ತಾಮಸ್ಮೈ ಪ್ರದದೌ ದೇವಃ ಪತ್ನ್ಯರ್ಥೇ ಪದ್ಮಸಂಭವಃ। ವರಾಂಗೀತಿ ಚ ನಾಮಾಸ್ಯಾಃ ಕೃತ್ವಾ ಯಾತಃ ಪಿತಾಪಹಃ
ಪದ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವರು, ಅವಳ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ 'ವರಾಂಗೀ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ನಂತರ ಅವಳ ತಂದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದರು.
ವಜ್ರಾಂಗೋಪಿ ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಜಗಾಮ ತಪಸೇ ವನಮ್। ಊರ್ದ್ಧ್ವಬಾಹುಸ್ಸ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರೋ ಚರದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಮ್
ವರಾಂಗನೂ ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ನಡೆಸಿದನು.
ಕಾಲಂ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷಃ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿರ್ಮಹಾತಪಾಃ। ತಾವಚ್ಚಾಧೋಮುಖಃ ಕಾಲಂ ತಾವತ್ಪಂಚಾಗ್ನಿಮಧ್ಯಗಃ
ಕಮಲದ ಕಣ್ನುಳ್ಳ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಕಾಲನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಲೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಐದು ಅಗ್ನಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ನಿರಾಹಾರೋ ಘೋರತಪಾಸ್ತಪೋರಾಶಿರಜಾಯತ। ತತಃ ಸೋಂತರ್ಜಲೇ ಚಕ್ರೇ ವಾಸಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಮ್
ಆತನು ಊಟವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತಾಗಿ, ನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೀರಿನೊಳಗೆ ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟನು.
ಜಲಾಂತರಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಪತ್ನೀ ಮಹಾವ್ರತಾ। ತಸ್ಯೈವ ತೀರೇ ಸರಸಃ ಸ್ಥಿತಾಽಸೌ ಮೌನಮಾಶ್ರಿತಾ
ಆತನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅವನ ಪತ್ನಿ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅದೇ ಸರೋವರದ ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮೌನವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಳು.
ನಿರಾಹಾರಂ ತಪೋ ಘೋರಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ। ತಸ್ಯಾಂ ತಪಸಿ ವರ್ತಂತ್ಯಾಮಿಂದ್ರಶ್ಚಕ್ರೇ ವಿಭೀಷಿಕಾಮ್
ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿನಿ ಊಟವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾಗ ಇಂದ್ರನು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
ಗತ್ವಾ ತು ಮರ್ಕಟಾಕಾರಸ್ತದಾಶ್ರಮಪದಂ ಮಹತ್। ಬ್ರಸೀಂ ಚಕರ್ಷ ಬಲವಾನ್ಗಂಧಾದ್ಯರ್ಚಾಕರಂಡಕಮ್
ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಕೋತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಮಹಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಹೂವಿನ ಬಟ್ಟಲನ್ನೂ ಅರ್ಪಣೆಯ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನೂ ಎಳೆದನು.
ತತಸ್ತು ಸಿಂಹರೂಪೇಣ ಭೀಷಯಾಮಾಸ ಭಾಮಿನೀಮ್। ತತೋ ಭುಜಂಗರೂಪೇಣಾಪ್ಯದಶಚ್ಚರಣದ್ವಯಮ್
ನಂತರ ಸಿಂಹದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ಹಾವು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿದನು.
ತಪೋಬಲವಶಾತ್ಸಾ ತು ನವಧ್ಯತ್ವಂ ಜಗಾಮ ಹ। ಭೀಷಿಕಾಭಿರನೇಕಾಭಿಃ ಕ್ಲೇಶಯನ್ಪಾಕಶಾಸನಃ
ಆದರೂ ಅವಳ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳು ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಪಾಕಶಾಸನನು ಅನೇಕ ಭಯಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕಾಡಿದನು.
ವಿರರಾಮ ಯದಾ ನೈವ ವಜ್ರಾಂಗಮಹಿಷೀ ತದಾ। ಶೈಲಸ್ಯದುಷ್ಟತಾಂ ಮತ್ವಾ ಶಾಪಂ ದಾತುಂ ಸಮುದ್ಯತಾ
ವರಾಂಗನ ಪತ್ನಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪನ್ನು ಭಾವಿಸಿ ಅವಳು ಶಾಪ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾದಳು.
ತಾಂ ಶಾಪಾಭಿಮುಖೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶೈಲಃ ಪುರುಷವಿಗ್ರಹಃ। ಉವಾಚ ತಾಂ ವರಾರೋಹಾಂ ವರಾಂಗೀಂ ಭೀತಲೋಚನಃ
ಅವಳು ಶಾಪ ಕೊಡಲು ಮುಂದಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೆಟ್ಟವು ಮಾನವನ ರೂಪ ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಭಯಭೀತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆ ಸುಂದರಿ ವರಾಂಗಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿತು.
ಶೈಲ ಉವಾಚ। ನಾಹಂ ಮಹಾವ್ರತೇ ದುಷ್ಟಃ ಸೇವ್ಯೋಹಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್। ವಿಪ್ರಿಯಂ ತೇ ಕರೋತ್ಯೇಷ ರುಷಿತಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ
ಶೈಲನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾವ್ರತೆಯೆ, ನಾನು ದುಷ್ಟನಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಿನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನು ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾಕಶಾಸನನು.'
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಜಾತಃ ಕಾಲೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಃ। ತಸ್ಮಿನ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತು ಭಗವಾನ್ಕಾಲೇ ಕಮಲಸಂಭವಃ
ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪದ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದನು.
ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರೋವಾಚ ವಜ್ರಾಂಗಂ ತದಾಗತ್ಯ ಜಲಾಶಯಮ್। ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ। ದದಾಮಿ ಸರ್ವಕಾಮಂ ತ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ದಿತಿನಂದನ
ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜಲಾಶಯದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ವರಾಂಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಎದ್ದೇಳು, ದಿತಿಯ ಮಗನೇ.'
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದೋತ್ಥಾಯ ಸ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಸ್ತಪೋನಿಧಿಃ। ಉವಾಚ ಪ್ರಾಂಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಂ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಮ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು, ತಪಸ್ಸಿನ ಭಂಡಾರವಾದವನು, ಎದ್ದು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ವಜ್ರಾಂಗ ಉವಾಚ। ಆಸುರೋ ಮಾಸ್ತು ಮೇ ಭಾವಃ ಸಂತು ಲೋಕಾ ಮಮಾಕ್ಷಯಾಃ। ತಪಸ್ಯಭಿರತಿರ್ಮೇಽಸ್ತು ಶರೀರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವರ್ತನಮ್
ವರಾಂಗನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಸುರ ಸ್ವಭಾವ ಇರಬಾರದು. ನನ್ನ ಲೋಕಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ. ನನಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಈ ದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇರಲಿ.'
ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಂ ದೇವೋ ಜಗಾಮ ಸ್ವಕಮಾಲಯಮ್। ವಜ್ರಾಂಗೋಪಿ ಸಮಾಪ್ತೇ ತು ತಪಸಿ ಸ್ಥಿರಸಂಯಮಃ
'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ದೇವರು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ವರಾಂಗನು ತಪಸ್ಸು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡು ದೃಢವಾದ ನಿಯಮದೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದನು.
ಸಂಗಂತುಮಿಚ್ಛನ್ಸ್ವಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ನ ದದರ್ಶಾಶ್ರಮೇ ಸ್ವಕೇ। ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಃ ಸ ಶೈಲಸ್ಯ ಗಹನಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ
ತಾನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ, ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಬೆಟ್ಟದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಆದಾತುಂ ಫಲಮೂಲಾನಿ ಸ ಚ ತಸ್ಮಿನ್ವ್ಯಲೋಕಯತ್। ರುದನ್ತೀಂ ಸ್ವಾಂ ಪ್ರಿಯಾಂ ದೀನಾಂ ತರುಪ್ರಚ್ಛಾದಿತಾನನಾಮ್
ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತರುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹೋದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು, ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತಾಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ತತೋ ದೈತ್ಯಃ ಪ್ರೋವಾಚ ಪರಿಸಾಂತ್ವಯನ್। ವಜ್ರಾಂಗ ಉವಾಚ। ಕೇನ ತೇಽಪಕೃತಂ ಭದ್ರೇ ಯಮಲೋಕಂ ಯಿಯಾಸುನಾ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈತ್ಯನು ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಸುಮಧುರಳೇ, ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ನೀನಿಗೆ ಯಾರು ಹಾನಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ?' ಎಂದು ವಜ್ರಾಂಗನು ಕೇಳಿದನು.
ಕಂ ವಾ ಕಾಮಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಾಮಿ ಶೀಘ್ರಂ ಪ್ರಬ್ರೂಹಿ ಮಾನಿನಿ। ವರಾಂಗ್ಯುವಾಚ। ತ್ರಾಸಿತಾಸ್ಮ್ಯಪವಿದ್ಧಾಸ್ಮಿ ತಾಡಿತಾ ಪೀಡಿತಾಸ್ಮಿ ಚ
'ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಬೇಗ ಹೇಳು, ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ವರಾಂಗಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತು ಬಹಳ ಪೀಡಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ.'
ರೌದ್ರೇಣ ದೇವರಾಜೇನ ನಷ್ಟನಾಥೇವ ಭೂರಿಶಃ। ದುಃಖಸ್ಯಾಂತಮಪಶ್ಯಂತೀ ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ತುಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ
'ಕ್ರೂರ ದೇವರಾಜನಿಂದ ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಂಡು, ನಾನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.'
ಪುತ್ರಂ ಮೇ ತಾರಕಂ ದೇಹಿ ತಸ್ಮಾದ್ದುಃಖಮಹಾರ್ಣವಾತ್। ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಃ ಕೋಪವ್ಯಾಕುಲಲೋಚನಃ
'ನನ್ನ ಮಗ ತಾರಕನನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು, ಆಗ ನಾನು ಈ ದುಃಖ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಬಹುದು.' ಹೀಗೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದಾಗ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಪ ತುಂಬಿತು.
ಶಕ್ತೋಪಿ ದೇವರಾಜಸ್ಯ ಪ್ರತಿಕರ್ತುಂ ಮಹಾಸುರಃ। ತಪ ಏವ ಪುನಶ್ಚರ್ತುಂ ವ್ಯವಸ್ಯತ ಮಹಾಬಲಃ
ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಲು ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ, ಆ ಮಹಾಬಲ ದೈತ್ಯನು ಮತ್ತೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಸ್ಯ ತು ಸಂಕಲ್ಪಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕ್ರೂರತರಂ ಪುನಃ। ಆಜಗಾಮ ತ್ವರಾಯುಕ್ತೋ ಯತ್ರಾಸೌ ದಿತಿನಂದನಃ
ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಅರಿತ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಹಿಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರನಾಗಿ, ವೇಗವಾಗಿ ದಿತಿಯ ಮಗನಿರುವ ಕಡೆಗೆ ಬಂದನು.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ। ಕಿಮರ್ಥಂ ಪುತ್ರ ಭೂಯಸ್ತ್ವಂ ಕರ್ತುಂ ನಿಯಮಮುದ್ಯತಃ। ತದಹಂ ತೇ ಪುನರ್ದದ್ಮಿ ಕಾಂಕ್ಷಿತಂ ಪುತ್ರಮೋಜಸಾ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಗನೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಯಾಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದೀಯಾ? ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನಿಗೆ ಬಯಸಿದ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'
ವಜ್ರಾಂಗ ಉವಾಚ। ಉತ್ಥಿತೇನ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾ ಸಮಾಧಾನಾತ್ತ್ವದಾಜ್ಞಯಾ। ತ್ರಾಸಿತೇಂದ್ರೇಣ ಮಾಮಾಹ ಸಾ ವರಾಂಗೀ ಸುತಾರ್ಥಿನೀ
ವಜ್ರಾಂಗನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಆದೇಶಿಸಿದಂತೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ, ಇಂದ್ರನಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಇದ್ದ ಅವಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ. ಅವಳು ನನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಳು.'
ಪುತ್ರಂ ಮೇ ತಾರಕಂ ದೇಹಿ ತುಷ್ಟೋ ಮೇ ತ್ವಂ ಪಿತಾಮಹ। ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ। ಅಲಂ ತೇ ತಪಸಾ ವೀರ ಮಾ ಕ್ಲೇಶೇ ದುಸ್ತರೇ ವಿಶ
'ನನ್ನ ಮಗ ತಾರಕನನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು; ಪಿತಾಮಹನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರು,' ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ವೀರ, ಸಾಕು ಈ ತಪಸ್ಸು; ಈ ಕಠಿಣ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೀನು ಹೋಗಬೇಡ.'
ಪುತ್ರಸ್ತು ತಾರಕೋ ನಾಮ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮಹಾಬಲಃ। ದೇವಸೀಮಂತಿನೀನಾಂ ತು ಧಮ್ಮಿಲ್ಲಕ ವಿಮೋಕ್ಷಕಃ
'ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ತಾರಕ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬರುತ್ತದೆ; ಅವನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವವನು ಅವನೇ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ದೈತ್ಯನಾಥಸ್ತು ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಮ್। ಗತ್ವಾ ತಾಂ ನಂದಯಾಮಾಸ ಮಹಿಷೀಂ ಕರ್ಶಿತಾಂತರಾಮ್
ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದೈತ್ಯನಾಥನು ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತನ್ನ ದುಃಖದಿಂದ ಕ್ಷೀಣಳಾದ ರಾಣಿಯನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ಹೋದನು.