આગત્ય વેષ્ટયામાસુર્દિવ્યભૂષાંબરસ્રજઃ । મુનીંદ્રઃ સ તુ નિશ્ચેષ્ટો બભૂવાશ્ચર્યમોહિતઃ
દિવ્ય આભૂષણો, વસ્ત્રો અને ફૂલોની વણાવટથી સજ્જ થયેલી, તેઓ આવીને મહાન ઋષિને ઘેરી લીધા. ઋષિ અચલ અને આશ્ચર્યથી મોભાઈ ગયા.
બાલાયાસ્તાસ્તદા સખ્યશ્ચરણાંબુકણૈર્મુનિમ્ । નિષિચ્ય બોધયામાસુરૂચુશ્ચ કૃપયાન્વિતાઃ
પછી, બાળાની સખીઓ દયાથી ભરાઈ, પોતાના પગના પાણીના ટીપાં ઋષિ પર છાંટીને તેમને જાગાડવા લાગ્યા અને બોલી.
મુનિવર્ય મહાભાગ મહાયોગેશ્વરેશ્વર । ત્વયૈવ પરયા ભક્ત્યા ભગવાન્હરિરીશ્વરઃ
મહાન ઋષિ, ભાગ્યશાળી, મહાયોગેશ્વરોના સ્વામી, તારી શ્રેષ્ઠ ભક્તિથી ભગવાન હરી, સર્વેશ્વર,
નૂનમારાધિતો દેવો ભક્તાનાં કામપૂરકઃ । યદિયંબ્રહ્મરુદ્રાદ્યૈર્દેવૈઃ સિદ્ધમુનીશ્વરૈઃ
નિશ્ચયે, ભક્તોની ઇચ્છા પૂરી કરનાર દેવ, તારા દ્વારા પૂજાય છે — જો આ બાળા, જેને બ્રહ્મા, રુદ્ર અને અન્ય દેવો, સિદ્ધો અને મહાન ઋષિઓ પણ પામવા અશક્ય છે,
મહાભાગવતૈશ્ચાન્યૈર્દુર્દર્શા દુર્ગમાપિ ચ । અત્યદ્ભુતવયોરૂપમોહિની હરિવલ્લભા
અને અન્ય મહાભક્તો, જેમનું અદભૂત અને મોહક રૂપ દુર્લભ છે, હરિની પ્રિય છે,
કેનાપ્યચિંત્ય ભાગ્યેન તવદૃષ્ટિપથં ગતા । ઉત્તિષ્ઠોત્તિષ્ઠ વિપ્રર્ષે ધૈર્યમાલંબ્ય સત્વરમ્
કોઈ અદભૂત ભાગ્યથી, તારી નજરમાં આવી છે. ઊઠો, ઊઠો, શ્રેષ્ઠ ઋષિ, ધૈર્ય રાખો અને ઝડપથી મન એકત્ર કરો.
એનાં પ્રદક્ષિણીકૃત્ય નમસ્કુરુ પુનઃપુનઃ । કિં ન પશ્યસિ ચાર્વંગીમત્યંતવ્યાકુલામિવ
આ બાળાને પ્રદક્ષિણા કરો અને વારંવાર નમન કરો. શું તું આ સુંદર, અત્યંત વ્યાકુળ દેખાતી બાળાને નથી જોઈ રહ્યો?
અસ્મિન્નેવ ક્ષણે નૂનમંતર્ધાનં ગમિષ્યતિ । નાનયા સહ સંલાપઃ કથંચિત્તે ભવિષ્યતિ
આ જ ક્ષણે, તે નિશ્ચયે અદૃશ્ય થઈ જશે; તેના સાથે વાતચીત થવી અશક્ય છે.
દર્શનં ચ પુનર્નાસ્યાઃ પ્રાપ્સ્યસિ બ્રહ્મવિત્તમ । કિંતુ વૃંદાવને કાપિ ભાત્યશોકલતા શુભા
અને તું તેને ફરીથી જોઈ શકીશ નહીં, હે બ્રહ્મજ્ઞાની. પરંતુ વૃંદાવનમાં, એક શુભ અશોક લતા તેજસ્વી છે.
સર્વકાલેઽપિ પુષ્પાઢ્યા સર્વદિગ્વ્યાપિ સૌરભા । ગોવર્દ્ધનાદદૂરેણ કુસુમાખ્યસરસ્તટે
એ હંમેશા ફૂલોથી ભરપૂર રહે છે, તેની સુગંધ સર્વ દિશામાં ફેલાય છે, ગોવર્ધનથી નજીક, કુસુમ નામના સરોવર કિનારે.
તન્મૂલે હ્યર્દ્ધરાત્રે ચ દ્રક્ષ્યસ્યસ્માનશેષતઃ । શ્રુત્વૈવં વચનં તાસાં સ્નેહવિહ્વલચેતસામ્
એના મૂળ પાસે, અર્ધરાત્રે, તું અમને સંપૂર્ણ રૂપે જોઈ શકીશ. સખીઓના પ્રેમથી ભરી ગયેલા હૃદયમાંથી આવેલા આ શબ્દો સાંભળીને,
યાવત્પ્રદક્ષિણીકૃત્ય પ્રણમેદ્દંડવન્મુનિઃ । મુહૂર્ત્તદ્વિતયં બાલાં નાનાનિર્માણશોભનામ્
જ્યારે ઋષિ પ્રદક્ષિણા કરીને દંડવત્ પ્રણામ કરતાં, બે ક્ષણ સુધી, વિવિધ રૂપોથી શોભાયમાન બાળા દેખાઈ રહી.
આહૂય ભાનું પ્રોવાચ નારદઃ સર્વશોભનામ્ । એવં પ્રભાવા બાલેયં ન સાધ્યા દૈવતૈરપિ
પછી, નારદે તેજસ્વી સૂર્યને બોલાવીને કહ્યું: 'આ બાળાની એવી શક્તિ છે કે, દેવતાઓ પણ તેને પામી શકતા નથી.'
કિંતુ યદ્ગૃહમેતસ્યાઃ પદચિહ્નવિભૂષિતમ્ । તત્ર નારાયણો દેવઃ સ્વયં વસતિ માધવઃ
પરંતુ, જ્યાં તેના પગલાંના ચિહ્નોથી ઘર શોભાયમાન છે, ત્યાં ભગવાન નારાયણ, માધવ પોતે નિવાસ કરે છે.
લક્ષ્મીશ્ચ વસતે નિત્યં સર્વાભિઃ સર્વસિદ્ધિભિઃ । અદ્ય એનાં વરારોહાં સર્વાભરણભૂષણામ્
લક્ષ્મી પણ ત્યાં સર્વ સિદ્ધિઓ અને શક્તિઓ સાથે હંમેશા રહે છે. આજે, હે શ્રેષ્ઠ, આ સર્વ આભૂષણોથી શોભાયમાન, મહાન બાળાને તારા ઘરમાં, પરમ દેવીની જેમ, ખૂબ જ કાળજીપૂર્વક રક્ષ.
દેવીમિવ પરાં ગેહે રક્ષ યત્નેન સત્તમ । ઇત્યુક્ત્વા મનસૈવૈનાં મહાભાગવતોત્તમઃ
આ રીતે કહીને, મહાભક્ત શ્રેષ્ઠે, તેના રૂપને મનમાં સ્મરણ કરીને, ઘન જંગલમાં પ્રવેશ કર્યો.
તદ્રૂપમેવ સંસ્મૃત્ય પ્રવિષ્ટો ગહનં વનમ્ । અશોકલતિકામૂલમાસાદ્ય મુનિસત્તમઃ
તેના રૂપને યાદ રાખીને, શ્રેષ્ઠ ઋષિ અશોક લતાના મૂળ પાસે રાત્રે દેવીની રાહ જોઈ રહ્યો.
પ્રતીક્ષમાણો દેવીં તાં તત્રૈવાગમનં નિશિ । સ્થિતોઽત્ર પ્રેમવિકલશ્ચિંતયન્કૃષ્ણવલ્લભામ્
ત્યાં, પ્રેમથી ભરી ગયેલા હૃદયથી, કૃષ્ણની પ્રિયાને ચિંતન કરતાં, તે જંગલમાં ઊભો રહ્યો.
અથ મધ્યનિશાભાગે યુવત્યઃ પરમાદ્ભુતાઃ । પૂર્વં દૃષ્ટ્વાસ્તથાન્યાશ્ચ વિચિત્રાભરણસ્રજઃ
પછી મધ્યરાત્રીના સમયે, અતિ અદભુત યુવતીઓ આવી, કેટલીક પહેલાં જોઈ હતી અને કેટલીક નવી, સૌ સુંદર આભૂષણ અને વણેલાં હારથી સજ્જ હતી.
દૃષ્ટ્વા મનસિ સંભ્રાંતો દંડવત્પતિતો ભુવિ । પરિવાર્ય મુનિં સર્વાસ્તાઃ પ્રવિવિશુઃ શુભાઃ
એમને જોઈને, મુનિનું મન ગભરાઈ ગયું; તે જમીન પર દંડवत્ થઈ પડ્યો, અને એ સૌ શુભ સ્ત્રીઓ મુનિને ઘેરીને અંદર પ્રવેશી ગઈ.
પ્રષ્ટુકામોઽપિ સ મુનિઃ કિંચિત્સ્વાભિમતં પ્રિયમ્ । નાશકત્પ્રેમલાવણ્યપ્રિયભાષાપ્રધર્ષિતઃ
મુનિએ મનમાં કંઈક પ્રિય પૂછવા ઈચ્છ્યું, પણ પ્રેમ, સૌંદર્ય અને મીઠી વાતોથી ઘેરાઈને, તે પૂછી શક્યો નહીં.
અથાગતા મુનિશ્રેષ્ઠં કૃતાંજલિમવસ્થિતમ્ । ભક્તિભારાનતગ્રીવં સવિસ્મયં સસંભ્રમમ્
પછી, એમાંથી એક મુનિશ્રેષ્ઠ પાસે આવી, હાથ જોડીને ઊભી રહી, ભક્તિથી ગળું નમાવેલું, આશ્ચર્ય અને ગભરાહટથી ભરેલી.
સુવિનીતતમં પ્રાહ તત્રૈવ કરુણાન્વિતા । અશોકમાલિની નામ્ના અશોકવનદેવતા
તે ત્યાં ખૂબ નમ્રતા અને દયાથી બોલી; તેનું નામ અશોકમાલિની હતું, અશોકવનની દેવીએ.
અશોકમાલિન્યુવાચ। અશોકકલિકાયાં તુ વસામ્યસ્યાં મહામુને । રક્તાંબરધરા નિત્યં રક્તમાલાનુલેપના
અશોકમાલિનીએ કહ્યું: મહામુનિ, હું આ અશોકવનમાં રહેું છું; હું હંમેશા લાલ વસ્ત્ર, લાલ હાર અને લાલ સુગંધ લગાવું છું.
રક્તસિંદૂરકલિકા રક્તોત્પલવતંસિની । રક્તમાણિક્યકેયૂર મુકુટાદિવિભૂષિતા
લાલ સિંધૂરની કળીઓ, લાલ કમળના મુકુટથી શોભિત, લાલ મણિકાંના કંગણ અને રત્નમુકુટથી સજ્જ છું.
એકદા પ્રિયયા સાર્દ્ધં વિહરંત્યો મધૂત્સવે । તત્રૈવ મિલિતા ગોપબાલિકાશ્ચિત્રવાસસઃ
એક વખત વસંતોત્સવમાં, મારા પ્રિય સાથે આનંદ કરતી, ત્યાં ગોપબાલિકાઓ ભવ્ય વસ્ત્રમાં મળ્યાં.
અહં ચાશોકમાલાભિર્ગોપવેષધરં હરિમ્ । રમારૂપાશ્ચ તાઃ સર્વા ભક્ત્યા સમ્યગપૂજયમ્
હું અશોકના હારથી ગોપવેશમાં રહેલા હરિની ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરી, અને એ સૌ સ્ત્રીઓ, લક્ષ્મી જેવું તેજ ધરાવતી, ભક્તિથી પૂજા કરી.
તતઃ પ્રભૃતિ ચૈતાસાં મધ્યે તિષ્ઠામિ સર્વદા । ભૂષાભિર્વિવિધાભિશ્ચ તોષયિત્વા રમાપતિમ્
ત્યારેથી, હું હંમેશા એમની વચ્ચે રહી, વિવિધ આભૂષણોથી રામાપતિને પ્રસન્ન કરું છું.
પરાત્પરમહં સર્વં વિજાનામીહ સર્વતઃ । ગોગોપગોપિકાદીનાં રહસ્યં ચાપિ વેદ્મ્યહમ્
હું અહીં બધું જાણું છું, ઊંચું-નીચું; ગાય, ગોપ, અને ગોપિકાઓના રહસ્ય પણ મને ખબર છે.
તવ જિજ્ઞાસિતં સર્વં હૃદિ પ્રત્યભિભાષિતમ્ । તાં દેવીમદ્ભુતાકારામદ્ભુતાનંદદાયિનીમ્
તમે જે પૂછ્યું છે, તે બધું તમારા હૃદયમાં બોલાયું છે; એ અદભુત રૂપવાળી, અદભુત આનંદ આપતી દેવી—