સદ્યઃ શુદ્ધસ્વર્ણરશ્મિગૌરકાંતતનૂલતામ્ । સ્ફુરત્કિશોરવર્ષીયાં શારદેંદુનિભાનનામ્
તેણે અચાનક પોતાને શુદ્ધ સોનાની જેમ તેજસ્વી, યુવાન અને શરદના ચંદ્ર જેવા ચહેરા સાથે જોઈ.
સુનીલકુટિલસ્નિગ્ધવિલસદ્રત્નકુંતલામ્ । સિંદૂરબિંદુકિરણપ્રોજ્જ્વલાલકપટ્ટિકામ્
તેના ઘેરા, ચમકતા અને વાંકડા વાળમાં રત્નના કુંડલ ઝળહળતા હતા, અને તેના માથા પર સિંદૂરની તેજસ્વી રેખા શોભતી હતી.
ઉન્મીલદ્ભ્રૂલતાભંગિ જિતસ્મરશરાસનામ્ । ઘનશ્યામલસલ્લોલ ખેલલ્લોચનખંજનામ્
તેના ભમરા જેવી વાંકડા ભ્રૂ, કામદેવના ધનુષને પણ હરાવી દેતી હતી; અને તેના મોટા, ચપળ ને ઘેરા આંખો પાણીમાં રમતા ખંજની જેવી લાગતી હતી.
મણિં કુંડલતેજોંશુ વિસ્ફુરદ્ગંડમણ્ડલામ્ । મૃણાલકોમલભ્રાજદાશ્ચર્યભુજવલ્લરીમ્
તેના ગાલ પર રત્નના કુંડલની ઝાંખી ઝળહળતી હતી, અને તેના હાથ કમળના ડાંગર જેવી કોમળ અને સુંદર વલ્લી જેવી હતી.
શરદંબુરુહાં સર્વશ્રીચૌરપાણિપલ્લવામ્ । વિદગ્ધરચિતસ્વર્ણકટિસૂત્રકૃતાંતરામ્
તેના હાથ શરદના કમળ જેવા, સર્વ સૌંદર્યને હરાવી દેતા હતા; અને કમર પર કુશળતાપૂર્વક બનાવેલી સોનાની કટિબંધી શોભતી હતી.
કૂજત્કાંચીકલાપાંત વિભ્રાજજ્જઘનસ્થલામ્ । ભ્રાજદ્દુકૂલસંવીતનિતંબોરુસુમંદિરામ્
તેના જઘન પર કાંજીની ઝણઝણતી પટ્ટી હતી, અને તેના જાંઘો તેજસ્વી દુકૂળથી ઢંકાયેલા, મહાન હાથીના મંદિર જેવી લાગતી હતી.
શિંજાનમણિમંજીરસુચારુપદપંકજામ્ । સ્ફુરદ્વિવિધકંદર્પકલાકૌશલશાલિનીમ્
તેના સુંદર પદપદ્મો પર ઝણઝણતા રત્નના પાયલ શોભતા હતા, અને તે પ્રેમ અને રમતમાં સર્વ કળાઓમાં નિપુણ હતી.
સર્વલક્ષણસંપન્નાં સર્વાભરણભૂષિતામ્ । આશ્ચર્યલલનાશ્રેષ્ઠામાત્માનં સવ્યલોકયત્
તેના શરીર પર સર્વ શુભ લક્ષણો અને સર્વ આભૂષણો શોભતા હતા; તેણે પોતાને અદભૂત અને શ્રેષ્ઠ યુવતી તરીકે જોયી.
વિસસ્માર ચ યત્કિંચિત્પૌર્વદેહિકમેવ ચ । માયયા ગોપિકાપ્રાણનાથસ્ય તદનંતરમ્
તેના મનમાં પેહલા જન્મની કોઈ વાત રહી નહીં; માયાની શક્તિથી તે ગોપીઓના જીવનના સ્વામી માટે સમર્પિત થઈ ગઈ.
ઇતિ કર્ત્તવ્યતામૂઢા તસ્થૌ તત્ર સુવિસ્મિતા । અત્રાંતરેંઽબરે ધીર ધ્વનિરાકસ્મિકોઽભવત્
શું કરવું એ સમજ ન આવતાં, તે ત્યાં ખૂબ આશ્ચર્યથી ઊભી રહી; એ સમયે, હે વિવેકી, અચાનક અવાજ સંભળાયો.
અનેનૈવ પથા સુભ્રુ ગચ્છ પૂર્વસરોવરમ્ । ઉપસ્પૃશ્ય જલં તસ્ય સાધયસ્વ મનોરથમ્
હે સુંદર ભ્રૂવાળી, આ જ માર્ગે જા અને પેહલા સરોવરમાં પહોંચ; ત્યાંના જળને સ્પર્શ કરીને તારો મનનો ઈચ્છિત મનોરથ પૂર્ણ કર.
તત્ર સંતિ હિ સખ્યસ્તે મા સીદ વરવર્ણિનિ । તા હિ સંપાદયિષ્યંતિ તત્રૈવ વરમીપ્સિતમ્
હે સુંદર રંગવાળી, તારી સખીઓ ત્યાં તારી રાહ જોઈ રહી છે; નિરાશ ન થા, તેઓ તને તારો ઈચ્છિત વરદાન આપશે.
ઇતિ દૈવીં ગિરં શ્રુત્વા ગત્વા પૂર્વસરોઽથ સા । નાનાપૂર્વપ્રવાહં ચ નાનાપક્ષિસમાકુલમ્
દૈવી અવાજ સાંભળીને, તે પેહલા સરોવરમાં ગઈ, જ્યાં અનેક પ્રવાહો વહેતા હતા અને અનેક પક્ષીઓથી ભરેલું હતું.
સ્ફુરત્કૈરવકહ્લારકમલેંદીવરાદિભિઃ । ભ્રાજિતં પદ્મરાગૈશ્ચ પદ્મસોપાનસત્તટમ્
સરોવર સફેદ કૈરવ, કળહાર, કમળ, નીલ ઉત્પલ અને અન્ય ફૂલો સાથે શોભિત હતું; લાલ કમળથી ઝળહળતું, અને કાંઠે કમળની પાંખડીના પગથિયાં હતાં.
વિવિધૈઃ કુસુમોદ્દામૈર્મંજુકુંજલતાદ્રુમૈઃ । વિરાજિતચતુસ્તીરમુપસ્પૃશ્ય સ્થિતા ક્ષણમ્
ચારે બાજુ સુંદર ફૂલો, કમળની લતાઓ અને વૃક્ષોથી શોભાયમાન, એ જળને સ્પર્શ કરી એક ક્ષણ માટે અટકી રહી.
તત્રાંતરે ક્વણત્કાંચી મંજુમંજીરરંજિતમ્ । કિંકિણીનાં ઝણત્કારં શુશ્રાવોત્કર્ણસંપુટે
ત્યાં અંદર તેણે કમરપટ્ટાની ઝણઝણ અને પાયલના મીઠા અવાજ, ઘંટીઓની ટનટન, કાન લગાવીને સાંભળ્યા.
તતશ્ચ પ્રમદાવૃંદમાશ્ચર્યયુતયૌવનમ્ । આશ્ચર્યાલંકૃતિન્યાસમાશ્ચર્યાકૃતિભાષિતમ્
પછી, યુવાન સ્ત્રીઓનો એક સમૂહ દેખાયો, જે નવયૌવનથી ભરપૂર અને અદભુત આભૂષણોથી સજ્જ હતા, અને આશ્ચર્યજનક રીતે વાત કરતાં હતા.
અદ્ભુતાંગમપૂર્વં સા પૃથગાશ્ચર્યવિભ્રમમ્ । ચિત્રસંભાષણં ચિત્રહસિતાલોકનાદિકમ્
તેણે ક્યારેય ન જોયેલી, અલગ અલગ અદભુત આકર્ષણથી ભરેલી કાયાઓ જોઈ, રંગીન વાતચીત, મજાની હાસ્ય અને નજરો, હાવભાવ વગેરે જોયા.
મધુરાદ્ભુતલાવણ્યં સર્વમાધુર્યસેવિતમ્ । ચિલ્લાવણ્યગતાનંતમાશ્ચર્યાકુલસુંદરમ્
બધું જ મીઠું અને અદભુત સૌંદર્યથી ભરેલું હતું, આનંદથી છલકાતું, અનંત રૂપે સુંદર અને આશ્ચર્યથી ભરપૂર.
આશ્ચર્યસ્નિગ્ધસૌંદર્યમાશ્ચર્યાનુગ્રહાદિકમ્ । સર્વાશ્ચર્યસમુદયમાશ્ચર્યાલોકનાદિકમ્
અદભુત, કોમળ સૌંદર્ય, આશ્ચર્યજનક કૃપા અને દયાળુતા, બધાં અદભુતનો મેળ, આશ્ચર્યથી ભરેલી નજરો અને હાવભાવ.
દૃષ્ટ્વા તત્પરમાશ્ચર્યં ચિંતયંતી હૃદા કિયત્ । પાદાંગુષ્ઠેના લિખંતી ભુવં નમ્રાનના સ્થિતા
એ પરમ આશ્ચર્ય જોઈને, તે થોડું હૃદયમાં વિચાર કરતી, નમ્ર મુખ સાથે ઊભી રહી અને પગના અંગૂઠાથી જમીન પર રેખા દોરતી.
તતસ્તાસાં સંભ્રમોઽભૂદ્દૃષ્ટીનાં ચ પરસ્પરમ્ । કેયં મદીયજાતીયા ચિરેણાનસ્તકૌતુકા
પછી, તેમની વચ્ચે ગૂંચવણ અને એકબીજાને નજરો પડવા લાગ્યા: 'આ કોણ છે, આપણા જેવા, જે લાંબા સમય પછી આવી છે અને જિજ્ઞાસા જગાવી છે?'
ઇતિ સર્વાઃ સમાલોક્ય જ્ઞાતવ્યેયમિતિ ક્ષણમ્ । આમંત્ર્ય મંત્રણાભિજ્ઞાઃ કૌતુકાદ્દ્રષ્ટુમાગતાઃ
એ રીતે, બધાએ તેને જોઈ, એક ક્ષણ વિચાર્યું: 'આને ઓળખવી જોઈએ.' પછી, સલાહમાં કુશળોને બોલાવી, જિજ્ઞાસાથી તેને જોવા આવ્યા.
આગત્ય તાસામેકાથ નામ્ના પ્રિયમુદા મતા । ગિરા મધુરયા પ્રીત્યા તામુવાચ મનસ્વિની
પછી, તેમમાંથી એક, નામે પ્રિયમુદા, ખુશીથી, મીઠી વાણી અને પ્રેમથી, સમજદારીપૂર્વક તેને સંબોધી.
પ્રિયમુદોવાચ-। કાસિ ત્વં કસ્ય કન્યાસિ કસ્ય ત્વં પ્રાણવલ્લભા । જાતા કુત્રાસિ કેનાસ્મિન્નાનીતા વા ગતા સ્વયમ્
પ્રિયમુદાએ કહ્યું: 'તમે કોણ છો? કોણની દીકરી છો? કોણની પ્રિય છો? ક્યાં જન્મી? કોણે તમને અહીં લાવ્યા કે તમે પોતે આવી?'
એતચ્ચ સર્વમસ્માકં કથ્યતાં ચિંતયા કિમુ । સ્થાનેઽસ્મિન્પરમાનંદે કસ્યાપિ દુઃખમસ્તિ કિમ્
'આ બધું અમને કહો—શું વિચારી રહ્યા છો? આ પરમ આનંદના સ્થળે, કોઈને દુઃખ છે કે કેમ?'
ઇતિ પૃષ્ટા તયા સા તુ વિનયાવનતિં ગતા । ઉવાચ સુસ્વરં તાસાં મોહયંતી મનાંસિ ચ
એ રીતે પૂછ્યા પછી, તે નમ્રતાપૂર્વક નમતી અને મીઠી અવાજે બોલી, તેમનાં મનને મોહી લીધા.
અર્જુન ઉવાચ- । કા વાસ્મિ કસ્ય કન્યા વા પ્રજાતા કસ્ય વલ્લભા । આનીતા કેન વા ચાત્ર કિં વાથ સ્વયમાગતા
અર્જુન બોલ્યા: 'હું કોણ છું? કોણની દીકરી છું? કોણની પ્રિય છું? કોણે મને અહીં લાવ્યા કે હું પોતે આવી?'
એતત્કિંચિન્ન જાનામિ દેવી જાનાતુ તત્પુનઃ । કથિતં શ્રૂયતાં તન્મે મદ્વાક્યે પ્રત્યયો યદિ
'આમાંથી કંઈ પણ મને ખબર નથી; દેવી જાણે. તમે મારી વાત સાંભળો, જો મારા શબ્દોમાં વિશ્વાસ હોય.'
અસ્યૈવ દક્ષિણે પાર્શ્વે એકમસ્તિ સરોવરમ્ । તત્રાહં સ્નાતુમાયાતા જાતા તત્રૈવ સંસ્થિતા
'અહીં જ ડાબી બાજુ એક સરોવર છે. હું ત્યાં સ્નાન કરવા આવી, અને ત્યાં જ જન્મી અને ત્યાં જ રહી છું.'