શાલગ્રામશિલાયાં યો મૂલ્યમુદ્ઘાટયેન્નરઃ । વિક્રેતા ચાનુમંતા ચ યઃ પરીક્ષાનુમોદકઃ
જે વ્યક્તિ શાલગ્રામ શિલાનું મૂલ્ય નક્કી કરે છે, વેચનાર, મંજૂર કરનાર અને તપાસીને સ્વીકાર કરનાર,
સર્વે તે નરકં યાંતિ યાવત્સૂર્યશ્ચ સંપ્લવઃ । અતસ્તદ્વર્જયેદ્દેવિ ચક્રક્રયણવિક્રયમ્
એ બધા નરકમાં જાય છે, જ્યાં સુધી સૂર્ય પ્રલયમાં નાશ પામે છે; તેથી, દેવી, ચક્રની ખરીદી અને વેચાણ ટાળવું જોઈએ.
શાલગ્રામોદ્ભવો દેવો યો દેવો દ્વારકોદ્ભવઃ । ઉભયોઃ સંગમો યત્ર મુક્તિસ્તત્ર ન સંશયઃ
શાલગ્રામથી જન્મેલો દેવ અને દ્વારકાથી જન્મેલો દેવ; જ્યાં બંને મળે છે, ત્યાં મુક્તિ નિશ્ચિત છે.
દ્વારકોદ્ભવચક્રાઢ્યો બહુચક્રેણ ચિહ્નિતઃ । ચક્રાસનશિલાકારચિત્સ્વરૂપો નિરંજનઃ
દ્વારકાથી જન્મેલા અનેક ચક્રોથી સમૃદ્ધ, ઘણા ચક્રના ચિહ્નવાળી; ચક્રાસન જેવી શિલા, સ્વરૂપે અને ચેતનામાં શુદ્ધ.
નમોઽસ્ત્વોંકારરૂપાય સદાનંદસ્વરૂપિણે । શાલગ્રામમહાભાગ ભક્તસ્યાનુગ્રહં કુરુ
ઓંકાર સ્વરૂપ અને સદા આનંદ સ્વરૂપને વંદન; મહાન શાલગ્રામ, ભક્ત પર કૃપા કરો.
તવાનુગ્રહકામસ્ય ઋણગ્રસ્તસ્ય મે પ્રભો । અતઃ પરં પ્રવક્ષ્યામિ તિલકસ્ય વિધિં મુદા
તમારી કૃપા ઈચ્છતા અને ઋણમાં ડૂબેલા, હે પ્રભુ, હવે હું આનંદથી તિલકની રીત કહું છું.
યચ્છ્રુત્વા માનવાઃ સર્વે વિષ્ણુસારૂપ્યમાપ્નુયુઃ । લલાટે કેશવં વિદ્યાત્કંઠે શ્રીપુરુષોત્તમમ્
આ સાંભળીને બધા માણસો વિષ્ણુ જેવું રૂપ પામે છે; લલાટ પર કેશવ, ગળામાં શ્રી પુરુષોત્તમ જાણવો.
નાભૌ નારાયણં દેવં વૈકુંઠં હૃદયે તથા । દામોદરં વામપાર્શ્વે દક્ષિણે ચ ત્રિવિક્રમમ્
નાભિ પર નારાયણ દેવ, હૃદયમાં વૈકુંઠ; ડાબી બાજુ દામોદર અને જમણી બાજુ ત્રિવિક્રમ.
મૂર્ધ્નિ ચૈવ હૃષીકેશં પદ્મનાભં ચ પૃષ્ઠતઃ । કર્ણયોર્યમુનાં ગંગાં બાહ્વોઃ કૃષ્ણં હરિં તથા
માથા પર હૃષીકેશ, પાછળ પદ્મનાભ, કાન પર યમુના અને ગંગા, હાથ પર કૃષ્ણ અને હરિ રાખવા.
યથાસ્થાનેષુ તુષ્યંતિ દેવતા દ્વાદશ સ્મૃતાઃ । દ્વાદશૈતાનિ નામાનિ કર્તવ્યે તિલકે પઠેત્
જ્યાં જે સ્થાન છે, ત્યાં તે દેવતાઓની યાદ કરવાથી તેઓ પ્રસન્ન થાય છે; તિલક લગાવતી વખતે આ બાર નામો બોલવા.
સર્વપાપવિશુદ્ધાત્મા વિષ્ણુલોકં સ ગચ્છતિ । ઊર્દ્ધ્વપુંડ્રમૂર્દ્ધ્વરેખં લલાટે યસ્ય દૃશ્યતે
જેના મથામાં ઊર્ધ્વપુંડ્રનું ચિહ્ન દેખાય છે, તે બધાં પાપોથી શુદ્ધ થઈને વિષ્ણુના લોકમાં પહોંચે છે.
ચાંડાલોઽપિ સ શુદ્ધાત્મા પૂજ્ય એવ ન સંશયઃ । યસ્યોર્દ્ધ્વપુંડ્રં દૃશ્યેત ન લલાટે નરસ્ય હિ
ચાંદાળ પણ, જો તેનું મન શુદ્ધ હોય અને મથામાં ઊર્ધ્વપુંડ્ર હોય, તો પૂજનીય છે—એમાં કોઈ સંશય નથી.
તદ્દર્શનં ન કર્ત્તવ્યં દૃષ્ટ્વા સૂર્યં નિરીક્ષયેત્ । ત્રિપુંડ્રં યસ્ય વિપ્રસ્ય ઊર્દ્ધ્વપુંડ્રં ન દૃશ્યતે
જેના મથામાં ઊર્ધ્વપુંડ્ર નથી, તેને જોવું નહીં; જો જોવાઈ જાય, તો પછી સૂર્ય તરફ નજર કરવી.
તં દૃષ્ટ્વાપ્યથવા સ્પૃષ્ટ્વા સચૈલં સ્નાનમાચરેત્ । સાંતરાલં પ્રકર્ત્તવ્યં પુંડ્રં હરિપદાકૃતિ
જે બ્રાહ્મણના મથામાં ત્રિપુંડ્ર છે પણ ઊર્ધ્વપુંડ્ર નથી, તેને જોતા કે સ્પર્શ કરતા, કપડાં પહેરીને સ્નાન કરવું.
નિરંતરાલં યઃ કુર્યાદૂર્દ્ધ્વપુંડ્રં દ્વિજાધમઃ । લલાટે તસ્ય સતતં શુનઃપાદો ન સંશયઃ
પુંડ્રમાં વચ્ચે ખાલી જગ્યા રાખવી, જે હરિના પગલાની જેમ હોય; જે ઊર્ધ્વપુંડ્રમાં ખાલી જગ્યા રાખતો નથી, તે દ્વિજોમાં સૌથી નીચો છે, અને તેનું મથું હંમેશા શ્વપચ જેવું છે—એમાં કોઈ સંશય નથી.
નાસાદિકેશપર્યંતમૂર્દ્ધ્વપુંડ્રં સુશોભનમ્ । મધ્યે છિદ્રસમાયુક્તં તં વિદ્યાદ્ધરિમંદિરમ્
માથાની વાળથી નાક સુધી સુંદર ઊર્ધ્વપુંડ્ર ખેંચવું; જો વચ્ચે ખાલી જગ્યા હોય, તો તેને હરિનું ઘર સમજવું.
વામભાગે સ્થિતો બ્રહ્મા દક્ષિણે તુ સદાશિવઃ । મધ્યે વિષ્ણું વિજાનીયાત્તસ્માન્મધ્યં ન લેપયેત્
ડાબી બાજુએ બ્રહ્મા, જમણી બાજુએ સદાશિવ, અને વચ્ચે વિષ્ણુ રહે છે—એથી વચ્ચે smear કરવું નહીં.
વીક્ષ્યાદર્શે જલે વાપિ યો વિદધ્યાત્પ્રયત્નતઃ । ઊર્દ્ધ્વપુંડ્રં મહાભાગઃ સયાતિ પરમાં ગતિમ્
જે કોઈ જળમાં કે દર્પણમાં પોતાનું પ્રતિબિંબ જોઈને ઊર્ધ્વપુંડ્ર ધ્યાનથી લગાવે છે, એ ભાગ્યશાળી વ્યક્તિ શ્રેષ્ઠ સ્થિતિ પામે છે.
અગ્નિરાપશ્ચ વેદાશ્ચ ચંદ્રાદિત્યૌ તથાનિલઃ । વિપ્રાણાં નિત્યમેતે હિ કર્ણે તિષ્ઠંતિ દક્ષિણે
અગ્નિ, જળ, વેદ, ચંદ્ર, સૂર્ય અને પવન—આ બધા બ્રાહ્મણના જમણા કાનમાં હંમેશા રહે છે.
ગંગા ચ દક્ષિણે શ્રોત્રે નાસિકાયાં હુતાશનઃ । ઉભયોરપિ સંસ્પર્શાત્તત્ક્ષણાદેવ શુધ્યતિ
ગંગા જમણા કાનમાં, અગ્નિ નાકમાં રહે છે; બંનેને સ્પર્શ કરતાં જ તરત શુદ્ધિ મળે છે.
કૃત્વા ચૈવોદકં શંખે વૈષ્ણવાનાં મહાત્મનામ્ । તુલસીમિશ્રિતં દદ્યાત્પિબેન્મૂર્ધ્નાભિવંદયેત્
મહાન આત્માવાળા વૈષ્ણવ માટે શંખમાં પાણી રાખવું, તુલસી સાથે મિશ્રિત કરીને આપવું, પીવું અને મથું ઝુકાવી વંદન કરવું.
પ્રાશ્નીયાત્પ્રોક્ષયેદ્દેહં પુત્રમિત્રપરિગ્રહમ્ । વિષ્ણોઃ પાદોદકં પીતં કોટિજન્માઘનાશનમ્
તે પાણી પીવું, શરીર પર છાંટવું, પુત્ર, મિત્ર અને સાથીઓને આપવું; વિષ્ણુના પગલાનું પાણી પીવાથી કરોડો જન્મના પાપ નાશ પામે છે.
તદેવાષ્ટગુણં પાપં ભૂમૌ બિંદુનિપાતનાત્ । જલશંખં કરે કૃત્વા સ્તુત્વા નત્વા પ્રદક્ષિણમ્
તે પાણીનો એક ટીપો પણ જમીન પર પડે તો પાપ આઠગણું થાય છે; શંખમાં પાણી રાખીને, સ્તુતિ કરી, વંદન કરી, પ્રદક્ષિણ કરવી.
સતતં ધાર્યતે વારિ તેનાપ્તં જન્મનઃ ફલમ્ । શંખો યસ્ય ગૃહે નાસ્તિ ઘંટા વા ગરુડાન્વિતા
પાણી હંમેશા રાખવું જોઈએ; એથી જન્મનું ફળ મળે છે. જો ઘરમાં શંખ કે ગરુડથી સજેલી ઘંટી નથી,
પુરતો વાસુદેવસ્ય ન સ ભાગવતઃ કલૌ । યાનૈર્વા પાદુકાભિર્વા યાનં ભગવતો ગૃહે
વાસુદેવના સમક્ષ, તે કળિયુગમાં ભક્ત નથી. ભગવાનના ઘરમાં વાહન કે પાદુકા દ્વારા યાત્રા,
દેવોત્સવેષ્વસેવા ચ અપ્રણામસ્તદગ્રતઃ । ઉચ્છિષ્ટે ચૈવ ચાશૌચે ભગવદ્વંદનાદિકમ્
દેવોના ઉત્સવમાં સેવા ન કરવી, ભગવાનના સમક્ષ વંદન ન કરવું, અશુદ્ધ અવસ્થામાં કે ઉચ્છિષ્ટ પછી ભગવાનને વંદન કરવું—
એકહસ્તપ્રણામશ્ચ તત્પુરસ્તાત્પ્રદક્ષિણમ્ । પાદપ્રસારણં ચાગ્રે તથા પર્યંકસેવનમ્
એક હાથથી વંદન કરવું, સામે ફરવું, પગ આગળ લંબાવવું અને પથારી પર આરામ કરવું—
શયનં ભક્ષણં ચાપિ મિથ્યાભાષણમેવ ચ । ઉચ્ચૈર્ભાષામિથો જલ્પો રોદનાનિ ચ વિગ્રહઃ
પથારીમાં પડવું, ખાવું, ખોટું બોલવું, ઊંચી અવાજે વાત કરવી, ફાજલ વાતો કરવી, રડવું અને ઝઘડો કરવો—
નિગ્રહાનુગ્રહૌ ચૈવ સ્ત્રીષુ ચ ક્રૂરભાષણમ્ । કેવલાવરણં ચૈવ પરનિંદાપરસ્તુતિઃ
દમન અને દયા, સ્ત્રીઓ સાથે કઠોર બોલવું, માત્ર પોતાને ઢાંકવું, બીજાની નિંદા અને બીજાની પ્રશંસા કરવી—
અશ્લીલભાષણં ચૈવ અધોવાયુવિમોક્ષણમ્ । શક્તૌ ગૌણોપચારશ્ચ અનિવેદિતભક્ષણમ્
અશ્લીલ બોલવું, નીચે વાયુ છોડવું, શક્તિ હોવા છતાં સામાન્ય સેવા કરવી, અર્પણ કર્યા વિના ખાવું—