ಅಪಶ್ಯದ್ದೇವಕುಕ್ಷಿಸ್ಥಾನ್ಯಜ್ಞಸ್ಥಾನ್ಶತಶೋ ದ್ವಿಜಾನ್। ಸದ್ವೃತ್ತಮಾಶ್ರಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪೂರ್ವಕಾಃ1.39.
ಅವನು ದೇವರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ನೂರಾರು ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಗಳನ್ನು, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ಚತ್ವಾರ ಆಶ್ರಮಾಃ ಸಮ್ಯಗ್ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ವಿಲೋಕಿತಾ। ಏವಂ ವರ್ಷಶತಂ ಸಾಗ್ರಂ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೇನ ಧೀಮತಾ
ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದನು; ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವಂತೆ ಆಯಿತು.
ಚರತಾ ಪೃಥಿವೀ ಸರ್ವಾ ತತ್ಕುಕ್ಷೌ ಹಿ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯತೇ। ತತಃ ಕದಾಚಿದಥ ವೈ ಪುನಃ ಕುಕ್ಷೇರ್ವಿನಿರ್ಗತಃ
ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ, ಆ ಗರ್ಭದಲ್ಲೆಲ್ಲವೂ ಕಾಣಿಸಿತು; ನಂತರ, ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.
ಸುಪ್ತಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧಶಾಖಾಯ ಾಂಬಾಲಮೇಕಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಚ। ತಥೈವೈಕಾರ್ಣವಜಲೇ ನೀಹಾರೇಣಾವೃತಾಂತರೇ
ಅವನು ಅಶ್ವತ್ಥದೊಡಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಂಜಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಬ್ಬೇ ಒಂದು ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಕಂಡನು.
ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ರೀಡಿತೇ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಭೂತವಿವರ್ಜಿತೇ। ಸ ಮುನಿರ್ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಃ ಕೌತೂಹಲಸಮನ್ವಿತಃ
ಆ ಆಟವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗದೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಮುನಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಬಾಲಮಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶಂ ನ ಶಕ್ನೋತ್ಯಭಿವೀಕ್ಷಿತುಮ್। ಸೋಪ್ಯಚಿಂತಯದೇಕಾಂತೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸಲಿಲಸನ್ನಿಧೌ
ಆ ಮಗು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ನೀರಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಯೋಚನೆಮಾಡಿದನು.
ಪೂರ್ವದೃಷ್ಟಮಿದಂ ಮೇನೇ ಶಂಕಿತೋ ದೇವಮಾಯಯಾ। ಅಗಾಧೇ ಸಲಿಲೇ ಶೇತೇ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಃ ಸವಿಸ್ಮಯಃ
ಇದು ನಾನು ಮೊದಲು ಕಂಡದ್ದೇ ಎಂದು ಅವನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ದೇವರ ಮಾಯೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಆ ಆಳವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು.
ಪೂರ್ವವತ್ತಮಥೋ ದ್ರಷ್ಟುಮವ್ರಜತ್ತ್ರಸ್ತಲೋಚನಃ। ಸ ತಸ್ಮೈ ಭಗವಾನಾಹ ಸ್ವಾಗತೋ ಬಾಲ ಭೋ ಇತಿ
ಮುಂಬರುವಂತೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಆಗ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ, 'ಸ್ವಾಗತ ಮಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಬಭಾಷೇ ಮೇಘತುಲ್ಯೇನ ಸ್ವರೇಣ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ। ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ನ ಭೇತವ್ಯಮಾಗಚ್ಛಸ್ವ ಮಮಾಂತಿಕಮ್
ಮೆಘದಂತೆ ಘನವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಭಯಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.'
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಉವಾಚ। ಕೋ ನಾಮ್ನಾ ಕೀರ್ತಯತಿ ಮಾಂ ಕುರ್ವನ್ಪರಿಭವಂ ಮಮ। ದಿವ್ಯವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಖ್ಯಂ ಧರ್ಷಯಂಶ್ಚೈವ ಮೇ ವಯಃ
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಯಾರು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ? ದೇವಮಾನದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಹೀಗೇ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾರೇ?'
ನ ಹ್ಯೇಷ ಚ ಸದಾಚಾರೋ ದೇವೇಷ್ವಪಿ ಮಮೋಚಿತಃ। ಮಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಹಿ ಸಸ್ನೇಹೋ ದೀರ್ಘಾಯುರಿತಿ ಭಾಷತೇ
ಈ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸಹ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಸ್ತಪೋಘೋರಮಾಸಾದ್ಯ ಮಮಾದ್ಯ ತ್ಯಕ್ತಜೀವಿತಃ। ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೇತಿ ಮಾಮುಕ್ತ್ವಾ ಮೃತ್ಯುಮೀಕ್ಷಿತುಮರ್ಹಸಿ
ಯಾರು ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುವಂತೆ, ನನ್ನ ಮರಣವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
ಏವಂ ಪ್ರಕ್ಷುಭಿತಃ ಕ್ರೋಧಾನ್ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋ ಮಹಾಮುನಿಃ। ತದೈನಂ ಭಗವಾನ್ಭೂಯೋ ಬಭಾಷೇ ಮಧುಸೂದನಃ
ಹೀಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅಶಾಂತಗೊಂಡ ಮಹಾಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಮಾತನಾಡಿದನು; ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಮಧುಸೂದನನು ಮತ್ತೆ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಅಹಂ ತೇ ಜನಕೋ ವತ್ಸ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಪಿತಾ ಗುರುಃ। ಆಯುಃ ಪ್ರದಾತಾ ಪೌರಾಣಃ ಕಿಂ ಮಾಂ ತ್ವಂ ನೋಪಸರ್ಪಸಿ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗು, ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನು, ನಿನ್ನ ಗುರು; ನಾನು ಪುರಾತನ ಜೀವದಾತನು—ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರದೆ ಏಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?'
ಮಾಂ ಪುತ್ರಕಾಮಃ ಪ್ರಥಮಂ ತ್ವತ್ಪಿತಾಂಗಿರಸೋ ಮುನಿಃ। ಪೂರ್ವಮಾರಾಧಯಾಮಾಸ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ
ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಅಂಗಿರಸರು ಮೊದಲಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರು, ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಘೋರತಪಸಂ ತ್ರಿದಶೋತ್ತಮತೇಜಸಮ್। ದತ್ತವಾಂಸ್ತ್ವಾಮಹಂ ಪುತ್ರಂ ಮಹರ್ಷಿಮಮಿತೌಜಸಮ್
ಅವರು ಭಯಂಕರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನ್ನು, ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅವರ ಮಗನಾಗಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹರ್ಷಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟೆ.
ಕಸ್ಸಮುತ್ಸಹತೇ ಚಾನ್ಯೋ ಯೋಗಿಭೂತಾತ್ಮಗಾತ್ಮಕಮ್। ದ್ರಷ್ಟುಮೇಕಾರ್ಣವಗತಂ ಕ್ರೀಡಂತಂ ಯೋಗಮಾಯಯಾ
ಯೋಗದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿರುವ ಯೋಗಿಯ ಹೊರತು, ಒಬ್ಬರೂ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.
ತತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಹೃದಯೋ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ। ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಪುಟೋ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋ ಮಾಹಾತಪಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತರು.
ನಾಮಗೋತ್ರೇ ತು ಸಂಪ್ರೋಚ್ಯ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ಲೋಕಪೂಜಿತಃ। ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಮಸ್ಕಾರಮಥಾಕರೋತ್
ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು.
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಉವಾಚ। ಇಚ್ಛಾಮಿ ತತ್ತ್ವತೋ ಜ್ಞಾತುಮಿಮಾಂ ಮಾಯಾಂ ತವಾನಘ। ಯದೇಕಾರ್ಣವಮಧ್ಯಸ್ಥಃ ಶೇಷೇ ತ್ವಂ ಬಾಲರೂಪವಾನ್
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪರಹಿತನೆ, ನಿನ್ನ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಕಿಂ ಸಂಜ್ಞಶ್ಚೈವ ಭಗವಾನ್ಲೋಕೇ ವಿಜ್ಞಾಯಸೇ ಪ್ರಭೋ। ತರ್ಕಯೇಹಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕೋ ಹ್ಯನ್ಯಃ ಸ್ಥಾತುಮರ್ಹಸಿ
ಪ್ರಭು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ? ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಅಹಂ ನಾರಾಯಣೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಸರ್ವಭೂತವಿನಾಶನಃ। ಅಹಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾಸ್ಯಃ ಸಹಸ್ರಪದಸಂಯುತಃ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ನಾರಾಯಣ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು. ನಾನು ಸಾವಿರ ತಲೆ, ಸಾವಿರ ಮುಖ, ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳಿರುವವನು.
ಆದಿತ್ಯವರ್ಣಃ ಪುರುಷೋ ಮುಖೇ ಬ್ರಹ್ಮಮಯೋ ಹ್ಯಹಮ್। ಅಹಮಗ್ನಿರ್ಹವ್ಯವಹಃ ಸಪ್ತಸಪ್ತಿಭಿರನ್ವಿತಃ
ನಾನು ಸೂರ್ಯನ ಬಣ್ಣದ ಪುರುಷನು, ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನು. ನಾನು ಅಗ್ನಿ, ಹೋಮದ ಹವನವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವವನು, ಏಳು ಏಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವವನು.
ಅಹಮಿಂದ್ರಪದಃ ಶಕ್ರ ೠತೂನಾಂ ಪರಿವತ್ಸರಃ। ಅಹಂ ಯೋಗಿಷು ಸಾಂಖ್ಯಾಖ್ಯೋ ಯುಗಾಂತಾವರ್ತ ಏವ ಚ
ನಾನು ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನ, ಶಕ್ರನು; ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಷ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಖ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರು; ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಚಕ್ರವೂ ನಾನು.
ಅಹಂ ಸರ್ವಾಣಿ ಸತ್ವಾನಿ ದೈವತಾನ್ಯಖಿಲಾನಿ ಚ। ಭುಜಗಾನಾಮಹಂ ಶೇಷಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೋಽಹಂ ಸರ್ವಪಕ್ಷಿಣಾಮ್
ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು; ಸರ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಷನು, ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಗರುಡನು ನಾನು.
ಕೃತಾಂತಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಕಾಲಸಂಜ್ಞಿತಃ। ಅಹಂ ಧರ್ಮಸ್ತಪಶ್ಚಾಹಂ ಸರ್ವಾಶ್ರಮನಿವಾಸಿನಾಮ್
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ನಾನು ಯಮನು, ಕಾಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪರಿಚಿತನು; ನಾನು ಧರ್ಮ, ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ನಾನು.
ಅಹಂ ದಯಾ ಪರೋಧರ್ಮಃ ಕ್ಷೀರೋದೋಹಂ ಮಹಾರ್ಣವಃ। ಯತ್ಸತ್ಯಂ ತತ್ಪರಂ ತ್ವೇಕ ಅಹಮೇವ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ನಾನು ದಯೆ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಧರ್ಮ; ನಾನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರ, ಮಹಾಸಾಗರ; ಯಾವುದು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮೋನ್ನತವೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿಯೂ ನಾನು.
ಅಹಂ ಸಾಂಖ್ಯಮಹಂ ಯೋಗೋ ಹ್ಯಹಂ ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್। ಅಹಮಿಜ್ಯಾ ಕ್ರಿಯಾ ಚಾಹಮಹಂ ವಿದ್ಯಾಧಿಪಃ ಸ್ಮೃತಃ
ನಾನು ಸಾಂಖ್ಯ, ನಾನು ಯೋಗ, ನಾನು ಪರಮಪದ; ನಾನು ಯಜ್ಞ, ನಾನು ಕ್ರಿಯೆ, ನಾನು ವಿದ್ಯೆಯ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು.
ಅಹಂ ಜ್ಯೋತಿರಹಂ ವಾಯುರಹಂ ಭೂಮಿರಹಂ ಜಲಮ್। ಆಕಾಶೋಹಂ ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ದಿಶೋ ದಶ
ನಾನು ಬೆಳಕು, ನಾನು ಗಾಳಿ, ನಾನು ಭೂಮಿ, ನಾನು ನೀರು; ನಾನು ಆಕಾಶ, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು.
ಅಹಂ ವರ್ಷಮಹಂ ಸೋಮಃ ಪರ್ಜನ್ಯೋಹಮಹಂ ರವಿಃ। ಅಹಂ ಪುರಾಣಂ ಪರಮಂ ತಥೈವಾಹಂ ಪರಾಯಣಮ್
ನಾನು ಮಳೆ, ನಾನು ಸೋಮ, ನಾನು ಮೇಘ, ನಾನು ಸೂರ್ಯ; ನಾನು ಪುರಾತನ, ಪರಮ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಆಶ್ರಯವೂ ನಾನು.