ગદયા શૈલરોમાણં હત્વા ભૂમૌ ન્યપાતયત્ । તં દૃષ્ટ્વા પતિતં ભૂમૌ ગિરિકેતુર્મહાબલઃ
પછી તેણે ગદાથી શૈલરોમનને માર્યો અને જમીન પર પછાડી દીધો; એને પડેલો જોઈને મહાબલી ગિરિકેતુ—
પુષ્પદંતં મહાભીમં મુદ્ગરેણ વ્યપોથયત્ । પુષ્પંદંતોઽથ ખડ્ગેન ગિરિકેતોઃ શિરોઽછિનત્
ભયાનક પુષ્પદંતને મુશલથી ઘા કર્યો; પછી પુષ્પદંતે તલવારથી ગિરિકેતુનું માથું કાપી નાખ્યું.
ગૃહીત્વા ચર્મ ખડ્ગં ચ ગિરિકેતોરધાવત । શિરસ્તં પ્રાહ કિં યાસિ માં ત્યક્ત્વા સમરાર્થિનમ્
પછી તેણે ગિરિકેતુની ઢાલ અને તલવાર લઈને આગળ વધ્યો; ત્યારે એ માથું બોલ્યું: 'મારે જેવું યુદ્ધ જોઈએ છે, તો મને છોડી કેમ જઈ રહ્યો છે?'
શિરોહીને ચ કાયેઽસ્મિન્કિં તુ ધાવન્ન લજ્જસે । ઇત્યુક્તે શિરસા તેન કબંધેન તુ પાદયોઃ
'હવે મારા શરીરને માથું નથી, તો તું દોડતો જાય છે, તને શરમ નથી આવતી?' એમ માથું બોલ્યું અને એ કબંધ શરીરે તેના પગ પકડી લીધા.
વિધૃતઃ પુષ્પદંતશ્ચ કુક્ષૌ તીક્ષ્ણાસિનાચ્છિનત્ । નિશ્ચક્રામાસુરઃ કુક્ષેઃ શતશીર્ષો મહાબલઃ
પુષ્પદંતને પકડી રાખ્યો, તો તેણે તીક્ષ્ણ તલવારથી પેટ ચીરી નાખ્યું; એમાંથી મહાબલી શતશીર્ષ દૈત્ય બહાર આવ્યો.
દ્વિશતાક્ષિસમાયુક્તઃ શતદ્વયભુજાકુલઃ । ભ્રમત્તસ્ય શિરો રાજન્કબંધોપાંતમાગમત્
એના બે સો આંખો અને બે સો હાથ હતા; એનું માથું ઘૂમતું ઘૂમતું કબંધ શરીર પાસે આવી પહોંચ્યું, રાજા.
તચ્છિરઃ પ્રાપ્તમાલોક્ય પુષ્પદંતોઽસિનાચ્છિનત્ । તતો ભૂકંપનો નામ જ્વરો દૈત્યો ભયાવહઃ
એ માથું આવતું જોઈને પુષ્પદંતે તલવારથી કાપી નાખ્યું; પછી ભયાનક ભૂકંપન નામનો દૈત્ય જ્વર ત્યાં પ્રગટ થયો.
પુષ્પંદંતસ્તદા તત્ર દ્વાભ્યાં રાજન્વિમર્દિતઃ । જ્વરેણ તેન ચ ક્લિષ્ટો દુઃસહેનાતિવેગિના
ત્યાં પુષ્પદંતને બે જણાએ ઘેર્યો, રાજા; એ જ્વરે તેને ખૂબ પીડાવ્યો, જે સહન કરવો અઘરો અને ઝડપથી ફેલાતો હતો.
ત્યક્ત્વા શિવગણઃ સંખ્યં કંપમાનો ગિરિં યયૌ । કોલાહલો મહાધન્વી માલ્યવંતં શરૈસ્ત્રિભિઃ
પુષ્પદંતે શિવગણોને છોડી, કાંપતો કાંપતો પર્વત તરફ ગયો; મહાધનુર્ધારી કોલાહલે ત્રણ બાણોથી માલ્યવાનને ઘા કર્યા.
વિવ્યાધ સ્કંધયોર્ભાલે માલ્યવાંશ્ચ તતોઽસુરમ્ । બાણાહતો માલ્યવતા શસ્ત્રૈર્નાનાવિધૈઃ શિતૈઃ
કોલાહલે માલ્યવાનને ખભા અને કપાળમાં ઘા કર્યા; પછી બાણોથી ઘાયલ થયેલા માલ્યવાને અનેક તીક્ષ્ણ શસ્ત્રોથી દૈત્યને ઘા કર્યા.
કોલાહલઃ પ્રહૃતવાન્દર્શયન્નાત્મલાઘવમ્ । સોઽપિ હેતિ વ્યથાં ત્યક્ત્વા માલ્યવાંશ્ચ ગણાગ્રણીઃ
કોલાહલએ પોતાનું હલકાપણું બતાવતાં ઘા કર્યો; એ પણ, ગણા વડે, શસ્ત્રની પીડા ભૂલી ગયો.
ગિરિં ગૃહીત્વા તેનાજૌ કોલાહલમથાહનત્ । નિશ્ચક્રામ જ્વરસ્તસ્માજ્જ્વલનો નામ ભીષણઃ
કોલાહલએ યુદ્ધમાં પર્વત ઉઠાવીને ઘા કર્યો; એમાંથી ભયાનક જ્વલન નામે તાવ નીકળી આવ્યો.
ત્રિશીર્ષો નવહસ્તશ્ચ નવપાદોઽતિપિંગલઃ । સ જ્વરો મોહયામાસ માલ્યવંતં સ્વતેજસા
એ તાવ ત્રણ માથાવાળો, નવ હાથવાળો, નવ પગવાળો અને બહુ પીળો હતો; એણે પોતાની તેજસ્વિતા વડે માલ્યવાનને મૂંઝવી નાખ્યો.
માલ્યવાન્સમરં ત્યક્ત્વા પરાક્રાંતો ગિરિં યયૌ । ચંડિર્ભયાનકેનાજૌ પાશેન હૃદયે હતઃ
માલ્યવાને યુદ્ધ છોડીને પર્વત તરફ આગળ વધ્યો; ચંડિર યુદ્ધમાં ભયના ફાંસાથી હૃદયમાં ઘા ખાઈ ગયો.
હયો વિનિર્ગતસ્તસ્માત્ક્ષિપ્તઃ સોઽપિ ચ સાગરે । કાર્ત્તિકેયો રણે રાહું શિતૈર્બાણૈઃ સમાહનત્
એમાંથી ઘોડો નીકળી આવ્યો અને દરિયામાં ફેંકાઈ ગયો; કાર્તિકેયે યુદ્ધમાં રાહુ પર તીક્ષ્ણ બાણો વરસાવ્યા.
આચ્છાદ્ય શરજાલૈશ્ચ શીઘ્રં શક્તિં મુમોચ હ । આપતંતીં મહાશક્તિં જ્વલંતીમિવ તેજસા
બાણોની ઝમાવટથી ઝડપથી ઢાંકી, એણે એક ભયાનક ભાલ છોડ્યો; એ ભાલ તેજથી ધધકતો અને જોરથી દોડી આવ્યો.
દૃષ્ટ્વા રાહુઃ ખમુત્પત્ય કરાભ્યાં જગૃહે દ્રુતમ્ । સ તાં શક્તિં ગૃહીત્વા તુ વિનદ્યોચ્ચૈઃ પુનઃ પુનઃ
એ જોઈને રાહુ આકાશમાં કૂદી ગયો અને ઝડપથી એ ભાલને હાથથી પકડી લીધો; એ ભાલ પકડીને એ વારંવાર જોરથી દહાડ્યો.
સ્વર્ભાનુઃ શિરસોનોપિ તસ્ય શક્ત્યા જઘાન તમ્ । વક્ષસ્યભિહતે શક્ત્યા તદ્દેહાન્નિર્ગતા સરિત્
સ્વર્ભાનુએ એ ભાલ વડે એના માથા પર ઘા કર્યો; જ્યારે એના છાતી પર ભાલ વાગ્યો, ત્યારે એના શરીરમાંથી એક નદી નીકળી આવી.
તયા સંપ્લાવિતઃ પુત્રો મહાદેવસ્ય સંયુગે । કથંચિત્સા નદી રુદ્ધા સમં પૂરો ગિરિં યયૌ
એ નદીમાં ડૂબી ગયેલો મહાદેવનો પુત્ર યુદ્ધમાં હતો; કોઈ રીતે એ નદી અટકાવી અને પૂર સાથે પર્વત તરફ ગયો.
શ્રુત્વાર્ણવજો જ્વરતઃ કટકકદંબસ્ય કર્કશં વિરુતમ્ । સુસ્વરવચનવિદગ્ધં તમપિ ચ કોકિલાપતિં ન સસ્માર
સમુદ્રજ તાવના કડક રડકા કડંબના કિલ્લામાંથી સાંભળ્યા; મીઠા બોલમાં નિપુણ એવા એણે કોયલના સ્વામીની પણ યાદ ન કરી.
શરૈઃ કિરંતં દહનમસિના બર્બરોઽવધીત્ । કૂષ્માંડો નિહતો મૂર્ધ્નિ સર્પરોમ્ણાથ મુષ્ટિના
બાર્બરએ તીક્ષ્ણ તલવારથી બાણ વરસાવતાં ધધકતા એકને મારી નાખ્યો; કુસ્માંડને સાપવાળાં મુઠ્ઠીથી માથા પર ઘા થયો.
પાતાલકેતુના હાસો મુદ્ગરેણ સમાહતઃ । તસ્ય દેહાદ્વિનિષ્ક્રમ્ય હસ્તી મુદ્ગરમાભુનક્
પાતાળકેતુએ હાસોને ગદાથી ઘા કર્યો; એના શરીરમાંથી એક હાથી નીકળી આવ્યો અને એ ગદાને પકડી લીધી.
શુંડાયાં મુષ્ટિઘાતેન હતઃ પાતાલકેતુના । આયુધૈર્જર્જરં ચક્રે ભૃંગીશં રોમકંટકઃ
પાતાળકેતુએ હાથીની સુંડ પર મુઠ્ઠીનો ઘા કર્યો; રોમકંટકે ભૃંગીશને શસ્ત્રોથી કચડી નાખ્યો.
ભૃંગીશોઽપિ રણાદ્ભીતસ્ત્વરન્નેવ ગિરિં યયૌ । સહસા ધૂમ્રવર્ણશ્ચ શુભ્રઃ કેતુમુખેઽપતત્
ભૃંગીશ યુદ્ધથી ડરીને ઝડપથી પર્વત તરફ દોડી ગયો; અચાનક ધૂમ્રવર્ણ અને શુભ્ર Ketumukhaના મુખે પડી ગયા.
ગણં ગિલિતવાન્દૈત્યો મહાકાયો મહાનનઃ । હાહાકારો મહાનાસીદ્ગિલિતે કેતુના રણે
મોટા શરીર અને મોટા મોઢાવાળા દૈત્યએ એક ગણા ગળી લીધો; યુદ્ધમાં કેતુમુખ ગળી જતા મોટો હાહાકાર મચ્યો.
જૃંભસ્ય નિશિતૈર્બાણૈશ્છિન્નાંગોઽથ વિનાયકઃ । શુંડાદંડં પરશુના તસ્ય ચિચ્છેદ દંતિનઃ
જૃંભએ તીક્ષ્ણ બાણોથી વિનાયકના અંગો કાપી નાખ્યા; પછી પરશુથી એ હાથીની સુંડ પણ કાપી નાખી.
જૃંભાસુરો જઘાનાથ શક્ત્યા લંબોદરોદરમ્ । મૂષકોઽપિ શરૈર્ભિન્નઃ પ્રવિવેશ ગુહામુખમ્
જૃંભાસુરે લંબોદરને ભાલથી ઘા કર્યો; મુષક પણ બાણોથી ઘાયલ થઈ ગુફાના મુખમાં ઘૂસી ગયો.
વિનાયકઃ પ્રહારાર્ત્તો વિલલાપાકુલો રણે । હા માતસ્તાત હા ભ્રાતર્હા મૂષક મમ પ્રિય
વિનાયક ઘા ખાઈને યુદ્ધમાં વ્યાકુળ થઈ રડવા લાગ્યા: 'હાય મા! હાય પિતા! હાય ભાઈ! હાય મારો પ્રિય મુષક!'
ગણેશક્રંદિતં શ્રુત્વા ભગવત્યા તયા તદા । સમેત્ય કૂટાદન્યસ્માત્પાર્વત્યોક્તઃ શિવસ્તદા
ગણેશના રડવાનો અવાજ સાંભળીને, એ સમયે દેવી ત્યાં આવી અને પાર્વતી, જે બીજાં શિખર પરથી આવી હતી, એ શિવને સંબોધીને બોલી.
હેરંબો વધ્યતે દૈત્યૈઃ સ્કંદોઽપિ વિનિપાતિતઃ । શિવ કિં ક્રીડસે શૈલે રક્ષ પુત્રૌ ગણાનપિ
હેરંબને દૈત્યો માર્યા છે અને સ્કંદ પણ પડી ગયો છે; શિવ, તું શિખરે કેમ રમે છે? તારા પુત્રો અને ગણોને બચા.