સંજ્ઞાં પ્રાપ્તં તુ સંવીક્ષ્ય રામચંદ્રં સુદુઃખિતમ્ । ઉવાચ દુઃખનાશાય વાક્યં તુ સુમનોહરમ્
રામચંદ્રને ફરી સંજ્ઞાનમાં આવ્યા અને ખૂબ દુઃખી જોઈને, ભરતે તેમને દુઃખ દૂર થાય એવા મીઠા અને સુખદ શબ્દો કહ્યા.
કોઽયં વૈ રજકઃ કિંતુ વાચ્યં વાક્યં યથાબ્રવીત્ । જિહ્વાચ્છેદં કરિષ્યામિ જાનકીવાચ્યકારિણઃ
આ ધોબી કોણ છે અને એણે શું કહ્યું? જેને સીતા વિશે અપશબ્દ કહ્યા છે, એની જીભ હું કાપી નાખીશ.
તદા રામોઽબ્રવીદ્વાક્યં રજકસ્ય મુખોદ્ગતમ્ । શ્રુતં ચારેણ તત્સર્વં ભરતાય મહાત્મને
પછી રામે ધોબીના મોઢેથી નીકળેલા બધા શબ્દો, જે ગુપ્તચરે સાંભળ્યા હતા, મહાન આત્મા ભરતને સંભળાવ્યા.
તચ્છ્રુત્વા ભરતઃ પ્રાહ ભ્રાતરં દુઃખશોકિનમ્ । જાનકીવહ્નિશુદ્ધાભૂલ્લંકાયાં વીરપૂજિતા
આ સાંભળીને, ભરતે પોતાના દુઃખી ભાઈને કહ્યું: 'લંકામાં સીતા અગ્નિ પરીક્ષાથી શુદ્ધ થઈ હતી અને વીરોએ તેને માન આપ્યો હતો.'
બ્રહ્માબ્રવીદિયં શુદ્ધા પિતા દશરથસ્તવ । કથં સા રજકોક્તિત્વાદ્ધાતવ્યા લોકપૂજિતા
'બ્રહ્માએ અને તમારા પિતા દશરથએ પણ કહ્યું કે એ શુદ્ધ છે. જેને આખું જગત પૂજે છે, એ ધોબીના શબ્દોથી કેમ ત્યજી શકાય?'
બ્રહ્માદિસંસ્તુતા કીર્તિસ્તવલોકાન્પુનાતિ હિ । સા કથં રજકોક્ત્યા વૈ કલુષાદ્ય ભવિષ્યતિ
'બ્રહ્મા અને અન્ય દેવતાઓએ પણ જેની કીર્તિ ગાઈ છે, જેની પ્રસિદ્ધિ જગતને પવિત્ર કરે છે, એ ધોબીના બોલથી આજે કેમ કલંકિત થાય?'
તસ્માત્ત્યજ મહાદુઃખં સીતાવાચ્યસમુદ્ભવમ્ । કુરુ રાજ્યં તયા સાર્ધમંતર્વત્ન્યા સુભાગ્યયા
'માટે, સીતાના અપશબ્દથી થયેલું મોટું દુઃખ છોડો. તમારી સુભાગ્યવતી પત્ની સાથે રાજ્ય કરો.'
ત્વં કથં સ્વશરીરં તુ હાતુમિચ્છસિ શોભનમ્ । વયં હતાઃ સ્મ સર્વેઽદ્ય ત્વાં વિના દુઃખનાશકમ્
'તમે પોતાનું સુંદર શરીર કેમ છોડવા માંગો છો? તમારાવગર અમે બધા તો મરી ગયા જેવું જ છીએ, કેમ કે તમે અમારા દુઃખ દૂર કરો છો.'
ક્ષણં સીતા ન જીવેત ત્વાં વિના સુમહોદયા । તસ્માત્પતિવ્રતા સાકં ભુનક્તુ વિપુલાં શ્રિયમ્
'મહાસુભાગ્યવતી સીતા તો તમારાવગર એક ક્ષણ પણ જીવશે નહીં. તેથી, પતિવ્રતા સીતાએ તમારી સાથે ઘણું સુખ ભોગવે.'
ઇતિ વાક્યં સમાકર્ણ્ય ભરતસ્ય ચ ધાર્મિકઃ । પુનરેવ જગાદેમં વાક્યં વાક્યવિદાં વરઃ
ભરતના આ શબ્દો સાંભળીને, ધર્મનિષ્ઠ રામ, જે વાક્યમાં શ્રેષ્ઠ છે, ફરી આ રીતે બોલ્યા:
યત્ત્વં કથયસિ ભ્રાતસ્તત્સર્વં ધર્મસંયુતમ્ । પરં યદ્વચ્મ્યહં વાક્યં તત્કુરુષ્વ મમાજ્ઞયા
'ભાઈ, તમે જે કહો છો એ બધું ધર્મને અનુરૂપ છે. પણ હવે હું જે કહું છું, એ મારા આદેશથી કરો.'
જાનામ્યેનાં વહ્નિશુદ્ધાં પવિત્રાં લોકપૂજિતામ્ । લોકાપવાદાદ્ભીતોઽહં ત્યજામિ સ્વાં તુ જાનકીમ્
'હું જાણું છું કે સીતા અગ્નિ પરીક્ષાથી શુદ્ધ છે, પવિત્ર છે અને આખું જગત તેને પૂજે છે. છતાં, લોકનિંદાના ભયથી હું મારી સીતાને ત્યજી રહ્યો છું.'
તસ્માત્કરે શિતં ધૃત્વા કરવાલં સુદારુણમ્ । શિરશ્છિંધ્યથવા જાયાં જાનકીં મુંચ વૈ વને
'માટે, હાથમાં તીક્ષ્ણ અને ભયાનક તલવાર લઈ, તો મારું માથું કાપી નાખો, અથવા તો સીતાને જંગલમાં છોડી દો.'
ઇતિ વાક્યં સમાકર્ણ્ય રામસ્ય ભરતોઽપતત્ । મૂર્ચ્છિતઃ સન્ક્ષિતૌ દેહે કંપયુક્તઃ સબાષ્પકઃ
રામના આ શબ્દો સાંભળીને, ભરત જમીન પર પડી ગયા, મૂર્છિત થઈ ગયા, તેમનું શરીર કાંપતું અને આંખોમાંથી આંસુ વહેતા હતા.
વાત્સ્યાયન ઉવાચ। જગત્પવિત્રસત્કીર્તિ જાનક્યા વાચ્યવાચનમ્ । કથં સમકરોત્સ્વામી તન્મે કથય સુવ્રત
વાત્સ્યાયન કહે છે: હે પવિત્ર અને સુપ્રસિદ્ધ કીર્તિવાળી જગતની માતા, જાનકીજીના પ્રશ્નોત્તરનો જે મહાન પ્રસંગ છે, તે ભગવાને કેવી રીતે કર્યો હતો, એ મને કહો, હે સુવ્રત.
યથા મે મનસઃ સૌખ્યં ભવિષ્યતિ સુશોભનમ્ । તથા કુરુષ્વ શેષાદ્ય ત્વન્મુખાન્નિઃસૃતામૃતમ્ । પિબતસ્તૃપ્તિરેવ સ્યાદ્યયા સંસૃતિકૃં તનમ્
મારા મનને ઉત્તમ આનંદ મળે એ રીતે, હવે તમે બાકી રહેલા પ્રસંગ કહો. તમારા મુખમાંથી નીકળતા અમૃત જેવું વચન સાંભળીને હું સંતોષ પામું અને સંસારના બંધનમાંથી મુક્ત થાઉં.
શેષ ઉવાચ। મિથિલાયાં મહાપુર્યાં જનકો નામ ભૂપતિઃ । તસ્યાં કરોતિ સદ્રાજ્યં ધર્મેણારાધયન્પ્રજાઃ
શેષ કહે છે: મિથિલા નામની મહાન નગરીમાં જનક નામના રાજા હતા, જે ધર્મથી પ્રજાને પ્રસન્ન રાખી સારા રીતે રાજ્ય ચલાવતા હતા.
તસ્ય સંકર્ષતો ભૂમિં સીતયા દીર્ઘમુખ્યયા । સીરધ્વજસ્ય નિરગાત્કુમારી હ્યતિસુંદરી
એક વખત જ્યારે એ રાજા જમીન ઉંડાવી રહ્યા હતા, ત્યારે લાંબા ખાડામાંથી અતિ સુંદર કન્યા, સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ, સીતા પ્રગટ થઈ.
તદાત્યંતં મુદં પ્રાપ્તઃ સીરકેતુર્મહીપતિઃ । સીતા નામાકરોત્તસ્યા મોહિન્યા જગતઃ શ્રિયઃ
એ સમયે સીરધ્વજ રાજાને અત્યંત આનંદ થયો. એ કન્યાનું નામ તેણે 'સીતા' રાખ્યું, જે જગતની સૌભાગ્ય અને મોહન શક્તિનું સ્વરૂપ હતી.
સૈકદોદ્યાનવિપિને ખેલંતી સુમનોહરા । અપશ્યત્સ્વમનઃકાંતં શુકશુક્યોર્યુગં વદત્
એક દિવસ એ સુંદર સીતા ઉદ્યાનમાં રમતી હતી ત્યારે તેણે પોતાના મનને ભાવે એવા એક શુક-શુકીનો જોડી જોઈ.
અત્યંતં હર્ષમાપન્નમત્યંતં કામલોલુપમ્ । પરસ્પરં ભાષમાણં સ્નેહેન શુભયા ગિરા
એ બંને પંખીઓ ખૂબ આનંદિત અને એકબીજાની પ્રીતિથી ભરપૂર હતા, મીઠા અને પ્રેમભર્યા શબ્દોમાં વાતો કરતા હતા.
રમમાણં તદા યુગ્મં નભસિ ક્ષિપ્રવેગતઃ । સમુત્પતન્નગોપસ્થે સ્થિતં શબ્દં ચકાર તત્
એ જોડી આનંદથી આકાશમાં ઝડપથી ઉડીને ઝાડની ડાળ પર આવી બેઠી અને ત્યાં મીઠો અવાજ કર્યો.
રામો મહીપતિર્ભૂમૌ ભવિષ્યતિ મનોહરઃ । તસ્ય સીતેતિ નામ્ના તુ ભવિષ્યતિ મહેલિકા
પંખીઓએ કહ્યું: પૃથ્વી પર એક મનોહર રૂપવાળો રાજા 'રામ' જન્મશે અને તેની રાણી 'સીતા' નામથી જાણીતી થશે.
સ તયા સહ વર્ષાણાં સહસ્રાણ્યેકયુગ્દશ । રાજ્યં કરિષ્યતે ધીમાન્કર્ષન્ભૂમિપતીન્બલી
એ વિદ્વાન અને પરાક્રમી રાજા પોતાની સીતાજી સાથે અગિયાર હજાર વર્ષ સુધી રાજ્ય કરશે અને બીજા રાજાઓને પણ વશમાં કરશે.
ધન્યા સા જાનકી દેવી ધન્યોઽસૌ રામસંજ્ઞિતઃ । યૌ પરસ્પરમાપન્નૌ પૃથિવ્યાં રંસ્યતો મુદા
જાનકી દેવી ધન્ય છે, અને રામ નામે જે રાજા છે તે પણ ધન્ય છે; બંને પૃથ્વી પર એકબીજાને પામી આનંદથી જીવન વિતાવશે.
ઇતિ સંભાષ્યમાણં તુ શુકયુગ્મં તુ મૈથિલી । જ્ઞાત્વેદં દેવતાયુગ્મં વાણીં તસ્ય વિલોક્ય ચ
આ વાતો સાંભળીને, માઇથિલી સીતાજીએ સમજ્યું કે આ શુક-શુકી દેવદંપતિ છે અને તેમની વાણી તથા વર્તન જોઈને એ જાણ્યું.
મદીયાસ્તુ કથા રમ્યાઃ કુરુતે શુકયોર્યુગમ્ । એતદ્ગૃહીત્વા પૃચ્છામિ સર્વં વાક્યં ગતાર્થકમ્
મારી કથાઓ તો ખૂબ રમણીય છે, અને આ શુક-શુકી એ જ વાર્તાઓ બોલી રહ્યા છે. એ સમજીને હું તેમને બધું પૂછીશ.
એવં વિચાર્ય સા સ્વીયાઃ સખીઃ પ્રતિજગાદ હ । ગૃહ્ણંતુ શનકૈરેતત્પક્ષિયુગ્મં મનોહરમ્
આવી રીતે વિચાર કરીને, સીતાજીએ પોતાની સખીઓને કહ્યું: 'આ મોહક પંખીઓની જોડી ધીમે ધીમે પકડી લાવો.'
સખ્યસ્તાસ્તદ્ગિરિં ગત્વા ગૃહ્ણન્પક્ષિયુગં વરમ્ । નિવેદયામાસુરિદં સ્વસખ્યાઃ પ્રિયકામ્યયા
સખીઓ એ ઝાડ પાસે ગઈ, એ સુંદર પંખીઓની જોડી પકડી અને પ્રિય સખી માટે પ્રેમથી તેને લાવી આપી.
બહુધા વિવિધાઞ્છબ્દાન્કુર્વદ્વીક્ષ્ય મનોહરમ્ । આશ્વાસયામાસ તદા પપ્રચ્છ તદિદં વચઃ
એ પંખીઓ અનેક પ્રકારના મોહક અવાજો કરતા હતા. સીતાજીએ તેમને શાંત કર્યા અને પછી આ રીતે પૂછ્યું: