ಸರ್ವತಸ್ತಮಸಾಛನ್ನಂ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋನ್ವವೈಕ್ಷತ। ತಸ್ಯೋತ್ಪನ್ನಂ ಭಯಂ ತೀವ್ರಂ ವ್ಯತ್ಯಯಂ ಚಾತ್ಮಜೀವಿತಮ್
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ನೋಡಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಭಯವೂ, ತನ್ನ ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದೇವದರ್ಶನಸಂಹೃಷ್ಟೋ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಃ। ಸೋಽಚಿಂತಯದಮೋಘಾತ್ಮಾ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋಥ ಶಂಕಿತಃ
ದೇವರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವನು ಅಪಾರ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು; ಅಪ್ರಮಾದಾತ್ಮನಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.
ಕಿಂ ನು ಸ್ಯಾಚ್ಚಿತ್ತಸಂಮೋಹಃ ಕಿಂ ನು ಸ್ವಪ್ನೋನುಭೂಯತೇ। ವ್ಯಕ್ತಮನ್ಯತರೋ ಭಾವ ಏತಯೋರ್ಭವಿತಾ ಮಮ
ಇದು ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲವೇ? ಅಥವಾ ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೇ? ಈ ಎರಡು ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನನಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ನ ಹಿ ಸ್ವಪ್ನೋ ಹ್ಯಯಂ ಸತ್ಯಯುಕ್ತಂ ಯತ್ಸತ್ಯಮರ್ಹತಿ। ನಷ್ಟಚಂದ್ರಾರ್ಕಪವನೋ ನಷ್ಟಪರ್ವತಭೂತಲಃ
ಇದು ಕನಸು ಅಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದೆ; ಸತ್ಯವಾದುದು ಯೋಗ್ಯ; ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಗಾಳಿ, ಪರ್ವತ, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.
ಕತಮಃ ಸ್ಯಾದಯಂ ಲೋಕ ಇತಿ ಶೋಕಮುಪಾಗತಃ। ದದರ್ಶ ಚಾಪಿ ಪುರುಷಂ ಸ್ವಪಂತಂ ಪರ್ವತೋಪಮಮ್
ಈ ಲೋಕ ಯಾವುದು ಎಂದು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಅವನು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಮಲಗಿರುವ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸಲಿಲೇಽಧಮಥೋ ಮಗ್ನಂ ಜೀಮೂತಮಿವ ಸಾಗರೇ। ತಪಂತಮಿವ ತೇಜೋಭಿರಾಮುಕ್ತಶಶಿಭಾಸ್ಕರಮ್
ಅವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಸಾಗರದಲ್ಲಿನ ಮೇಘದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದನು; ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಗಾಂಭೀರ್ಯಾತ್ಸಾಗರಮಿವ ಭಾಸಮಾನಮ್ಮವೌಜಸಾ। ದೇವಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಹಾಯಾತಃ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ವಿಸ್ಮಯಾತ್
ಆಳವಾದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಗಂಭೀರನೂ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ ಆಗಿದ್ದ ಅವನು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ 'ಇಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದ ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ತಥೈವ ಚ ಮುನಿಃ ಕುಕ್ಷಿಂ ಪುನರೇವ ಪ್ರವೇಶಿತಃ। ಸಂಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಪುನಃ ಕುಕ್ಷಿಂ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಃ ಸವಿಸ್ಮಯಮ್
ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿಗೆ ಸೆಳೆಯಲಾಯಿತು; ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ತಥೈವ ಚ ಪುನರ್ಭೂಯೋ ವಿಜಾನನ್ಸ್ವಪ್ನದರ್ಶನಮ್। ಸ ತಥೈವ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಪೃಥಿವೀಮಟತೇ ವನಮ್
ಮತ್ತೆ, ಇದು ಕನಸಿನಂತೆ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವೆಂದು ಅರಿತು, ಅವನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಅರಣ್ಯವನ್ನೂ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಜಲೋಪೇತಂ ವಿವಿಧಾನ್ಯಾಶ್ರಮಾಣಿ ಚ। ಕ್ರತುಭಿರ್ಯಜಮಾನಾಂಶ್ಚ ಸಮಾಪ್ತಗುರುದಕ್ಷಿಣೈಃ
ಅವನು ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿವಿಧ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನೂ, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಗುರುಗಳಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದ ಯಜಮಾನರನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
ಅಪಶ್ಯದ್ದೇವಕುಕ್ಷಿಸ್ಥಾನ್ಯಜ್ಞಸ್ಥಾನ್ಶತಶೋ ದ್ವಿಜಾನ್। ಸದ್ವೃತ್ತಮಾಶ್ರಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪೂರ್ವಕಾಃ1.39.
ಅವನು ದೇವರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ನೂರಾರು ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಗಳನ್ನು, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ಚತ್ವಾರ ಆಶ್ರಮಾಃ ಸಮ್ಯಗ್ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ವಿಲೋಕಿತಾ। ಏವಂ ವರ್ಷಶತಂ ಸಾಗ್ರಂ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೇನ ಧೀಮತಾ
ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದನು; ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವಂತೆ ಆಯಿತು.
ಚರತಾ ಪೃಥಿವೀ ಸರ್ವಾ ತತ್ಕುಕ್ಷೌ ಹಿ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯತೇ। ತತಃ ಕದಾಚಿದಥ ವೈ ಪುನಃ ಕುಕ್ಷೇರ್ವಿನಿರ್ಗತಃ
ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ, ಆ ಗರ್ಭದಲ್ಲೆಲ್ಲವೂ ಕಾಣಿಸಿತು; ನಂತರ, ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.
ಸುಪ್ತಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧಶಾಖಾಯ ಾಂಬಾಲಮೇಕಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಚ। ತಥೈವೈಕಾರ್ಣವಜಲೇ ನೀಹಾರೇಣಾವೃತಾಂತರೇ
ಅವನು ಅಶ್ವತ್ಥದೊಡಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಂಜಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಬ್ಬೇ ಒಂದು ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಕಂಡನು.
ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ರೀಡಿತೇ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಭೂತವಿವರ್ಜಿತೇ। ಸ ಮುನಿರ್ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಃ ಕೌತೂಹಲಸಮನ್ವಿತಃ
ಆ ಆಟವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗದೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಮುನಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಬಾಲಮಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶಂ ನ ಶಕ್ನೋತ್ಯಭಿವೀಕ್ಷಿತುಮ್। ಸೋಪ್ಯಚಿಂತಯದೇಕಾಂತೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸಲಿಲಸನ್ನಿಧೌ
ಆ ಮಗು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ನೀರಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಯೋಚನೆಮಾಡಿದನು.
ಪೂರ್ವದೃಷ್ಟಮಿದಂ ಮೇನೇ ಶಂಕಿತೋ ದೇವಮಾಯಯಾ। ಅಗಾಧೇ ಸಲಿಲೇ ಶೇತೇ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಃ ಸವಿಸ್ಮಯಃ
ಇದು ನಾನು ಮೊದಲು ಕಂಡದ್ದೇ ಎಂದು ಅವನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ದೇವರ ಮಾಯೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಆ ಆಳವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು.
ಪೂರ್ವವತ್ತಮಥೋ ದ್ರಷ್ಟುಮವ್ರಜತ್ತ್ರಸ್ತಲೋಚನಃ। ಸ ತಸ್ಮೈ ಭಗವಾನಾಹ ಸ್ವಾಗತೋ ಬಾಲ ಭೋ ಇತಿ
ಮುಂಬರುವಂತೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಆಗ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ, 'ಸ್ವಾಗತ ಮಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಬಭಾಷೇ ಮೇಘತುಲ್ಯೇನ ಸ್ವರೇಣ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ। ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ನ ಭೇತವ್ಯಮಾಗಚ್ಛಸ್ವ ಮಮಾಂತಿಕಮ್
ಮೆಘದಂತೆ ಘನವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಭಯಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.'
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಉವಾಚ। ಕೋ ನಾಮ್ನಾ ಕೀರ್ತಯತಿ ಮಾಂ ಕುರ್ವನ್ಪರಿಭವಂ ಮಮ। ದಿವ್ಯವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಖ್ಯಂ ಧರ್ಷಯಂಶ್ಚೈವ ಮೇ ವಯಃ
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಯಾರು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ? ದೇವಮಾನದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಹೀಗೇ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾರೇ?'
ನ ಹ್ಯೇಷ ಚ ಸದಾಚಾರೋ ದೇವೇಷ್ವಪಿ ಮಮೋಚಿತಃ। ಮಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಹಿ ಸಸ್ನೇಹೋ ದೀರ್ಘಾಯುರಿತಿ ಭಾಷತೇ
ಈ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸಹ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಸ್ತಪೋಘೋರಮಾಸಾದ್ಯ ಮಮಾದ್ಯ ತ್ಯಕ್ತಜೀವಿತಃ। ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೇತಿ ಮಾಮುಕ್ತ್ವಾ ಮೃತ್ಯುಮೀಕ್ಷಿತುಮರ್ಹಸಿ
ಯಾರು ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುವಂತೆ, ನನ್ನ ಮರಣವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
ಏವಂ ಪ್ರಕ್ಷುಭಿತಃ ಕ್ರೋಧಾನ್ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋ ಮಹಾಮುನಿಃ। ತದೈನಂ ಭಗವಾನ್ಭೂಯೋ ಬಭಾಷೇ ಮಧುಸೂದನಃ
ಹೀಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅಶಾಂತಗೊಂಡ ಮಹಾಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಮಾತನಾಡಿದನು; ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಮಧುಸೂದನನು ಮತ್ತೆ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಅಹಂ ತೇ ಜನಕೋ ವತ್ಸ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಪಿತಾ ಗುರುಃ। ಆಯುಃ ಪ್ರದಾತಾ ಪೌರಾಣಃ ಕಿಂ ಮಾಂ ತ್ವಂ ನೋಪಸರ್ಪಸಿ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗು, ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನು, ನಿನ್ನ ಗುರು; ನಾನು ಪುರಾತನ ಜೀವದಾತನು—ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರದೆ ಏಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?'
ಮಾಂ ಪುತ್ರಕಾಮಃ ಪ್ರಥಮಂ ತ್ವತ್ಪಿತಾಂಗಿರಸೋ ಮುನಿಃ। ಪೂರ್ವಮಾರಾಧಯಾಮಾಸ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ
ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಅಂಗಿರಸರು ಮೊದಲಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರು, ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಘೋರತಪಸಂ ತ್ರಿದಶೋತ್ತಮತೇಜಸಮ್। ದತ್ತವಾಂಸ್ತ್ವಾಮಹಂ ಪುತ್ರಂ ಮಹರ್ಷಿಮಮಿತೌಜಸಮ್
ಅವರು ಭಯಂಕರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನ್ನು, ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅವರ ಮಗನಾಗಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹರ್ಷಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟೆ.
ಕಸ್ಸಮುತ್ಸಹತೇ ಚಾನ್ಯೋ ಯೋಗಿಭೂತಾತ್ಮಗಾತ್ಮಕಮ್। ದ್ರಷ್ಟುಮೇಕಾರ್ಣವಗತಂ ಕ್ರೀಡಂತಂ ಯೋಗಮಾಯಯಾ
ಯೋಗದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿರುವ ಯೋಗಿಯ ಹೊರತು, ಒಬ್ಬರೂ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.
ತತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಹೃದಯೋ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ। ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಪುಟೋ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋ ಮಾಹಾತಪಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತರು.
ನಾಮಗೋತ್ರೇ ತು ಸಂಪ್ರೋಚ್ಯ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ಲೋಕಪೂಜಿತಃ। ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಮಸ್ಕಾರಮಥಾಕರೋತ್
ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು.
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಉವಾಚ। ಇಚ್ಛಾಮಿ ತತ್ತ್ವತೋ ಜ್ಞಾತುಮಿಮಾಂ ಮಾಯಾಂ ತವಾನಘ। ಯದೇಕಾರ್ಣವಮಧ್ಯಸ್ಥಃ ಶೇಷೇ ತ್ವಂ ಬಾಲರೂಪವಾನ್
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪರಹಿತನೆ, ನಿನ್ನ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವೆ.