તસ્માત્પશુપતિં જિત્વા કૃત્વા ત્વં વશ્યમાત્મનઃ । પશ્ચાત્પ્રયાહિ ગોવિંદં યદિ જાનાસિ તત્પદમ્
અત્યારે, તું પહેલા પશુપતિને જીત અને તેમને તારા વશમાં કર. પછી જ, જો તારે એ પરમ અવસ્થા જાણતી હોય તો, તું ગોવિંદ પાસે જા.
અધુના સત્વરં વીર યાહિ દૈત્યાન્મહાબલાન્ । રણં કુરુ મહાઘોરં યથા સ્વર્ગે સુપચ્યતે
હવે, વીર, તું તરત જ મહાબળવાન દૈત્યો પાસે જા અને એવો ભયાનક યુદ્ધ કર કે સ્વર્ગમાં તારી મહિમા થાય.
દેશકાલોચિતં શ્રુત્વા દુર્વારણવચસ્તદા । યયૌ જાલંધરો યોદ્ધું સહ રુદ્રેણ યોગિના
સમય અને સ્થળને યોગ્ય એવા, અટલ શબ્દો સાંભળી, જાલંધરે રુદ્ર યોગી સાથે યુદ્ધ કરવા પ્રયાણ કર્યું.
નારદ ઉવાચ- અથ જાલંધરોઽપશ્યત્કબંધચયભીષણમ્ । રણં રુધિરમાંસૌઘ મજ્જા મેદોઽસ્થિદુર્ગમમ્
નારદે કહ્યું: પછી જાલંધરે ભયાનક યુદ્ધભૂમિ જોઈ, જ્યાં લાશોના ઢગલા, લોહી અને માંસની નદીઓ, અને મજ્જા, ચરબી અને હાડકાંના કિલ્લા હતા.
તત્ર જાલંધરો દૈત્યઃ પ્રિયાહરણદુઃખિતઃ । રણે વિલોકયામાસ વૃષસ્થં પાર્વતીપતિમ્
ત્યાં, પોતાની પ્રિયાની અપહરણથી દુઃખી દૈત્ય જાલંધરે યુદ્ધમાં વૃષભ પર બેઠેલા પાર્વતીપતિને જોયા.
ઘોરાહિભોગેનવિભૂષિતાંગં જટાકલાપે શશિભૂષણાંકિતમ્ । નેત્રાગ્નિકીલોપરિશોભિતાંગં વિના રણં સંપ્રદદર્શ સિંધુજઃ
ભયાનક સાપોના આભૂષણોથી શોભિત, જટાઓમાં ચંદ્રમાને ધારણ કરેલા, નેત્રાગ્નિથી તેજસ્વી એવા શિવને, સિંધુપુત્રે યુદ્ધ કર્યા વિના જ જોયા.
શીઘ્રં સ્વરથમારુહ્ય સમુદ્રતનયસ્તદા । સંરુષ્ટઃ પ્રાહ તં શુંભં તાપસો ન હતસ્ત્વયા
પછી, સમુદ્રપુત્રે ઝડપથી પોતાની રથ પર ચડીને ક્રોધથી શુંભને કહ્યું: 'તારા હાથથી તપસ્વી મર્યો નથી.'
પ્રાહ જાલંધરં શુંભસ્તપસ્તેન મહત્કૃતમ્ । હંતું ન શક્યતેઽસ્માભિર્હરઃ સંગ્રામદુર્જયઃ
શુંભે જાલંધરને કહ્યું: 'મહાન તપથી તે અજય બન્યો છે; યુદ્ધમાં હરને આપણે મારી શકતા નથી.'
ઇતિશુંભોક્તમાકર્ણ્યસિંધુજઃક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ । હરં પદ્મસહસ્રેણ દૈત્યસૈન્યેન સંવૃતમ્
શુંભના શબ્દો સાંભળી, ક્રોધથી ભરેલા સિંધુપુત્રે હજારો કમળો અને દૈત્યસેના સાથે હરને ઘેરી લીધો.
ગૃહીત્વા કાલકેદારં ધનુર્જાલંધરો યયૌ । બાણાંસ્તીક્ષ્ણાનતિસ્થૂલાન્લોહસ્તંભાન્તથા બહૂન્
જાલંધરે કાળકેદાર ધનુષ્ય લઈને, અનેક તીક્ષ્ણ અને ભારે બાણો તથા લોખંડના થાંભલા સાથે આગળ વધ્યો.
મુમોચ યુધિ દુર્ધર્ષો વર્ષન્મેઘ ઇવાગમે । આયાંતં રુરુધુઃ સિંધુસૂનું શંભુગણા યુધિ
યુદ્ધમાં, અપરાજિત જાલંધરે મેઘ જેવા બાણ વરસાવ્યા; advancing કરતો સમુદ્રપુત્ર, શંભુના ગણોએ રોકી લીધો.
તતો રુદ્રેણ રૌદ્રૈશ્ચ શરૌઘૈસ્તાડિતો રુષા । રુદ્રબાણૈસ્તદા તસ્ય કવચં ભુવિ પાતિતમ્
પછી, રુદ્રે ક્રોધથી ભયાનક બાણવર્ષા કરી, અને તેના બાણોથી જાલંધરનું કવચ જમીન પર પડી ગયું.
વિવર્માપિ બભૌ સોઽથ મેઘમુક્તો યથાચલઃ । પુનર્જાલંધરસ્યાંગં શંભુના કીલિતં શરૈઃ
કવચ વગર પણ, તે મેઘમુક્ત પર્વત જેવો તેજસ્વી લાગતો; ફરી શંભુએ પોતાના બાણોથી જાલંધરના અંગને ભેદી નાખ્યું.
રુધિરં બહુ સુસ્રાવ જાલંધરશરીરતઃ । તેનાશુ રુધિરૌઘેણ પ્લાવિતા સકલા મહી
જાલંધરના શરીરમાંથી ઘણું લોહી વહ્યુ; એ લોહીના પ્રવાહથી આખી ધરતી તરત જ ભરાઈ ગઈ.
તતો દેવા ભયં જગ્મુર્દાનવાશ્ચ ચકંપિરે । ત્યક્ત્વા તે પ્રમથા વીરા રણભૂમિં પ્રદુદ્રુવુઃ
પછી દેવતાઓને ભય લાગ્યો અને દાનવો પણ કંપી ઉઠ્યા; વીર પ્રમથગણોએ યુદ્ધભૂમિ છોડી દઈ ભાગી ગયા.
નદ્યા ઇવ પરા મૂર્ત્તિઃ પ્રસૃતા સર્વતોઽપિ ચ । અથાહાર્ણવજો રુદ્રં ધનુર્ધર વરો હ્યસિ
નદી જેવું તેનું રૂપ સર્વત્ર ફેલાઈ ગયું; ત્યારે સમુદ્રપુત્રે રુદ્રને કહ્યું: 'ધનુષ્યધારી, તું ખરેખર શ્રેષ્ઠ છે.'
ઇદાનીં તત્કરિષ્યામિ યેન ગચ્છસિ સંક્ષયમ્ । ઇત્યુક્ત્વા કાલકેદારં સશરં પ્રતિગૃહ્ય તત્
હવે હું એવું કરીશ કે તારો અંત આવી જશે.' એવું કહી, તેણે કાળકેદાર ધનુષ્ય અને તેના બાણો હાથમાં લીધા.
શીઘ્રં સંપૂરયામાસ શરૈર્નાનાવિધૈઃ શિવમ્ । શિવઃ સહસ્રકોટીભિઃ પૂરિતાંગો રણે બભૌ
પછી તેણે શિવને અનેક પ્રકારના બાણોથી ઝડપથી ઘેરી લીધો; યુદ્ધમાં શિવના શરીરમાં અબજ બાણો ભરાયા છતાં, તે તેજસ્વી લાગતા.
વિહંગમૈર્યથાકાશં વૃક્ષૈરિવ મહાગિરિઃ । દૈત્યમુક્તૈસ્તુતૈર્બાણૈર્દૃષ્ટ્વા વ્યાપ્તં મહેશ્વરમ્
જેમ આકાશમાં પંખીઓ ભરાય છે, કે મહાન પર્વત વૃક્ષોથી ઘેરાય છે, તેમ મહાદેવ આસુરો, તેમની સ્તુતિઓ અને બાણોથી ચારે બાજુથી ઘેરાયેલા હતા.
વીરભદ્રસ્તથા કોપાજ્જાલંધરમધાવત । અપીડયદમેયાત્મા સમુદ્રતનયં બલી
પછી ક્રોધથી ભરાયેલા વીરભદ્ર જાલંધર પર દોડી ગયા અને અપરાજિત મનવાળા વીરભદ્રે સમુદ્રપુત્રને જોરદાર પ્રહાર કર્યો.
જાલંધરોઽથ સંક્રુદ્ધો વિધ્યન્બાણૈઃ સહસ્રશઃ । ધનુઃ શરાન્રથં છત્રં સારથિં તિલશઃ શરૈઃ
હવે જાલંધર પણ ભારે ગુસ્સેમાં આવીને હજારો બાણોથી વીરભદ્રનું ધનુષ્ય, બાણ, રથ, છત્ર અને સારથિને ટુકડે ટુકડે કરી નાખ્યા.
ચકાર વીરભદ્રસ્ય સિંધુસૂનુઃ પ્રતાપવાન્ । વીરભદ્રોઽથ વિરથો હતવાન્ગદયાબ્ધિજમ્
સમુદ્રપુત્રે વીરભદ્ર સાથે આવું કર્યું, પણ પછી રથ વિહોણા થયેલા વીરભદ્રે ગદાથી સમુદ્રપુત્રને ઘાયલ કર્યો.
તથૈવ ગદયા સોઽપિ તં હત્વાપાતયદ્ભુવિ । ગદાપ્રહારપતિતમાલોક્યાતિવિમૂર્ચ્છિતમ્
એ જ રીતે ગદાથી પ્રહાર કરીને તેને જમીન પર પાડી દીધો; ગદાનો ઘા ખાઈને પડેલા તેને જોઈને તે ખૂબ જ અચેત થયો.
મણિભદ્રોઽથ સમરે જાલંધરમધાવત । અતિક્રુદ્ધં તમાયાંતં દૃષ્ટ્વા દૈત્યો મહારણે
પછી મણિભદ્ર યુદ્ધમાં જાલંધર પર દોડી ગયા; તેને ભારે ગુસ્સેમાં પોતાની તરફ આવતો જોઈ દૈત્ય યુદ્ધમાં તૈયાર થયો.
શરૈર્વ્યસ્તોપકરણં સ ચકાર નદીસુતઃ । અથ મૂર્ચ્છાં પરિત્યજ્ય ઉત્તસ્થૌ સિંહવન્નદન્
નદીપુત્રે બાણોથી સામેના શસ્ત્રો નિષ્ક્રિય કરી દીધા; પછી અચેત અવસ્થા છોડીને સિંહ જેવી ગર્જના સાથે ઊભો થયો.
વીરભદ્રસ્તતઃ કોપાન્મણિભદ્રઃ પ્રતાપવાન્ । જઘ્નતુઃ પર્વતાભ્યાં તૌ વ્યોમસ્થં તટિનીસુતમ્
પછી ક્રોધથી ભરાયેલા વીરભદ્ર અને મણિભદ્રે આકાશમાં રહેલા નદીપુત્ર પર પર્વતો ફેંક્યા.
તદંગે પતિતૌ દૃષ્ટ્વા પર્વતૌ વિનિનદ્ય ચ । જઘાન મુષ્ટિપાતેન વીરભદ્રો નદીસુતમ્
પર્વતો તેના શરીર પર પડતા અને deren અવાજ સંભળાતા, વીરભદ્રે નદીપુત્રને મુઠ્ઠીનો ઘા મારીને ઘાયલ કર્યો.
મણિભદ્રશ્ચરણયોર્ધૃત્વા સાગરનંદનમ્ । સ્યંદનાદ્ભ્રામયામાસ તદદ્ભુતમિવાભવત્
મણિભદ્રે સાગરપુત્રના પગ પકડીને તેને રથમાંથી ફેરવી નાખ્યો; એ દ્રશ્ય અદ્ભુત લાગતું હતું.
મણિભદ્ર ગૃહીતોઽપિ દૈત્યરાટ્સ મહાબલઃ । હત્વા ચરણઘાતેન મણિભદ્રમપાતયત્
મણિભદ્રે પકડી રાખ્યો હોવા છતાં મહાબળવાન દૈત્યરાજે પગના ઘા વડે મણિભદ્રને જમીન પર પાડી દીધો.
જાલંધરો મહાબાહુર્વીરભદ્રં ચ મુષ્ટિના । અથાગતઃ પરિવૃતો ગણૈર્વૈ નંદિકેશ્વરઃ
મહાબાહુ જાલંધરે વીરભદ્રને મુઠ્ઠીનો ઘા માર્યો; પછી નંદીકેશ્વર પોતાના ગણા સાથે ત્યાં પહોંચ્યા.