અમરૈરાચિતં દૃષ્ટ્વા રુરુધુર્દૈત્યસૈનિકાઃ । તતઃ સમભવદ્યુદ્ધં ગણાનાં દાનવૈઃ સહ
અમરોએ જે દૈત્યોને મારી નાખ્યા હતા, એથી ભૂમિ ઢંકાઈ ગઈ હતી, એ જોઈ દૈત્યોના સૈનિકો રડવા લાગ્યા. પછી ગણે અને દૈત્યો વચ્ચે યુદ્ધ શરૂ થયું.
શરવર્ષમથાત્યુગ્રં દાનવાનાં દિવૌકસામ્ । તતઃ સમસ્તાન્માતંગાઞ્જઘ્નુઃ શિખિમુખા રણે
દૈત્યો અને દેવતાઓ તરફથી ભયાનક બાણવર્ષા વરસી. પછી મોરમુખવાળા ગણે યુદ્ધમાં બધા હાથીઓને મારી નાખ્યા.
રથાન્હયાન્પદાતીંશ્ચ કાકતુંડા મહાબલાઃ । હતાનાં દૈત્યસંઘાંનાં સંગરે ભૃશમાયિનામ્
મહાબલી કાકતુંડએ રથ, ઘોડા અને પગદળને મારી નાખ્યા. યુદ્ધકૌશલ્ય ધરાવતા દૈત્યોના સમૂહો પણ સંઘર્ષમાં સંહાર પામ્યા.
શિરોભિર્ગગનં વ્યાપ્તં પ્રહસદ્ભિર્ભયાવહૈઃ । મુક્તકેશારુણમુખૈર્ભીમદંષ્ટ્રાવિલોચનૈઃ
આકાશમાં ભયાનક અને હસતાં માથાં છવાઈ ગયા. તેઓના વાળ ખુલ્લા, ચહેરા લાલ, ભયાનક દાંત અને તીવ્ર આંખો હતા.
સિંહૈઃ કબંધજંઘોરુકટિપૃષ્ઠનિકૃંતનૈઃ । ચિતા સર્વત્ર વસુધા કબંધૈરુધિરારુણૈઃ
સિંહો, કબંધ અને ભયાનક યોદ્ધાઓના જાંઘ, કમર અને પીઠ કપાઈ ગઈ હતી. સર્વત્ર જમીન લોહીથી રંજાયેલા કબંધોથી ઢંકાઈ ગઈ હતી.
તતો વિરાવઃ સુમહાન્બભૂવ દૈત્યેશ્વરાણાં ધ્વજિનીષુ ધાવતામ્ । શંભોર્ગણૈઃ પાતિતસૈનિકાનાં યથાર્ણવાનાં નદતાં યુગક્ષયે
પછી દૈત્યોના સેનાપતિઓની સેનાઓમાં ભારે ગર્જના ઊઠી. શંભુના ગણે સૈનિકોને પછાડ્યા પછી, તેઓ યુગના અંતે દરિયાની જેમ ગાજી ઉઠ્યા.
નારદ ઉવાચ- દૈત્યસૈન્યં હતં દૃષ્ટ્વા ગણૈર્નંદિપુરોગમૈઃ । ક્રુદ્ધાઃ શુંભાદયો દૈત્યાઃ સમાજગ્મુર્ગણાન્પ્રતિ
નારદે કહ્યું: નંદી અને તેના ગણે દૈત્યોની સેના સંહારતા, શુંભ અને બીજા દૈત્યો ક્રોધથી ભરાઈને ગણો સામે આવ્યાં.
તતઃ શુંભો મહાદૈત્યો નંદિનં પ્રત્યયુધ્યત । મહાકાલં નિશુંભોઽથ કાલો લોકેશ્વરં રણે
પછી મહાદૈત્ય શુંભએ નંદી સાથે યુદ્ધ કર્યું. નિશુંભએ મહાકાલ સામે અને કાલે લોકના સ્વામી સામે યુદ્ધ કર્યું.
પુષ્પદંતં શૈલરોમા માલ્યવંતં મહાબલઃ । કોલાહલો રણે રાજન્પ્રાપ્તો માયાબલેન ચ
પુષ્પદંત, શૈલરોમ, માલ્યવંત અને મહાબલી કોલાહલ, રાજા, માયાના બળથી યુદ્ધમાં જોડાયા.
ચંડં ભયાનકો નામ રાહુઃ સ્કંદમધાવત । કૂષ્માંડં સર્પરોમા ચ ઘર્ઘરો મદનં તથા
ચંડ, જેને ભયાનક કહેવાય છે, અને રાહુ સ્કંદ સામે દોડી આવ્યા. કુસ્માંડ, સર્પરોમ, ઘઘર અને મદન પણ આવ્યાં.
શુભં કેતુમુખો હંતું યયૌ જંભો વિનાયકમ્ । હાસં પાતાલકેતુશ્ચ ભૃંગીશં રોમકંટકઃ
શુભ અને કેતુમુખ જંભ અને વિનાયકને મારવા ગયા. હાસ, પાતાળકેતુ, ભૃંગીશ અને રોમકંટક પણ જોડાયા.
યુયુધુઃ કોટિશો રુદ્રગણા દૈત્યાઃ પરસ્પરમ્ । પશ્યતોરુભયોસ્તત્ર સ્વામિનોરિતિ તે યુધિ
અગણિત સંખ્યામાં રુદ્રના ગણે અને દૈત્યો એકબીજા સાથે યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. બંને પક્ષના સ્વામીઓ એ યુદ્ધને જોઈ રહ્યા હતા.
દૃઢપ્રહારિણો જઘ્નુર્ગણા દૈત્યાઃ શરૈરથ । નંદી મુમોચ તાન્બાણાન્મહાસારો યથા નગે
ભયાનક દૈત્યોની ટોળકી તીક્ષ્ણ બાણોથી હુમલો કરવા લાગી; ત્યારે નંદીએ એ બાણોને એમ પર વરસાવ્યા જેમ કે કોઈ મોટો વરસાદ પર્વત પર વરસે.
તતઃ સંપૂરયામાસ મુખં શુંભસ્ય પત્રિભિઃ । યથા પર્ણચયૈર્વાતો મંદરસ્યેવ કંદરમ્
પછી તેણે શુંભના મુખને બાણોથી એ રીતે ભર્યું, જેમ કે પર્વતની ગુફામાં પવન પાંદડાના ઢગલાં ભર દે.
શુંભોઽથ કાર્મુકં ત્યક્ત્વા રથાત્તં પ્રત્યધાવત । ઉત્પાટ્ય ચ ગિરિં તેન જઘાન હૃદિ નંદિનઃ
શુંભે પોતું ધનુષ્ય છોડી રથમાંથી ઊતર્યો અને પર્વત ઉખાડી નંદીને છાતીમાં ઘા કર્યો.
નંદિનો હૃદયં ભિત્ત્વા ચૂર્ણયિત્વા રથં રણે । પપાત ભૂમૌ સ ગિરિર્વજ્રં પ્રાપ્ય ગિરિં યથા
એ પર્વતે નંદીની છાતી ભેદી અને રથને તોડી નાખ્યો; પછી એ પર્વત વીજળી પડેલી પર્વતની જેમ જમીન પર પડી ગયો.
મૂર્ચ્છાં પ્રાપ્ય ક્ષણાત્સંજ્ઞાં વેગવાન્સ પલાયિતઃ । મહાકાલો નિશુંભેન મુદ્ગરેણ હતો હૃદિ
હોશ ગુમાવીને થોડા જ સમયમાં નંદીએ પોતાનું ભાન મેળવ્યું અને ઝડપથી ભાગી ગયો; મહાકાળને નિશુંભે ગદા વડે છાતીમાં ઘા કર્યો.
આગત્ય દૈત્યં ગદયા જઘાન મુકુટોપરિ । તત્પ્રહારમચિંત્યાથ નિશુંભોઽપિ મહાબલઃ
પછી તેણે દૈત્યને ગદાથી માથા પર ઘા કર્યો; એ ઘા એટલો જોરદાર હતો કે મહાબલી નિશુંભ પણ આશ્ચર્યચકિત રહી ગયો.
તં ગૃહીત્વા ચરણયોર્મહાકાલં મહાબલઃ । ભ્રામયિત્વા કરતલાચ્ચિક્ષેપ ચ નનાદ ચ
એ મહાબલી દૈત્યે મહાકાળને પગથી પકડીને ઘુમાવ્યા, હાથમાંથી ફેંકી દીધા અને ગર્જના કરી.
સ તદ્વક્ત્રાનિલં પીત્વા નનાદ રુધિરારુણઃ । પુષ્પદંતઃ શૈલરોમ્ણા ચાહતો મુષ્ટિના મુખે
એના મોઢામાંથી નીકળતો પવન પીધા પછી એ લાલ લોહીથી રંજાઈને ગર્જના કરી; પછી શૈલરોમણે પુષ્પદંતને મુઠ્ઠીથી મોઢામાં ઘા કર્યો.
ગદયા શૈલરોમાણં હત્વા ભૂમૌ ન્યપાતયત્ । તં દૃષ્ટ્વા પતિતં ભૂમૌ ગિરિકેતુર્મહાબલઃ
પછી તેણે ગદાથી શૈલરોમનને માર્યો અને જમીન પર પછાડી દીધો; એને પડેલો જોઈને મહાબલી ગિરિકેતુ—
પુષ્પદંતં મહાભીમં મુદ્ગરેણ વ્યપોથયત્ । પુષ્પંદંતોઽથ ખડ્ગેન ગિરિકેતોઃ શિરોઽછિનત્
ભયાનક પુષ્પદંતને મુશલથી ઘા કર્યો; પછી પુષ્પદંતે તલવારથી ગિરિકેતુનું માથું કાપી નાખ્યું.
ગૃહીત્વા ચર્મ ખડ્ગં ચ ગિરિકેતોરધાવત । શિરસ્તં પ્રાહ કિં યાસિ માં ત્યક્ત્વા સમરાર્થિનમ્
પછી તેણે ગિરિકેતુની ઢાલ અને તલવાર લઈને આગળ વધ્યો; ત્યારે એ માથું બોલ્યું: 'મારે જેવું યુદ્ધ જોઈએ છે, તો મને છોડી કેમ જઈ રહ્યો છે?'
શિરોહીને ચ કાયેઽસ્મિન્કિં તુ ધાવન્ન લજ્જસે । ઇત્યુક્તે શિરસા તેન કબંધેન તુ પાદયોઃ
'હવે મારા શરીરને માથું નથી, તો તું દોડતો જાય છે, તને શરમ નથી આવતી?' એમ માથું બોલ્યું અને એ કબંધ શરીરે તેના પગ પકડી લીધા.
વિધૃતઃ પુષ્પદંતશ્ચ કુક્ષૌ તીક્ષ્ણાસિનાચ્છિનત્ । નિશ્ચક્રામાસુરઃ કુક્ષેઃ શતશીર્ષો મહાબલઃ
પુષ્પદંતને પકડી રાખ્યો, તો તેણે તીક્ષ્ણ તલવારથી પેટ ચીરી નાખ્યું; એમાંથી મહાબલી શતશીર્ષ દૈત્ય બહાર આવ્યો.
દ્વિશતાક્ષિસમાયુક્તઃ શતદ્વયભુજાકુલઃ । ભ્રમત્તસ્ય શિરો રાજન્કબંધોપાંતમાગમત્
એના બે સો આંખો અને બે સો હાથ હતા; એનું માથું ઘૂમતું ઘૂમતું કબંધ શરીર પાસે આવી પહોંચ્યું, રાજા.
તચ્છિરઃ પ્રાપ્તમાલોક્ય પુષ્પદંતોઽસિનાચ્છિનત્ । તતો ભૂકંપનો નામ જ્વરો દૈત્યો ભયાવહઃ
એ માથું આવતું જોઈને પુષ્પદંતે તલવારથી કાપી નાખ્યું; પછી ભયાનક ભૂકંપન નામનો દૈત્ય જ્વર ત્યાં પ્રગટ થયો.
પુષ્પંદંતસ્તદા તત્ર દ્વાભ્યાં રાજન્વિમર્દિતઃ । જ્વરેણ તેન ચ ક્લિષ્ટો દુઃસહેનાતિવેગિના
ત્યાં પુષ્પદંતને બે જણાએ ઘેર્યો, રાજા; એ જ્વરે તેને ખૂબ પીડાવ્યો, જે સહન કરવો અઘરો અને ઝડપથી ફેલાતો હતો.
ત્યક્ત્વા શિવગણઃ સંખ્યં કંપમાનો ગિરિં યયૌ । કોલાહલો મહાધન્વી માલ્યવંતં શરૈસ્ત્રિભિઃ
પુષ્પદંતે શિવગણોને છોડી, કાંપતો કાંપતો પર્વત તરફ ગયો; મહાધનુર્ધારી કોલાહલે ત્રણ બાણોથી માલ્યવાનને ઘા કર્યા.
વિવ્યાધ સ્કંધયોર્ભાલે માલ્યવાંશ્ચ તતોઽસુરમ્ । બાણાહતો માલ્યવતા શસ્ત્રૈર્નાનાવિધૈઃ શિતૈઃ
કોલાહલે માલ્યવાનને ખભા અને કપાળમાં ઘા કર્યા; પછી બાણોથી ઘાયલ થયેલા માલ્યવાને અનેક તીક્ષ્ણ શસ્ત્રોથી દૈત્યને ઘા કર્યા.