પ્રક્ષાલ્યાથ તતો હસ્તૌ કર્માનુષ્ઠાનમાચરેત્ । શિવ ઉવાચ- યૂયમેવં પ્રકારેણ ભસ્મ કૃત્વા પ્રઘૃષ્ય ચ
પછી, હાથ ધોઈને, નિર્ધારિત વિધિ કરવી; શિવે કહ્યું: 'તમે આ રીતે ભસ્મ તૈયાર કરીને ઘસો.'
ગુણાન્ધારયિતું શક્તાસ્તતઃ સ્રક્ષ્યથ વૈ પ્રજાઃ । શંભુરુવાચ- ઇત્થં શિવોદિતા દેવા બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશ્વરાઃ
'ગુણો ધારણ કરવા માટે સક્ષમ છો, અને પછી પ્રજાઓ સર્જશો.' શંભુએ કહ્યું: 'શિવે જે રીતે કહ્યું, બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ્વર—'
તથા કૃત્વા ચ વિધિના હમહમિકયા તદા । અન્યોન્યબોધનાશક્તાઃ પ્રણમ્ય શિવમૂચિરે
એ રીતે નિયમ પ્રમાણે, દરેકે_eachે સ્પર્ધાની ભાવના સાથે, એકબીજાને સમજવામાં અસમર્થ રહી, શિવને નમસ્કાર કરીને કહ્યું.
કં ગુણં ધારયેત્કો વા શિવઃ પ્રાહ સુતાનથ । કર્મશક્તિં તથા જ્ઞાનં મુખરેણ્વૈવ નશ્યતિ
'કયો ગુણ ધારવો? કોણ?' શિવે પોતાના પુત્રોને કહ્યું: 'કર્મ અને જ્ઞાન, અહંકાર સાથે જોડાય તો નષ્ટ થઈ જાય છે.'
અલ્પાયુર્દૃશ્યતે બ્રહ્મા મનુભિશ્ચાસ્ય જીવિતમ્ । યોઽહં બ્રહ્માંડમાલાભિર્ભૂષિતો બ્રહ્મગોપનમ્
'બ્રહ્મા ટૂંકા આયુષ્યવાળા છે, અને તેનો જીવન મનુ સાથે છે; હું, બ્રહ્માંડની માળા પહેરીને, બ્રહ્માનો રક્ષક છું.'
રજોગુણમવષ્ટભ્ય ન ચ જાનાસિ માં તદા । બ્રહ્માધિકબલો વિષ્ણુરાયુષિ બ્રહ્મણોઽધિકઃ
'તમે રજોગુણ ધરાવ છો, પણ ત્યારે મને ઓળખી શક્યા નહોતા; વિષ્ણુ, બ્રહ્મા કરતાં વધુ શક્તિશાળી છે અને બ્રહ્મા કરતાં લાંબું આયુષ્ય ધરાવે છે.'
બ્રહ્માંડમાલાભરણે મહેશસ્ય મમૈવ તુ । ચતુર્નિઃશ્વાસમાત્રેણ વિષ્ણોરાયુરુદાહૃતમ્
'મહેશ અને હું, બ્રહ્માંડની માળા પહેરીને, વિષ્ણુનું આયુષ્ય માત્ર ચાર શ્વાસ જેટલું કહેવાય છે.'
બ્રહ્મણોઽધિકસત્વત્વાત્સત્વમાલંબતાં હરિઃ । જાનાતિ સર્વકાલં માં ક્વચિદેવ ન વિસ્મરેત્
'વિષ્ણુ સત્વગુણથી યુક્ત હોવાથી સત્વ પર આધાર રાખે છે; તે મને સર્વ સમયે જાણે છે અને ક્યારેય ભૂલતો નથી.'
સાત્વિકૈકૈવ પૂજાસ્ય રાજસી તામસી ન તુ । શાંતં શિવં સત્વગુણં રજવક્ત્રાવમાનતઃ
માત્ર સાત્વિક પૂજા જ તેમના માટે યોગ્ય છે; રાજસ અને તામસ પૂજા તેમને માટે નથી. શાંત, શુભ અને સાત્વિક ગુણ રાજસ અને તામસના જોડાણથી ઘટી જાય છે.
નભોનીલં તથા ચૈવ ગુણં શંભુસ્તથાભજત્ । સત્વં રજસ્તમશ્ચાપિ દધાર ચ પુરા કિલ
જેમ આકાશનો રંગ નીલો છે, તેમ શંભુએ એ ગુણ સ્વીકાર્યો હતો. પ્રાચીન સમયમાં તેમણે સાત્વ, રાજસ અને તામસ ત્રણેય ગુણ ધારણ કર્યા હતા.
અતોઽસ્ય વિવિધા પૂજા શંકરસ્ય વિધીયતે । રજશ્ચ તમસાયુક્તં દારુણં પરિકીર્તિતમ્
આથી શંકર માટે વિવિધ પ્રકારની પૂજાઓ નિર્ધારિત છે. રાજસ અને તામસના જોડાણથી જે પૂજા થાય છે, તે કઠોર ગણાય છે.
દારુણાપિ તતઃ પૂજા શંકરે ગતિદા મતા । રજશ્ચ તમસાયુક્તમલં શાસ્ત્રપ્રવર્તકમ્
કઠોર પૂજાનું ફળ પણ શંકર માટે મોક્ષદાયી માનવામાં આવે છે. રાજસ અને તામસના જોડાણથી જે પૂજા થાય છે, તે સંપૂર્ણ રીતે શાસ્ત્રોમાં સ્વીકારવામાં આવી છે.
વિચ્છિન્નાપિ તતઃ પૂજા શંકરે ફલદા મતા । તમશ્ચ સત્વસંયુક્તં મિશ્રકં ચ પ્રવર્તકમ્
અધૂરી પૂજા પણ શંકર માટે ફળદાયી ગણાય છે. તામસ અને સાત્વના જોડાણથી, તેમજ મિશ્ર રૂપની પૂજાઓ પણ શાસ્ત્રમાં સ્વીકારવામાં આવી છે.
મિશ્રપૂજા વિફલદા શંકરે લોકશંકરે । યાદૃશં તાદૃશં વાપિ નિયમેનાર્ચનં વિભોઃ
મિશ્ર પૂજા શંકર માટે, લોકહિત માટે, ફળ આપતી નથી. ભગવાન માટે જે રીતે પણ નિયમસર પૂજા થાય—
શંકરસ્યાશુફલદં યાદૃશસ્યાપિ દેહિનઃ । શંભુરુવાચ- એતત્સંક્ષેપતઃ પ્રોક્તં વિધાનં ભસ્મનોઽનઘ
શંકર જે રીતે પણ પૂજા કરે છે, તે જલદી ફળ આપે છે, ભક્ત જેવો હોય એ પ્રમાણે. શંભુએ કહ્યું: પાવન, આ બસ્માના વિધાનોનો સંક્ષિપ્ત વર્ણન છે.
વક્તૃશ્રોતૃજનાનાં ચ સમસ્તાઘવિનાશનમ્
જે બોલે અને જે સાંભળે, બંનેના બધા પાપોનો નાશ થાય છે.
ઇતિ શ્રીપદ્મપુરાણે પાતાલખંડે શિવરાઘવસંવાદે ભસ્મોત્પત્તિવિધાનં નામાષ્ટોત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ
શ્રીપદ્મપુરાણના પાતાળખંડમાં શિવ-રાઘવ સંવાદમાં 'બસ્મની ઉત્પત્તિ અને વિધાન' નામે એકસો આઠમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.
શંભુરુવાચ- અત્ર તે કીર્તયિષ્યામિ કથાં પાપપ્રણાશિનીમ્ । શ્રુત્વા યાં પ્રાપ ધર્માત્મા શિવભક્તિમનુત્તમામ્
શંભુએ કહ્યું: હવે હું તને એક એવી વાર્તા કહું છું, જે પાપનો નાશ કરે છે; એ સાંભળીને એક ધર્મનિષ્ઠ આત્માએ શ્રેષ્ઠ શિવભક્તિ પ્રાપ્ત કરી.
ઇક્ષ્વાકુર્નામ વિપ્રેંદ્રો મહાવિદ્યો મહામતિઃ । બહુશાસ્ત્રપ્રવીણશ્ચ નીતિશાસ્ત્રવિશારદઃ
ઇક્ષ્વાકુ નામે એક બ્રાહ્મણ રાજા હતો, જે ખૂબ જ વિદ્વાન અને બુદ્ધિશાળી હતો, અનેક શાસ્ત્રોમાં નિપુણ અને નીતિશાસ્ત્રમાં નિષ્ણાત હતો.
ન યષ્ટા ન ચ દાતા ચ ન દેવાનાં ચ પૂજકઃ । ન ચાધ્યાપયિતા વેદં ન વ્યાખ્યાતા શ્રુતસ્ય ચ
તે યજ્ઞ કરતો નહોતો, દાન આપતો નહોતો, દેવતાઓની પૂજા પણ કરતો નહોતો; ન તો વેદ શીખવતો, ન તો સાંભળેલા શાસ્ત્રોનું અર્થ સમજાવતો.
ન પુરાણેતિહાસાનાં શ્રુતીનામાગમસ્ય વા । યત્નાદ્ભોક્તા તથા દેહસંસ્કારૈકપ્રવર્તકઃ
તે પુરાણ, ઇતિહાસ, શ્રુતિ કે આગમનો અભ્યાસ કરતો નહોતો; માત્ર ખાવા અને શરીર સંસ્કારના કામમાં જ વ્યસ્ત રહેતો.
તાદૃશસ્ય દ્વિજસ્યાથ સમાલક્ષ્યાયુરત્યગાત્ । લક્ષાંતરે તથૈકસ્મિન્વત્સરે માસિ પંચમે
એવા દ્વિજને જોઈને, તેની આયુષ્ય પૂરી થઈ ગઈ; લાખ વર્ષ પછી, એક વર્ષના પાંચમા મહિનામાં—
તૃતીય દિવસે રાત્ર્યાં પુરાણં શ્રુતવાનિદમ્ । સ્વસંપાદિતવિત્તસ્ય યેન દાનં ન વૈ કૃતમ્
ત્રીજા દિવસે, રાત્રે, તેણે આ પુરાણ સાંભળ્યું; છતાં પોતે સંપત્તિ હોવા છતાં, દાન આપ્યું નહોતું.
દિનેદિને ભુજ્યમાનં નિઃસારં સ્યાત્ક્રમેણ હિ । વર્ષાણ્યેવ ચ તાવંતિ નરકે પચ્યતે ધ્રુવમ્
દિવસે દિવસે જે ખાય છે, તે ધીરે ધીરે નિષ્પ્રાણ થાય છે; જેટલા વર્ષો સુધી, એ નિશ્ચયે નરકમાં પકાય છે.
કૃમિયોનિસહસ્રં ચ અનુભૂય તતઃ પરમ્ । દરિદ્રો વ્યાધિતોઽબંધુર્દુષ્ટભાર્યો બહુપ્રજઃ
પછી, હજારો કીટ-યોનિનો અનુભવ કર્યા પછી, એ ગરીબ, બીમાર, મિત્રવિહિન, દુષ્ટ પત્ની અને અનેક સંતાનવાળો થાય છે.
દિનેદિને ભિક્ષિતેન યાચિતેન ચ જીવનમ્ । યન્ન ક્વાપિ ચ બીજાનાં મગ્નાનામથ માર્ગણાત્
દિવસે દિવસે ભીખ અને માગેલી વસ્તુથી જીવન ચાલે છે; અને ક્યાંય, બીજોમાં પણ, જે ડૂબી ગયા છે, શોધ્યા પછી પણ—
લબ્ધેનજીવનં કર્મ ભૃત્યાનામથ જીવનમ્ । મધ્યે શ્રોત્રવિહીનશ્ચ નેત્રહીનઃ સ્ખલન્મલઃ
મિલેલી આવક ભૃત્યોના કામ માટે અને તેમનું જીવન જાળવવા માટે છે; તેમાં એક બહેરો છે, બીજું અંધ છે, ત્રીજું લડખડાય છે અને ચોથું અશુદ્ધ છે.
એવં પુરાણં શ્રુત્વા સાવિક્ષ્વાકુર્ભૃશદુઃખિતઃ । મનસા ચિંતયચ્ચેદં સ્મારં સ્મારં દ્વિજાધમઃ
આ રીતે પુરાણ સાંભળીને સાવિક્ષ્વાકુ ખૂબ દુઃખી થયો; તે બ્રાહ્મણ વારંવાર મનમાં આ વાત વિચારી રહ્યો હતો.
રૂપપુષ્પૈર્માહિષ્મયી દુર્ગાપિ ફલવર્જિતા । તથા પુરાણરહિતા વિદ્યા નો ગતિદર્શની
મહિષથી પૂજાયેલી દુર્ગા, સુંદર ફૂલોથી પૂજાય છતાં ફળ આપતી નથી; એ જ રીતે, પુરાણ વિના વિદ્યા માર્ગ બતાવતી નથી.
બહુશાસ્ત્રં સમભ્યસ્ય બહુવેદાન્સવિસ્તરાન્ । પુંસોશ્રુતપુરાણસ્ય સમ્યગ્યાતિ ન દર્શનમ્
ઘણા શાસ્ત્રો અને વેદો વિગતે ભણ્યા હોવા છતાં, જે વ્યક્તિએ પુરાણ સાંભળ્યું નથી, તેને સાચો સમજ મળતો નથી.