શમસ્તુ પંચમં પુષ્પં દમઃ ષષ્ઠં ચ સપ્તમમ્ । ધ્યાનં સત્યં ચાષ્ટમં ચ હ્યેતૈસ્તુષ્યતિ કેશવઃ
પાંચમું ફૂલ શાંતિ છે, છઠ્ઠું દમ છે, સાતમું ધ્યાન છે અને આઠમું સત્ય છે; આ બધાથી કેશવ પ્રસન્ન થાય છે.
એતૈરેવાષ્ટભિઃ પુષ્પૈસ્તુષ્યત્યેવાર્ચિતો હરિઃ । પુષ્પાંતરાણિ સંત્યેવ બાહ્યાનિ મનુજોત્તમ
આ આઠ ફૂલો વડે પૂજા કરવાથી હરિ ખરેખર પ્રસન્ન થાય છે; બીજા ફૂલો તો છે, પણ એ તો માત્ર બહારના છે, હે શ્રેષ્ઠ પુરુષ.
ભક્ત્યા કૃતાનિ યૈર્વિષ્ણુઃ પૂજિતઃ પરિતુષ્યતિ । વારુણં સલિલં પુષ્પં સૌમ્યં ઘૃતપયોદધિ
જે કર્મો ભક્તિપૂર્વક થાય છે, એથી વિષ્ણુ પૂજાય છે અને સંપૂર્ણ પ્રસન્ન થાય છે; વરૂણનું પાણી, ફૂલો, મૃદુ ઘી અને દુધ-સમુદ્રના અર્પણો પણ મનપસંદ છે.
પ્રાજાપત્યં તથાન્નાદિ આગ્નેયં ધૂપદીપકમ્ । ફલપુષ્પાદિકં ચૈવ વાનસ્પત્યં તુ પંચમમ્
પ્રજાપતિના અર્પણ, અન્ન, અગ્નિમાં ધૂપ-દીપ, ફળ-ફૂલ અને પાંચમું વૃક્ષ-વનસ્પતિમાંથી મળેલું—all વિષ્ણુને અર્પણ થાય છે.
પાર્થિવં કુશમૂલાદ્યં વાયવ્યં ગંધચંદનમ્ । શ્રદ્ધાખ્યં વિષ્ણુપુષ્પં ચ વાદ્યં વિષ્ણુપદં સ્મૃતમ્
પૃથ્વીમાંથી મળેલું, કુશના મૂળ વગેરે, વાયુમાં સુગંધિત ચંદન, શ્રદ્ધા નામનું ફૂલ અને સંગીત — આ બધું વિષ્ણુને અર્પણ ગણાય છે.
એભિસ્તુપૂજિતઃ પુષ્પૈરપિ વિષ્ણુઃ પ્રસીદતિ । સૂર્યોઽગ્નિર્બ્રાહ્મણોગાવો વૈષ્ણવઃ ખં મરુજ્જલમ્
આ ફૂલો વડે પણ વિષ્ણુ પૂજાય છે તો પ્રસન્ન થાય છે; સૂર્ય, અગ્નિ, બ્રાહ્મણો, ગાયો, વૈષ્ણવ, આકાશ, પવન અને પાણી — આ બધું પણ પૂજનિય છે.
ભૂરાત્મા સર્વભૂતાનિ પૂજાસ્થાનાનિ વા હરેઃ । સૂર્ય્યે તુ મંત્રજાપ્યેન હવિષાગ્નૌ યજેત્તતઃ
પૃથ્વી, આત્મા અને સર્વ જીવ — આ બધું હરિનું પૂજન સ્થાન છે; સૂર્યમાં મંત્રજપથી અને અગ્નિમાં હવનથી પૂજા કરવી.
આતિથ્યેન તુ વિપ્રાગ્ર્યે ગોષુ ગ્રાસરસાદિના । વૈષ્ણવે બંધુસત્કૃત્યા હૃદયે ધ્યાનનિષ્ઠયા
મુખ્ય બ્રાહ્મણોને આતિથ્ય આપવું, ગાયોને ઘાસ-પાણી આપવું, વૈષ્ણવમાં સગાંઓનું સન્માન કરવું અને હૃદયમાં અવિચલ ધ્યાન રાખવું.
વાયૌ મુખ્યધિયા તોયે દ્રવ્યૈસ્તોયપુરસ્કૃતૈઃ । સ્થંડિલે મંત્રહૃદયૈર્ભોગૈરાત્માનમાત્મનિ
પવનમાં એકાગ્ર મનથી, પાણીમાં પાણીથી પવિત્ર કરેલા દ્રવ્યો વડે, જમીન પર મંત્રપૂર્વક ભોગ ચઢાવીને — આ રીતે આત્માને આત્મામાં અર્પણ કરવું.
ક્ષેત્રજ્ઞં સર્વભૂતેષુ સમત્વેનાર્ચયેદ્વિભુમ્ । ધિષ્ણ્યેષ્વેતેષુ તદ્રૂપં શંખચક્રગદાંબુજૈઃ
કેટલાક સર્વ જીવોમાં સમભાવથી ક્ષેત્રજ્ઞ ભગવાનની પૂજા કરવી; આસન પર શંખ, ચક્ર, ગદા અને કમળથી યુક્ત સ્વરૂપની આરાધના કરવી.
યુક્તં ચતુર્ભુજં શાંતં ધ્યાયન્નર્ચ્ચેત્સમાહિતઃ । બ્રાહ્મણૈઃ પૂજિતૈરેવ પૂજિતોઽયં ન સંશયઃ
એકાગ્રતાથી ચતુર્ભુજ, શાંત સ્વરૂપ ધરાવનાર ભગવાનનું ધ્યાન કરીને પૂજા કરવી; બ્રાહ્મણો દ્વારા પૂજાય તો એ ખરેખર પૂજાય છે, એમાં શંકા નથી.
નિર્ભર્ત્સિતૈશ્ચ તૈર્ભૂપ ભવેન્નિર્ભર્ત્સિતો વિભુઃ । નિગમો ધર્મશાસ્ત્રં ચ યદાધારે પ્રવર્તતે
હે રાજા, જો બ્રાહ્મણો દ્વારા નિંદા થાય તો ભગવાનની પણ નિંદા થાય છે; વેદ અને ધર્મશાસ્ત્ર પણ એમના આધારથી જ ચાલે છે.
વિપ્રાસ્તે વૈષ્ણવીમૂર્તિઃ પાવની પરમા મતા
એ બ્રાહ્મણો સર્વોત્તમ અને પાવન વૈષ્ણવ સ્વરૂપ માનવામાં આવે છે.
સર્વં શુભં જગતિ ધર્મત એવ લભ્યં ધર્મો ગતિર્નિગમતો નૃપધર્મશાસ્ત્રાત્ । નૂનં તયોરપિ ગતિર્ભુવિ ભૂમિદેવાસ્તૈરર્ચિતૈરિહ જગત્પતિરર્ચિતઃ સ્યાત્
જગતમાં સર્વ શુભ ફળ માત્ર ધર્મથી મળે છે; ધર્મનો માર્ગ વેદ અને રાજાના ધર્મશાસ્ત્રથી મળે છે. નિશ્ચયથી, પૃથ્વીદેવો બંને માટે માર્ગ છે; એમની પૂજાથી અહીં જગતના સ્વામી પણ પૂજાય છે.
ન યજ્ઞયોગૈર્ન તપોભિરન્યૈર્ન યોગયુક્ત્યા ન સમર્ચનેન । તથા વિભુસ્તુષ્યતિ દેવદેવો યથા મહી દૈવતતોષણેન
યજ્ઞ, તપ, અન્ય યોગ સાધના કે આરાધનાથી દેવદેવતા ભગવાન એટલા પ્રસન્ન થતા નથી, જેટલા પૃથ્વીદેવોની પ્રસન્નતાથી થાય છે.
બ્રહ્મણ્યો બ્રહ્મવિદ્બ્રહ્મા બ્રહ્મવેદપ્રવર્તકઃ । બ્રાહ્મણૈરેવ તુષ્યેત તોષિતં બ્રહ્મદૈવતમ્
જે બ્રાહ્મણપ્રેમી છે, બ્રહ્મજ્ઞાની છે, બ્રહ્મા છે, બ્રહ્મવેદનો પ્રવર્તક છે — એ માત્ર બ્રાહ્મણોથી જ પ્રસન્ન થાય છે; અને બ્રહ્મદૈવત પણ એમની તૃપ્તિથી તૃપ્ત થાય છે.
નરકેઽપિ ચિરં મગ્નાઃ પૂર્વજા યે કુલદ્વયે । તદૈવ યાંતિ તે સ્વર્ગં યદાર્ચ્ચતિ સુતો હરિમ્
બન્ને કુળના જે પૂર્વજો લાંબા સમયથી નરકમાં ડૂબેલા છે, તેઓ ત્યારે જ સ્વર્ગ પામે છે જ્યારે પુત્ર હરિની ભક્તિ કરે છે.
કિં તેષાં જીવિતેનેહ પશુવચ્ચેષ્ટિતેન કિમ્ । યેષાં ન પ્રવણં ચિત્તં વાસુદેવે જગન્મયે
જેઓનું મન જગતમાં વ્યાપક વસુદેવ તરફ વળતું નથી, તેમના જીવનનું કે પશુ જેવી હરકતોનું શું મૂલ્ય છે?
ધ્યાનં તસ્ય પ્રવક્ષ્યામિ યન્ન દૃષ્ટં તુ કેનચિત્ । શ્રૂયતાં ભૂપકૈવલ્યં કેવલં મલવર્જિતમ્
હું તને એનું ધ્યાન કહું છું, જે કોઈએ જોયું નથી; હે રાજા, શુદ્ધ અને નિર્મળ મુક્તિની સ્થિતિ સાંભળ.
યથા દીપો નિવાતસ્થો નિશ્ચલો વાયુવર્જિતઃ । પ્રજ્વલન્નાશયેત્સર્વમંધકારં મહામતે
જેમ પવનથી બચાવેલી જગ્યાએ રાખેલો દીવો અડગ રહે છે અને તેની જ્યોત બધું અંધકાર દૂર કરે છે, તેમ,
તદ્વદ્દોષવિહીનાત્મા ભવત્યેવ નિરામયઃ । નિરાશો નિશ્ચલો વીરોનમિત્રં ન રિપુસ્તથા
એ જ રીતે, દોષમુક્ત આત્મા સાચે સ્વસ્થ, આશાવિહિન, અડગ, નિર્ભય બને છે, જેને કોઈ મિત્ર કે દુશ્મન નથી.
શોકહર્ષૌ વિષાદશ્ચ ન લોભો મત્સરો ભ્રમઃ । સંભ્રમાલાપમોહૈશ્ચ સુખદુઃખૈર્વિમુચ્યતે
એ દુઃખ-સુખ, આનંદ-શોક, લોભ, ઈર્ષ્યા, ભ્રમ, ગભરાટ, મૂર્ખાઈ અને બધા દુઃખ-સુખથી મુક્ત થાય છે.
વિષયૈશ્ચાપિ સર્વૈશ્ચ ઇંદ્રિયાણાં પ્રમુચ્યતે । તદા સ કેવલજ્ઞાની કૈવલ્યત્વં પ્રજાયતે
એ બધાં વિષયો અને ઇન્દ્રિયોથી પણ મુક્ત થાય છે; પછી શુદ્ધ જ્ઞાનરૂપ બની, મુક્તિની અવસ્થા પામે છે.
જ્વાલાકર્મપ્રસંગેન દીપસ્તૈલં પ્રશોષયેત્ । વર્ત્યાધારેણ રાજેંદ્ર નિર્દ્વન્દ્વો વાયુવર્જિતઃ
હે રાજા, જેમ દીવો પોતાની જ્યોતથી તેલ સુકવી નાખે છે અને વાટનો આધાર લઈને પવનથી અડગ રહે છે,
કજ્જલં વમતે પશ્ચાત્તૈલસ્યાપિ મહામતે । કૃષ્ણા સંદૃશ્યતે રેખા દીપસ્યાગ્રે મહામતે
પછી તે તેલમાંથી કાજળ કાઢે છે; દીવાના ટોચે કાળી રેખા દેખાય છે, હે વિદ્વાન.
સ્વયમાકૃષ્ય તત્તૈલં તેજસા નિર્મલોભવેત્ । કાયે ચાંતઃ સ્થિતસ્તદ્વત્કર્મતૈલં પ્રશોષયેત્
પોતાની જ્યોતિથી તે તેલ ખેંચી લઈ, દીવો શુદ્ધ બને છે; એ જ રીતે, શરીરમાં સ્થિત થયેલો આત્મા કર્મનું તેલ સુકવી નાખે છે.
વિષયાન્કજ્જલં કૃત્વા પ્રત્યક્ષાન્સંપ્રદર્શયેત્ । જ્વાલાવન્નિર્મલો ભૂત્વા સ્વયમેવ પ્રકાશયેત્
વિષયોને કાજળ બનાવી, તે તેમને સ્પષ્ટ દેખાડે છે; જ્યોત જેવી શુદ્ધ બની, પોતે જ પ્રકાશે છે.
ક્રોધલોભાદિભિઃ સંજ્ઞૈર્વાયુભિઃ પરિવર્જિતઃ । નિઃસ્પૃહો નિશ્ચલો ભૂત્વા તેજશ્ચ સ્વયમુજ્જ્વલેત્
ક્રોધ, લોભ વગેરેની પવનથી મુક્ત થઈ, નિરાશા અને અડગ બની, તેની પોતાની જ્યોત તેજથી ઝળહળે છે.
ત્રૈલોક્યં પશ્યતે સર્વં સ્વસ્થાનસ્થં સ્વતેજસા । કેવલજ્ઞાનરૂપોઽયં મયા તે પરિકીર્તિતઃ
પોતાના તેજથી, તે ત્રણેય લોકને તેમનાં સ્થાન પર જોઈ શકે છે; આ શુદ્ધ જ્ઞાનરૂપ અવસ્થા મેં તને સમજાવી છે.
ધ્યાનં ચૈવ પ્રવક્ષ્યામિ દ્વિવિધં તસ્ય ચક્રિણઃ । કેવલજ્ઞાનરૂપેણ દૃશ્યતે પરચક્ષુષા
હું ચક્રધારી ભગવાનનું દ્વિધા ધ્યાન પણ કહું છું; શુદ્ધ જ્ઞાનરૂપે, તે બીજાના દ્રષ્ટિથી દેખાય છે.