કર્ણોપરિકૃતં પાપં નષ્ટં સ્યાન્મુખધારણે । કંઠે ચ ધારણાત્કંઠભોગાદિકૃતપાતકમ્
કાનની આસપાસ કરેલા પાપો, મુખ પર ધારણ કરવાથી નાશ પામે છે; ગળા પર ધારણ કરવાથી, ગળાની ભોગવટથી થયેલા પાપો દૂર થાય છે.
બાહ્વોર્બાહુકૃતં પાપં વક્ષસિ મનસા કૃતમ્ । નાભ્યાં શિશ્નકૃતં પાપં પૃષ્ઠે ગુદકૃતં તથા
બાહો પર ધારણ કરવાથી, બાહોથી થયેલા પાપો દૂર થાય છે; છાતી પર ધારણ કરવાથી, મનથી થયેલા પાપો દૂર થાય છે; નાભી પર ધારણ કરવાથી, શિશ્નથી થયેલા પાપો દૂર થાય છે; પીઠ પર ધારણ કરવાથી, ગુદા દ્વારા થયેલા પાપો દૂર થાય છે.
પાર્શ્વયોર્ધારણાદ્રામ પરસ્ત્ર્યાલિંગનાદિજમ્ । તદ્ભસ્મધારણં શસ્તં સર્વત્રૈવ ત્રિપુંડ્રકમ્
પાર्श્વો પર ધારણ કરવાથી, પરસ્ત્રીને અંકલાગી અને આવા કર્મોથી થયેલા પાપો નાશ પામે છે; તેથી, ત્રિપુંડ્ર અને ભસ્મનું ધારણ કરવું સર્વત્ર શ્રેષ્ઠ ગણાય છે.
બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશાનાં ત્રય્યગ્નીનાં ચ ધારણમ્ । ગુપ્ત્યૈ લોકત્રયાણાં ચ ધારણં તેન વૈ કૃતમ્
ભસ્મનું ધારણ કરવું બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, મહેશ અને ત્રણ અગ્નિ સાથે સંબંધિત છે, અને તે ત્રણેય લોકની રક્ષા માટે છે.
ધૃતં પંચદશસ્થાને શુદ્ધં ભસ્માભિમંત્રિતમ્ । કોષ્ઠયુગ્મે બાહુયુગ્મે કોષ્ઠોપરિ યુગે તથા
પંચદશ સ્થાન પર મંત્રપૂર્વક શુદ્ધ ભસ્મ ધારણ કરવું, બંને પેટના બાજુ, બંને બાહો, અને પેટ ઉપરના યોગે સહિત, પવિત્ર ગણાય છે.
ધારણં સર્વદેહાનાં પૂજાયૈ ધર્મસંમતમ્ । ભસ્માશના ભસ્મશય્યા ભસ્મોદ્ધૂલિતવિગ્રહાઃ
સંપૂર્ણ શરીર પર ભસ્મ ધારણ કરવું પૂજાના માટે ધર્મ અનુસાર યોગ્ય છે; ભસ્મ ખાવું, ભસ્મ પર સુવું, અને ભસ્મથી શરીર ધૂળવું પણ માન્ય છે.
ભસ્મસ્નાનાઃ સદાપાપૈર્મુચ્યંતે નાત્ર સંશયઃ । આદૌ બ્રાહ્મણદીક્ષાયાં ત્રિયાયુષમિતિ સ્મૃતમ્
જે લોકો ભસ્મથી સ્નાન કરે છે, તેઓ હંમેશા પાપોથી મુક્ત થાય છે—આમાં કોઈ શંકા નથી; બ્રાહ્મણની દીક્ષા શરૂઆતમાં, તેને ત્રણ ગુણવાળી આયુષ્ય આપતું કહેવાય છે.
પ્રસવે ચ મનુષ્યાણાં ભૂતાવેશેઽપિ રક્ષકમ્ । સર્પાદિવિષહાન્યર્થં સર્વેષાં સાધનં ત્વિદમ્
માણસના જન્મ સમયે અને ભૂત-પ્રવેશ વખતે પણ તે રક્ષક છે; સાપ વગેરેના ઝેરના નાશ માટે, સૌ માટે તે સાધન છે.
અપિ વા વૈષ્ણવો મર્ત્ય અથવાપીતરો જનઃ । ભસ્મસ્નાયી ભસ્મયુક્તઃ કર્મસ્વધિકરોતિ વૈ
વૈષ્ણવ હોય કે અન્ય વંશનો હોય, જે ભસ્મથી સ્નાન કરે છે અને ભસ્મથી શોભાયમાન છે, તે કર્મ કરવા માટે અધિકારી છે.
શ્રીરામ ઉવાચ- ભસ્મમાહાત્મ્યમાદૌ મે ભસ્માયુષ્યં હિ કસ્ય વૈ । કથં હિ રક્ષતે હ્યેતત્સર્વમેતદ્વદસ્વ મે
શ્રીરામે કહ્યું: શરૂઆતમાં મને ભસ્મનું મહાત્મ્ય કહો—કwhose આયુષ્ય તે વધારતું છે અને કેવી રીતે તે સર્વની રક્ષા કરે છે? આ બધું મને સમજાવો.
શંભુરુવાચ- આયુષ્યવર્દ્ધને હેતુસ્ત્રિવિધસ્યાપિ દેહિનઃ । પાપઘ્નં શીતમુષ્ણં ચ સ્પર્શાચ્છિવપદપ્રદમ્
શંભુએ કહ્યું: ત્રણ પ્રકારના દેહધારીઓનું આયુષ્ય વધારવાનો કારણ એ છે કે, ભસ્મનો સ્પર્શ પાપ નાશ કરે છે, ઠંડક અને ઉષ્મા આપે છે, અને શિવપદ આપે છે.
અત્ર તે કીર્તયિષ્યામિ ચેતિહાસં પુરાતનમ્ । આસીદ્વાસિષ્ઠવંશ્યસ્તુ ધનંજય ઇતિ દ્વિજઃ
હવે હું તને એક પ્રાચીન વાર્તા કહું છું: વસિષ્ઠ વંશનો ધનંજય નામે એક બ્રાહ્મણ હતો.
તસ્ય ભાર્યાશતં ચાસીદ્રૂપલાવણ્યસંયુતમ્ । તાસામેકા તુ સુષુવે શામાકાકરુણં મુને
તેની પાસે સુંદરતા અને આકર્ષણથી ભરપૂર સો પત્નીઓ હતી; તેમાં એકે, મુનિ, કરુણ નામે પુત્ર જન્માવ્યો.
ભાર્યાણાં સંખ્યયા રામ સુતાશ્ચાસંસ્તપસ્વિનઃ । પિત્રા વિભાગસ્તેષાં ચ વિષમઃ પરિકલ્પિતઃ
રામ, તેની પત્નીઓ બહુ હતી અને પુત્રો તપસ્વી હતા; પિતાએ તેમનો વિભાજન અસમાન રીતે કર્યો.
ભ્રાતૄણાં ચ તદા હ્યેવ વૈરબંધો મહાનભૂત્ । નરાણામેકજાતીનાં વૈરં નિયતમેવ તુ
પછી ભાઈઓ વચ્ચે મોટું વૈર ઊભું થયું; અલગ અલગ માતાથી જન્મેલા પુરુષોમાં વૈર નિશ્ચિત જ હોય છે.
અથાસૌ કરુણો ગત્વા ભવનાશિનિકા તટે । નાનામુનિગણૈઃ સાર્દ્ધં નરસિંહદિદૃક્ષયા
પછી કરુણ ભવનાશિની નદીના કિનારે, વિવિધ મુનિગણ સાથે, નરસિંહના દર્શન માટે ગયો.
નૃસિંહદર્શનાર્થં તુ બ્રાહ્મણેન તુ કેનચિત્ । ઉત્કૃષ્ટફલિતંવીરમાનીતં રૂપગંધવત્
નરસિંહના દર્શન માટે, એક બ્રાહ્મણે સુગંધિત અને ઉત્તમ ફળ એ વીરને લાવ્યું.
કરુણસ્તુ તદાદાય વ્યજિઘ્રત્ફલમુત્તમમ્ । તત્રસ્થિતા દ્વિજગણાઃ શાપેન તમયોજયન્
કરુણે તે ફળ લીધું અને ઉત્તમ ફળની સુગંધ લીધી; ત્યાં હાજર બ્રાહ્મણોએ તેને શાપ આપ્યો.
મક્ષિકા ભવ પાપાત્મન્વર્ષાણાં શતમપ્યતઃ । શાપાવસાનં ભવિતા દધીચેન મહાત્મના
પાપી આત્માવાળા, તું સો વર્ષ માટે માખી બની જા; મહાન આત્મા દધીચિ દ્વારા આ શાપનો અંત આવશે.
અથ મક્ષિકતાં પ્રાપ્તો ભાર્યામિદમભાષત । મક્ષિકાત્વમહં પ્રાપ્તો માં શુભે પાલયસ્વ ભોઃ
માખી બનીને તેણે પોતાની પત્નીને કહ્યું: 'શુભે, હું હવે માખી બની ગયો છું, કૃપા કરીને મારી સંભાળ રાખ.'
ઇત્યુક્ત્વા સ તથા ભૂતો બભ્રામ ચ તતસ્તતઃ । અથૈવંવિધમાજ્ઞાય જ્ઞાતયઃ પાપનિશ્ચયાઃ
એવું કહીને, તે માખી બનીને અહીં-ત્યાં ફરતો રહ્યો; પછી, આ વાત જાણીને, તેના દુષ્ટ ઇરાદાવાળા સગાઓ—
તદ્વધે યત્નમાસ્થાય તૈલમધ્યે હ્યપાતયન્ । મૃતં પતિમથાદાય દુઃખિતા સા કૃશોદરી
તેને મારવા માટે પ્રયત્ન કર્યો અને તે માખીને તેલમાં નાખી દીધી; પછી, દુઃખી અને પાતળી કમરવાળી પત્ની પોતાના મરેલા પતિને લઈ—
તદ્દુઃખશમનાર્થાય પ્રાહ દેવીત્વરુંધતી । અમું સંજીવયામ્યદ્ય ભસ્મનૈવ શુચિસ્મિતે
તે દુઃખ દૂર કરવા માટે, અરુંધતિ દેવીને કહ્યું: 'શુભ સ્મિતવાળી, આજે હું ભસ્મથી તેને જીવિત કરીશ.'
અથાગ્નિહોત્રજં ભસ્મ અરુંધત્યૈ ન્યવેદયત્ । મૃત્યુંજયેન મંત્રેણ મૃતજંતૌ તથાક્ષિપત્
પછી અરુંધતિએ અગ્નિહોત્રનું ભસ્મ અર્પણ કર્યું; મૃત્યુજય મંત્રથી તે મરેલા જીવ પર ભસ્મ છાંટ્યું.
મંદવાયું તથા ચક્રે વ્યજનેન શુચિસ્મિતા । ઉદતિષ્ઠત્તતો જંતુર્ભસ્મનોઽસ્ય પ્રભાવતઃ
શુભ સ્મિતવાળીએ પંખા વડે હળવો પવન કર્યો; ભસ્મની શક્તિથી તે જીવ ઊભો થયો.
તતો વર્ષશતે પૂર્ણે જ્ઞાતિરેકો હ્યમારયત્ । મૃતે ભર્તરિ સા સાધ્વી દુઃખિતા ચ શુચિસ્મિતા
પછી, સો વર્ષ પૂરા થયા પછી, એક સગાએ તેને મારી નાખ્યો; પતિના મૃત્યુ પછી, સતી અને દુઃખી, શુભ સ્મિતવાળી સ્ત્રી—
દધીચં નામ વિપ્રેંદ્રં મહામાહેશ્વરં મુનિમ્ । જગામ શરણં સાધ્વી પ્રાહ વિપ્રસ્તપોધનઃ
શિવભક્ત મહાન દધીચિ નામના વિપ્રને શરણમાં ગઈ; તપસ્વી વિપ્રે કહ્યું—
ત્રિયાયુષા વિહીનં તુ જમદગ્નિં તપોનિધિમ્ । ભસ્મૈવ જીવયામાસ કશ્યપં ચ તથાવિધમ્
ત્રણ વર્ષના આયુષ્યથી વંચિત, તપસ્વી જમદગ્નિને પણ ભસ્મથી જીવિત કરવામાં આવ્યો હતો; કશ્યપ પણ એ જ રીતે જીવ્યો.
દેવાનપિ તથાભૂતાન્મામપ્યેતાદૃશં પુરા । તસ્માત્તુ ભસ્મના જંતું જીવયામિ તવાનઘે
દેવતાઓ પણ એ જ સ્થિતિમાં હતા, અને હું પણ; તેથી, પાપરહિતે, હું તારા પતિને ભસ્મથી જીવિત કરીશ.
ઇત્યેવમુક્ત્વા ભગવાન્દધીચો મહેશ્વરં વૈ શરણં જગામ । ભસ્માભિમંત્ર્યાથ કરે ગૃહીત્વા સંજીવયામાસ ધવં સુસાધ્વ્યાઃ
એવું કહીને, દધીચિ ભગવાન મહેશ્વર પાસે શરણમાં ગયો; પછી, ભસ્મને મંત્રથી પવિત્ર કરીને, હાથમાં લઈ, સતી સ્ત્રીના પતિને જીવિત કર્યો.