સુનંદ નામ ગોપસ્ય કન્યાભૂત્સ મહામુનિઃ । સુનંદેતિ સમાખ્યાતા યા વીણાં બિભ્રતી કરે
પછી એ મહામુનિ સુનંદ નામના ગોપની દીકરી બની, જેને સુનંદા કહેવામાં આવી, અને હાથમાં વીણા રાખતી હતી.
મુનિરન્યઃ સત્યતપા ઇતિ ખ્યાતો મહાવ્રતઃ । સશુષ્કપત્રં ભુંક્તે યઃ પ્રજજાપ પરં મનુમ્
બીજો મહામુનિ, સત્યતપા તરીકે પ્રસિદ્ધ, મહાવ્રતધારી, સુકા પાંદડાં જ ખાય અને શ્રેષ્ઠ મંત્ર જાપતો હતો.
રત્યંતં કામબીજેન પુટિતં ચ દશાક્ષરમ્ । સ પ્રદધ્યૌ મુનિવરશ્ચિત્રવેષધરં હરિમ્
કામબીજથી ભરપૂર દશ અક્ષરવાળો મંત્ર જાપ્યો, અને એ શ્રેષ્ઠ મુનિ ચિત્રવસ્ત્ર પહેરેલા હરિનું ધ્યાન કરતો હતો.
ધૃત્વા રમાયા દોર્વલ્લીદ્વિતયં કંકણોજ્જ્વલમ્ । નૃત્યંતમુન્મદંતં ચ સંશ્લિષ્યં તં મુહુર્મુહુઃ
હરિ રમા ના હાથના બે ચમકતા કંકણ પહેરેલા, આનંદમાં નૃત્ય કરતા, વારંવાર રમાને ગળે લગાવતા દેખાયા.
હસંતમુચ્ચૈરાનંદતરંગં જઠરાંબરે । દધતં વેણુમાજાનુ વૈજયંત્યા વિરાજિતમ્
તેને ઉંચે હસતા, આનંદની તરંગો સાથે, પેટ પર વસ્ત્ર પહેરેલા, ઘૂંટણ સુધી વેણુ પકડીને, વૈજયંતી માળાથી શોભતા કૃષ્ણ દેખાયા.
સ્વેદાંભઃ કણસંસિક્ત લલાટવલિતાનનમ્ । ત્યક્ત્વા ત્યક્ત્વા સ વૈ દેહં તપસા ચ મહામુનિઃ
લલાટ પર પસીનાના ટીપાં, ચહેરો તેજસ્વી, એ મહામુનિ વારંવાર તપસ્યા દ્વારા શરીર છોડતો હતો.
દશકલ્પાંતરે જાતો હ્યયં નંદવનાદિહ । સુભદ્ર નામ્નો ગોપસ્ય કન્યા ભદ્રેતિ વિશ્રુતા
દશ કલ્પ પછી, એ અહીં નંદવનમાં, સુભદ્ર નામના ગોપની દીકરી તરીકે જન્મ્યો, જેને ભદ્રા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
યસ્યાઃ પૃષ્ઠતલે દિવ્યં વ્યજનં પરિદૃશ્યતે । હરિધામાભિધાનસ્તુ કશ્ચિદાસીન્મહામુનિઃ
જેની પીઠ પર દિવ્ય પંખો દેખાતો, ત્યાં હરિધામાભિધાન નામનો મહામુનિ હતો.
સોઽપ્યતપ્યત્તપઃ કૃચ્છ્રં નિત્યં પત્રૈકભોજનમ્ । આશુસિદ્ધિકરં મંત્રં વિંશત્યર્ણં પ્રજપ્તવાન્
એ પણ કઠિન તપસ્યા કરતો, હંમેશાં એક પાંદડાં જ ખાય, અને જલદી સિદ્ધિ આપતો વીસ અક્ષરવાળો મંત્ર જાપતો હતો.
અનંતરં કામબીજાદધ્યારૂઢં તદેવ તુ । માયા તત્પુરતો વ્યોમ હંસાસૃગ્દ્યુતિચંદ્રકમ્
કામબીજ પછી, એ જ મંત્ર સ્થાપિત કર્યો; તેના સામે આકાશમાં, હંસના રક્ત અને ચાંદની જેવી તેજવાળી માયા દેખાઈ.
તતો દશાક્ષરં પશ્ચાન્નમોયુક્તં સ્મરાદિકમ્ । દધ્યૌ વૃંદાવને રમ્યે માધવીમંડપે પ્રભુમ્
પછી, 'નમ:' અને સ્મર પૂર્વક જોડાયેલ દશ અક્ષરવાળો મંત્ર જાપ્યો, અને સુંદર વ્રુંદાવનના માધવી મંડપમાં પ્રભુનું ધ્યાન કરતો હતો.
ઉત્તાનશાયિનં ચારુપલ્લવાસ્તરણોપરિ । કયાચિદતિકામાર્ત્ત બલ્લવ્યા રક્તનેત્રયા
તેને કૃષ્ણને સુંદર પાંદડાંની શય્યાએ પીઠ પર સૂતા, એક ગોપી સાથે, જેની આંખો વધુ કામથી લાલ થઈ હતી, એમ દેખાયા.
વક્ષોજયુગમાચ્છાદ્ય વિપુલોરઃ સ્થલં મુહુઃ । સંચુંબ્યમાનગંડાંતં તૃપ્યમાનરદચ્છદમ્
એ ગોપી પોતાના સ્તનથી કૃષ્ણનું વિશાળ છાતી ઢાંકી, વારંવાર ગાલે ચુંબન કરતી, અને કૃષ્ણના હસતા હોઠમાં આનંદ પામતી હતી.
કલયંતં પ્રિયાં દોર્ભ્યાં સહાસં સમુદાદ્ભુતમ્ । સ મુનિશ્ચ બહૂન્દેહાં સ્ત્યક્ત્વા કલ્પત્રયાંતરે
કૃષ્ણ પોતાની પ્રિયાને બંને હાથથી ગળે લગાવતા, હસતા અને આશ્ચર્યથી શોભતા દેખાયા; અને એ મુનિ ત્રણ કલ્પમાં ઘણા શરીરો છોડ્યા.
સારંગનામ્નો ગોપસ્ય કન્યાભૂચ્છુભલક્ષણા । રંગવેણીતિ વિખ્યાતા નિપુણા ચિત્રકર્મણિ
સારંગ નામના ગોપાળનું એક શુભ લક્ષણોવાળી દીકરી હતી, જે રંગવેણી તરીકે જાણીતી હતી અને ચિત્રકલા માં ખૂબ કુશળ હતી.
યસ્યા દંતેષુ દૃશ્યંતે ચિત્રિતાઃ શોણબિંદવઃ । બ્રહ્મવાદી મુનિઃ કશ્ચિજ્જાબાલિરિતિ વિશ્રુતઃ
તેના દાંત પર લાલ ચિતરાયેલા બિંદુઓ દેખાતા હતા; બ્રહ્મજ્ઞાનમાં નિપુણ એવા એક મુનિ હતા, જેમનું નામ જાબાલી પ્રસિદ્ધ હતું.
સતપઃ સુરતો યોગી વિચરન્પૃથિવીમિમામ્ । સ એકસ્મિન્મહારણ્યે યોજનાયુતવિસ્તૃતે
મુનિએ કઠોર તપસ્યા કરતા, સદાચારને પાળતા અને યોગમાં તલિન રહી પૃથ્વી પર ફર્યા; તે દસ યોજન જેટલા વિશાળ જંગલમાં એકલા સંચરતા હતા.
યદૃચ્છયાગતોઽપશ્યદેકાં વાપીં સુશોભનામ્ । સર્વતઃ સ્ફાટિકાબંધતટાં સ્વાદુજલાન્વિતામ્
એક દિવસ, સંયોગથી, તેમણે એક સુંદર વાપી જોઈ, જે四 બાજુથી સ્ફટિકના કિનારા અને મીઠા પાણીથી ભરેલી હતી.
વિકાસિકમલામોદવાયુના પરિશીલિતામ્ । તસ્યાઃ પશ્ચિમદિગ્ભાગે મૂલે વટમહીરુહઃ
તે વાપી ફૂલેલા કમળની સુગંધવાળી પવનથી મહેકતી હતી; તેના પશ્ચિમ ભાગે, મૂળ પાસે, એક મોટો વટ વૃક્ષ ઊભો હતો.
અપશ્યત્તાપસીં કાંચિત્કુર્વંતીં દારુણં તપઃ । તારુણ્યવયસાયુક્તાં રૂપેણાતિ મનોહરામ્
ત્યાં મુનિએ એક તપસ્વિ સ્ત્રીને જોયી, જે કઠોર તપસ્યા કરતી હતી, યુવાન અને રૂપમાં અત્યંત મનોહર હતી.
ચંદ્રાંશું સદૃશાભાસાં સર્વાવયવશોભનામ્ । કૃત્વા કટિતટે વામપાણિં દક્ષિણતસ્તદા
તે ચાંદની જેવી તેજવાળી હતી, તેના બધા અંગો સુંદર હતા; તેણે ડાબો હાથ કટિ પર અને જમણો હાથ બાજુમાં રાખ્યો હતો.
જ્ઞાનમુદ્રાં ચ બિભ્રાણામનિમેષવિલોચનામ્ । ત્યક્તાહારવિહારાં ચ સુનિશ્ચલતયાસ્થિતામ્
તે જ્ઞાનમુદ્રા ધારણ કરતી, આંખો blink વિના, ખોરાક અને આનંદ ત્યાગી, સંપૂર્ણ સ્થિરતા સાથે બેઠી હતી.
જિજ્ઞાસુસ્તાં મુનિવરસ્તસ્થૌ તત્ર શતં સમાઃ । તદંતે તાં સમુત્થાપ્ય ચલિતાં વિનયાન્મુનિઃ
મુનિએ તેને જાણવાની ઇચ્છા રાખી, ત્યાં સો વર્ષ સુધી ઊભા રહ્યા; અંતે, જ્યારે તે હલવા લાગી, મુનિએ વિનમ્રતાથી તેને જાગૃત કરી.
અપૃચ્છત્કા ત્વમાશ્ચર્યરૂપે કિં વા ચરિષ્યસિ । યદિ યોગ્યં ભવેત્તર્હિ કૃપયા વક્તુમર્હસિ
મુનિએ પૂછ્યું: 'તમે કોણ છો, અદભૂત રૂપવાળી? અહીં શું કરો છો? જો યોગ્ય હોય તો કૃપાથી મને કહો.'
અથાબ્રવીચ્છનૈર્બાલા તપસાતીવ કર્શિતા । બ્રહ્મવિદ્યાહમતુલા યોગીંદ્રૈર્યા વિમૃગ્યતે
પછી, તપસ્યાથી અત્યંત દુર્બળ થયેલી યુવતી ધીમે બોલી: 'હું અતુલ્ય બ્રહ્મજ્ઞાન છું, જેને યોગીઓ શોધે છે.'
સાહં હરિપદામ્ભોજકામ્યયા સુચિરં તપઃ । ચરામ્યસ્મિન્વને ઘોરે ધ્યાયંતી પુરુષોત્તમમ્
'હું હરિના પદપદ્મની ઇચ્છાથી લાંબા સમયથી આ ભયાનક જંગલમાં તપસ્યા કરી રહી છું, અને પુરુષોત્તમનું ધ્યાન કરતી છું.'
બ્રહ્માનંદેન પૂર્ણાહં તેનાનંદેન તૃપ્તધીઃ । તથાપિ શૂન્યમાત્માનં મન્યે કૃષ્ણરતિં વિના
'હું બ્રહ્માનંદથી ભરપૂર છું, એ આનંદથી મન તૃપ્ત છે; છતાં, કૃષ્ણની ભક્તિ વિના હું પોતાને ખાલી માનું છું.'
ઇદાનીમતિનિર્વિણ્ણા દેહસ્યાસ્ય વિસર્જ્જનમ્ । કર્ત્તુમિચ્છામિ પુણ્યાયાં વાપિકાયામિહૈવ તુ
'હવે, સંપૂર્ણ નિરાશ થઈ, હું આ પવિત્ર વાપીમાં જ શરીર ત્યાગ કરવા ઈચ્છું છું, પુણ્ય માટે.'
તચ્છ્રુત્વા વચનં તસ્યા મુનિરત્યંતવિસ્મિતઃ । પતિત્વા ચરણે તસ્યાઃ કૃષ્ણોપાસાવિધિં શુભમ્
તેના શબ્દો સાંભળીને મુનિ અત્યંત આશ્ચર્યચકિત થયા; તે તેના પગ પર પડ્યા અને કૃષ્ણની ઉપાસનાની શુભ રીત પૂછી.
પપ્રચ્છ પરમપ્રીતસ્ત્યક્ત્વાધ્યાત્મવિરોચનમ્ । તયોક્તં મંત્રમાજ્ઞાય જગામ માનસં સરઃ
મુનિએ પરમ આનંદથી, પોતાનું અધ્યાત્મ ગૌરવ છોડીને, તેણીને પ્રશ્ન કર્યો; તેણી પાસેથી મંત્ર જાણીને, તે માનસ સરovar તરફ ગયા.