વજ્રં કક્ષાપુટે ધૃત્વા રથાદુત્તીર્ય સત્વરમ્ । અભ્યધાવત દૈત્યેંદ્રો દેવેંદ્રં ધર્તુમાહવે
વજ્રને કાંખમાં રાખીને, તે રથમાંથી ઝડપથી ઉતરી, યુદ્ધમાં ઇન્દ્રને પકડી લેવા દૈત્યરાજ તરફ દોડી ગયો.
તતો દુદ્રાવ મઘવા રથં ત્યક્ત્વા હરિં સ્મરન્ । રથમિંદ્રસ્ય મદવાનારુહ્યાર્ણવનંદનઃ
પછી મઘવત રથ છોડીને, હરિને યાદ કરીને ભાગી ગયો; અને સમુદ્રનો આનંદ, શક્તિથી મદમાં, ઇન્દ્રના રથ પર ચડી ગયો.
યંતારં માતલિં કૃત્વા યયૌ પ્રાપ્તમનોરથઃ । રથમિંદ્રસ્ય તરસા યત્ર યત્ર યયૌ બલે
માતલિને રથચાલક બનાવી, બલીએ પોતાની ઈચ્છા પૂર્ણ કરી અને ઇન્દ્રના રથમાં જ્યાં જ્યાં ગયો, ત્યાં ત્યાં ઝડપથી પહોંચ્યો.
જાલંધરો મહાબાહુઃ સ્વયં ચાંબુધરો યથા । તતઃ સ કોપાત્પુરુષોત્તમઃ સ્વયં ખડ્ગં સમુદ્યમ્ય ચ નંદકં રણે
જાલંધર, શક્તિશાળી બાહુઓ ધરાવતો, વાદળની જેમ ઊભો રહ્યો; ત્યારે, પુરુષોત્તમ ક્રોધથી, પોતે જ નંદક ખડગ યુદ્ધમાં ઉંચે કર્યો.
સંપ્રેરયિત્વા ગરુડં મનોજવં જઘાન કોપેન ચ દૈત્યવાહિનીમ્ । રથાન્હયાન્કુંજરપત્તિસંઘાન્સ પાતયામાસ બલાત્સહસ્રશઃ
વિષ्णુએ મનની ઝડપથી ઉડતા ગરુડને મોકલ્યો અને ગુસ્સામાં દૈત્યોની સેના પર આક્રમણ કર્યું; તેણે હજારો રથ, ઘોડા, હાથી અને પગદળને જોરથી પછાડ્યા.
જનાર્દનઃ કશ્યપસૂનુસંવૃતશ્ચકાર સંખ્યે ચરિતં ભયાવહમ્ । કેશાસ્થિમજ્જારુધિરૌઘવાહિનીં પિશાચવેતાલવિહંગસેવિતામ્
જનાર્દન, કશ્યપના પુત્રોથી ઘેરાયેલા, યુદ્ધમાં ભયજનક કૃત્ય કર્યું: વાળ, હાડકાં, મજ્જા અને લોહીની ધારા વહેતી નદી, જેમાં ભૂત, વેતાળ અને શિકારી પક્ષીઓ વસતા હતા.
કરોરુજંઘાયુધશસ્ત્રપૂરિતાં સુદુસ્તરાં વ્યાઘ્રગજેંદ્ર સેવિતામ્ । રક્તાંત્રહારાંગદભૂષિતાંતાં વિઘૂર્ણનેત્રોત્સવકાંતિવાસસમ્
કાંડા, જાંઘ, પગ, હથિયારો અને શસ્ત્રોથી ભરેલી, એ નદી પાર કરવી અતિ મુશ્કેલ હતી; તે વાઘ અને મહાહાથીઓથી ઘેરાયેલી, લોહીથી ભીંજાયેલા આંતર અને કંગણોથી સજેલી, અને તેની તરંગો મૃત્યુ પામેલા યોદ્ધાઓની ઘૂમતી આંખો જેવી હતી.
વિષ્ણુના નિહતં સૈન્યં દૃષ્ટ્વા દાનવપુંગવાઃ । જાલંધરાજ્ઞયા સર્વે રુરુધુઃ પરિતો હરિમ્
વિષ्णુએ દૈત્યોની સેના નાશ કરી, એ જોઈને દૈત્યોમાં શ્રેષ્ઠ, જાલંધરના આદેશથી, બધાએ હરિને四દિશામાં ઘેરીને રડવાનું શરૂ કર્યું.
દૈત્યાસ્તે તત્ર બાણૌઘાન્વર્ષમાણા યથાંબુદાઃ । યથાદ્વિરેફાઃ કમલં પર્વતં જલદા ઇવ
ત્યાં દૈત્યોએ વાદળની જેમ તીરોની વર્ષા કરી; જેમ મધમાખીઓ કમળને ઘેરી લે છે, અથવા પહાડો વાદળોથી ઢંકાઈ જાય છે.
ચૂતં યથા પક્ષિગણા ગગનં ધૂપસંચયઃ । ન દૃશ્યોઽભૂત્તદા વિષ્ણુર્ન તાર્ક્ષ્યો રણસંકટે
જેમ પક્ષીઓની ટોળકી આમ્ર વૃક્ષને ઢાંકે છે, અને વાદળો આકાશમાં ભેગા થાય છે, એમ યુદ્ધના ઘમાસાણમાં એ સમયે ન તો વિષ्णુ દેખાયો, ન તો ગરુડ.
સર્વે તે રથમારૂઢા સર્વશસ્ત્રૈર્મહાસુરાઃ । વૈકુંઠાધિપતિં જઘ્નુર્ગર્જંતો ભીમનિસ્વનૈઃ
બધા મહાદૈત્યોએ રથ પર ચડી, દરેક પ્રકારના શસ્ત્રોથી સજ્જ, વૈકુંઠના સ્વામી પર હુમલો કર્યો અને ભયજનક ગર્જના સાથે લડ્યા.
તાન્સર્વાન્ભીમરૂપેણ દૈત્યારિઃ કુપિતસ્તદા । રણે નિપાતયામાસ વાયુઃ પર્ણચયં યથા
પછી, દૈત્યોના દુશ્મન, ભયાનક રૂપમાં અને ગુસ્સામાં, યુદ્ધમાં બધા દૈત્યોને પછાડ્યા, જેમ પવન પાંદડાની ઢગલીઓ ફેંકી દે છે.
શૈલરોમા તતો વિષ્ણું દૈત્યઃ કોપાદધાવત । હરેરપિ શરાસ્તસ્ય શરીરે શીર્ણતાં ગતાઃ
પછી શૈલરોમા દૈત્ય ગુસ્સામાં વિષ्णુ તરફ દોડી આવ્યો; હરિના તીરો તેના શરીર પર પડ્યા છતાં, એ તીરો ત્યાં અટકી ગયા.
શૈલરોમા ચ દૈત્યારિ શરીરં ચાહનચ્છરૈઃ । હરિઃ ખડ્ગં વિનિર્ધૂય શિરસ્તસ્ય જહાર હ
શૈલરોમાએ, દૈત્યોના દુશ્મન, હરિના શરીર પર તીરો માર્યા; પણ હરિએ ખડગ હલાવી, શૈલરોમાનું માથું કાપી નાખ્યું.
છિન્ને શિરસિ દૈત્યસ્ય કબંધો વિક્રમન્રણે । શૈલરોમા ભુજાભ્યાં ચ તાર્ક્ષ્યં જગ્રાહ પક્ષયોઃ
દૈત્યનું માથું કપાઈ ગયા પછી, માથા વગરનું શરીર યુદ્ધમાં જ રહીને, શૈલરોમાએ બંને હાથથી ગરુડના પાંખ પકડી લીધા.
શિરશ્ચોત્પત્ય તરસા વિલગ્નં સ્કંધયોર્દૃઢમ્ । તતસ્તત્રાસ્યયુદ્ધેન હૃષીકેશોઽપિ વિસ્મિતઃ
માથું જોરથી ઉડીને ગરુડના ખભા પર મજબૂતીથી ચોંટી ગયું; પછી એ અજીબ યુદ્ધમાં, હૃષીકેશ પણ આશ્ચર્યચકિત થયો.
શિરઃ સંલગ્નમાલોક્ય ગરુડો ન્યપતદ્ભુવિ । પુનશ્ચોત્પત્ય વેગેન શિરઃસ્થાનં સમાશ્રયત્
માથું જોડાયેલું જોઈને, ગરુડ જમીન પર પડી ગયો; પછી, ફરીથી ઝડપથી ઉડીને, માથાની જગ્યા પર જઈને ઊભો રહ્યો.
શૈલરોમા તતો વિષ્ણું જહાર ગરુડાદ્બલી । હરિર્જઘ્ને તલેનાશુ ગતાયુશ્ચાપતદ્ભુવિ
પછી શક્તિશાળી શૈલરોમાએ ગરુડમાંથી વિષ्णુને પકડી લીધો; પણ હરિએ હાથથી જોરદાર માર કર્યો, અને તેનું જીવન છૂટી જતા, એ જમીન પર પડી ગયો.
તતો જાલંધરઃ સૂતં ખડ્ગરોમાણમબ્રવીત્ । સંપ્રેષય રથં તત્ર યત્ર દેવો જનાર્દનઃ
પછી જાલંધરે પોતાના રથચાલક ખડગરોમનને કહ્યું: 'રથ એ જગ્યાએ લઈ જા, જ્યાં દેવ જનાર્દન છે.'
જાલંધરસ્ય વચનાત્ખઙ્ગરોમાનયદ્રથમ્ । દૃષ્ટ્વા તં પુરતો વિષ્ણુમુવાચાર્ણવનંદનઃ
જાલંધરના આદેશથી, ખડગરોમન રથ લાવ્યો; સામે વિષ्णુને જોઈને, અર્ણવપુત્ર બોલ્યો.
નિઃશંકં જહિ માં વિષ્ણો નાહં ત્વા હન્મિ માધવ । તસ્ય તદ્વચનં શ્રુત્વા ક્રોધસંરક્તલોચનઃ
વિષ્ણુ, નિર્ભય થઈને મને માર; માધવ, હું તને મારતો નથી. એ શબ્દો સાંભળીને, તેની આંખો ગુસ્સાથી લાલ થઈ ગઈ.
નારાયણઃ પ્રાણહરૈઃ શરૈરેનમપૂરયત્ । વિષ્ણુના ચ વિભિન્નાંગોઽર્ણવસૂનુઃ પ્રતાપવાન્
નારાયણએ જીવ લઈ લેતી તીરો વડે તેને ઘાયલ કર્યો; વિષ્ણુએ સમુદ્રપુત્રના શરીરનાં અંગો ફાડી નાખ્યા.
હરિં સંપૂરયામાસ માર્ગણૌઘૈર્નિરંતરમ્ । નારાયણઃ પ્રાણહરૈઃ શરૈરેનમપૂરયત્
તેણે હરિને સતત તીરોની વરસાદથી ઘેર્યો; નારાયણએ જીવ લઈ લેતી તીરો વડે તેને ઘાયલ કર્યો.
ગરુડં પતિતં દૃષ્ટ્વાસિંધુસૂનોઃ શરૈર્ભુવિ । રથં સંસ્મારયામાસ વૈકુંઠસ્થં જનાર્દનઃ
સમુદ્રપુત્રના તીરોને કારણે ગરુડ જમીન પર પડેલો જોઈને, વૈકુંઠમાં વસતા જનાર્દનએ પોતાનો રથ યાદ કર્યો.
સરથસ્તસ્ય સંપ્રાપ્તઃ સૂતહીનો હયૈર્વૃતઃ । અશ્વૈર્યુતં રથં દૃષ્ટ્વા વિસ્મિતો ભગવાન્રણે
તેનો રથ ઘોડાઓથી જોડાયેલો, પણ રથચાલક વગર, ત્યાં આવી પહોંચ્યો; રથને ઘોડાઓ સાથે જોઈને, ભગવાન યુદ્ધમાં આશ્ચર્યચકિત થયા.
સંબોધયિત્વા ગરુડં સારથ્યે સમયોજયત્ । સ ધૃત્વા મુકુટં મૂર્ધ્નિ કૌસ્તુભં હૃદયે મણિમ્
ગરુડને જાગૃત કરીને, તેને રથચાલક બનાવ્યો; તેણે મસ્તક પર મુકુટ અને હૃદય પર કૌસ્તુભ મણિ મૂક્યો.
પુરુષાર્થાન્હયાન્કૃત્વા યયૌ જાલંધરં હરિઃ । મેદિનીં રથચક્રેણ દારયંશ્ચ સુરૈઃ સહ
હરિએ ઘોડાઓને મનુષ્યના ધ્યેયરૂપ બનાવી, જાલંધર તરફ રથના ચક્રોથી ધરતી ફાડી, દેવતાઓ સાથે ગયો.
જઘાન તરસા બાણૈર્દાનવાનાં ચ વાહિનીમ્ । દેવરાજેન સંદિષ્ટો વીતિહોત્રો રણાંગણે
તેણે દાનવોની સેના પર ઝડપથી તીરો વરસાવીને સંહાર કર્યો; દેવરાજના આદેશથી વીતિહોત્ર યુદ્ધમાં ઉતર્યો.
દદાહ દાનવાનીકં સમીરણસમન્વિતમ્ । તદાહ તં ભગવતા દૈત્યસૈન્યં સુરૈઃ સહ
તેણે પવન સાથે મળીને દાનવોની સેના દહન કરી; ત્યારે ભગવાને દેવતાઓ સાથે દૈત્યસેનાને સંબોધન કર્યું.
જાલંધરઃ સ્વલ્પશેષં દધ્યૌ દૃષ્ટ્વા બલં સ્વકમ્ । અથાહ ભાર્ગવં રાજા મત્સૈન્યં નિહતં સુરૈઃ
જાલંધરે પોતાની સેના બહુ ઓછી બચી છે એ જોઈ, પછી ભાર્ગવને કહ્યું: 'મારી સેના દેવતાઓએ નાશ કરી છે.'