋದಿತಃ ಕಾಲಧರ್ಮಿಣಾ। ಯಜ್ಞಿಯಾನಕರೋದ್ದೈತ್ಯಾನಯಜ್ಞೀಯಾಂಶ್ಚ ದೈವತಾನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವರದಾನದಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಆ ದೈತ್ಯನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಯಜ್ಞ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು.
ತಥಾ ದೈತ್ಯಾಶ್ಚ ಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚ ವಿಶ್ವೇ ಚ ವಸವಸ್ತಥಾ। ರುದ್ರಾ ದೇವಗಣಾ ಯಕ್ಷಾ ದೇವದ್ವಿಜಮಹರ್ಷಯಃ
ಹೀಗಾಗಿ ದೈತ್ಯರು, ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವದೇವರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ದೇವದ್ವಿಜರು ಹಾಗೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳು—
ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ವಿಷ್ಣುಮುಪತಸ್ಥುರ್ಮಹಾಬಲಮ್। ದೇವದೇವಂ ಯಜ್ಞಮಯಂ ವಾಸುದೇವಂ ಸನಾತನಮ್
ಎಲ್ಲರೂ ರಕ್ಷಕರಾದ ಮಹಾಬಲ ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪಿ, ವಾಸುದೇವ, ಶಾಶ್ವತನು.
ದೇವಾ ಊಚುಃ-। ನಾರಾಯಣ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವಾಸ್ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಗತಾಃ। ತ್ರಾಯಸ್ವ ಜಹಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಂ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಂ ಪ್ರಭೋ
ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ನಾರಾಯಣ ಮಹಾಭಾಗ, ನಾವು ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಪ್ರಭೋ, ದೈತ್ಯರಾಧಿಪತಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು.
ತ್ವಂ ಹಿ ನಃ ಪರಮೋದಾತಾ ತ್ವಂ ಹಿ ನಃ ಪರಮೋ ಗುರುಃ। ತ್ವಂ ಹಿ ನಃ ಪರಮೋ ದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಸುರೋತ್ತಮಃ
ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ದಾತ, ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುರು, ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ದೇವತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.
ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ-। ಭಯಂ ತ್ಯಜದ್ಧ್ವಮಮರಾ ಅಭಯಂ ವೋ ದದಾಮ್ಯಹಮ್। ತಥೈವ ತ್ರಿದಿವಂ ದೇವಾಃ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತ ಮಾಚಿರಮ್
ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು: ಅಮರ ದೇವತೆಗಳೇ, ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಭಯರಹಿತತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳೇ, ಬೇಗನೇ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಿರಿ.
ಏನಂ ಹಿ ಸಗಣಂ ದೈತ್ಯಂ ವರದಾನೇನ ಗರ್ವಿತಮ್। ಅವಧ್ಯಮಮರೇಂದ್ರಾಣಾಂ ದಾನವೇಂದ್ರಂ ನಿಹನ್ಮ್ಯಹಮ್
ಈ ವರದಾನದಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಗುಂಪನ್ನೂ ಸಹ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯನಾದ ದಾನವರಾಜನನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಭಗವಾನ್ವಿಶ್ವಪೋ ವಿಷ್ಣುರವ್ಯಯಃ। ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಸ್ಥಾನಂ ಜಗಾಮ ಹರಿರೀಶ್ವರಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕನಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಶ್ರೀಹರಿ ವಿಷ್ಣು, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತೇಜಸಾ ಭಾಸ್ಕಾರಾಕಾರಃ ಶಶೀಕಾಂತ್ಯೇವ ಚಾಪರಃ। ನರಸ್ಯ ಕೃತ್ವಾರ್ಧತನುಂ ಸಿಂಹಸ್ಯಾರ್ದ್ಧತನುಂ ತಥಾ
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿಯೂ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶಾಂತತೆಯೂಳ್ಳವನಾಗಿಯೂ, ಅವನು ಅರ್ಧಮಾನವನೂ ಅರ್ಧಸಿಂಹನೂ ಆದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
ನಾರಸಿಂಹೇನ ವಪುಷಾ ಪಾಣಿಂ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಪಾಣಿನಾ। ತತೋ ದದರ್ಶ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ರಮ್ಯಾಂ ಮನೋರಮಾಮ್
ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಆ ಮಹದ್ ದಿವ್ಯವಾದ, ಸುಂದರವಾದ, ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸರ್ವಕಾಮಯುತಾಂ ಶುಭ್ರಾಂ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಸಭಾಮ್। ವಿಸ್ತೀರ್ಣಾಂ ಯೋಜನಶತಂ ಶತಮಧ್ಯರ್ದ್ಧಮಾಯತಾಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಸಭಾಭವನವು, ನೂರು ಐವತ್ತು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿತ್ತು.
ವೈಹಾಯಸೀಂ ಕಾಮಗಮಾಂ ಪಂಚಯೋಜನಮುಚ್ಛ್ರಿತಾಮ್। ಜರಾಶೋಕಕ್ಷಮಾಪೇತಾಂ ನಿಷ್ಪ್ರಕಮ್ಪ್ಯಾಂ ಶಿವಾಂ ಸುಖಾಮ್
ಆ ಸಭಾಭವನವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿತ್ತು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವುದು, ಐದು ಯೋಜನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿತ್ತು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೂ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲದದು, ಅಚಲವಾದದು, ಶುಭಕರವಾದದು ಮತ್ತು ಸುಖಕರವಾದದು.
ವೇಶ್ಮಾಸನವತೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಜ್ವಲಂತೀಮಿವ ತೇಜಸಾ। ಅಂತಃಸಲಿಲಸಂಯುಕ್ತಾಂ ವಿಹಿತಾಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ
ಅವನು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅದು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಒಳಗೆ ನೀರಿನ ಹೊಂಡಗಳು ಇದ್ದವು, ಮನೆಯನ್ನು ಹೋಲುವಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
ದಿವ್ಯವರ್ಣಮಯೈರ್ವೃಕ್ಷೈಃ ಫಲಪುಷ್ಪಪ್ರದೈರ್ಯುತಾಮ್। ನೀಲಪೀತಾಸಿತಶ್ಯಾಮೈಃ ಶ್ವೇತೈರ್ಲೋಹಿತಕೈರಪಿ
ಆ ಸಭಾಭವನವನ್ನು ದಿವ್ಯವರ್ಣದ ಮರಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು. ಆ ಮರಗಳು ಹಸಿರು, ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪು, ನೀಲಿ, ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದವು.
ಅವದಾತೈಸ್ತಥಾ ಗುಲ್ಮೈ ರಕ್ತಮಂಜರಿಧಾರಿಭಿಃ। ಸಿತಾಭ್ರಘನಸಂಕಾಶಾಂ ಪ್ಲವಂತೀಂ ಚ ದದರ್ಶ ಸಃ
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೆಂಪು ಗುಚ್ಛಗಳ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿಗುರುಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಗಿಡಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದವು. ಅವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ರಶ್ಮಿಮತೀ ಸ್ವಭಾವೇನ ದಿವ್ಯಗಂಧಮನೋರಮಾ। ಸುಸುಖಾ ನ ಚ ದುಃಖಾ ಸಾ ನ ಶೀತಾ ನ ಚ ಘರ್ಮದಾ
ಆ ಸ್ಥಳವು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿತ್ತು, ತುಂಬಾ ಆರಾಮದಾಯಕವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ತಂಪು ಇಲ್ಲ, ಬಿಸಿಲು ಇಲ್ಲ, ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ.
ನ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸೇ ಗ್ಲಾನಿಂ ವಾ ಪ್ರಾಪ್ಯತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ನುವಂತಿ ತೇ। ನಾನರೂಪೈರುಪಕೃತಾ ಸುಚಿತ್ರೈಶ್ಚ ಸುಭಾಸ್ವರೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಹಸಿವು, ದಾಹ, ಅಥವಾ ದಣಿವು ಎಂದೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸೇವಕರು ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅತಿಚಂದ್ರಾತಿಸೂರ್ಯಾತಿ ಶಿಖಿಕಾನ್ತಿ ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಾ। ದೀಪ್ಯತೇ ನಾಕಪೃಷ್ಠಸ್ಥಾ ಭಾಸಯಂತೀ ವಿಭಾಸುರಾ
ಅದು ಚಂದ್ರನಿಗಿಂತ, ಸೂರ್ಯನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶವಂತಾಗಿತ್ತು. ನವಿಲಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆಕಾಶದ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಸರ್ವೇ ಚಕಾಶಿರೇ ತಸ್ಯಾಂ ಮುದಿತಾಶ್ಚೈವ ಮಾನುಷಾಃ। ರಸವಚ್ಚ ಪ್ರಭೂತಂ ಚ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾನ್ನಮುತ್ತಮಂ
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆನಂದದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ರುಚಿಕರವಾದ, ಬಹಳಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತವೆ.
ಪುಣ್ಯಗಂಧಾಸ್ರಜಶ್ಚಾಪಿ ನಿತ್ಯಕಾಲಫಲಾ ದ್ರುಮಾಃ। ಉಷ್ಣೇ ಶೀತಾನಿ ತೋಯಾನಿ ಶೀತೇ ಚೋಷ್ಣಾನಿ ಸಂತಿ ವೈ
ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸುಗಂಧದ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಮರಗಳಿದ್ದವು. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ನೀರು, ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ನೀರು ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು.
ಪುಷ್ಪಿತಾಗ್ರಾನ್ಮಹಾಶಾಖಾನ್ಪ್ರವಾಲಾಂಕುರಧಾರಿಣಃ। ಲತಾವಿತಾನಸಂಛನ್ನಾನ್ಕಲ್ಪಾನೈಕ್ಷಿಷ್ಠ ಸ ಪ್ರಭುಃ
ಅವನು ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನೂ, ಚಿಗುರುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮರಗಳನ್ನೂ, ಬೆಲ್ಲದ ತೊಗಟೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಲತಾವಿತಾನಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
ಗಂಧವಂತಿ ಚ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ರಸವಂತಿ ಫಲಾನಿ ಚ। ತಾನಿ ಶೀತಾನಿ ಚೋಷ್ಣಾನಿ ತತ್ರತತ್ರ ಸರಾಂಸಿ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧಭರಿತ ಹೂಗಳು, ರುಚಿಯಾದ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಕೆಲವು ತಂಪಾಗಿಯೂ, ಕೆಲವು ಬಿಸಿಯಾಗಿಯೂ ಇದ್ದವು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸರೋವರಗಳೂ ಇದ್ದವು.
ಅಪಶ್ಯದ್ಭೂಪತೀರ್ಥಾನಿ ಸಭಾಯಾಂ ತಸ್ಯ ಸ ಪ್ರಭುಃ। ನಲಿನೈಃ ಪುಂಡರೀಕೈಶ್ಚ ಶತಪತ್ರೈಃ ಸುಗಂಧಿಭಿಃ
ಆ ಪ್ರಭುವು ಆ ಸಭಾಭವನದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳು, ಶುಭ್ರವಾದ ಪುಂಡರೀಕಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಭರಿತ ಶತಪತ್ರ ಹೂಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು.
ರಕ್ತೈಃ ಕುವಲಯೈಶ್ಚೈವ ಕಲ್ಹಾರೈರುತ್ಪಲೈಸ್ತಥಾ। ನಾನಾಶ್ಚರ್ಯಸಮೋಪೇತೈಃ ಪುಷ್ಪೈರನ್ಯೈಶ್ಚ ಸುಪ್ರಿಯೈಃ1.45.
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳು, ನೀಲಿ ಕುವಲಯಗಳು, ಕಲ್ಹಾರ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಲ ಹೂಗಳು, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೂಗಳು ಇದ್ದವು.
ಕಾರಂಡವೈಶ್ಚಕ್ರವಾಕೈಃ ಸಾರಸೈಃ ಕುರರೈರಪಿ। ವಿಮಲಸ್ಫಟಿಕಾಭಾನಿ ಪಾಂಡುರಚ್ಛದನೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಬಾತುಗಳು, ಚಕ್ರವಾಕಗಳು, ಸಾರಸಗಳು, ಕುರರಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿತ್ತಾಳೆ ಬಣ್ಣದ ಶುಭ್ರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದವು.
ಬಹುಹಂಸೋಪಗೀತಾನಿ ಸಾರಸಾನಾಂ ರುತಾನಿ ಚ। ಗಂಧಯುಕ್ತಾ ಲತಾಸ್ತತ್ರ ಪುಷ್ಪಮಂಜರಿಧಾರಿಣೀಃ
ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಂಸಗಳ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಸಾರಸಗಳ ಕೂಗು ಕೂಡಿತ್ತು. ಸುಗಂಧಭರಿತ ಲತೆಗಳು ಹೂಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದವು.
ದೃಷ್ಟವಾನ್ಭಗವಾನ್ಹೃಷ್ಟಃ ಖದಿರಾನ್ವೇತಸಾರ್ಜುನಾನ್। ಚೂತಾನಿಮ್ಬಾನಾಗವೃಕ್ಷಾಃ ಕದಂಬಾ ಬಕುಲಾ ಧವಾಃ
ಆ ಭಗವಂತನು ಆನಂದದಿಂದ ಖದಿರ, ವೇತಸ, ಅರ್ಜುನ, ಮಾವು, ಬೇವು, ಆಗಮರ, ಕಡಂಬ, ಬಕುಲ ಮತ್ತು ಧವ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಪ್ರಿಯಂಗವಃ ಪಾಟಲಾಖ್ಯಾಃ ಶಾಲ್ಮಲ್ಯಸ್ಸ ಹರಿದ್ರವಾಃ। ಶಾಲಾಸ್ತಾಲಾಸ್ತಮಾಲಾಶ್ಚ ಚಂಪಕಾಶ್ಚ ಮನೋರಮಾಃ
ಅವನು ಪ್ರಿಯಂಗು, ಪಾಟಲ, ಶಾಲ್ಮಲಿ, ಹರಿದ್ರು, ಶಾಲ, ತಾಳ, ತಮಾಲ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಚಂಪಕ ಮರಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.