ಆಕಾಶೇ ತು ಸ್ಥಿತೋ ವಿಷ್ಣುರುತ್ತಮಂ ವಪುರಾಶ್ರಿತಃ। ಉವಾಚ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಪ್ರತಿಜ್ಞಮಿದಂ ವಚಃ॥೧.೪೦.
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ವಿಷ್ಣು, ತನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಶಾಂತಿಂ ವ್ರಜತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಮಾ ಭೈಷ್ಟ ಮರುತಾಂಗಣಾಃ। ಜಿತಾ ಮೇ ದಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಪರಿಗೃಹ್ಯತಾಮ್॥೧.೪೦.
ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಹೋಗಿ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಮರುತ್ಗಣಗಳೇ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ಎಲ್ಲ ದಾನವರು ನನ್ನಿಂದ ಜಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಿ.
ತತೋಸ್ಯ ಸತ್ಯಸಂಧಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಾಕ್ಯೇನ ತೋಷಿತಾಃ। ದೇವಾಃ ಪ್ರೀತಿಂ ಪರಾಜಗ್ಮುಃ ಪ್ರಾಶ್ಯಾಮೃತಮಿವೋತ್ತಮಮ್॥೧.೪೦.
ನಂತರ, ಸತ್ಯವ್ರತವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು, ಅದ್ಭುತ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದಂತೆ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.
ತತಸ್ತಮಶ್ಚ ಸಂಹೃತ್ಯ ವಿನೇಶುಶ್ಚ ಬಲಾಹಕಾಃ। ಪ್ರವವುಶ್ಚ ಶಿವಾ ವಾತಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾಶ್ಚ ದಿಶೋ ದಶ॥೧.೪೦.
ಅದಾದಮೇಲೆ, ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಯಿತು, ಮೋಡಗಳು ಅಡಗಿದವು, ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದವು.
ಶುದ್ಧಪ್ರಾಯಾಣಿ ಜ್ಯೋತೀಂಷಿ ಸೋಮಂ ಚಕ್ರುಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್। ನ ವಿಗ್ರಹಂ ಗ್ರಹಾಶ್ಚಕ್ರುಃ ಪ್ರಸನ್ನಾಶ್ಚಾಪಿ ಸಿಂಧವಃ॥೧.೪೦.
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡರು, ಗ್ರಹಗಳು ಯಾವುದೇ ಕಲಹ ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ನದಿಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ವಿರಜಾ ಅಭವನ್ಮಾರ್ಗಾ ಲೋಕಾಃ ಸ್ವರ್ಗಾದಯಸ್ತ್ರಯಃ। ಯಥಾರ್ಥಮೂಹುಸ್ಸರಿತಶ್ಚುಕ್ಷುಭೇ ನ ತಥಾರ್ಣವಃ॥೧.೪೦.
ಮಾರ್ಗಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದವು, ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಶುದ್ಧಗೊಂಡವು; ನದಿಗಳು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಉಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಸಮುದ್ರ ಮಾತ್ರ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು.
ಆಸನ್ಛುಭಾನೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ನರಾಣಾಮಂತರಾತ್ಮಸು। ಮಹರ್ಷಯೋ ವೀತಶೋಕಾ ವೇದಾನುಚ್ಚೈರಧೀಯತ॥೧.೪೦.
ಮಾನವರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಒಳಗೆ ಬೆಳಗಿದವು; ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಯಜ್ಞೇಷು ಚ ಹವಿಃ ಪಾಕಂ ಶಿವಮಾಪ ಚ ಪಾವಕಃ। ಪ್ರವೃತ್ತಧರ್ಮಸಂವೃತ್ತಾ ಲೋಕಾ ಮುದಿತಮಾನಸಾಃ॥೧.೪೦.
ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮದ್ರವ್ಯಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡವು; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಲೋಕಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದವು.
ವಿಷ್ಣೋಃ ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞಸ್ಯ ಶ್ರುತ್ವಾರಿನಿಧನಾ ಗಿರಃ। ತತೋ ಭಯಂ ವಿಷ್ಣುಮುಖಾಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ದೈತೇಯದಾನವಾಃ॥೧.೪೦.
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸತ್ಯವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಭಯಭೀತರಾದರು.
ಉದ್ಯೋಗಂ ವಿಪುಲಂ ಚಕ್ರುರ್ಯುದ್ಧಾಯ ವಿಜಯಾಯ ಚ। ಮಯಸ್ತು ಕಾಂಚನಮಯಂ ತ್ರಿನಲ್ವಾಂತರಮವ್ಯಯಮ್॥೧.೪೦.
ಅವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ವಿಜಯಕ್ಕೂ ಭಾರಿ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಮಾಯನು ಮೂರು ಗೋಡೆಗಳಿರುವ ಅಮರವಾದ ಬಂಗಾರದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ಚತುಶ್ಚಕ್ರಂ ಸುವಿಪುಲಂ ಸುಕಲ್ಪಿತಮಹಾಯುಧಮ್। ಕಿಂಕಿಣೀಜಾಲನಿರ್ಘೋಷಂ ದ್ವೀಪಿಚರ್ಮಪರಿಷ್ಕೃತಮ್॥೧.೪೦.
ಆ ಕೋಟೆಯು ನಾಲ್ಕು ಚಕ್ರಗಳಿರುವ, ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಗಂಟೆಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ರುಚಿರಂ ರಶ್ಮಿಜಾಲೈಶ್ಚ ಹೈಮಜಾಲೈಶ್ಚ ಶೋಭಿತಮ್। ಈಹಾಮೃಗಗಣಾಕೀರ್ಣಂ ಪಕ್ಷಿಸಂಘವಿರಾಜಿತಮ್॥೧.೪೦.
ಅದು ರಶ್ಮಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ಉತ್ಸುಕವಾದ ಮೃಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರರುಚಿರಂ ಪಯೋಧರನಿನಾದಿತಮ್। ಸ್ವಕ್ಷಂ ರಥವರೋದಾರಂ ಸೂಪಸ್ಥಂ ಗಗನೋಪಮಮ್॥೧.೪೦.
ದೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮೇಘಗಳ ಗುಡುಗು ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅದರ ಸ್ವಂತ ಮಹಾ ರಥವು ಆಕಾಶದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಗದಾಪರಿಘಸಂಪೂರ್ಣಂ ಮೂರ್ತಿಮಂತಮಿವಾರ್ಣವಮ್। ಹೇಮಕೇಯೂರವಲಯಂ ಚಂದ್ರಮಂಡಲಕೂಬರಮ್॥೧.೪೦.
ಗದೆಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಹದ ದಂಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ರಥವು ಜೀವಂತ ಸಾಗರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಬಂಗಾರದ ಕಂಕಣಗಳು ಮತ್ತು ವಲಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅದರ ಕುಂಭವು ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಪತಾಕಧ್ವಜೋಪೇತಂ ಸಾದಿತ್ಯಮಿವ ಮಂದರಮ್। ಗಜೇಂದ್ರಾಭೋಗವಪುಷಂ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಸರವರ್ಚಸಮ್॥೧.೪೦.
ಪತಾಕೆ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅದು ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಮಂದರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಆ ಆಕಾರವು ಆನೆಗೆ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೆಡೆ ಸಿಂಹದ ಕೇಶರದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಯುಕ್ತಮೃಕ್ಷಸಹಸ್ರೇಣ ಸುಧಾರಾಂಬುದನಾದಿತಮ್। ದೀಪ್ತಮಾಕಾಶಗಂ ದಿವ್ಯಂ ರಥಂ ಪರರಥಾರುಜಮ್॥೧.೪೦.
ಸಾವಿರ ಕರಡಿಗಳಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಥವು ಅಮೃತದ ಹರಿವಿನಂತೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ಜ್ವಲಿಸುವ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ, ಇತರ ಎಲ್ಲ ರಥಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಮಹಾ ರಥವಾಗಿತ್ತು.
ಅಧ್ಯತಿಷ್ಠದ್ರಣಾಕಾಂಕ್ಷೀ ಮೇರುಂ ದೀಪ್ತಮಿವಾಂಶುಮಾನ್। ತಾರಸ್ತು ಕ್ರೋಶವಿಸ್ತಾರಮಾಯಾಮೇ ಚ ತಥಾವಿಧಮ್॥೧.೪೦.
ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಆ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಅದು ಮೇರುವ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರ ಅಗಲ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಉದ್ದವೂ ಅದೇ ರೀತಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿತ್ತು.
ಶೈಲಕೂಬರಸಂಕಾಶಂ ನೀಲಾಂಜನಚಯೋಪಮಮ್। ಕಾಲಲೋಹಸ್ಯ ರತ್ನಾನಾಂ ಸಮೂಹಾಬದ್ಧಕೂಬರಮ್॥೧.೪೦.
ಅದರ ಕುಂಭವು ಪರ್ವತ ಶೃಂಗದಂತೆ, ಗಾಢ ನೀಲಾಂಜನದ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಕಾಳೋಹ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ತಿಮಿರೋದ್ಗಾರಕಿರಣಂ ಗರ್ಜಂತಮಿವ ತೋಯದಮ್। ಲೋಹಜಾಲೇನ ಮಹತಾ ಸಗವಾಕ್ಷೇಣ ದಂಶಿತಮ್॥೧.೪೦.
ಅದು ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಉಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮೇಘಗಳ ಗುಡುಗು ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ದೊಡ್ಡ ಲೋಹದ ಜಾಲದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಿಟಕಿಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಆಯಸೈಃ ಪರಿಘೈಃ ಪೂರ್ಣಂ ಕ್ಷೇಪಣೀಯೈಶ್ಚ ಮುದ್ಗರೈಃ। ಪ್ರಾಸೈಃ ಪಾಶೈಶ್ಚ ವಿತತೈರಸಂಯುಕ್ತೈಶ್ಚ ಕಣ್ಟಕೈಃ॥೧.೪೦.
ಅದು ಲೋಹದ ದಂಡಗಳು, ಎಸೆಯುವ ಕಂಬಗಳು, ಭಾರೀ ಮುಳ್ಳುಗಳು, ಭಾಲಗಳು, ಉದ್ದನೆಯ ಪಾಶಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಟಿಸದ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಶೋಭಿತಂ ತ್ರಾಸನೀಯೈಶ್ಚ ತೋಮರೈಃ ಸಪರಶ್ವಧೈಃ। ಉದ್ಯತಂ ದ್ವಿಷತಾಂ ಹೇತೋರ್ದ್ವಿತೀಯಮಿವ ಮಂದರಮ್॥೧.೪೦.
ಭಯಂಕರವಾದ ಭಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪರಶುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅದು, ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಮತ್ತೊಂದು ಮಂದರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಯುಕ್ತಂ ಖರಸಹಸ್ರೇಣ ಸೋಽಧ್ಯಾರೋಹದ್ರಥೋತ್ತಮಮ್। ವಿರೋಚನಸ್ತು ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ಗದಾಪಾಣಿರವಸ್ಥಿತಃ॥೧.೪೦.
ವಿರೋಚನನು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಾವಿರ ಗದೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ನಿಂತನು.
ಪ್ರಮುಖೇ ತಸ್ಯ ಸೈನ್ಯಸ್ಯ ದೀಪ್ತಶೃಂಗ ಇವಾಚಲಃ। ಯುಕ್ತಂ ಹಯಸಹಸ್ರೇಣ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ತು ದಾನವಃ॥೧.೪೦.
ಅವನ ಸೇನೆಯ ಮುಂದಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಸಾವಿರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ಹಯಗ್ರೀವ ಎಂಬ ದಾನವನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ವ್ಯೂಹಿತಂ ದಾನವವ್ಯೂಹಂ ಪರಿಚಕ್ರಾಮ ವೀರ್ಯವಾನ್। ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಸುತಃ ಶ್ವೇತಃ ಶ್ವೇತಕುಂಡಲಭೂಷಣಃ॥೧.೪೦.
ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಶ್ವೇತನು, ಬಿಳಿ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ದಾನವರ ಸೇನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಸುತ್ತಿ, ಯುದ್ಧವ್ಯೂಹವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ಯಂದನಂ ವಾಹಯಾಮಾಸ ಪರಾನೀಕಸ್ಯ ಮರ್ದನಃ। ವ್ಯಾಯತಂ ಕಿಷ್ಕುಸಾಹಸ್ರಂ ಧನುರ್ವಿಸ್ಫಾರಯನ್ಮಹತ್॥೧.೪೦.
ಅವನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಗಳ ಪಂಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತುಳಿದು, ಸಾವಿರ ಬಾಣದ ಹಗ್ಗಗಳುಳ್ಳ ದೊಡ್ಡ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
ಸ ಚಾಹವಮುಖೇ ತಸ್ಥೌ ಸಪ್ರರೋಹ ಇವಾಚಲಃ। ಖರಸ್ತು ವಿಷ್ಕಿರಿನ್ಕ್ರೋಧಾನ್ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ರೋಪಜಂ ಜಲಮ್॥೧.೪೦.
ಅವನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಖರನು ಕೋಪದಿಂದ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಸ್ಫುರದ್ದಂತೌಷ್ಠನಯನಃ ಸಂಗ್ರಾಮಂ ಸೋಭ್ಯಕಾಂಕ್ಷತ। ತ್ವಷ್ಟಾ ತ್ವಷ್ಟಾದಶಹಯಂ ಯಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ದಾನವಃ॥೧.೪೦.
ಅವನ ಹಲ್ಲು, ತುಟಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಆತುರದಿಂದಿದ್ದನು. ತ್ವಷ್ಟಾ ಎಂಬ ದಾನವನು ಹದಿನೆಂಟು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ನಿಂತನು.
ದಿವ್ಯವ್ಯೂಹಪ್ರತೀಕಾಶಾ ಯುದ್ಧಾಯಾಭಿಮುಖಃ ಸ್ಥಿತಃ। ಅರಿಷ್ಟೋ ಬಲಿಪುತ್ರಶ್ಚ ವರಿಷ್ಠೋ ದುರ್ಧರಾಯುಧಃ॥೧.೪೦.
ಅವನು ದಿವ್ಯ ಯುದ್ಧವ್ಯೂಹದಂತೆ ಯುದ್ಧದ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಬಲಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಅರಿಷ್ಟನು, ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಭಾರೀ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
ಯುದ್ಧಾಯಾಭಿಮುಖಸ್ತಸ್ಥೌ ಧರಾಧರವಿಕಂಪನಃ। ಕಿಶೋರಸ್ತ್ವತಿಸಂಹರ್ಷಾತ್ಕಿಶೋರ ಇವ ಚೋದಿತಃ॥೧.೪೦.
ಅವನು ಯುದ್ಧದ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಕಿಶೋರನು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಕರುಹು ಹೋಲುವಂತೆ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನಿಂತನು.
ಅಭವದ್ದೈತ್ಯಮಧ್ಯೇ ಸ ಗ್ರಹಮಧ್ಯೇ ಯಥಾ ರವಿಃ। ಲಂಬಸ್ತು ನವಮೇಘಾಭಃ ಪ್ರಲಂಬಾಂಬರಭೂಷಣಃ॥೧.೪೦.
ದೈತ್ಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಗ್ರಹಗಳ ನಡುವೆ ರವಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಲಂಬನು ಹೊಸ ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಪ್ರಲಂಬನ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.