હરિ માનુષલોભેન વપુરાશ્ચર્યમંડિતમ્ । દ્રષ્ટું તદહમિચ્છામિ રૂપં તે હરિવલ્લભે
હરિના પ્રિય, માનવોને પણ આકર્ષે તે અદભુત રૂપથી સજ્જ, હું તમારો એ રૂપ જોવા ઇચ્છું છું.
યેન નંદસુતઃ કૃષ્ણો મોહં સમુપયાસ્યતિ । ઇદાનીં મમ કારુણ્યાન્નિજં રૂપં મહેશ્વરિ
જેના દ્વારા નંદપુત્ર કૃષ્ણ પણ મોહમાં આવી જાય છે, ઓ મહેશ્વરી, હવે કૃપાથી તમારું પોતાનું રૂપ મને દર્શાવો.
પ્રણતાય પ્રપન્નાય પ્રકાશયિતુમર્હસિ । ઇત્યુક્તા મુનિવર્ય્યેણ તદનુવ્રતચેતસા
જે ભક્ત અને શરણાગત છે, તેને તમારે તમારું સ્વરૂપ દર્શાવવું જોઈએ; શ્રેષ્ઠ મુનિ, whose mind was steadfast in devotion, એ રીતે કહ્યું.
મહામાહેશ્વરીં નત્વા મહાનંદમયીં પરામ્ । મહાપ્રેમતરોત્કંઠા વ્યાકુલાંગીં શુભેક્ષણામ્
તે મહામાહેશ્વરી, મહાન આનંદથી ભરેલી પરમ, મહાપ્રેમના વૃક્ષથી ઉત્કંઠા અને વ્યાકુળ અંગો, શુભ નજરવાળી, તેમને વંદન કર્યું.
ઈક્ષમાણેન ગોવિંદમેવં વર્ણયતાસ્થિતમ્ । જયકૃષ્ણ મનોહારિઞ્જય વૃંદાવનપ્રિય
ગોવિંદને જોઈને, એમ વર્ણન કરતા, તે ઊભો રહ્યો અને બોલ્યો: 'જય કૃષ્ણ, મનને મોહી લેતા, જય વ્રંદાવનના પ્રિય!'
જયભ્રૂભંગલલિત જયવેણુરવાકુલ । જય બર્હકૃતોત્તંસ જયગોપીવિમોહન
'જય, ભ્રૂભંગની રમણિયતા, જય, વેણુના મધુર અવાજથી બધાને ઉલ્લાસિત કરતા, જય, મોરપાંખથી શોભિત, જય, ગોપીઓને મોહી લેતા!'
જય કુંકુમલિપ્તાંગ જય રત્નવિભૂષણ । કદાહં ત્વત્પ્રસાદેન અનયા દિવ્યરૂપયા
'જય, કુંકુમથી લિપ્ત અંગો, જય, રત્નોથી શોભિત! ક્યારે, તમારી કૃપાથી, હું આ દિવ્ય રૂપે તમને જોઈ શકીશ?'
સહિતં નવતારુણ્ય મનોહારિ વપુઃશ્રિયા । વિલોકયિષ્યે કૈશોરે મોહનં ત્વાં જગત્પતે
'નવયૌવનની તેજસ્વી સાથે, મનમોહક રૂપમાં, ક્યારે હું, ઓ જગતપતિ, કૈશોર અવસ્થામાં મોહક રૂપે તમને જોઈ શકીશ?'
એવં કીર્ત્તયતસ્તસ્ય તત્ક્ષણાદેવ સા પુનઃ । બભૂવ દધતી દિવ્યં રૂપમત્યંતમોહનમ્
એમ સ્તુતિ કરતા, એ જ ક્ષણે, એ ફરીથી દિવ્ય અને અત્યંત મોહક રૂપ ધારણ કરી.
ચતુર્દશાબ્દવયસા સંમિતં લલિતં પરમ્ । સમાનવયસશ્ચાન્યાસ્તદૈવ વ્રજબાલિકાઃ
એનું રૂપ ચૌદ વર્ષના યુવાન જેવું, લલિત અને શ્રેષ્ઠ હતું; અને એ જ સમયે, અન્ય વ્રજબાલિકાઓ પણ એ જ વયના થઈ ગયા.
આગત્ય વેષ્ટયામાસુર્દિવ્યભૂષાંબરસ્રજઃ । મુનીંદ્રઃ સ તુ નિશ્ચેષ્ટો બભૂવાશ્ચર્યમોહિતઃ
દિવ્ય આભૂષણો, વસ્ત્રો અને ફૂલોની વણાવટથી સજ્જ થયેલી, તેઓ આવીને મહાન ઋષિને ઘેરી લીધા. ઋષિ અચલ અને આશ્ચર્યથી મોભાઈ ગયા.
બાલાયાસ્તાસ્તદા સખ્યશ્ચરણાંબુકણૈર્મુનિમ્ । નિષિચ્ય બોધયામાસુરૂચુશ્ચ કૃપયાન્વિતાઃ
પછી, બાળાની સખીઓ દયાથી ભરાઈ, પોતાના પગના પાણીના ટીપાં ઋષિ પર છાંટીને તેમને જાગાડવા લાગ્યા અને બોલી.
મુનિવર્ય મહાભાગ મહાયોગેશ્વરેશ્વર । ત્વયૈવ પરયા ભક્ત્યા ભગવાન્હરિરીશ્વરઃ
મહાન ઋષિ, ભાગ્યશાળી, મહાયોગેશ્વરોના સ્વામી, તારી શ્રેષ્ઠ ભક્તિથી ભગવાન હરી, સર્વેશ્વર,
નૂનમારાધિતો દેવો ભક્તાનાં કામપૂરકઃ । યદિયંબ્રહ્મરુદ્રાદ્યૈર્દેવૈઃ સિદ્ધમુનીશ્વરૈઃ
નિશ્ચયે, ભક્તોની ઇચ્છા પૂરી કરનાર દેવ, તારા દ્વારા પૂજાય છે — જો આ બાળા, જેને બ્રહ્મા, રુદ્ર અને અન્ય દેવો, સિદ્ધો અને મહાન ઋષિઓ પણ પામવા અશક્ય છે,
મહાભાગવતૈશ્ચાન્યૈર્દુર્દર્શા દુર્ગમાપિ ચ । અત્યદ્ભુતવયોરૂપમોહિની હરિવલ્લભા
અને અન્ય મહાભક્તો, જેમનું અદભૂત અને મોહક રૂપ દુર્લભ છે, હરિની પ્રિય છે,
કેનાપ્યચિંત્ય ભાગ્યેન તવદૃષ્ટિપથં ગતા । ઉત્તિષ્ઠોત્તિષ્ઠ વિપ્રર્ષે ધૈર્યમાલંબ્ય સત્વરમ્
કોઈ અદભૂત ભાગ્યથી, તારી નજરમાં આવી છે. ઊઠો, ઊઠો, શ્રેષ્ઠ ઋષિ, ધૈર્ય રાખો અને ઝડપથી મન એકત્ર કરો.
એનાં પ્રદક્ષિણીકૃત્ય નમસ્કુરુ પુનઃપુનઃ । કિં ન પશ્યસિ ચાર્વંગીમત્યંતવ્યાકુલામિવ
આ બાળાને પ્રદક્ષિણા કરો અને વારંવાર નમન કરો. શું તું આ સુંદર, અત્યંત વ્યાકુળ દેખાતી બાળાને નથી જોઈ રહ્યો?
અસ્મિન્નેવ ક્ષણે નૂનમંતર્ધાનં ગમિષ્યતિ । નાનયા સહ સંલાપઃ કથંચિત્તે ભવિષ્યતિ
આ જ ક્ષણે, તે નિશ્ચયે અદૃશ્ય થઈ જશે; તેના સાથે વાતચીત થવી અશક્ય છે.
દર્શનં ચ પુનર્નાસ્યાઃ પ્રાપ્સ્યસિ બ્રહ્મવિત્તમ । કિંતુ વૃંદાવને કાપિ ભાત્યશોકલતા શુભા
અને તું તેને ફરીથી જોઈ શકીશ નહીં, હે બ્રહ્મજ્ઞાની. પરંતુ વૃંદાવનમાં, એક શુભ અશોક લતા તેજસ્વી છે.
સર્વકાલેઽપિ પુષ્પાઢ્યા સર્વદિગ્વ્યાપિ સૌરભા । ગોવર્દ્ધનાદદૂરેણ કુસુમાખ્યસરસ્તટે
એ હંમેશા ફૂલોથી ભરપૂર રહે છે, તેની સુગંધ સર્વ દિશામાં ફેલાય છે, ગોવર્ધનથી નજીક, કુસુમ નામના સરોવર કિનારે.
તન્મૂલે હ્યર્દ્ધરાત્રે ચ દ્રક્ષ્યસ્યસ્માનશેષતઃ । શ્રુત્વૈવં વચનં તાસાં સ્નેહવિહ્વલચેતસામ્
એના મૂળ પાસે, અર્ધરાત્રે, તું અમને સંપૂર્ણ રૂપે જોઈ શકીશ. સખીઓના પ્રેમથી ભરી ગયેલા હૃદયમાંથી આવેલા આ શબ્દો સાંભળીને,
યાવત્પ્રદક્ષિણીકૃત્ય પ્રણમેદ્દંડવન્મુનિઃ । મુહૂર્ત્તદ્વિતયં બાલાં નાનાનિર્માણશોભનામ્
જ્યારે ઋષિ પ્રદક્ષિણા કરીને દંડવત્ પ્રણામ કરતાં, બે ક્ષણ સુધી, વિવિધ રૂપોથી શોભાયમાન બાળા દેખાઈ રહી.
આહૂય ભાનું પ્રોવાચ નારદઃ સર્વશોભનામ્ । એવં પ્રભાવા બાલેયં ન સાધ્યા દૈવતૈરપિ
પછી, નારદે તેજસ્વી સૂર્યને બોલાવીને કહ્યું: 'આ બાળાની એવી શક્તિ છે કે, દેવતાઓ પણ તેને પામી શકતા નથી.'
કિંતુ યદ્ગૃહમેતસ્યાઃ પદચિહ્નવિભૂષિતમ્ । તત્ર નારાયણો દેવઃ સ્વયં વસતિ માધવઃ
પરંતુ, જ્યાં તેના પગલાંના ચિહ્નોથી ઘર શોભાયમાન છે, ત્યાં ભગવાન નારાયણ, માધવ પોતે નિવાસ કરે છે.
લક્ષ્મીશ્ચ વસતે નિત્યં સર્વાભિઃ સર્વસિદ્ધિભિઃ । અદ્ય એનાં વરારોહાં સર્વાભરણભૂષણામ્
લક્ષ્મી પણ ત્યાં સર્વ સિદ્ધિઓ અને શક્તિઓ સાથે હંમેશા રહે છે. આજે, હે શ્રેષ્ઠ, આ સર્વ આભૂષણોથી શોભાયમાન, મહાન બાળાને તારા ઘરમાં, પરમ દેવીની જેમ, ખૂબ જ કાળજીપૂર્વક રક્ષ.
દેવીમિવ પરાં ગેહે રક્ષ યત્નેન સત્તમ । ઇત્યુક્ત્વા મનસૈવૈનાં મહાભાગવતોત્તમઃ
આ રીતે કહીને, મહાભક્ત શ્રેષ્ઠે, તેના રૂપને મનમાં સ્મરણ કરીને, ઘન જંગલમાં પ્રવેશ કર્યો.
તદ્રૂપમેવ સંસ્મૃત્ય પ્રવિષ્ટો ગહનં વનમ્ । અશોકલતિકામૂલમાસાદ્ય મુનિસત્તમઃ
તેના રૂપને યાદ રાખીને, શ્રેષ્ઠ ઋષિ અશોક લતાના મૂળ પાસે રાત્રે દેવીની રાહ જોઈ રહ્યો.
પ્રતીક્ષમાણો દેવીં તાં તત્રૈવાગમનં નિશિ । સ્થિતોઽત્ર પ્રેમવિકલશ્ચિંતયન્કૃષ્ણવલ્લભામ્
ત્યાં, પ્રેમથી ભરી ગયેલા હૃદયથી, કૃષ્ણની પ્રિયાને ચિંતન કરતાં, તે જંગલમાં ઊભો રહ્યો.
અથ મધ્યનિશાભાગે યુવત્યઃ પરમાદ્ભુતાઃ । પૂર્વં દૃષ્ટ્વાસ્તથાન્યાશ્ચ વિચિત્રાભરણસ્રજઃ
પછી મધ્યરાત્રીના સમયે, અતિ અદભુત યુવતીઓ આવી, કેટલીક પહેલાં જોઈ હતી અને કેટલીક નવી, સૌ સુંદર આભૂષણ અને વણેલાં હારથી સજ્જ હતી.
દૃષ્ટ્વા મનસિ સંભ્રાંતો દંડવત્પતિતો ભુવિ । પરિવાર્ય મુનિં સર્વાસ્તાઃ પ્રવિવિશુઃ શુભાઃ
એમને જોઈને, મુનિનું મન ગભરાઈ ગયું; તે જમીન પર દંડवत્ થઈ પડ્યો, અને એ સૌ શુભ સ્ત્રીઓ મુનિને ઘેરીને અંદર પ્રવેશી ગઈ.