સ ચ સાધ્યોપિ પરાધીનો બભૂવ
અને સાધ્ય પણ બીજાના અધિકારમાં આવી ગયો.
સ ચ કુમારેણ સહ પરાજય ખેદમપિ મત્વા સુખમધ્યુવાસ ચ
એ પછી એ રાજા અને કુમાર બંને હાર અને દુઃખને સમજીને પણ આનંદથી રહેવા લાગ્યા.
દશરથોઽપિ તત્ર માસં સ્થિત્વા તત્પુત્રસંદર્શનસુખમવલોક્યાચિંતયત્
દશરથે પણ ત્યાં એક મહિનો રહી, પોતાના પુત્રના દર્શનથી મળતી ખુશી જોઈને વિચાર કર્યો.
અહો સર્વદુઃખાપનોદનક્ષમમેતન્મુખાવલોકનં પુત્રસંવર્દ્ધનંનામ સર્વરાષ્ટ્રિકો મમ જયઃ પુત્રવિયોગમનુસ્મરતો દુઃખાય કેવલં ભવતિ
અરે! પુત્રના મુખનું દર્શન અને તેને ઉછેરવું બધું દુઃખ દૂર કરી શકે છે. મારા માટે તો બધા રાજ્ય જીતવામાં પણ પુત્રવિયોગની યાદ જ દુઃખદાયી છે.
તદસ્ય પૃચ્છાં કરોમિ કથમીદૃશો જાયતે પુત્ર ઇતિ વિતર્ક્ય તમપૃચ્છત્
માટે હું એને પૂછું: આવો પુત્ર કેવી રીતે થાય? એમ વિચારીને દશરથે એ પ્રશ્ન કર્યો.
સાધ્યોઽપિ સકલમોક્ષમાર્ગં ક્ષિતીશાયાદિશત્
પછી સાધ્યે રાજાને મુક્તિના આખા માર્ગની સમજ આપી.
તથા વ્રતાનિ વિચિત્રાણિ નારાયણપ્રીણનાય કુર્ય્યાત્
એવી રીતે નારાયણને પ્રસન્ન કરવા માટે વિવિધ વ્રતો પણ કરવું જોઈએ.
પ્રસન્નો ભગવાન્મુનિરીપ્સિતં પુત્રં યચ્છતિ તદમુમારાધયસ્વેતિ દશરથમુક્તવાન્
પ્રસન્ન થયેલા ભગવાને મુનિને કહ્યું: 'તમે જે ઈચ્છો તે પુત્ર હું આપું છું. એમ દશરથને કહ્યું હતું કે, એ રીતે પૂજન કરો.'
સ ચાપિ સાધ્યં તત્ર સ્થાપ્ય ગત્વાયોધ્યાં તથા સર્વં કૃતવાન્
પછી તેમણે ત્યાં સાધ્ય વિધિ સ્થાપી, પછી અયોધ્યા જઈને બધું યોગ્ય રીતે કર્યું.
અથ પુત્રકામેષ્ટૌ સમાપ્તાયામાહવનીયાદ્યજ્ઞમૂર્તિઃ શંખચક્રગદાપાણિરુદતિષ્ઠત્ । રાજાનં ચ વરં વૃણીષ્વેત્યુક્તવાન્
પછી પુત્રકામેષ્ટિ યજ્ઞ પૂર્ણ થતાં, શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર યજ્ઞમૂર્તિ પ્રગટ થયા અને રાજાને કહ્યું: 'તમે જે ઈચ્છો તે વર માંગો.'
સ ચ રાજા વવ્રે પુત્રાનતિધાર્મ્મિકાન્દીર્ઘાયુષશ્ચતુરોલોકોપકારકાન્દેહીતિ
રાજાએ વર માંગ્યો: 'મને એવા પુત્રો મળે જે અત્યંત ધર્મી, દીર્ઘાયુ અને ચારેય લોકનું કલ્યાણ કરે.'
અથ રાજમહિષ્યશ્ચતસ્રઃ કૌશલ્યા સુમિત્રા સુરૂપા સુવેષા ચેતિ
પછી રાજાની ચાર રાણીઓ હતી: કૌશલ્યા, સુમિત્રા, સુરૂપા અને સુવેષા.
રાજાનમબ્રુવન્દેવ પ્રતિયોષમેકેન પુત્રેણ ભવિતવ્યમ્
તેમણે રાજાને કહ્યું: 'અમને દરેકને એક પુત્ર થવો જોઈએ.'
અથ કૌશલ્યોવાચ એષ યદિ પ્રસન્નો દેવસ્તદાયમુત્પદ્યતાં મમ
પછી કૌશલ્યાએ કહ્યું: 'જો ભગવાન પ્રસન્ન હોય તો આ પુત્ર મને મળે.'
રાજોવાચ- મમ યદિષ્ટં તદયં પ્રાર્થ્યતે હરિઃ । વિષ્ણોપ્રસીદદેવેશ કમલાપતે શંખચક્રગદાધરવિભીષણસૃષ્ટિસમસ્તલોકપાલાદિપૂજિત પાદયુગલશાશ્વતહરે નમસ્તે નમસ્તે એવં સ્તુતો ભગવાનથ રાજાનમાહ
રાજાએ કહ્યું: 'જો મારી ઈચ્છા પૂર્ણ થાય તો હું એ જ માગું છું, હે હરિ. હે દેવોના દેવ, હે કમલનેત્ર, હે શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર, હે ભયાનક સર્જનહાર, હે સર્વ લોકપાલો દ્વારા પૂજ્ય, હે શાશ્વત હરિ, હું તમારા પદપદ્મને વંદન કરું છું, વંદન કરું છું.' એમ સ્તુતિ કરતા ભગવાને રાજાને કહ્યું.
માધવ ઉવાચ- તવ પુત્રો ભવિષ્યામિ કૌશલ્યાયામ્ । અથ ચરું પ્રાવિશદ્ધરિઃ । તં ચરું હિ ચતુર્ધા વિભજ્ય ભાર્ય્યાભ્યો દત્તવાન્
માધવે કહ્યું: 'હું કૌશલ્યામાંથી તમારો પુત્ર બની જન્મીશ.' પછી હરિ યજ્ઞના ચરુમાં પ્રવેશ્યા. એ ચરુને ચાર ભાગમાં વહેંચી, પોતાના પત્નીઓને આપ્યો.
અથ કૌશલ્યાયાં રામો લક્ષ્મણઃ સુમિત્રાયાં સુરૂપાયાં ભરતઃ સુવેષાયાં શત્રુઘ્નો જજ્ઞે ખાત્પુષ્પવૃષ્ટિશ્ચ પપાત
પછી કૌશલ્યામાં રામ, સુમિત્રામાં લક્ષ્મણ, સુરૂપામાં ભરત અને સુવેષામાં શત્રુઘ્ન જન્મ્યા. આકાશમાંથી ફૂલવર્ષા થઈ.
અથ ચતુરાનનઃ સ્વયમુપેત્ય જાતકર્માદિકાઃ ક્રિયાશ્ચક્રે
પછી ચતુર્મુખ બ્રહ્મા પોતે આવ્યા અને જન્મકર્મ વગેરે વિધિઓ કર્યા.
ત્રિભુવનાભિરામતયા રામ ઇતિ નામ ચક્રે રૂપશૌર્ય્યાદિલક્ષ્મીયોગ્યતયા લક્ષ્મણ ઇત્યપરસ્ય ભુવં ભારાત્તારયતીતિ ભરતઃ શત્રૂન્હંતીતિ શત્રુઘ્ન ઇતિ નામાનિ કૃત્વા બ્રહ્મા સ્વભવનં જગામ શિશવશ્ચ વૃદ્ધિમીયુઃ
ત્રણે લોકને આનંદ આપતો હોવાથી તેનું નામ રામ રાખ્યું; રૂપ, શૌર્ય અને લક્ષ્મી માટે યોગ્ય હોવાથી બીજાનું નામ લક્ષ્મણ રાખ્યું; પૃથ્વીનો ભાર ઉતારશે તેથી તેનું નામ ભરત રાખ્યું; શત્રુઓનો નાશ કરશે તેથી તેનું નામ શત્રુઘ્ન રાખ્યું. એમ નામ આપી, બ્રહ્મા પોતાના લોકે ગયા અને બાળકો વધતા ગયા.
અથ કુમારોપિ પાર્શ્વેનાસ્યાંકમારોપ્ય કલકલિતલોચનો યત્કિંચિદુવાચ
પછી એ બાળક પિતાની બાજુએ આવી, ગોદમાં બેઠો અને રમતાં રમતાં આંખોથી જુએ છે, થોડુંક બોલ્યો.
યાચમાનમિતસ્તતો વીક્ષમાણઃ તાત ગચ્છેશયે તાત ક્રીડામિ તાતેત્યાદિપુત્રસુખમનુભૂયાનુભૂય નિર્વૃતિં યયૌ
ક્યારેક 'પપ્પા, હું સુઈ જાઉં?' 'પપ્પા, હું રમું?' એમ પૂછતો, અહીં-અહીં જુએ છે, પુત્રસુખ માણી આનંદમાં રહ્યો.
અથ કદાચિદ્ભોક્તુમાગતે રાજનિ રામચંદ્રો બાલક્રીડાસક્તહૃદયો બહુક્રીડનકરકમલ ઉત્પ્લુત્ય ધાવમાનો નરપતિપુરઃસ્થિતમણિખચિતસુવર્ણભાજનસ્થમન્નં વામકરેણ ગૃહીત્વા રાજનિ ચિક્ષેપ ઇદમપિ રાજા સુખાય મેને । એતાદૃશાન્યન્યાનિ ચકાર રામચંદ્રઃ
પછી એક વખત જ્યારે રાજા ભોજન કરવા આવ્યા, ત્યારે બાળરામ રમવામાં તલ્લીન, હાથમાં અનેક રમકડાં લઈને, ઉછળી દોડી, રાજા સામે મુકેલા રત્નજડિત સોનાના વાસણમાંનું ભોજન ડાબા હાથથી લઈ રાજા પર ફેંકી દીધું. રાજાએ એ પણ આનંદરૂપ જ માન્યું. રામચંદ્રએ આવી ઘણી લીલાઓ કરી.
અથ કદાચિત્ક્રીડમાને રામે વાત્યા રામમપાતયદ્રામશ્ચ રુદન્નપતત્
ક્યારેક રમતા રમતા રામને જોરદાર પવનએ ધકેલ્યો, અને રામ રડતો પડ્યો.
એતસ્મિન્નંતરે બ્રહ્મરાક્ષસો રામમગૃહ્ણાદ્રામશ્ચ મૂર્ચ્છામાપ
એ જ સમયે એક બ્રહ્મરાક્ષસે રામને પકડી લીધો, અને રામ બેહોશ થઈ ગયો.
અથ સહચરો બાલ ઇતસ્તતો રોરૂયમાણો રામં તથાવિધં રાજ્ઞે વ્યજ્ઞાપયત્
પછી રામનો સાથી છોકરો, રડતો રડતો, રાજાને રામની હાલત વિશે જાણ કરવા ગયો.
અથ રાજા રામમાદાય વસિષ્ઠમાહ કિમિદં રામસ્યેતિ પપ્રચ્છ
પછી રાજાએ રામને ઉઠાવીને વશિષ્ઠજીને પૂછ્યું: 'આ રામને શું થયું છે?'
અથ વસિષ્ઠો ભસ્માદાયાભિમંત્ર્ય બ્રહ્મરાક્ષસં મોચયામાસ
પછી વશિષ્ઠજીએ થોડી રાખ લઈને મંત્રોચ્ચાર કરીને રામને બ્રહ્મરાક્ષસના બંધનમાંથી મુક્ત કર્યો.
પપ્રચ્છ કો ભવાનિતિ સ ચાહાહં વેદગર્વિતો બ્રાહ્મણો બહુશઃ પરધનમપહૃત્ય બ્રહ્મરાક્ષસો જાતો મે નિષ્કૃતિં વિચારય
વશિષ્ઠજીએ પૂછ્યું: 'તમે કોણ છો?' તો એણે કહ્યું: 'હું વેદજ્ઞાનના અભિમાનથી ભરેલો બ્રાહ્મણ છું. ઘણા લોકોનું ધન ચોરી લીધું છે, તેથી બ્રહ્મરાક્ષસ થયો છું. હવે મારા માટે કઈ પ્રાયશ્ચિત્તી છે, એ વિચારો.'
હરીશાનૌ સહારાધ્ય સર્વૈકાદશીરુપોષ્ય દ્વાદશીષુ બ્રાહ્મણાનારાધ્ય તત્તત્કાલભવં ફલપૂર્વમન્નાદ્યં વ્યંજનં પુષ્પં ચ ન્યાયેન સંપાદ્ય કપિલાઘૃતેન કેશવં સ્નાપયિત્વા મુદ્ગચૂર્ણેન સંલિપ્ય સ્વાદૂદકેન સ્નાપયિત્વા સુરભિપાટીરં સ્વયમુદ્ઘૃષ્ટં મૃગનાભ્યાગુરુસારેણ વાસમેતં દેવાંગં સર્વમુપલિપ્ય તુલસીદલૈર્યૂથિકાકરવીરનીલોત્પલકમલ કોકનદદ્રો ણકુસુમ મરુવદમનક ગિરિકર્ણિકાકેતકીદલપૂર્વૈર્યથાસંભવમભ્યર્ચ્ય દ્વાદશાક્ષરેણ પુરુષસૂક્તેન વા નામ્ના ષોડશોપચારેણ વારાધ્ય પ્રણમ્ય નૃત્યં કૃત્વા દેવં ક્ષમાપયેત્
હરિ અને ઈશાનનું એકસાથે પૂજન કરીને, બધી એકાદશીનું ઉપવાસ કરીને, દ્વાદશી દિવસે બ્રાહ્મણોની સેવા કરીને, જે સમયને યોગ્ય હોય તેવો ભોજન, વાનગીઓ અને ફૂલ યોગ્ય રીતે મેળવો. પછી કપિલા ગાયના ઘીથી કેશવને સ્નાન કરાવો, મુગના લોટથી લપસી દો, પછી મીઠા પાણીથી ફરી સ્નાન કરાવો. પછી પોતે તૈયાર કરેલી કસ્તૂરી અને અગરના સુગંધથી દેવના અંગને સુગંધિત કરો. તુલસી, જૂઈ, કરવીર, નિલોત્પલ, કમળ, કોકનદ, દ્રોણ, મરુવ, મનક, પર્વતકર્ણિકા, કેતકીના પાંદડા અને જે ફૂલ મળે તે બધાથી પૂજન કરો. પછી બાર અક્ષરનું મંત્ર કે પુરુષસૂક્ત અથવા નામથી, સોળ ઉપચારથી પૂજન કરો, વંદન કરો, નૃત્ય કરો અને અંતે ભગવાનની ક્ષમા માગો.
અથ પાદસંચારિણં બાલચંદ્ર સંકાશદર્શનં બિંબાધરમુન્નતતિલપ્રસૂનનાસં પુરશ્ચૂલિકાલંબમાન-રત્નપત્રકં શ્રવણલોલલંબમાનકુંડલં વક્ષઃસ્થલવિચલિત સ્થૂલમુક્તાહારં વિલસત્કાર્તસ્વરો બ-હ્વલયં સિંજન્મણિકંકણરત્નાંગુલીયકં હેમમણિરચિતશ્રોણિસૂત્રં સિંજન્નનૂપુરોપશોભિતપાદમંગુલીયોપશોભિતપાદમધ્યાંગુલીયકં વજ્રાંકુશસરોજલાંછનશોભિતોરુપાદતલં તૂણીરસદૃશ જંઘં કરિકરસદૃશોરું વિસ્તૃતજઘનં સૂક્ષ્મમધ્યંવર્તુલાવર્તકં ગંભીરનાભિમિંદ્રનીલશિલાવિશા-લ વક્ષઃસ્થલં કંબુગ્રીવંચંદ્રબિંબસદૃશવદનમર્દ્ધચંદ્ર સદૃશલલાટં નીલકુટિલકુંતલં ક્રોડાસક્તંધૂલિભિરાપાંડુરં ફુલ્લપદ્મદલારક્તવિલોલલોચનં મહેશ્વરમિવોદ્ધૂલિતભૂતિં મહેશ્વરમિવ દિગંબરં રામં કુમારં રાજા દશરથો દૃષ્ટ્વા હર્ષપરિપૂર્ણહૃદયઃ પુત્રમાલિંગ્ય ચુંબિત્વા વક્ષસ્યાલિલિંગ દૃઢમ્
પછી રાજા દશરથએ પોતાના પુત્ર રામને જોયા, જેમના પગલાં મૃદુ, ચહેરો બાળચંદ્ર જેવો, હોઠ બિંબફળ જેવા લાલ, ઊંચી તિલ જેવી નાક, કપાળ પર રત્નપટ્ટા, કાનમાં ઝૂલતા કુંડળ, છાતી પર મોટી મુક્તામાળા, હાથમાં સોનાના કંગણ, આંગળીઓમાં રત્નમય વળય, કમરે હેમમણિથી બનેલું વલય, પગમાં ઝાંઝર અને વળય, પગતળી પર વજ્ર, અંકુશ અને કમળના ચિહ્નો, જાંઘ તૂણીર જેવી, પગ હાથીની સુંડ જેવી, કટિ પહોળી, મધ્ય પાતળી, નાભિ ઊંડી, છાતી નીલમણિ જેવી, ગળો શંખ જેવો, ચહેરો ચંદ્ર અને કમળ જેવો, કપાળ અર્ધચંદ્ર જેવું, વાળ ઘાટા અને વાંકાચૂકા, રમતાં રમતાં ધૂળથી ફિક્કા, આંખો ફૂલેલા કમળની પાંખડી જેવી લાલ અને ચંચળ, મહાદેવ જેવો ભસ્મથી લપેટાયેલો, દિશાઓને વસ્ત્ર બનાવનાર મહાદેવ જેવો. દશરથ રાજા આનંદથી ભરેલા હૃદયે પુત્રને ભેટી, ચુંબન કરી, છાતી પર દઢતાથી ચોંટાડી લીધા.