તપોનુભાવાદથ તસ્ય રાજ્ઞી નારી સહસ્રૈરભિવંદ્યમાના। નામ્ના ચ લાવણ્યવતી બભૂવ યા પાર્વતીવેષ્ટતમા ભવસ્ય
તપની શક્તિથી, રાજાની રાણી લાખો સ્ત્રીઓમાં માન પામતી બની, તેનું નામ લાવણ્યવતી હતું. જેમ પાર્વતી ભગવાન શિવને પ્રિય છે, તેમ તે પણ ભવને અત્યંત પ્રિય બની.
તસ્યાત્મજાનામયુતં બભૂવ ધર્માત્મનામગ્ર્યધનુર્ધરાણામ્। તદાત્મજાંસ્તાનભિવીક્ષ્ય રાજા મુહુર્મુહુર્વિસ્મયમાસસાદ
તેને દસ હજાર પુત્રો થયા, બધા ધર્મપરાયણ અને ધનુષ્ય ચલાવનારા શ્રેષ્ઠ હતા. રાજા વારંવાર પોતાના પુત્રોને જોઈને આશ્ચર્યચકિત થતો રહ્યો.
સોભ્યાગતં પૂજ્ય મુનિપ્રવીરં પ્રચેતસં વાક્યમિદં બભાષે। કસ્માદ્વિભૂતિરચલામરમર્ત્યપૂજા જાતા કથં કમલજા સદૃશી સુરાજ્ઞી
ત્યારે પૂજનીય મહર્ષિ પ્રચેતસ આવ્યા, તેમને રાજાએ પૂછ્યું: 'આ અડગ વૈભવ કેમ પ્રાપ્ત થયું? દેવો અને મનુષ્યો સૌ જેનું પૂજન કરે છે, એવી કમલજાને સમાન રાણી કેવી રીતે મળી?'
ભાર્યા મયાલ્પતપસા પરિતોષિતેન દત્તં મમાંબુજગૃહં ચ મુનીંદ્ર ધાત્રા। યસ્મિન્પ્રવિષ્ટમપિ કોટિશતં નૃપાણાં સામાત્યકુંજરરથૌઘજનાવૃતાનાં
મારા થોડા તપથી હું પત્નીને પ્રસન્ન કરી શક્યો અને મુનિश्रेष्ठ, ધાતાએ મને કમળમંદિર આપ્યું. એમાં કરોડો રાજા, તેમના મંત્રીઓ, હાથી, રથ અને પ્રજાજનો સાથે પ્રવેશ કરે તો પણ—
નાલક્ષ્યતે ક્વગતમમ્બરગામિભિશ્ચ તારાગણેંદુરવિરશ્મિભિરપ્યગમ્યમ્। તસ્માત્કિમન્યજનનીજઠરોદ્ભવેન ધર્માદિકં કૃતમશેષજનાતિગં યત્
તેનું સ્થાન આકાશમાં ઉડનારા પણ જાણી શકતા નથી, તારા કે ચાંદની કિરણો પણ ત્યાં પહોંચી શકતી નથી. તો પછી બીજાના ગર્ભમાંથી જન્મી, ધર્માદિ કર્મો કરીને જે પ્રાપ્ત થાય છે, એ બધાથી શ્રેષ્ઠ કેમ ગણાય?
સર્વૈર્મયાથ તનયૈરથ વાનયાપિ સદ્ભાર્યયા તદખિલં કથય પ્રચેતઃ। સોપ્યભ્યધાદથ ભવાંતરિતં નિરીક્ષ્ય પૃથ્વીપતે શૃણુ તદદ્ભુતહેતુવૃત્તમ્
હવે, પ્રચેતસ, એ બધું મને, મારા પુત્રોને કે મારી સદ્ગૃહિણીને મળ્યું હોય, તો પણ તું મને આખું કહો. પ્રચેતસે રાજાને કહ્યું: 'હે પૃથ્વીનાથ, હવે એ અદ્ભુત કારણ અને કથા સાંભળો.'
જન્માભવત્તવ તુ લુબ્ધકુલેપિ ઘોરં જાતસ્ત્વમપ્યનુદિનં કિલ પાપકારી। વપુરપ્યભૂત્તવ પુનઃ પુરુષાંગસંધિદુર્ગંધિસત્ત્વકુનખાભરણં સમંતાત્
તારો જન્મ એક શિકારીના કુટુંબમાં થયો હતો. તું ભયાનક સ્વભાવનો અને રોજ પાપકર્મ કરતો હતો. તારો શરીર પણ દુર્ગંધયુક્ત, નખ અને ગહનોવાળું, માનવદેહ હતું.
ન ચ તે સુહૃન્ન સુતબંધુજનો ન તાદૃક્નૈવસ્વસા ન જનની ચ તદાભિશસ્તા। અતિસંમતા પરમભીષ્ટતમાભિમુખી જાતા મહી શતવયોષિદિયં સુરૂપા
તારે કોઈ મિત્ર, પુત્ર કે સંબંધીઓ નહોતા, બહેનો કે માતા પણ નહોતી, બધા શાપગ્રસ્ત હતા. છતાં, આ પૃથ્વી સો સ્ત્રીઓમાં સુંદર, બહુ માન્ય અને તને સૌથી વધુ પ્રિય બની.
અભૂદનાવૃષ્ટિરતીવ રૌદ્રા કદાચનાહારનિમિત્તમસ્યાં। ક્ષુત્પીડિતેન ભવતા તુ યદા ન કિંચિદાસાદિતં વન્યફલાદિ ભક્ષ્યં
ક્યારેક ભારે દુષ્કાળ પડ્યો, ખાવાનું મળતું નહોતું. તું ભૂખથી પીડાતો, પણ જંગલમાં ફળ કે ખાવા જેવી કોઈ વસ્તુ મળી ન આવી.
અથાભિદૃષ્ટં મહદંબુજાઢ્યં સરોવરં પંકપરીતરોધઃ। પદ્માન્યથાદાય તતો બહૂનિ ગતઃ પુરં વૈદિશ નામધેયં
પછી તારે એક મોટું કમળોથી ભરેલું સરોવર જોયું, જે કાદવથી ભરેલું હતું. ત્યાંથી તું ઘણાં કમળ લઈને વૈદિશા નામના શહેરમાં ગયો.
તન્મૂલ્યલાભાય પુરં સમસ્તં ભ્રાંતં ત્વયાશેષમહસ્તદાસીત્। ક્રેતા ન કશ્ચિત્કમલેષુ જાતઃ ક્લાંતઃ પરં ક્ષુત્પરિપીડિતશ્ચ
કમળ વેચીને પૈસા મેળવવા તું આખું શહેર ફરી વળ્યો, પણ કોઈ ખરીદનાર મળ્યો નહિ. તું ખૂબ થાકી ગયો અને ભારે ભૂખથી પીડાતો રહ્યો.
ઉપવિષ્ટસ્ત્વમેકસ્મિન્સભાર્યો ભવનાંગણે। તતો રાત્રૌ ભવાંસ્તત્ર અશ્રૌષીન્મંગલધ્વનિં
પછી તું પત્ની સાથે એક ઘરના આંગણામાં બેઠો. રાત્રે ત્યાં તારે શુભ ધ્વનિ સાંભળી.
સભાર્યસ્તત્ર ગતવાન્યત્રાસૌ મંગલધ્વનિઃ। તત્ર મંડલમધ્યસ્થા વિષ્ણોરર્ચાવિલોકિતા
પત્ની સાથે તું એ ધ્વનિ જ્યાં હતી ત્યાં ગયો. ત્યાં મંડળના મધ્યમાં તું વિષ્ણુની મૂર્તિ જોઈ.
વેશ્યાનંગવતી નામ બિભ્રતી દ્વાદશીવ્રતં। સમાપ્ય માઘમાસસ્ય દ્વાદશ્યાં લવણાચલં
અંગવતી નામની એક વેશ્યા દ્વાદશીનું વ્રત રાખતી હતી. માઘ માસની દ્વાદશીને પૂર્ણ કરીને તે લવણાચલ ગઈ.
ન્યવેદયત્તુ ગુરવે શય્યાં ચોપસ્કરાન્વિતામ્। અલંકૃત્ય હૃષીકેશં સૌવર્ણં સમમાદરાત્
તેણે પોતાના ગુરુને શય્યા અને સુશોભિત સામાન અર્પણ કર્યા. પછી હૃષીકેશને સોનાથી શણગારી, ખૂબ શ્રદ્ધાથી પૂજન કર્યું.
સા તુ દૃષ્ટા તતસ્તાભ્યામિદં ચ પરિચિંતિતં। કિમેભિઃ કમલૈઃ કાર્યં વરં વિષ્ણુરલંકૃતઃ
એ બંનેએ તેને જોયા અને વિચારી કાઢ્યું: 'આ કમળોનો શું ઉપયોગ? એના કરતાં વિષ્ણુને શણગારવું શ્રેષ્ઠ છે.'
ઇતિ ભક્તિસ્તદા જાતા દંપત્યોસ્તુ નરેશ્વર। તત્પ્રસંગાત્સમભ્યર્ચ્ય કેશવં લવણાચલં
આ રીતે રાજા, એ દંપતીમાં ભક્તિ ઉત્પન્ન થઈ. એ પ્રસંગે તેમણે લવણાચલ પર કેશવનું પૂજન કર્યું.
શય્યા ચ પુષ્પપ્રકરૈઃ પૂજિતાભૂચ્ચ સર્વશઃ। અથાનંગવતી તુષ્ટા તયોર્ધાન્યશતત્રયમ્
શય્યા પર સર્વત્ર ફૂલોની આરાસથી પૂજન થયું. પછી અંગવતી તેમની પર પ્રસન્ન થઈ અને ત્રણસો ધાન્ય આપ્યાં.
દીયતામાદિદેશાથ કલધૌતપલત્રયં। ન ગૃહીતં તતસ્તાભ્યાં મહાસત્વાવલંબનાત્
પછી ત્રણ ચમકતા ધાતુના વાસણ લાવવાનો આદેશ આપ્યો, પણ એ બે જણએ મહાન સદ્ગુણ પર આધાર રાખીને એ વાસણો સ્વીકાર્યા નહીં.
અનંગવત્યા ચ પુનસ્તયોરન્નં ચતુર્વિધં। આનીય વ્યાહૃતં ચાન્નં ભુજ્યતામિતિ ભૂપતે
પછી અનંગવતીએ એ બંને માટે ચાર પ્રકારના ભોજન લાવ્યાં અને કહ્યું: 'મહારાજ, કૃપા કરીને આ ભોજન ગ્રહણ કરો.'
તાભ્યાં ચ તદપિ ત્યક્તં ભોક્ષ્યાવઃ શ્વો વરાનને। પ્રસંગાદુપવાસો નૌ તવાદ્યાસ્તુ શુભાવહઃ
એ બંનેએ પણ એ ભોજન સ્વીકાર્યું નહીં અને કહ્યું: 'સુંદર મુખવાળી, અમે આવતીકાલે ભોજન કરીશું; આજે તારી સાથે ઉપવાસ રાખીશું, જે શુભ ફળ આપે છે.'
જન્મપ્રભૃતિ પાપિષ્ઠાવાવાં દેવિ દૃઢવ્રતે। ત્વત્પ્રસંગાદ્ભવદ્ગેહે ધર્મલેશોસ્તુ નાવિહ
'દેવી, અમે જન્મથી જ પાપી છીએ, છતાં પક્કા વ્રતધારી છીએ; તારા સંગથી, તારા ઘરમાં ધર્મનો અંશ પણ ન રહે.'
ઇતિ જાગરણં તાભ્યાં તત્પ્રસંગાદનુષ્ઠિતં। પ્રભાતે ચ તયા દત્તા શય્યા સલવણાચલા
આ રીતે, એ બંનેએ અનંગવતીના સંગે આખી રાત જાગરણ કર્યું; સવારે એણે તેમને મીઠું અને ખોરાકનો ઢગલો ધરાવેલી શૈયા આપી.
ગ્રામશ્ચ ગુરવે ભક્ત્યા વિપ્રેભ્યો દ્વાદશૈવ તુ। વસ્ત્રાલંકારસંયુક્તા ગાવશ્ચ કનકાન્વિતાઃ
ગુરુને ભક્તિપૂર્વક એક ગામ અને બ્રાહ્મણોને બાર ગામ આપ્યા; સાથે સોનાથી શોભતા, વસ્ત્ર અને આભૂષણોથી સજ્જ ગાયો પણ આપી.
ભોજનં ચ સુહૃન્મિત્રદીનાંધકૃપણૈઃ સહ। તચ્ચ લુબ્ધકદાંપત્યં પૂજયિત્વા વિસર્જિતમ્
મિત્રો, સ્નેહી, ગરીબ, અંધ અને દુર્બળ લોકો સાથે ભોજન વહેંચાયું; અને પછી એ લોભી dampatya નું સન્માન કરીને તેમને વિદાય આપી.
સ ભવાન્લુબ્ધકો જાતઃ સપત્નીકો નૃપેશ્વરઃ। પુષ્કરપ્રકરાત્તસ્માત્કેશવસ્ય તુ પૂજનાત્
એ લોભી શિકારી અને એની પત્ની, પુષ્કર પર કેશવની પૂજા કરવાના ફળે, રાજા, તું અને તારી પત્ની બની ગયા.
વિનષ્ટાશેષપાપસ્ય તવ પુષ્કરમંદિરં। તસ્ય સત્યસ્ય માહાત્મ્યાદલોભતપસા નૃપ
પુષ્કર મંદિરની પૂજાથી તારા બધા પાપો નાશ પામ્યા; રાજા, સત્ય અને અલોભ તપસ્યાના બળે આવું થયું.
પ્રાદાત્કામગમં યાનં લોકનાથશ્ચતુર્મુખઃ। સંતુષ્ટસ્તવ રાજેંદ્ર પુષ્કરં ત્વં સમાશ્રય
લોકોના સ્વામી, ચતુર્મુખે પ્રસન્ન થઈને તને ઇચ્છા મુજબ ગમ્યા ત્યાં જવાની વાહનશક્તિ આપી; તેથી, રાજા, તું પુષ્કરમાં આશ્રય લે.
કલ્પં સત્વં સમાસાદ્ય વિભૂતિદ્વાદશીવ્રતં। કુરુ રાજેંદ્ર નિર્વાણમવશ્યં સમવાપ્સ્યસિ
એક કલ્પ સુધી સ્થિરતા પામી અને વૈભવથી દ્વાદશીનું વ્રત પાળીને, રાજા, તું નિશ્ચિતે મોક્ષ પ્રાપ્ત કરેશે.
એતદુક્ત્વા તુ સ મુનિસ્તત્રૈવાંતરધીયત। રાજા યથોક્તં ચ પુનરકરોત્પુષ્પવાહનઃ
આ રીતે કહીને એ મુનિ ત્યાં જ અદૃશ્ય થઈ ગયા; અને રાજાએ તેમ જ પુષ્પવાહનની ફરીથી પૂજા કરી.