અનેનૈવ પથા સુભ્રુ ગચ્છ પૂર્વસરોવરમ્ । ઉપસ્પૃશ્ય જલં તસ્ય સાધયસ્વ મનોરથમ્
હે સુંદર ભ્રૂવાળી, આ જ માર્ગે જા અને પેહલા સરોવરમાં પહોંચ; ત્યાંના જળને સ્પર્શ કરીને તારો મનનો ઈચ્છિત મનોરથ પૂર્ણ કર.
તત્ર સંતિ હિ સખ્યસ્તે મા સીદ વરવર્ણિનિ । તા હિ સંપાદયિષ્યંતિ તત્રૈવ વરમીપ્સિતમ્
હે સુંદર રંગવાળી, તારી સખીઓ ત્યાં તારી રાહ જોઈ રહી છે; નિરાશ ન થા, તેઓ તને તારો ઈચ્છિત વરદાન આપશે.
ઇતિ દૈવીં ગિરં શ્રુત્વા ગત્વા પૂર્વસરોઽથ સા । નાનાપૂર્વપ્રવાહં ચ નાનાપક્ષિસમાકુલમ્
દૈવી અવાજ સાંભળીને, તે પેહલા સરોવરમાં ગઈ, જ્યાં અનેક પ્રવાહો વહેતા હતા અને અનેક પક્ષીઓથી ભરેલું હતું.
સ્ફુરત્કૈરવકહ્લારકમલેંદીવરાદિભિઃ । ભ્રાજિતં પદ્મરાગૈશ્ચ પદ્મસોપાનસત્તટમ્
સરોવર સફેદ કૈરવ, કળહાર, કમળ, નીલ ઉત્પલ અને અન્ય ફૂલો સાથે શોભિત હતું; લાલ કમળથી ઝળહળતું, અને કાંઠે કમળની પાંખડીના પગથિયાં હતાં.
વિવિધૈઃ કુસુમોદ્દામૈર્મંજુકુંજલતાદ્રુમૈઃ । વિરાજિતચતુસ્તીરમુપસ્પૃશ્ય સ્થિતા ક્ષણમ્
ચારે બાજુ સુંદર ફૂલો, કમળની લતાઓ અને વૃક્ષોથી શોભાયમાન, એ જળને સ્પર્શ કરી એક ક્ષણ માટે અટકી રહી.
તત્રાંતરે ક્વણત્કાંચી મંજુમંજીરરંજિતમ્ । કિંકિણીનાં ઝણત્કારં શુશ્રાવોત્કર્ણસંપુટે
ત્યાં અંદર તેણે કમરપટ્ટાની ઝણઝણ અને પાયલના મીઠા અવાજ, ઘંટીઓની ટનટન, કાન લગાવીને સાંભળ્યા.
તતશ્ચ પ્રમદાવૃંદમાશ્ચર્યયુતયૌવનમ્ । આશ્ચર્યાલંકૃતિન્યાસમાશ્ચર્યાકૃતિભાષિતમ્
પછી, યુવાન સ્ત્રીઓનો એક સમૂહ દેખાયો, જે નવયૌવનથી ભરપૂર અને અદભુત આભૂષણોથી સજ્જ હતા, અને આશ્ચર્યજનક રીતે વાત કરતાં હતા.
અદ્ભુતાંગમપૂર્વં સા પૃથગાશ્ચર્યવિભ્રમમ્ । ચિત્રસંભાષણં ચિત્રહસિતાલોકનાદિકમ્
તેણે ક્યારેય ન જોયેલી, અલગ અલગ અદભુત આકર્ષણથી ભરેલી કાયાઓ જોઈ, રંગીન વાતચીત, મજાની હાસ્ય અને નજરો, હાવભાવ વગેરે જોયા.
મધુરાદ્ભુતલાવણ્યં સર્વમાધુર્યસેવિતમ્ । ચિલ્લાવણ્યગતાનંતમાશ્ચર્યાકુલસુંદરમ્
બધું જ મીઠું અને અદભુત સૌંદર્યથી ભરેલું હતું, આનંદથી છલકાતું, અનંત રૂપે સુંદર અને આશ્ચર્યથી ભરપૂર.
આશ્ચર્યસ્નિગ્ધસૌંદર્યમાશ્ચર્યાનુગ્રહાદિકમ્ । સર્વાશ્ચર્યસમુદયમાશ્ચર્યાલોકનાદિકમ્
અદભુત, કોમળ સૌંદર્ય, આશ્ચર્યજનક કૃપા અને દયાળુતા, બધાં અદભુતનો મેળ, આશ્ચર્યથી ભરેલી નજરો અને હાવભાવ.
દૃષ્ટ્વા તત્પરમાશ્ચર્યં ચિંતયંતી હૃદા કિયત્ । પાદાંગુષ્ઠેના લિખંતી ભુવં નમ્રાનના સ્થિતા
એ પરમ આશ્ચર્ય જોઈને, તે થોડું હૃદયમાં વિચાર કરતી, નમ્ર મુખ સાથે ઊભી રહી અને પગના અંગૂઠાથી જમીન પર રેખા દોરતી.
તતસ્તાસાં સંભ્રમોઽભૂદ્દૃષ્ટીનાં ચ પરસ્પરમ્ । કેયં મદીયજાતીયા ચિરેણાનસ્તકૌતુકા
પછી, તેમની વચ્ચે ગૂંચવણ અને એકબીજાને નજરો પડવા લાગ્યા: 'આ કોણ છે, આપણા જેવા, જે લાંબા સમય પછી આવી છે અને જિજ્ઞાસા જગાવી છે?'
ઇતિ સર્વાઃ સમાલોક્ય જ્ઞાતવ્યેયમિતિ ક્ષણમ્ । આમંત્ર્ય મંત્રણાભિજ્ઞાઃ કૌતુકાદ્દ્રષ્ટુમાગતાઃ
એ રીતે, બધાએ તેને જોઈ, એક ક્ષણ વિચાર્યું: 'આને ઓળખવી જોઈએ.' પછી, સલાહમાં કુશળોને બોલાવી, જિજ્ઞાસાથી તેને જોવા આવ્યા.
આગત્ય તાસામેકાથ નામ્ના પ્રિયમુદા મતા । ગિરા મધુરયા પ્રીત્યા તામુવાચ મનસ્વિની
પછી, તેમમાંથી એક, નામે પ્રિયમુદા, ખુશીથી, મીઠી વાણી અને પ્રેમથી, સમજદારીપૂર્વક તેને સંબોધી.
પ્રિયમુદોવાચ-। કાસિ ત્વં કસ્ય કન્યાસિ કસ્ય ત્વં પ્રાણવલ્લભા । જાતા કુત્રાસિ કેનાસ્મિન્નાનીતા વા ગતા સ્વયમ્
પ્રિયમુદાએ કહ્યું: 'તમે કોણ છો? કોણની દીકરી છો? કોણની પ્રિય છો? ક્યાં જન્મી? કોણે તમને અહીં લાવ્યા કે તમે પોતે આવી?'
એતચ્ચ સર્વમસ્માકં કથ્યતાં ચિંતયા કિમુ । સ્થાનેઽસ્મિન્પરમાનંદે કસ્યાપિ દુઃખમસ્તિ કિમ્
'આ બધું અમને કહો—શું વિચારી રહ્યા છો? આ પરમ આનંદના સ્થળે, કોઈને દુઃખ છે કે કેમ?'
ઇતિ પૃષ્ટા તયા સા તુ વિનયાવનતિં ગતા । ઉવાચ સુસ્વરં તાસાં મોહયંતી મનાંસિ ચ
એ રીતે પૂછ્યા પછી, તે નમ્રતાપૂર્વક નમતી અને મીઠી અવાજે બોલી, તેમનાં મનને મોહી લીધા.
અર્જુન ઉવાચ- । કા વાસ્મિ કસ્ય કન્યા વા પ્રજાતા કસ્ય વલ્લભા । આનીતા કેન વા ચાત્ર કિં વાથ સ્વયમાગતા
અર્જુન બોલ્યા: 'હું કોણ છું? કોણની દીકરી છું? કોણની પ્રિય છું? કોણે મને અહીં લાવ્યા કે હું પોતે આવી?'
એતત્કિંચિન્ન જાનામિ દેવી જાનાતુ તત્પુનઃ । કથિતં શ્રૂયતાં તન્મે મદ્વાક્યે પ્રત્યયો યદિ
'આમાંથી કંઈ પણ મને ખબર નથી; દેવી જાણે. તમે મારી વાત સાંભળો, જો મારા શબ્દોમાં વિશ્વાસ હોય.'
અસ્યૈવ દક્ષિણે પાર્શ્વે એકમસ્તિ સરોવરમ્ । તત્રાહં સ્નાતુમાયાતા જાતા તત્રૈવ સંસ્થિતા
'અહીં જ ડાબી બાજુ એક સરોવર છે. હું ત્યાં સ્નાન કરવા આવી, અને ત્યાં જ જન્મી અને ત્યાં જ રહી છું.'
વિષમોત્કંઠિતા પશ્ચાત્પશ્યંતી પરિતો દિશમ્ । એકમાકાશસંભૂતં ધ્વનિમશ્રૌષમદ્ભુતમ્
'પછી, દુઃખી અને તરસી, હું ચારે બાજુ જોઈ, અને આકાશમાંથી ઉદ્ભવેલો અદભુત અવાજ સાંભળ્યો.'
અનેનૈવ પથા સુભ્રુ ગચ્છ પૂર્વસરોવરમ્ । ઉપસ્પૃશ્ય જલં તસ્ય સાધયસ્વ મનોરથમ્
'આ જ માર્ગે, ઓ સુંદર ભ્રૂવાળી, પૂર્વના સરોવરમાં જાઓ. એનું જળ સ્પર્શી, તમારો ઈચ્છિત ફળ મેળવો.'
તત્ર સંતિ હિ સખ્યસ્તે મા સીદ વરવાર્ણિનિ । તાહિ સંપાદયિષ્યંતિ તત્ર તે વરમીપ્સિતમ્
ત્યાં તારી સખીઓ હાજર છે, ઓ સુંદર વરવર્ણિ! તું ચિંતિત ન થા. તેઓ તારી ઇચ્છિત વરદાન ત્યાં પૂરું કરશે.
ઇત્યાકર્ણ્ય વચસ્તસ્ય તસ્માદત્ર સમાગતા । વિષાદહર્ષપૂર્ણાત્મા ચિંતાકુલસમાકુલા
તેના શબ્દો સાંભળીને, તે ત્યાં આવી, તેના મનમાં દુઃખ અને આનંદ બંનેથી ભરેલી, ચિંતામાં ગૂંજી ગયેલી.
આગતાસ્ય જલં સ્પૃષ્ટ્વા નાનાવિધશુભધ્વનિમ્ । અશ્રૌષં ચ તતઃ પશ્ચાદપશ્યં ભવતીઃ પરાઃ
તે ત્યાં આવી, પાણી સ્પર્શ્યું અને અનેક શુભ અવાજો સાંભળ્યા; પછી તેણે અન્ય મહાન સ્ત્રીઓ જોઈ.
એતન્માત્રં વિજાનામિ કાયેન મનસા ગિરા । એતદેવ મયા દેવ્યઃ કથિતં યદિ રોચતે
મારે શરીર, મન અને વાણીથી માત્ર આ જ જાણે છે; એ જ વાત મેં તને કહી છે, ઓ દેવી, જો તને ગમે.
કા યૂયં તનુજાઃ કેષાં ક્વ જાતાઃ કસ્ય વલ્લભાઃ । તચ્છ્રુત્વા વચનં તસ્યાઃ સા વૈ પ્રિયમુદાબ્રવીત્
તમે કોણ છો? કોણની દીકરીઓ છો? ક્યાં જન્મી છો? કોણની પ્રિય છો? એના શબ્દો સાંભળીને, તેની પ્રિય સખીએ જવાબ આપ્યો.
અસ્ત્વેવં પ્રાણસખ્યઃ સ્મ તસ્યૈવ ચ વયં શુભે । વૃંદાવનકલાનાથ વિહારદારિકાઃ સુખમ્
હા, અમે તેની જીવનભર સખીઓ છીએ, ઓ શુભે! અમે વ્રંદાવનના સ્વામીની આનંદી દિકરીઓ છીએ.
તા આત્મમુદિતાસ્તેન વ્રજબાલા ઇહાગતાઃ । એતાઃ શ્રુતિગણાઃ ખ્યાતા એતાશ્ચ મુનયસ્તથા
એ બાલાઓ, જે તેનાથી ખુશ છે, અહીં વ્રજની યુવતીઓ બની આવી છે. આ શ્રુતિઓના સમૂહો પ્રસિદ્ધ છે, અને આ પણ મુનિઓ છે.
વયં બલ્લવબાલા હિ કથિતાસ્તે સ્વરૂપતઃ । અત્ર રાધાપતેરંગાત્પૂર્વાયાઃ પ્રેયસીતમાઃ
અમે ગોપબાલાઓ છીએ, જેમનું સ્વરૂપ અહીં વર્ણવાયું છે; અહીં અમે રાધાના સ્વામીના અંગમાંથી ઉત્પન્ન મુખ્ય પ્રિયાઓ છીએ.