ಪದ್ಮಪುರಾಣಮ್

विहाय मूर्च्छां संचित्य विष्णुं बाणैर्जघान सः । ततः क्रुद्धेन हरिणा स क्षितौ पातितो व्यसुः

ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಂದುಕೊಂಡು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಹರಿಯು ಅವನನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಸಿ, ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದನು.

राजन्जघान संचिंत्य राहुं खड्गेन चंद्रमाः । राहुस्तु तं परित्यज्य तदा सूर्यमधावत

ರಾಜನೇ, ಚಂದ್ರನು ಯೋಚಿಸಿ ತನ್ನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ರಾಹುವನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಆದರೆ ರಾಹು ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬಳಿಕ ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.

सहस्राशुं रणे जित्वा राहुश्चंद्रमधावत । जघान तं च खङ्गेन समरे रजनीपतिः

ರಾಹು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಅವನ ಹಿಂದೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದನು. ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಚಂದ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗದಿಂದ ರಾಹುವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

सैंहिकेयांगकाठिन्यात्खङ्गं चूर्णमभूत्तदा । जघान मुष्टिना गाढं कठिनेन विधुंतुदः

ಸಿಂಹಿಕೆಯ ಪುತ್ರನ ದೇಹದ ಕಠಿಣತನದಿಂದ ಖಡ್ಗವು ಪುಡಿ ಪುಡಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಆಮೇಲೆ ಚಂದ್ರನ ಶತ್ರುವಾದ ರಾಹು ತನ್ನ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.

चंद्रमुत्थाप्य तं कंठे धृत्वा वेगान्महामृधे । गिलित्वा राहुणा चंद्रोप्युद्गीर्णश्च ततः पुनः

ರಾಹು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅವನ ಕಂಠವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನುಂಗಿದನು. ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ spit ಮಾಡಿ ಹೊರಹಾಕಿದನು.

मृगं स्वचिह्नमुरसि निधाय विससर्ज ह । स उच्चैःश्रवसं गृह्य हयरत्नं विधुंतुदः

ತಾನು ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಇರುವ ಮೃಗವನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚಂದ್ರನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಚಂದ್ರನ ಶತ್ರುವಾದ ರಾಹು, ಅಶ್ವರತ್ನ ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು—

जालंधरांतिकं नीत्वा भक्त्या तस्मै न्यवेदयत् । दुर्वारणो रणे क्रुद्धस्तं यमं गदया हनत्

ಅವನನ್ನು ಜಾಲಂಧರನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲಾಗದ ಕ್ರೋಧಿತನು ಯಮನನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

निशितैर्मार्गणैर्भिन्नः शक्रपुत्रेण चाहवे । धृत्वा जयंतं संह्रादः परिघाघातमूर्च्छितम्

ಇಂದ್ರನ ಮಗನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಹ್ರಾದನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು. ಸಂಹ್ರಾದನು, ಗದೆಯ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾದ ಜಯಂತನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

ऐरावतं समारुह्य ययौ जालंधरं प्रति । हतवांश्चैव गदया निह्रादं धनदो रणे

ಅವನು ಐರಾವತವನ್ನು ಏರಿ ಜಾಲಂಧರನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧನದ ದೇವತೆ ಗದೆಯಿಂದ ನಿಹ್ರಾದನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬಡಿದನು.

रुद्रास्त्रिशूलनिर्घातैर्निशुंभं जघ्नुरोजसा । निशुंभो बाणजालैश्च पीडयामास तानति

ರುದ್ರನ ತ್ರಿಶೂಲದ ಭಯಾನಕ ಹೊಡೆಗಳಿಂದ ನಿಶುಂಭನು ಬಲದಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಆದರೆ ನಿಶುಂಭನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಾಲಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕಾಡಿದನು.

शुंभासुरो देवगणान्पूरयामास मार्गणैः । मृत्युं मायामय मयो बद्ध्वा पाशैर्निनायतम्

ಶುಂಭನಾದ ದೈತ್ಯನು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟನು. ಮಾಯೆಯ ಮಾಯಾವಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಪಾಶಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ददौ जालंधरायासौ पौलोम्ने सोऽपि सिंधवे । अब्धिना च मुखे क्षिप्तो लोको जीवतु निर्भयः

ಅವನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಜಾಲಂಧರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಪುಲೋಮನ ಪುತ್ರನು ಅವನನ್ನು ಸಮುದ್ರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಸಮುದ್ರದ ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಿದರು.

बद्ध्वा च नमुचिं पाशैर्वासवोऽपि रसातलम् । निन्ये विश्वस्य हंतारं अथ जालंधरो ययौ

ಇಂದ್ರನು ಕೂಡ ನಮುಚಿಯನ್ನು ಪಾಶಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಜಾಲಂಧರನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಮುಂದೆ ಬಂದನು.

अथेंद्रबलयोर्युद्धमभूद्राजन्सुदारुणम् । बलांगरोचिषो भांति दिशो दश रवेरिव

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಬಲಾ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು. ಬಲಾದ ದೇಹದ ಪ್ರಕಾಶವು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

सर्वाण्यस्त्राणि शक्रस्य शीर्णान्यंगे बलस्य च । बलीयसा बलेनेंद्रो मुद्गरेण हतो हृदि

ಇಂದ್ರನ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಬಲಾದ ಅಂಗಗಳು ಚೂರಾಗಿ ಹೋದವು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಗದೆಯಿಂದ ಬಲಾನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.

ननादेंद्रस्ततो भीमं तच्छ्रुत्वा स बलोहसत् । हसतस्तस्य निश्चेरुर्मुखतो मौक्तिकानि च

ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಲಾ ನಗಿದನು. ಅವನು ನಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಮುತ್ತುಗಳು ಬಿದ್ದವು.

तस्यांगस्याभिलाषेण न युद्धमकरोत्तदा । तुष्टाव वासवोऽत्यर्थं तं बलं बलसागरम्

ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಕಾರಣ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಬಲಸಾಗರನಾದ ಬಲಾನನ್ನು ತುಂಬಾ ಹೊಗಳಿದನು.

वरं वृणु सुरश्रेष्ठेत्युक्तः प्राह बलं प्रति । यदि तुष्टोऽसि दैत्येश स्वं वपुर्दातुमर्हसि

ಸುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಲನು, 'ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ದೈತ್ಯರಾಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

तदिंद्र वचनं श्रुत्वा भित्त्वा शस्त्रैर्गृहाण माम् । इत्युवाच बलं सोऽपि किमदेयं महात्मनाम्

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಇಂದ್ರನು, 'ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹಿಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಬಲನು ಕೂಡ, 'ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಕೊಡುವದಕ್ಕೆ ಏನು ಇಲ್ಲ?' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

सस्मारितो मातलिना वज्रेणांगं जघान तत् । तेन वज्रप्रहारेण बलांगं तद्व्यशीर्यत

ಮಾತಲಿಯು ನೆನಪು ಮಾಡಿಸಿದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಬಲನ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಆ ವಜ್ರದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಬಲನ ದೇಹವು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು.

बलांगस्यैकभागस्तु पपात कनकाचले । तुहिनाद्रौ द्वितीयस्तु तृतीयो गोनगेऽपतत्

ಬಲನ ದೇಹದ ಒಂದು ಭಾಗವು ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಎರಡನೇದು ಹಿಮಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಮೂರನೇದು ಗೋಣಗ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.

चतुर्थो देवनद्यां च पंचमो मंदरे तथा । वज्राकरे पपातांशः षष्ठश्च विजयांगजः

ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವು ದೇವನದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು, ಐದನೇದು ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಒಂದು ಭಾಗವು ವಜ್ರಾಕರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು, ಆರನೇದು ವಿಜಯಾಂಗಜ ಎಂಬದಾಗಿ ಆಯಿತು.

तस्य जातिविशुद्धस्य परिशुद्धेन कर्मणा । कायस्यावयवाः सर्वे रत्नबीजत्वमागताः

ಅವನ ಶುದ್ಧ ವಂಶ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಅವನ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು ರತ್ನಗಳ ಬೀಜಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದವು.

वज्रादस्थिकणाः कीर्णाः षट्कोणा मणयोऽभवन् । अक्षिभ्यामिन्द्रनीला वै माणिक्यं श्रुतिसंभवम्

ವಜ್ರದಿಂದ ಚೂರುವಾದ ಎಲುಬುಗಳು ಷಟ್ಕೋಣ ರತ್ನಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀಲಮಣಿಗಳು, ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

क्षतजात्पद्मरागाः स्युः मेदसो मरकतास्तथा । प्रवालानि च जिह्वातो दंता मुक्तास्तथाभवन्

ಅವನ ರಕ್ತದಿಂದ ಪದ್ಮರಾಗ ರತ್ನಗಳು, ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಪಚ್ಚೆ ರತ್ನಗಳು, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಪವಾಳಗಳು, ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮುತ್ತುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

मज्जोद्भवं मरकतं गारुत्मतमभून्नसा । कांस्यं पुरीषं रजतं वीर्यं ताम्रं च मूत्रजम्

ಮಜ್ಜೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಚ್ಚೆ ರತ್ನಗಳು ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಗಾರುತ್ಮತವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟವು. ಮಲದಿಂದ ಕಾಂಸೆ, ವೀರ್ಯದಿಂದ ಬೆಳ್ಳಿ, ಮೂತ್ರದಿಂದ ತಾಮ್ರವು ಉಂಟಾಯಿತು.

अंगस्योद्वर्तनाज्जातं पित्तलं ब्रह्मवीतिकाः । नादाद्वैदूर्यमुत्पन्नं रत्नं चारुतरं तथा

ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಒರೆಸಿದಾಗ ಪಿತ್ತಲ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವೀತಿಕಾ ರತ್ನಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಧ್ವನಿಯಿಂದ ವೈದುರ್ಯ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಸುಂದರ ರತ್ನವು ಜನಿಸಿದವು.

नखेभ्यः कनकोत्पत्ती रुधिराच्च रसोद्भवः । मेदसः स्फटिकं जातं प्रवालं मांससंभवम्

ಅವನ ನಖಗಳಿಂದ ಚಿನ್ನವು ಹುಟ್ಟಿತು, ರಕ್ತದಿಂದ ಪಾರದವು, ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಸ್ಫಟಿಕ, ಮಾಂಸದಿಂದ ಪವಾಳವು ಜನಿಸಿದವು.

बलदेहोद्भवान्यासन्रत्नानि पृथिवीतले । पुण्योपचयसंपत्त्या भोक्ष्यंते विमलैर्जनैः

ಬಲನ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ರತ್ನಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದವು. ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಶುದ್ಧಜನರು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.