નમો નિર્માંસદેહાય દીર્ઘશ્મશ્રુજટાય ચ । નમો વિશાલનેત્રાય શુષ્કોદરભયાકૃતે
માસ વિનાના શરીરવાળા, લાંબી દાઢી અને જટાવાળા તને વંદન. વિશાળ આંખવાળા, સુકાઈ ગયેલા પેટથી ભય પેદા કરનારા તને નમન.
નમઃ પુષ્કલગાત્રાય સ્થૂલરોમ્ણેઽથ વૈ નમઃ । નમો દીર્ઘાય શુષ્કાય કાલદંષ્ટ્ર નમોસ્તુ તે
મજબૂત અંગવાળા, ઘન ઘાટ વાળવાળા તને નમન. ઊંચા, સુકા અને કાળના દાંત ધરાવનારા તને વંદન.
નમસ્તે કોટરાક્ષાય દુર્નિરીક્ષ્યાય વૈ નમઃ । નમો ઘોરાય રૌદ્રાય ભીષણાય કપાલિને
ખોખલા નેત્રવાળા, જોવામાં મુશ્કેલ એવા તને નમન. ભયાનક, ક્રૂર, ભય પેદા કરનારા અને કપાળ ધારણ કરનારા તને વંદન.
નમસ્તે સર્વભક્ષાય વલીમુખ નમોસ્તુ તે । સૂર્યપુત્ર નમસ્તેસ્તુ ભાસ્કરે ભયદાય ચ
સર્વને ભક્ષન કરનારા, વાળવાળાં ચહેરાવાળા તને નમન. સૂર્યપુત્ર, ભાસ્કર અને ભય આપનારા તને નમન.
અધોદૃષ્ટે નમસ્તેસ્તુ સંવર્તક નમોસ્તુ તે । નમો મંદગતે તુભ્યં નિસ્ત્રિંશાય નમોસ્તુ તે
નીચે જોનારા, સંહારક તને નમન. ધીમે ચાલનારા, ત્રિશૂલ ધારણ કરનારા તને નમન.
તપસા દગ્ધદેહાય નિત્યં યોગરતાય ચ । નમો નિત્યં ક્ષુધાર્તાય અતૃપ્તાય ચ વૈ નમઃ
તપથી દહાયેલી દેહવાળા, સદા યોગમાં લીન રહેનારા તને નમન. સતત ભૂખ્યા અને ક્યારેય તૃપ્ત ન થનારા તને વંદન.
જ્ઞાનચક્ષુર્નમસ્તેસ્તુ કશ્યપાત્મજસૂનવે । તુષ્ટો દદાસિ વૈ રાજ્યં રુષ્ટો હરસિ તત્ક્ષણાત્
જ્ઞાન નેત્રવાળા, કશ્યપના વંશજ તને નમન. પ્રસન્ન થો ત્યારે રાજ્ય આપો, અને રુષ્ટ થો ત્યારે ક્ષણે રાજ્ય છીનવી લો.
દેવાસુરમનુષ્યાશ્ચ સિદ્ધવિદ્યાધરોરગાઃ । ત્વયા વિલોકિતાઃ સર્વે નાશં યાંતિ સમૂલતઃ
દેવો, અસુરો, મનુષ્યો, સિદ્ધો, વિદ્યા ધરાવનારા અને સાપો — જે પણ તારી નજરે આવે છે, તે બધા મૂળથી નાશ પામે છે.
પ્રસાદં કુરુ મે દેવ વરાર્હોઽહમુપાગતઃ । એવં સ્તુતસ્તદા સૌરિર્ગ્રહરાજો મહાબલઃ
હે દેવ, કૃપા કરીને મને આશીર્વાદ આપો; હું યોગ્ય છું અને તમારી પાસે આવ્યો છું. એ સમયે, જયારે એમ સ્તુતિ કરવામાં આવી, ત્યારે ગ્રહોના મહાબળવાન સ્વામી સૌરિએ—
અબ્રવીચ્ચ પુનર્વાક્યં હૃષ્ટરોમા તુ ભાસ્કરિઃ । તુષ્ટોઽહં તવ રાજેંદ્ર સ્તવેનાનેન સુવ્રત । વરં બ્રૂહિ પ્રદાસ્યામિ સ્વેચ્છયા રઘુનંદન
પછી તેજસ્વી ભાસ્કરે આનંદથી, રોમાચિત્ત થઈને ફરી કહ્યું: 'હે રાજા, તું સારા વ્રતવાળો છે, તારી આ સ્તુતિથી હું પ્રસન્ન થયો છું. તું જે ઇચ્છે તે વર માગ, હું રઘુકુલના વંશજ, તારી ઈચ્છા મુજબ વર આપું છું.'
દશરથ ઉવાચ- અદ્યપ્રભૃતિ તે સૌરે પીડા કાર્યા ન કસ્યચિત્ । દેવાસુરમનુષ્યાણાં પશુપક્ષિસરીસૃપામ્
દશરથએ કહ્યું: 'આજે પછી, હે સૌરિ, દેવો, અસુરો, મનુષ્યો, પશુઓ, પક્ષીઓ કે સાપ-વગેરે કોઈને પણ તારી તરફથી દુઃખ ન થાય.'
શનિરુવાચ- ગૃહ્ણંતીતિ ગ્રહાઃ સર્વે ગ્રહાઃ પીડાકરાઃ સ્મૃતાઃ । અદેયં યાચિતં રાજન્કિંચિદ્યુક્તં વદામ્યહમ્
શનિએ કહ્યું: 'બધા ગ્રહોને ગ્રહ કહેવાય છે અને તેઓ દુઃખ આપનારાં કહેવાય છે. હે રાજા, તું જે માગ્યું છે એ આપવું શક્ય નથી, પણ હું યોગ્ય વાત કહું છું.'
ત્વયા પ્રોક્તમિદં સ્તોત્રં યઃ પઠિષ્યતિ માનવઃ । એકકાલં દ્વિકાલં વા પીડામુક્તો ભવેત્ક્ષણાત્
જે મનુષ્ય તારા દ્વારા કહેવામાં આવેલું આ સ્તોત્ર એકવાર કે બે વાર રોજ પઢશે, તેને તરત જ દુઃખમાંથી મુક્તિ મળશે.
દેવાસુરમનુષ્યાણાં સિદ્ધવિદ્યાધ્રરક્ષસામ્ । મૃત્યું મૃત્યુગતો દદ્યાં જન્મન્યંતે ચતુર્થકે
દેવ, અસુર, મનુષ્ય, સિદ્ધ, વિદ્યા ધરાવનાર, અને રાક્ષસો માટે, હું ચોથા જન્મના અંતે, જે પહેલેથી મરી ચૂક્યો છે, તેને મૃત્યુ આપું છું.
યઃ પુનઃ શ્રદ્ધયા યુક્તઃ શુચિર્ભૂત્વા સમાહિતઃ । શમીપત્રૈઃ સમભ્યર્ચ્ય પ્રતિમાં લોહજાં મમ
પણ જે શ્રદ્ધાથી, શુદ્ધ અને એકાગ્ર થઈને, શમીના પાંદડાંથી મારી લોખંડની પ્રતિમાની પૂજા કરે છે,
માષૌદનતિલૈર્મિશ્રં દદ્યાલ્લોહં ચ દક્ષિણામ્ । કૃષ્ણાં ગાં વૃષભં વાપિ યો વૈ દદ્યાદ્દિવજાતયે
અને મગના ભાત અને તલ સાથે લોખંડનું દાન આપે છે, અથવા કાળી ગાય કે વાછરડું યોગ્ય વ્યક્તિને આપે છે,
મદ્દિને તુ વિશેષેણ સ્તોત્રેણાનેન પૂજયેત્ । પૂજયિત્વા જપેત્સ્તોત્રં ભૂત્વા ચૈવ કૃતાંજલિ
અને ખાસ કરીને મારા દિવસે, આ સ્તોત્રથી પૂજા કરે છે, અને પછી હાથ જોડીને આ સ્તોત્રનો જાપ કરે છે,
તસ્ય પીડા ન ચૈવાહં કરિષ્યામિ કદાચન । ગોચરે જન્મલગ્ને વા દશાસ્વંતર્દશાસુ ચ
તો હું ક્યારેય પણ તેને દુઃખ નહીં આપું, જન્મ સમયે, ગ્રહગતિમાં કે દશા-અંતર્દશામાં પણ નહીં.
રક્ષામિ સતતં તસ્ય પીડાં ચાપિ ગ્રહસ્ય ચ । અનેનૈવ વિધાનેન પીડામુક્તં જગદ્ભવેત્
હું હંમેશા તેને મારી અને બીજા ગ્રહોની પીડાથી બચાવું છું; આ રીતથી આખું જગત દુઃખમુક્ત બને છે.
એવં યુક્ત્યા મયા દત્તો વરસ્તે રઘુનંદન । વરત્રયં તુ સંપ્રાપ્ય રાજા દશરથસ્તદા
હે રઘુકુલના વંશજ, મેં આ રીતે તને વર આપ્યો છે. ત્યારે રાજા દશરથએ ત્રણ વર મેળવી લીધા.
મેને કૃતાર્થમાત્માનં નમસ્કૃત્ય શનૈશ્ચરમ્ । શનિના ચાભ્યનુજ્ઞાતો રથમારુહ્ય વેગવાન્
પછી દશરથએ પોતાને પૂર્ણ માન્યો, શનૈશ્ચરને વંદન કર્યું અને શનિની પરવાનગી લઈને ઝડપથી પોતાના રથ પર ચઢ્યો.
સ્વસ્થાનં ગતવાન્રાજા પ્રાપ્તઃ શ્રેયોઽભવત્તદા । ય ઇદં પ્રાતરુત્થાય શનિવારે સ્તવં પઠેત્ 6.33.
પછી રાજા પોતાના સ્થળે પાછા ગયો અને સુખ-સમૃદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી. જે કોઈ શનિવારે સવારે ઉઠીને આ સ્તોત્રનું પઠન કરે છે—
પઠ્યમાનમિદં સ્તોત્રં શ્રદ્ધયા યઃ શૃણોતિ ચ । નરઃ સ મુચ્યતે પાપાત્સ્વર્ગલોકે મહીયતે
જે વ્યક્તિ શ્રદ્ધાથી આ સ્તોત્ર પઢે છે કે સાંભળે છે, તે પાપમાંથી મુક્ત થાય છે અને સ્વર્ગમાં સન્માન પામે છે.
નારદ ઉવાચ- ત્રિસ્પૃશાખ્યં વ્રતં બ્રૂહિ સર્વેશ્વર વિશેષતઃ । યચ્છ્રુત્વા મુચ્યતે લોકઃ કર્મબંધનતઃ ક્ષણાત્
નારદે કહ્યું: 'હે સર્વેશ્વર, ત્રિસ્પૃશા નામના વ્રત વિશે વિશેષ રીતે કહો, જે સાંભળવાથી લોકો તરત જ કર્મના બંધનમાંથી મુક્ત થાય છે.'
મહાદેવ ઉવાચ- સર્વપાપૌઘશમનં મહાદુઃખવિનાશનમ્ । શૃણુ કૃષ્ણાવતારં ત્વં ત્રિસ્પૃશાખ્યં મહાવ્રતમ્
મહાદેવે કહ્યું: 'આ બધા પાપનો નાશ કરે છે અને મોટાં દુઃખો દૂર કરે છે. તું કૃષ્ણ અવતાર સાથે જોડાયેલું ત્રિસ્પૃશા નામનું મહાવ્રત સાંભળ.'
કામદં સસ્પૃહાણાં તુ નિસ્પૃહાણાં તુ મોક્ષદમ્ । ત્રિસ્પૃશાખ્યં વ્રતં વિપ્ર શૃણુષ્વ ગદતો મમ
જેને ઇચ્છા હોય તેને કામ આપે છે અને જે નિરિચ્છક હોય તેને મોક્ષ આપે છે. હે બ્રાહ્મણ, હું કહું છું તે ત્રિસ્પૃશા નામના વ્રતને ધ્યાનથી સાંભળ.
પ્રત્યક્ષમર્ચિતસ્તેન કલિકાલે ચ કેશવઃ । ત્રિસ્પૃશા કીર્તનં નિત્યં યઃ કરોતિ મહામુને
કળીયુગમાં, હે મહાન મુનિ, જે વ્યક્તિ કેશવજીની સીધી ઉપાસના કરે છે અને રોજ ત્રિસ્પૃશાનું નામસ્મરણ કરે છે, એ સાચો ભક્ત ગણાય છે.
ન પુરશ્ચરણે ચીર્ણે સર્વપાપક્ષયો ભવેત્ । ત્રિસ્પૃશા નામમાત્રેણ ક્ષીયતે નાત્ર સંશયઃ
નિયમિત વિધી-વિધાન કરવાથી પણ બધા પાપો નાશ પામતા નથી; પણ માત્ર ત્રિસ્પૃશાનું નામ લેતાં જ પાપો નાશ પામે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
નાગમૈર્ન પુરાણાદ્યૈર્ન મખૈસ્તીર્થકોટિભિઃ । બહુભિર્વ્રતસંઘૈશ્ચ પૂજિતૈસ્ત્રિદશૈરપિ
કોઈ યજ્ઞ, પુરાણપાઠ, અનેક તીર્થયાત્રા કે અનેક વ્રતો—even દેવતાઓએ કરેલી પૂજાથી પણ—
મોક્ષો ભવતિ વિપ્રેન્દ્ર ત્રિસ્પૃશા ન કૃતા યદિ । મોક્ષાર્થે દેવદેવેન દૃષ્ટા વૈ વૈષ્ણવી તિથિઃ
હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, જો ત્રિસ્પૃશા ન કરવામાં આવે તો મોક્ષ મળતો નથી; મોક્ષ માટે ભગવાને વૈષ્ણવ દિવસ બતાવ્યો છે.