ગત્વા તુ પુંડરીકાક્ષો બ્રહ્માણં પ્રાહ વૈ પુનઃ। ત્વયા સૃષ્ટમિદં સર્વં ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્
પછી પુંડરીકાક્ષે ફરી બ્રહ્માજી પાસે જઈ કહ્યું: 'આ ત્રિલોકી, ચાલતી અને અચલ વસ્તુઓ સહિત, તમે જ સર્જી છે.'
આવાં કાર્યસ્ય કરણે સહાયૌ ચ તવ પ્રભો। સ્વયં કૃત્વા પુનર્નાશં કર્તું દેવ ન બુધ્યસે
'હું અને તમે, પ્રભુ, તમારા કાર્યમાં સહાય છીએ; તમે જાતે સર્જન કર્યું છે, પણ નાશ પણ તમારે જ કરવો એ જાણતા નથી.'
કૃતં જુગુપ્સિતં કર્મ શંભુમેતં જિઘાંસતા। ત્વયા ચ દેવદેવસ્ય સૃષ્ટઃ કોપેન વૈ પુમાન્
'શંભુને મારવાનો પ્રયાસ કરીને અયોગ્ય કર્મ થયું છે; અને દેવોના દેવના ક્રોધથી તમે એક મનુષ્ય સર્જ્યો.'
શુદ્ધ્યર્થમસ્ય પાપસ્ય પ્રાયશ્ચિત્તં પરં કુરુ। ગૃહ્ણન્વહ્નિત્રયં દેવ અગ્નિહોત્રમુપાહર
'આ પાપના શુદ્ધિ માટે શ્રેષ્ઠ પ્રાયશ્ચિત્ત કરો; ત્રણ અગ્નિ લઈ, દેવ, અગ્નિહોત્ર યજ્ઞ કરો.'
પુણ્યતીર્થે તથા દેશે વને વાપિ પિતામહ। સ્વપત્ન્યા સહિતો યજ્ઞં કુરુષ્વાસ્મત્પરિગ્રહાત્
'પવિત્ર તીર્થમાં, પવિત્ર પ્રદેશમાં કે વનમાં, પિતામહ, તમારી પત્ની સાથે યજ્ઞ કરો અને અમને પુરોહિત તરીકે સ્વીકારો.'
સર્વે દેવાસ્તથાદિત્યા રુદ્રાશ્ચાપિ જગત્પતે। આદેશં તે કરિષ્યંતિ યતોસ્માકં ભવાન્પ્રભુઃ
'બધા દેવતા, આદિત્ય અને રુદ્રો પણ, જગતના સ્વામી, તમારો આદેશ પાળશે, કેમ કે તમે અમારા સ્વામી છો.'
એકોહિ ગાર્હપત્યોગ્નિર્દક્ષિણાગ્નિર્દ્વિતીયકઃ। આહવનીયસ્તૃતીયસ્તુ ત્રિકુંડેષુ પ્રકલ્પય
'એક ગૃહપત્ય અગ્નિ, બીજો દક્ષિણાગ્નિ અને ત્રીજો આહવનીય અગ્નિ—આ ત્રણ કુંડમાં સ્થાપો.'
વર્તુલે ત્વર્ચયાત્માનમ્મામથો ધનુરાકૃતૌ। ચતુઃકોણે હરં દેવં ઋગ્યજુઃસામનામભિઃ
'ગોળ કુંડમાં, તપથી આત્માને સૂર્યરૂપે પૂજો; ધનુષાકાર કુંડમાં, ચતુષ્કોણ કુંડમાં હરદેવને ઋગ્વેદ, યજુર્વેદ અને સામવેદના નામોથી પૂજો.'
અગ્નીનુત્પાદ્ય તપસા પરામૃદ્ધિમવાપ્ય ચ। દિવ્યં વર્ષસહસ્રં તુ હુત્વાગ્નીન્શમયિષ્યસિ
'તપથી અગ્નિ પ્રગટાવી, ઉત્તમ સમૃદ્ધિ પ્રાપ્ત કરીને, દૈવી હજાર વર્ષ સુધી હોળી અર્પણ કરી, પછી અગ્નિ શાંત કરશો.'
અગ્નિહોત્રાત્પરં નાન્યત્પવિત્રમિહ પઠ્યતે। સુકૃતેનાગ્નિહોત્રેણ પ્રશુદ્ધ્યંતિ ભુવિ દ્વિજાઃ
'અગ્નિહોત્ર કરતાં પવિત્ર અહીં બીજું કંઈ નથી કહેવાતું; સારા અગ્નિહોત્રથી ભૂમિ પર દ્વિજાતિ શુદ્ધ થાય છે.'
પંથાનો દેવલોકસ્ય બ્રાહ્મણૈર્દશિતાસ્ત્વમી। એકોગ્નિઃ સર્વદા ધાર્યો ગૃહસ્થેન દ્વિજન્મના
આ દેવલોકના માર્ગો બ્રાહ્મણોએ બતાવ્યા છે. ગૃહસ્થ દ્વિજએ હંમેશા એક અગ્નિ જાળવી રાખવો જોઈએ.
વિનાગ્નિના દ્વિજેનેહ ગાર્હસ્થ્યન્ન તુ લભ્યતે। ભીષ્મ ઉવાચ। યોઽસૌ કપાલાદુત્પન્નો નરો નામ ધનુર્દ્ધરઃ
અગ્નિ વિના, દ્વિજને અહીં ગૃહસ્થાશ્રમના ફળ મળતા નથી. ભીષ્મ કહે છે: જે કપાળમાંથી જન્મેલો ધનુષ ધારણ કરનાર પુરુષ છે—
કિમેષ માધવાજ્જાત ઉતાહો સ્વેન કર્મણા। ઉત રુદ્રેણ જનિતો હ્યથવા બુદ્ધિપૂર્વકમ્
એ શું માધવથી જન્મ્યો હતો, કે પોતાના કર્મથી? કે પછી રુદ્રે ઉત્પન્ન કર્યો, અથવા કોઈ વિચારીને જન્માવ્યો?
બ્રહ્મન્હિરણ્યગર્ભોઽયમંડજાતશ્ચતુર્મુખઃ। અદ્ભુતં પઞ્ચમં તસ્ય વક્ત્રં તત્કથમુત્થિતમ્
બ્રાહ્મણ, હિરણ્યગર્ભ એ અંડેથી જન્મેલા, ચાર મુખ ધરાવનારા છે; તો એનું પાંચમું અદ્ભુત મુખ કેવી રીતે પ્રગટાયું?
સત્વે રજો ન દૃશ્યેત ન સત્વં રજસિ ક્વચિત્। સત્વસ્થો ભગવાન્બ્રહ્મા કથમુદ્રેકમાદધાત્
સત્ત્વમાં રજસ દેખાતું નથી, અને રજસમાં કયાંય સત્ત્વ નથી; તો સત્ત્વમાં સ્થિત બ્રહ્માએ વધારું રજસ કેવી રીતે ધારણ કર્યું?
મૂઢાત્મના નરો યેન હંતું હિ પ્રહિતો હરં। પુલસ્ત્ય ઉવાચ। મહેશ્વરહરી ચૈતો દ્વાવેવ સત્પથિ સ્થિતૌ
એ મૂઢ મનવાળો પુરુષ કોના દ્વારા હરને મારવા મોકલાયો હતો? પુલસ્ત્ય કહે છે: મહેશ્વર અને હરિ, આ બંને જ સચ્ચા માર્ગે રહે છે.
તયોરવિદિતં નાસ્તિ સિદ્ધાસિદ્ધં મહાત્મનોઃ। બ્રહ્મણઃ પંચમં વક્ત્રમૂર્દ્ધ્વમાસીન્મહાત્મનઃ
આ મહાન આત્માઓને કશું અજાણ્યું નથી, સિદ્ધ કે અસિદ્ધ કંઈ પણ. બ્રહ્માનું પાંચમું મુખ ઉપર હતું, એ મહાન આત્માનું.
તતો બ્રહ્માભવન્મૂઢો રજસા ચોપબૃંહિતઃ। તતોઽયં તેજસા સૃષ્ટિમમન્યત મયા કૃતા
પછી બ્રહ્મા મૂઢ બન્યા, રજસથી વધુ બળવાન થયા; ત્યારબાદ એમને લાગ્યું કે સર્જન તો એમના જ તેજથી થયું છે.
મત્તોઽન્યો નાસ્તિ વૈ દેવો યેન સૃષ્ટિઃ પ્રવર્તિતા। સહ દેવાઃ સગંધર્વાઃ પશુપક્ષિમૃગાકુલાઃ
મારા સિવાય બીજો કોઈ દેવ નથી, જેના દ્વારા સર્જન ચાલે છે, દેવો, ગંધર્વો અને પશુ, પક્ષી, મૃગાદિકો સાથે.
એવં મૂઢઃ સ પંચાસ્યો વિરિંચિરભવત્પુનઃ। પ્રાગ્વક્ત્રં મુખમેતસ્ય ઋગ્વેદસ્ય પ્રવર્તકમ્
આ રીતે મૂઢ બનીને એ પાંચમુખી વિરીંચિ ફરીથી પ્રગટ્યા; એનું આગળનું મુખ ઋગ્વેદનું મૂળ છે.
દ્વિતીયં વદનં તસ્ય યજુર્વેદપ્રવર્તકમ્। તૃતીયં સામવેદસ્ય અથર્વાર્થં ચતુર્થકમ્
એનું બીજું મુખ યજુર્વેદનું મૂળ છે; ત્રીજું સામવેદનું, અને ચોથું અથર્વવેદ માટે છે.
સાંગોપાંગેતિહાસાંશ્ચ સરહસ્યાન્સસંગ્રહાન્। વેદાનધીતે વક્ત્રેણ પંચમેનોર્દ્ધ્વચક્ષુષા
સાંગોપાંગ, ઇતિહાસ, રહસ્યો અને સંહિતાઓ સહિત, એ પોતાનું પાંચમું, ઉપર જોતું મુખ વડે વેદોનું પાઠ કરે છે.
તસ્યાઽસુરસુરાઃ સર્વે વક્ત્રસ્યાદ્ભુતવર્ચસઃ। તેજસા ન પ્રકાશંતે દીપાઃ સૂર્યોદયે યથા
એ અદ્ભુત તેજસ્વી મુખ સામે બધા દેવો અને અસુરો પોતાનું તેજ દેખાડી શકતા નથી, જેમ સૂર્યોદયે દીવા ન દેખાય.
સ્વપુરેષ્વપિ સોદ્વેગા હ્યવર્તંત વિચેતસઃ। ન કંચિદ્ગણયેચ્ચાન્યં તેજસા ક્ષિપતે પરાન્
પોતાના શહેરોમાં પણ, ઉદ્વિગ્ન અને ગભરાયેલા, તેઓ બીજાને ધ્યાનમાં લેતા નહોતાં; એના તેજથી બધાને દૂર કરી દે છે.
નાભિગંતુ ન ચ દ્રષ્ટું પુરસ્તાન્નોપસર્પિતુમ્। શેકુસ્ત્રસ્તાઃ સુરાસ્સર્વે પદ્મયોનિં મહાપ્રભુમ્
સામે જઈ, જોવા કે નજીક જવા માટે બધા દેવો ડરી ગયા અને કમળથી જન્મેલા મહાપ્રભુ પાસે પહોંચી શક્યા નહીં.
અભિભૂતમિવાત્માનં મન્યમાના હતત્વિષઃ। સર્વે તે મંત્રયામાસુર્દૈવતા હિતમાત્મનઃ
પોતાને પરાજિત અને તેજહીન માનીને, બધા દેવોએ પોતાનું કલ્યાણ વિચારવા માટે એકસાથે ચર્ચા કરી.
ગચ્છામઃ શરણં શંભું નિસ્તેજસોઽસ્ય તેજસા। દેવા ઊચુઃ। નમસ્તેસર્વસત્વેશ મહેશ્વર નમોનમઃ૧૦૦ 1.14.
ચાલો, આપણે શંભુ પાસે શરણ જઈએ, કેમ કે એના તેજ સામે આપણે બલહીન છીએ. દેવોએ કહ્યું: સર્વ સત્વના સ્વામી મહેશ્વર, આપને વારંવાર નમસ્કાર છે!
જગદ્યોને પરંબ્રહ્મ ભૂતાનાં ત્વં સનાતનઃ। પ્રતિષ્ઠા સર્વજગતાં ત્વં હેતુર્વિષ્ણુના સહ
જગતના મૂળ, પરબ્રહ્મ, તમે સર્વ ભૂતોમાં સનાતન છો; તમે સર્વ જગતની આધાર છો, અને વિષ્ણુ સાથે સર્વનું કારણ છો.
એવં સંસ્તૂયમાનોસૌ દેવર્ષિપિતૃદાનવૈઃ। અંતર્હિત ઉવાચેદં દેવાઃ પ્રાર્થયતેપ્સિતમ્
જ્યારે દેવો, ઋષિઓ, પિતૃઓ અને દાનવો તેમની સ્તુતિ કરતા હતા, ત્યારે તેઓ અદૃશ્ય થયા અને કહ્યું: 'હે દેવો, જે કંઈ તમારે મનગમતું હોય, તે માગો.'
દેવા ઊચુઃ। પ્રત્યક્ષદર્શનં દત્વા દેહિ દેવ યથેપ્સિતમ્। કૃત્વા કારુણ્યમસ્માકં વરશ્ચાપિ પ્રદીયતામ્
દેવોએ કહ્યું: 'હે પ્રભુ, અમને તમારું સાક્ષાત્ દર્શન આપી, હવે તમારી કૃપાથી અમારે જે ઇચ્છા હોય તે આપો. અમ પર દયા કરો અને અમને પણ એક વરદાન આપો.'