અલાબુસંયુતાં કૃત્વા રાજવૃક્ષફલાકૃતિમ્ । તસ્યોરસિ વિનિક્ષિપ્ય ગાયન્નાગાચ્છિવાંતિકમ્
એ વીણાને અલાબૂથી શોભિત કરી, રાજવૃક્ષના ફળ જેવી આકાર આપી, પોતાના છાતી પર મૂકી, ગીત ગાતા શિવ પાસે ગયો.
બૃહતીકુસુમૈઃ શુદ્ધૈર્દેવપાદાવપૂજયત્ । તસ્મૈ વરમથ પ્રાદાદાકલ્પં જીવિતં પુનઃ
શુદ્ધ બૃહતીના ફૂલો વડે દેવના પગની પૂજા કરી; પછી શિવે તેને આશીર્વાદ આપ્યો—એક યુગ જેટલું નવજીવન.
સમુદ્રલંઘને શક્તિં વરં પ્રાદાદથાપરમ્
એમણે બીજું વરદાન આપ્યું—સમુદ્ર પાર કરવાની શક્તિ.
સમસ્તભૂષાસુવિભૂષિતાંગઃ સ્વદીપ્તિમંદીકૃતદેવદીપ્તિઃ । પ્રસન્નમૂર્તિસ્તરુણઃ શિવાઙ્ગકઃ સંભાવયામાસ સમસ્તદેવાન્
સર્વ ભૂષણોથી શોભાયમાન, દેવતાઓની તેજસ્વિતા પણ ફિકી પડે એવો, યુવાન અને પ્રસન્ન મુખવાળો, શિવજી જેવા અવયવ ધરાવતો એ સર્વ દેવતાઓનું સન્માન કરવા લાગ્યો.
પીતમુદ્ગમનીયં ચ સમાદાય મહેશ્વરઃ । પીતવસ્ત્રમિદં દેવ ત્વં ગૃહાણ હરે શુભમ્
મહેશ્વરે પીળું વસ્ત્ર લઈને કહ્યું: 'હે દેવા, હે હરિ, આ શુભ પીળું વસ્ત્ર સ્વીકારો.'
બ્રહ્મણે રક્તવસનં સર્વેષાં વસુદસ્તથા । દેવર્ષિદાનવાદીનાં દત્તવાન્વસુયુગ્મકમ્
બ્રહ્માજીને લાલ વસ્ત્ર આપ્યું અને બધાને ધન આપ્યું; દેવ, ઋષિ, દાનવ અને અન્ય સૌને પણ ધનના જોડી આપ્યા.
રામોપિ ચૈતદાકર્ણ્ય શંભવે યુગ્મમર્પયત્ । સુસૂક્ષ્મં બહુમૂલ્યં ચ સ્વર્ણભૂષણમેવ ચ
રામે આ સાંભળી, શંભુને ખૂબ જ સુક્ષ્મ, કિંમતી અને સોનાના આભૂષણોથી બનેલા જોડી અર્પણ કર્યા.
અથ ભુક્ત્વા સુખાસીનઃ સામાત્યઃ સપુરોહિતઃ । નાનામુનિગણૈર્ભૂપૈર્વાનરૈર્ગૌતમી તટે
પછી સૌએ ભોજન કરી, મંત્રીઓ અને પુરોહિતો સાથે આરામથી બેઠા, અનેક ઋષિ, રાજા અને વાનરોએ ઘેરાયેલા, ગૌતમીના કિનારે.
શંભું પુરાણતત્ત્વજ્ઞં રાઘવો વાક્યમબ્રવીત્ । ત્વમેવ સર્વં જાનીષે સર્વધર્મગુહાશયમ્
રાઘવે શંભુને, જે પુરાણ તત્વ જાણે છે, કહ્યું: 'તમે બધું જાણો છો, સર્વ ધર્મના ગુપ્ત અર્થ પણ તમને ખબર છે.'
કસ્મિન્કસ્મિન્યુગે બ્રહ્મન્કિંવિશિષ્ટં વદસ્વ મે । શંભુરુવાચ- ધ્યાનમેવ કૃતે શ્રેષ્ઠં ત્રેતાયાં યજ્ઞ એવ ચ
'કયા યુગમાં શું શ્રેષ્ઠ છે, મને કહો.' શંભુ બોલ્યા: 'કૃતયુગમાં ધ્યાન શ્રેષ્ઠ છે, ત્રેતાયુગમાં યજ્ઞ શ્રેષ્ઠ છે.'
દ્વાપરે ચાર્ચનં તિષ્યે દાનં ચ હરિકીર્તનમ્ । સર્વં ચ શસ્તં સર્વત્ર ધ્યાનં ન ચ કલૌ યુગે
દ્વાપર યુગમાં પૂજા શ્રેષ્ઠ છે; તિષ્યમાં દાન અને હરિના ગુણગાન. સર્વ યુગમાં બધું સારું છે, પણ કલિયુગમાં ધ્યાન નથી.
નરાણાં મુગ્ધચિત્તત્વાત્કૃચ્છ્રસ્થાનાં વિશાંપતે । ન ધર્મે નિયતાબુદ્ધિર્ન વેદે નૈવ ચ સ્મૃતૌ
માનવોનું મન સરળ અને પરિસ્થિતિઓ કઠિન હોવાથી, હે રાજા, ધર્મમાં, વેદમાં કે સ્મૃતિમાં સ્થિર બુદ્ધિ રહેતી નથી.
ન ક્રતૌ ન સ્વધાકારે પુરાણાનાં ચ ન શ્રુતૌ । ન યજ્ઞેન ચ તીર્થેષુ ન ચ શુશ્રૂષણે સતામ્
કોઈ યજ્ઞમાં, સ્વધા અર્પણમાં, પુરાણ સાંભળવામાં, યાત્રા કે તીર્થમાં યજ્ઞમાં કે સજ્જનોની સેવા દ્વારા પણ નહિ.
નેજ્યાયાં દેવતાનાં ચ ન સ્વજાતીયકર્મ્મણિ । ન દેવસ્મરણેનાપિ ન ચ ક્વાપિ વૃષે નૃપ
દેવતાઓની પૂજા, પોતપોતાના કર્મ, દેવસ્મરણ કે ક્યાંય પણ ધર્મથી પણ નહિ, હે રાજન.
અતશ્ચ દીર્ઘકાલાનાં પુણ્યાનામક્ષમા નરાઃ । દાનં તુ સ્વલ્પકાલત્વાત્કર્તું શક્નોતિ માનવઃ
મોટા સમય સુધી પુણ્યકર્મો કરવી લોકો માટે અશક્ય છે; પણ ઓછા સમયમાં દાન આપવું માનવ માટે શક્ય છે.
અતશ્ચ કલિદુષ્ટાનાં પ્રાયશ્ચિતં ન વિદ્યતે । કેષાંચિત્પાપનાશઃ સ્યાત્પ્રાયશ્ચિત્તૈસ્તુ નાન્યથા
કલિયુગથી દૂષિત થયેલા લોકો માટે પ્રાયશ્ચિત્ય નથી; કેટલાક માટે પાપનો નાશ પ્રાયશ્ચિત્યથી થાય છે, પણ બીજું કોઈ ઉપાય નથી.
બ્રહ્મજ્ઞાની ગયાશ્રાદ્ધી કાશીગંતા શ્રુતૌ રતઃ । પુરાણજ્ઞાવમાશ્ચૈતે શ્રોતા તસ્ય ચ રાઘવ
જે બ્રહ્મજ્ઞાની છે, ગયામાં પિતૃક્રિયા કરે છે, કાશી જાય છે, શાસ્ત્રોમાં આનંદ મેળવે છે, પુરાણ જાણે છે અને સાંભળે છે, હે રાઘવ.
યુગાનામનુસારેણ તથાર્થસ્ય વિવેચનાત્ । સ્વ પર પ્રત્યયોત્પાદાત્પરબ્રહ્મપ્રકાશનાત્
યુગોનુસારે અને અર્થની સમજથી, પોતાને અને બીજાને શ્રદ્ધા ઉત્પન્ન કરીને, પરબ્રહ્મનું પ્રકાશન થાય છે.
પુરાણવક્તા સર્વસ્માદ્બ્રાહ્મણસ્તુ વિશિષ્યતે । તેનાપિ ચ કૃતં પાપં ન સજ્યેત્કિમુતાન્યતઃ
સૌમાં પુરાણ વાચક બ્રાહ્મણ વિશિષ્ટ છે; એ બ્રાહ્મણે પાપ કર્યું હોય તો પણ એ પાપ જોડાતું નથી—તો બીજાના તો શું કહેવું.
અન્યેષામપિ કેષાંચિત્પુરાણં પાપનાશનમ્ । યઃ પુરાણેષુ વિશ્વાસી વક્તારં મન્યતે ગુરુમ્
બીજાઓ માટે પણ, કેટલાક માટે પુરાણ પાપનાશક છે; જે પુરાણમાં શ્રદ્ધા રાખે છે અને વાચકને ગુરુ માને છે.
બ્રહ્મવિદ્યાપ્રદાતારં વિશેષં જ્ઞાતિબંધુતઃ । તસ્ય પાપાનિ સર્વાણિ વિલયં યાન્ત્યસંશયમ્
જે વ્યક્તિ બ્રહ્મવિદ્યાનું જ્ઞાન આપે છે, ખાસ કરીને પોતાના સગા-સંબંધીઓને, તેના બધા પાપો નિશ્ચિતપણે નાશ પામે છે.
અથ શ્રીશૈલગમનં પૂજકસ્ય મહેશિતુઃ । અતઃ કલૌ મનુષ્યાણાં પુરાણં પાપનાશનમ્
હવે મહાદેવજીના પૂજક માટે શ્રીશૈલ યાત્રાની વાત છે. તેથી કળિયુગમાં પુરાણ લોકોના પાપોનો નાશ કરે છે.
પુરા કલિયુગે રામ વૃત્તં સંકીર્તયે શૃણુ । આસીત્તુ ગૌતમો નામ બ્રાહ્મણો વેદવર્જિતઃ
પહેલાં કળિયુગમાં, હે રામ, હું એક ઘટના કહું છું, સાંભળો: ગૌતમ નામનો એક બ્રાહ્મણ હતો, જે વેદજ્ઞાનથી વંચિત હતો.
તસ્ય પુષ્ટિઃ પશુશ્ચાસ્તાં ભ્રાતરૌ વેદવર્જિતૌ । તાભ્યાં સહ કૃષિં ચક્રે તત્ર વૃદ્ધિમવાપ ચ
તેને બે ભાઈઓ હતા, એ પણ વેદજ્ઞાન વગરના. ત્રણેય ભેગા મળીને ખેતી કરતા અને એમાંથી સુખ-સમૃદ્ધિ મેળવે છે.
ધનધાન્યાદિકં કિંચિદ્રાજાનં દત્તવાનથ । ઉવાચ વચનં કિંચિદધિકારં નિરૂપય
કેટલાક ધન, અનાજ અને બીજી વસ્તુઓ રાજાને આપી, પછી કહ્યું: 'મને કોઈ જવાબદારી સોંપો.'
અર્થં ન ગમયિષ્યામિ તૌ શક્તૌ ભ્રાતરૌ મમ । રાજોવાચ- બ્રાહ્મણસ્યાધિકારો હિ વૈદિકે ધર્મકર્મણિ
'હું ધન માટે પ્રયત્ન નહીં કરું; મારા બે ભાઈઓ સક્ષમ છે.' રાજાએ કહ્યું: 'બ્રાહ્મણનું યોગ્ય કાર્ય તો વેદિક ધર્મ અને કર્મ છે.'
તદન્યત્ર નિયુક્તસ્ય બ્રાહ્મણ્યં વિપ્રણશ્યતિ । ગૌતમ ઉવાચ- યુગેષ્વન્યેષુ ધર્મોયં કલિધર્મો ન તાદૃશઃ
'બીજા કામમાં લગાડશો તો બ્રાહ્મણપણું નાશ પામે છે.' ગૌતમ બોલ્યા: 'અન્ય યુગોમાં એ ધર્મ હતો; પણ કળિયુગમાં એવું નથી.'
ભૂપતિ ત્વં હિ ભૂપાલ નૃપાણાં ધર્મ ઉચ્યતે । બ્રાહ્મણશ્ચ પરિક્ષીણસ્તં કુર્વન્નૈવ દુષ્યતિ
'હે રાજા, તું તો પ્રજાનો રક્ષક છે; રાજાનો ધર્મ એવો જ કહેવાય છે. જો બ્રાહ્મણ ગરીબ હોય તો આવું કરવાથી તેને દોષ લાગતો નથી.'
શૂદ્રાણાં તુ કૃષિર્દ્ધર્મો નાપદ્યપ્યગ્રજન્મનઃ । તસ્માત્ક્ષત્ત્રેણ વર્તિષ્યે ગ્રામાન્મમ સમાદિશ
'શૂદ્રો માટે ખેતી કરવી એ તેમનો ધર્મ છે, પણ ઊંચી જાતિ માટે તો આપત્તિમાં પણ નહીં. એટલે હું ક્ષત્રિયની રીતથી જીવવું છું; મને ગામો આપો.'
અન્યત્ર ચાત્ર ક્ષત્ત્રેણ વર્તનં મમ રોચતે । અન્યન્ન તુ તથેત્યુક્તો દદૌ ગ્રામાન્દ્વિજન્મનઃ
'અહીં પણ ક્ષત્રિયની રીતથી જીવવું મને પસંદ છે; નહીં તો ચાલે.' આવું કહેતાં રાજાએ દ્વિજને ગામો આપ્યા.