સુંદર્યોઽન્યાશ્ચ યુવતીસ્તસ્યાસ્ત્યક્ત્વા મુદા ગતાઃ । શક્રસ્ય હૃદયોત્સાહં તન્વંતી સા વરાંગના
અને બીજી સુંદર યુવતીઓ પણ ખુશીથી એની પાસેથી વિદાય થઈ; એ ઉત્તમ સ્ત્રીએ ઈન્દ્રના દિલમાં ઉત્સાહ જગાવ્યો
પુરંદરપુરે તસ્થૌ સુભગા પ્રીતિવલ્લભા । યસ્યાસ્તિષ્ઠંતિ ગઙ્ગાયાં યાવદસ્થીનિ જૈમિને
એ પુરણદરના શહેરમાં સુખી અને પ્રિય બની રહી; જયાં સુધી એની હાડકાં ગંગામાં રહે છે, જયમિની,
કુલકોટિશતં તાવત્તસ્થાવાસ સુરાલયે । રાજાનો દિવિરાજ્યેષુ યે યે ભૂતાસ્તપોબલાત્
એટલી જ કરોડો કુટુંબો સુધી એ દેવલોકમાં રહે છે; જે રાજાઓ તપશ્ચર્યાથી દેવલોકમાં પહોંચ્યા છે,
તેષાંતેષાં સ્નેહભૂમિર્ભવત્યમરસુંદરી । ગંગાસ્થિમજ્જનાદેવ જૈમિને ફલમીદૃશમ્
એ બધાના માટે એ સ્વર્ગસુંદરી સ્નેહનું કેન્દ્ર બને છે; ગંગામાં હાડકાં વિસર્જન કરવાનું ફળ આવું છે, જયમિની
ગંગાયાં ત્યજતો દેહં ફલં વક્તું ન શક્યતે । મૃતં શરીરં ગંગાયાં યાવદસ્થીનિ જૈમિને
ગંગામાં શરીર છોડવાનો લાભ વર્ણવી શકાય એમ નથી; જયાં સુધી હાડકાં ગંગામાં રહે છે, જયમિની,
કલ્પકોટિશતં તાવત્તસ્યા વાસઃ સુરાલયે । મૃતં શરીરં ગંગાયાં સ્રોતોભિશ્ચલિતં દ્વિજ
એટલી જ કરોડો કલ્પો સુધી એ દેવલોકમાં વસે છે; દ્વિજ, જ્યારે ગંગામાં મૃતદેહ પ્રવાહમાં વહે જાય છે,
દૃશ્યતે દેહિનસ્તસ્ય તત્ફલં શૃણુ જૈમિને । સ્વર્ગે દેવાંગના ત્રસ્તચારુચામરવાયુભિઃ
એ જીવને જે ફળ મળે છે, એ સાંભળ, જયમિની: સ્વર્ગમાં દેવસુંદરીઓ ડરીને સુંદર ચામરાથી એને પંખો કરે છે
વીજિતઃ સ્વર્ણપર્યંકે સુપ્તસ્તિષ્ઠતિ કૌતુકી । જાહ્નવીસૈકતે યસ્ય શરીરં દૃશ્યતે મૃતમ્
એ સોનાની પલંગ પર સુતા સુખી રહી પંખો કરાવતો રહે છે; જેના મૃતદેહને જાહ્નવીના રેતીપર જોઈ શકાય છે,
દિવાકરકરૈસ્તપ્તં કુલં તસ્ય વદામ્યહમ્ । સુગન્ધૈશ્ચંદનૈર્દિવ્યૈર્લિપ્તસર્વકલેવરઃ ૧૦૦ 7.8.
એના કુટુંબને હું કહું છું કે, સૂર્યકિરણોથી પવિત્ર થાય છે; એનું આખું શરીર દિવ્ય સુગંધિત ચંદનથી લિપ્ત થાય છે
દિવ્યાઙ્ગનાભિઃ સહિતો દિવિ ક્રીડતિસર્વદા । કાકૈર્ગૃધ્રૈશ્ચ કંકૈશ્ચ શકુંતૈર્ભીષ્મમાતરિ
એ હંમેશા સ્વર્ગમાં દિવ્ય સુંદરીઓ સાથે રમે છે; પણ જો એનું શરીર કાગડા, ગીધ, કંક અને ભયાનક પક્ષીઓ ખાઈ જાય
વપુર્વિદલિતં યસ્ય દૃશ્યતે તત્ફલં શૃણુ । દિવિ દિવ્યાંગનાપીનપ્રોત્તુઙ્ગરુચિરસ્તનૈઃ
જેનું શરીર ફાટેલું જોવા મળે, એનું ફળ સાંભળ: સ્વર્ગમાં દિવ્ય સુંદરીઓના ભરાવદાર સુંદર સ્તનો સાથે
શ્લિષ્ટવક્ષાશ્ચ પર્યંકે નિદ્રાતિ નિત્યમેવ સઃ । પિપીલિકાભિઃ કીટૈશ્ચ મક્ષિકાભિશ્ચ વેષ્ટિતઃ
એ પલંગ પર હંમેશા એમના વક્ષસ્થળે લપટાઈને સુવે છે; ભલે એ આસપાસ ચીંટી, જીવાત અને માખીઓ હોય
ગંગાયાં યસ્ય દૃશ્યંતે અસ્થીનિ પતિતાનિ ચ । તસ્યાક્ષયં ફલં વિપ્ર વદતો મે નિશામય
ગંગામાં જેના હાડકાં પડેલા જોવા મળે છે, એનું અક્ષય ફળ શું છે, બ્રાહ્મણ, એ હું કહું છું, સાંભળ
પ્રણમત્ત્રિદશવ્યૂહ શિરોમુકુટભૂષણૈઃ । હતપાદરજાઃ સ્વર્ગે સ ચ શક્રાયતે ચિરમ્
ત્રિદશોની સેનાઓ મોંઘા મુગટથી શોભિત થઈને એને વંદન કરે છે; એના પગની ધૂળ સ્વર્ગમાં ફેલાય છે અને એ લાંબા સમય સુધી ઈન્દ્ર જેવો બને છે
અનિચ્છયાપિ ગઙ્ગાયાં યદ્દેહપતનં ભવેત્ । સ વિમુક્તોઽખિલૈઃ પાપૈર્નરો નારાયણો ભવેત્
જો કોઈનું શરીર ગંગામાં તેની ઇચ્છા વિરુદ્ધ પણ પડી જાય, તો એ મનુષ્ય બધા પાપોથી મુક્ત થઈ જાય છે અને નારાયણમાં એકરૂપ થઈ જાય છે.
યસ્યાંગારાશ્ચ દૃશ્યંતે ગઙ્ગાયાં ચલિતા જલૈઃ । અઙ્ગારસઙ્ખ્યયા સ્વર્ગે તિષ્ઠેત્કલ્પશતાધિકમ્
ગંગામાં જ્યાં જ્યાં પાણી સાથે લાકડાના અંગારા વહેતા દેખાય છે, ત્યાં ત્યાં જેટલા અંગારા હોય એટલા કલ્પો સુધી મનુષ્ય સ્વર્ગમાં રહે છે.
સર્વેષામેવ પુણ્યાનાં કદાચિત્ક્ષયમીક્ષતે । ગઙ્ગાયાં પતિતે દેહે ભવેત્પુણ્યક્ષયો ન હિ
બધા પુણ્ય ક્યારેક તો ખૂટે છે, પણ ગંગામાં શરીર પડ્યું હોય તો એનું પુણ્ય ક્યારેય ખૂટતું નથી.
બહુનાત્ર કિમુક્તેન નિશ્ચિતં કથ્યતેઽધુના । ગઙ્ગાયાં ત્યક્તદેહસ્ય મહિમા જ્ઞાયતે નહિ
અહીં વધુ શું કહેવું? હવે નિશ્ચિત વાત કહી દઉં: જે ગંગામાં શરીર ત્યાગે છે, એની મહિમા પૂરી રીતે જાણી શકાતી નથી.
વિષમદુરિતરાશીનાશિ ગાઙ્ગં નરો યઃ સ્પૃશતિ ભુવિ કદાચિદ્ભાવુકો ભક્તિભાવૈઃ । જગદુદધિજલં વિલંઘ્ય ઘોરં વ્રજતિ સ પારમપારતુષ્ટિ નાવા
જે મનુષ્ય પૃથ્વી પર ક્યારેક પણ ભક્તિભાવથી ગંગાજળને સ્પર્શ કરે છે, જે ભયાનક પાપોનો નાશ કરે છે, એ જગતરૂપે મહાસાગર પાર કરી, પરમ સંતોષના કિનારે પહોંચી જાય છે, જાણે નાવમાં બેઠો હોય એમ.
જૈમિનિરુવાચ- ભૂય એવ ગુરો બ્રૂહિ ગઙ્ગામાહાત્મ્યમુત્તમમ્ । ગઙ્ગાકથામૃતં પાતું માધુર્યાત્પુનરિષ્યતે
જૈમિનિએ કહ્યું: ગુરુજી, ફરી એકવાર મને ગંગાજીનું ઉત્તમ મહાત્મ્ય કહો; ગંગાની કથા તો એટલી મધુર છે કે એ અમૃત ફરીથી પીવું મન થાય છે.
વ્યાસ ઉવાચ- તદપ્યહં બ્રવીમિ ત્વાં ગઙ્ગાભક્તો યતો ભવાન્ । તૌ પાદૌ સફલૌ નૄણાં જાહ્નવીતટગામિનૌ
વ્યાસએ કહ્યું: કારણ કે તું ગંગાનો ભક્ત છે, એટલે હું તને ફરીથી કહું છું; જાહ્નવીના કિનારે ચાલનારા મનુષ્યોના પગ ખરેખર ધન્ય છે.
ગઙ્ગાકલ્લોલનિનદશ્રાવિણૌ શ્રવણૌ ચ તૌ । સા જિહ્વા યા ચ જાનાતિ સ્વાદુભેદં તદંભસઃ
જે કાન ગંગાની લહેરોની ગુંજ સાંભળે છે, જે જીભ એના જળનો મીઠો સ્વાદ જાણે છે—એ બધું ખરેખર ધન્ય છે.
તે નેત્રે જાહ્નવી ચારુતરંગદર્શને ચ તે । તલ્લલાટમિતિ પ્રોક્તં ગઙ્ગામૃત્પુણ્ડ્રધારિ યત્
જે આંખો જાહ્નવીની સુંદર તરંગોની ઝાંખી કરે છે, જે કપાળ પર ગંગાજળનું તિલક છે—એ બધું પ્રશંસા પામે છે.
તૌ હસ્તૌ જાહ્નવી તીરે હરિ પૂજાપરાયણૌ । શરીરં સફલં તચ્ચ વિમલે જાહ્નવી જલે
જે હાથ જાહ્નવીના કિનારે હરિની પૂજામાં લાગેલા હોય છે, જે શરીર એની નિર્મળ ગંગાજળમાં પવિત્ર થાય છે—એ બધું સાચે જ ફળદાયી છે.
પતિતં તદ્દ્વિજશ્રેષ્ઠ ચતુર્વર્ગફલપ્રદમ્ । સ્વર્ગસ્થાઃ પિતરઃ સર્વે ગચ્છંતો જાહ્નવીતટે
હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ, ત્યાં જે શરીર પડે છે તે ચારે પુરુષાર્થ આપે છે; સ્વર્ગસ્થ બધા પિતૃઓ જાહ્નવીના કિનારે આવે છે.
સંદૃશ્ય હૃષ્ટાઃ શંસંતિ વદંત ઇતિ જૈમિને । તત્પુણ્યં કૃતમસ્માભિઃ સદ્ગતિપ્રાપ્તયે પુરા
આ જોઈને તેઓ આનંદિત થાય છે અને કહે છે: 'અમે સદગતિ માટે અગાઉ જે પુણ્ય કર્યું હતું, એ આજ રોજ ફળ્યું છે.'
ભવિષ્યત્યક્ષયં તચ્ચ યતઃ પુત્રોઽયમીદૃશઃ । અનેન ગાઙ્ગૈઃ સલિલૈર્વયં સંપ્રતિ તર્પિતાઃ
'આ બધું અમર બનશે, કેમ કે અમારો પુત્ર એવો છે; આ ગંગાજળથી આજે અમે તૃપ્ત થયા છીએ.'
યાસ્યામઃ પરમં ધામ દુર્લ્લભં યત્સુરૈરપિ । ગઙ્ગાયાં યાનિ દ્રવ્યાણિ દાસ્યત્યસ્માકમાત્મજઃ
'અમારો પુત્ર ગંગામાં જે કંઈ દાન કરશે, એના કારણે અમે એ પરમ ધામ પામીશું, જે દેવતાઓને પણ દુર્લભ છે.'
અસ્મભ્યં તાનિ સર્વાણિ ભવિષ્યંત્યક્ષયાણિ વૈ । નરકસ્થાશ્ચ પિતરઃ સર્વદુઃખસમન્વિતાઃ
'આ બધું અમારે માટે ક્યારેય ખૂટતું નહીં થાય; અને જે પિતૃઓ નરકમાં છે, બધા દુઃખોથી પીડાય છે—'
વદંતીતિ સુતં દૃષ્ટ્વા ગચ્છંતં જાહ્નવીતટમ્ । કૃતાનિ યાનિ પાપાનિ નરકક્લેશદાનિ વૈ
જ્યારે તેઓ પોતાનો પુત્ર જાહ્નવીના કિનારે જતા જુએ છે, ત્યારે કહે છે: 'અમે ભૂતકાળમાં જે પાપો કર્યા, જેના કારણે નરકના દુઃખો ભોગવવા પડે છે—'