શબ્દાદિભિર્ગુણૈર્વીર યુક્તાનીત્યુત્તરોત્તરૈઃ। શાંતા ઘોરાશ્ચ મૂઢાશ્ચ વિશેષાસ્તેન તે સ્મૃતાઃ
હે વીર, આ બધા ધ્વનિ વગેરે ગુણોથી ક્રમશઃ વધુ યુક્ત છે. તેથી તેઓ શાંત, ઉગ્ર અને મૂઢ એમ ત્રણ પ્રકારના ગણાય છે.
નાનાવીર્યાઃ પૃથગ્ભૂતાસ્તતસ્તે સંહતિં વિના। નાશક્નુવન્પ્રજાઃ સ્રષ્ટુમસમાગમ્ય કૃત્સ્નશઃ
વિભિન્ન શક્તિઓ ધરાવતા અને અલગ-અલગ રહેલા એ તત્વો, એકતા વિના, સંપૂર્ણ રીતે મળ્યા ન હોવાથી, પ્રજાઓનું સર્જન કરી શક્યા નહિં.
સમેત્યાન્યોન્યસંયોગાત્પરસ્પરસમાશ્રયાત્। એકસંઘાતલક્ષાશ્ચ સંપ્રાપ્યૈક્યમશેષતઃ
પણ જ્યારે તેઓ પરસ્પર જોડાયા, સહકાર અને આધારથી, ત્યારે એક સંયુક્ત સ્વરૂપ પામી સંપૂર્ણ એકતા પ્રાપ્ત કરી.
પુરુષાધિષ્ઠિતત્વાચ્ચ વ્યક્તાનુગ્રહણે તથા। મહદાદયો વિશેષાંતા હ્યંડમુત્પાદયંતિ વૈ
પુરુષના અધિષ્ઠાનથી અને વ્યક્તિના કલ્યાણ માટે, મહત્તત્વથી વિશેષ સુધીના તત્વોએ અંડનું સર્જન કર્યું.
તત્ક્રમેણ વિવૃત્તં તુ જલબુદ્બુદવત્સમમ્। તત્રાવ્યક્તસ્વરૂપોસૌ વ્યક્તરૂપી જનાર્દનઃ
પછી તે ક્રમશઃ પાણીના બુલબુલા જેવું વિસ્તર્યું. ત્યાં અવ્યક્ત સ્વરૂપે રહેલા જનાર્દન પ્રગટ થયા.
બ્રહ્માબ્રહ્મસ્વરૂપેણ સ્વયમેવ વ્યવસ્થિતઃ। મેરુરુલ્બમભૂત્તસ્ય જરાયુશ્ચ મહીધરાઃ
બ્રહ્મા, બ્રહ્મનના સ્વરૂપે, પોતે જ સ્થિર થયા. મેરુ તેનું નાળ બન્યું અને મહાપર્વતો તેનું ગર્ભાશય બન્યા.
ગર્ભોદકં સમુદ્રાશ્ચ તસ્યાસંશ્ચ મહાત્મનઃ। તત્ર દ્વીપાસ્સમુદ્રાશ્ચ સજ્યોતિર્લોકસંગ્રહઃ
એ મહાન આત્માના ગર્ભજળ અને મહાસાગરો છે; તેમાં દ્વીપો, મહાસાગરો અને તેજસ્વી લોકોએ એકઠાં થયાં છે.
તસ્મિન્નંડેઽભવન્વીર સદેવાસુરમાનુષાઃ। વારિ વહ્ન્યનિલાકાશૈર્વૃતૈર્ભૂતાદિના બહિઃ
એ બ્રહ્માંડમાં, વીર, દેવો, અસુરો અને મનુષ્યો ઉત્પન્ન થયા; બહારથી પાણી, અગ્નિ, વાયુ અને આકાશ તથા પૃથ્વીથી શરૂ થતા તત્વો એ બધાને ઘેરી રહ્યા છે.
વૃતં દશગુણૈરંડં ભૂતાદિર્મહતા તથા। અવ્યક્તેનાવૃતો રાજંસ્તૈઃ સર્વૈઃ સહિતો મહાન્
એ બ્રહ્માંડ દસ ગણી આવરણોથી ઘેરાયેલું છે, જેમાં મહત્તત્વ અને અવ્યક્ત પણ છે; રાજન, એ મહાન સર્વે આવરણોથી ઘેરાયેલો છે.
એભિરાવરણૈઃ સર્વૈઃ સર્વભૂતૈશ્ચ સંયુતમ્। નારિકેલફલં યદ્વદ્બીજં બાહ્યદલૈરિવ
આ બધા આવરણો અને સર્વ ભૂતો સાથે જોડાયેલું એ બ્રહ્માંડ એવા છે જેમ કે નાળિયેરનું ફળ, જેમાં બીજ બહારનાં પડોથી ઢંકાયેલું હોય છે.
બ્રહ્મા સ્વયં ચ જગતો વિસૃષ્ટૌ સંપ્રવર્ત્તતે। સૃષ્ટિં ચ પાત્યનુયુગં યાવત્કલ્પવિકલ્પના
બ્રહ્મા સ્વયં જગતની રચના શરૂ કરે છે અને દરેક યુગ સુધી, કલ્પની અવધિ સુધી, સૃષ્ટિનું પાલન કરે છે.
સ સંજ્ઞાં યાતિ ભગવાનેક એવ જનાર્દનઃ। સત્વભુગ્ગુણવાન્દેવો હ્યપ્રમેય પરાક્રમઃ
એ એકમાત્ર ભગવાન જનાર્દન જ એ નામ ધારણ કરે છે, જે સત્વગુણથી યુક્ત છે, અને અનંત શક્તિઓ ધરાવનાર દેવ છે.
તમોદ્રેકં ચ કલ્પાંતે રૂપં રૌદ્રં કરોતિ ચ। રાજેંદ્રાખિલભૂતાનિ ભક્ષયત્યતિભીષણઃ
કલ્પના અંતે, રાજેન્દ્ર, એ ભયાનક રૂપ ધારણ કરે છે અને અતિ ભયંકર રીતે સર્વ ભૂતોને ભક્ષી જાય છે.
ભક્ષયિત્વા ચ ભૂતાનિ જગત્યેકાર્ણવીકૃતે। નાગપર્યંકશયને શેતે સર્વસ્વરૂપધૃક્
જ્યારે જગત એક જ મહાસાગર બની જાય છે અને સર્વ ભૂતો ભક્ષી લે છે, ત્યારે એ સર્વ સ્વરૂપ ધારણ કરીને નાગશય્યાએ શયન કરે છે.
પ્રબુદ્ધશ્ચ પુનઃ સૃષ્ટિં પ્રકરોતિ ચ રૂપધૃક્। સૃષ્ટિસ્થિત્યંતકરણાદ્બ્રહ્મવિષ્ણુશિવાત્મકઃ
પછી ફરીથી જાગીને, એ નવી સૃષ્ટિ રચે છે અને વિવિધ રૂપ ધારણ કરે છે; સૃષ્ટિ, સ્થિતિ અને અંતનું કારણ બનીને, એ બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શિવરૂપે પ્રગટે છે.
સ્રષ્ટા સૃજતિ ચાત્માનં વિષ્ણુઃ પાલ્યં ચ પાતિ ચ। ઉપસંહ્રિયતે ચાપિ સંહર્ત્તા ચ સ્વયં પ્રભુઃ
સર્જનહાર પોતે પોતાનું સર્જન કરે છે; વિષ્ણુ જેનું પાલન કરવું છે તેનું રક્ષણ કરે છે; અને ભગવાન સ્વયં સંહાર અને વિલય કરે છે.
પૃથિવ્યાપસ્તથા તેજો વાયુરાકાશમેવ ચ। સ એવ સર્વભૂતેશો વિશ્વરૂપો યતોવ્યયઃ
પૃથ્વી, પાણી, અગ્નિ, વાયુ અને આકાશ—એજ સર્વ ભૂતોનો સ્વામી છે, સર્વરૂપધારી, સર્વનું મૂળ અને અવિનાશી છે.
સર્ગાદિકં તતોસ્યૈવ ભૂતસ્થમુપકારકમ્। સ એવ સૃજ્યઃ સ ચ સર્ગકર્ત્તા સ એવ પાલ્યં પ્રતિપાલ્યતે યતઃ। બ્રહ્માદ્યવસ્થાભિરશેષમૂર્ત્તિર્બ્રહ્મા વરિષ્ઠો વરદો વરેણ્યઃ
એમાં જ સર્વ સૃષ્ટિ અને તેનું આધાર છે; એજ સર્જન અને સર્જનહાર છે, એજ રક્ષક અને રક્ષિત છે; બ્રહ્માથી શરૂ થતા સર્વ અવસ્થાઓમાં એ અનંત રૂપે છે, સર્વોત્તમ બ્રહ્મા, વરદાન આપનાર અને સર્વમાં શ્રેષ્ઠ છે.
ભીષ્મ ઉવાચ। નિર્ગુણસ્યાપ્રમેયસ્ય શુદ્ધસ્યાથ મહાત્મનઃ। કથં સર્ગાદિકર્ત્તૃત્વં બ્રહ્મણો હ્યુપપદ્યતે
ભીષ્મ કહે છે: જે નિર્ગુણ, અપરિમિત, શુદ્ધ અને મહાન આત્મા છે, એ બ્રહ્માને કેવી રીતે સર્જન વગેરેનું કર્તૃત્વ મળે છે?
પુલસ્ત્ય ઉવાચ। શક્તયઃ સર્વભાવાનામચિંત્યા જ્ઞાનગોચરાઃ। યત્તતો બ્રહ્મણસ્તાસ્તુસર્ગાદ્યા ભાવશક્તયઃ
પુલસ્ત્ય કહે છે: સર્વ ભુતોની શક્તિઓ અકલ્પનીય છે, જ્ઞાનથી જ જાણી શકાય તેવી છે; એ રીતે બ્રહ્માની સર્જનાદિ શક્તિઓ પણ છે.
ઉત્પન્નઃ પ્રોચ્યતે વિદ્વાન્નિત્ય એવોપચારતઃ। નિજેન તસ્ય માનેન આયુર્વર્ષશતં સ્મૃતમ્
જ્ઞાની લોકો કહે છે કે એ જન્મે છે, પણ એ તો સદા શાશ્વત છે; પોતાના માપ પ્રમાણે, એની આયુષ્યને સો વર્ષ ગણાય છે.
તત્પરાખ્યં પરાર્દ્ધં ચ તદર્દ્ધં પરિકીર્ત્તિતમ્। કાષ્ઠા પંચદશાખ્યા તા નિમેષા નૃપસત્તમ
તેને પરાર્ધ કહેવામાં આવે છે, અને તેનું અર્ધ પણ વર્ણવાયું છે; રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, પંદર નિમેષને કષ્ટા કહે છે.
કાષ્ઠા સ્ત્રિંશત્કલા ત્રિંશત્કલા મૌહૂર્ત્તિકો વિધિઃ। તાવત્સંખ્યૈરહોરાત્રં મુહૂર્ત્તૈર્માનુષં સ્મૃતમ્
ત્રીસ કષ્ટા એક કળા બને છે, અને ત્રીસ કળા એક મુહૂર્ત બને છે; એ પ્રમાણે, મુહૂર્તથી દિવસ-રાત ગણાય છે અને માનવ દિવસ પણ મુહૂર્તથી માપવામાં આવે છે.
અહોરાત્રાણિ તાવંતિ માસઃ પક્ષદ્વયાત્મકઃ। તૈષ્ષડ્ભિરયનં વર્ષમયને દક્ષિણોત્તરે
એટલા દિવસ-રાતથી એક મહિનો બને છે, જે બે પક્ષથી બનેલો છે; એવા છ મહિના મળીને વર્ષ બને છે, જેમાં દક્ષિણાયન અને ઉત્તરાયન આવે છે.
અયનં દક્ષિણં રાત્રિર્દેવાનામુત્તરં દિનમ્। દિવ્યૈર્વર્ષસહસ્રૈસ્તુ કૃતત્રેતાદિસંજ્ઞિતમ્
દેવતાઓ માટે દક્ષિણાયન રાત્રિ છે અને ઉત્તરાયન તેમનો દિવસ છે. કૃત, ત્રેતા અને અન્ય યુગોના સમયને દેવવર્ષના હજારો વર્ષોમાં ગણવામાં આવે છે.
ચતુર્યુગં દ્વાદશભિસ્તદ્વિભાગં નિબોધ મે। ચત્વારિ ત્રીણિદ્વે ચૈકં કૃતાદિષુ યથાક્રમમ્
મારે કહેલું સાંભળો—ચાર યુગોને બાર ભાગમાં વિભાજિત કરવામાં આવ્યા છે: કૃતયુગમાં ચાર, ત્રેતાયુગમાં ત્રણ, દ્વાપરયુગમાં બે અને કલિયુગમાં એક, આ ક્રમ પ્રમાણે.
દિવ્યાબ્દાનાં સહસ્રાણિ યુગેષ્વાહુઃ પુરાવિદઃ। તત્પ્રમાણૈઃ શતૈઃ સંધ્યા પૂર્વા તત્રાભિધીયતે
પૂર્વજ્ઞાની લોકો કહે છે કે દરેક યુગમાં હજારો દેવવર્ષ હોય છે. એ જ માપ પ્રમાણે, દરેક યુગની પૂર્વ સંધ્યા પણ સો-સો વર્ષમાં ગણાય છે.
સંધ્યાંશકશ્ચ તત્તુલ્યો યુગસ્યાનંતરો હિ યઃ। સંધ્યાસંધ્યાંશયોરંતઃ કાલો યો નૃપસત્તમ
યુગ પછી આવતી સંધ્યાનો ભાગ પણ એ જટલો જ હોય છે. સંધ્યા અને સંધ્યાનો ભાગ, એ બંને વચ્ચેનો સમય, રાજન, આવો જ ગણાય છે.
યુગાખ્યઃ સ તુ વિજ્ઞેયઃ કૃતત્રેતાદિસંજ્ઞિતઃ। કૃતં ત્રેતા દ્વાપરં ચ કલિશ્ચૈવ ચતુર્યુગમ્
આ સમયને યુગ કહેવામાં આવે છે, જે કૃત, ત્રેતા, દ્વાપર અને કલી—આ ચાર નામોથી ઓળખાય છે. આ ચાર મળીને ચતુર્યુગ કહેવાય છે.
પ્રોચ્યતે તત્સહસ્રં તુ બ્રહ્મણો દિવસં નૃપ। બ્રહ્મણો દિવસે રાજન્મનવશ્ચ ચતુર્દશ
રાજા, એવું કહેવામાં આવે છે કે આવા હજાર ચતુર્યુગો મળીને બ્રહ્માજીનો એક દિવસ થાય છે. એ બ્રહ્માના એક દિવસે ચૌદ મનુ થાય છે.