તદા વ્યાકુલિતા લોકાઃ પરસ્પરભયાકુલાઃ । પલાયનપરા જાતા મહોત્પાતમમંસત
પછી બધા લોકો ગભરાઈ ગયા, એકબીજાથી ડરી ગયા, ભાગવા લાગ્યા અને આને મહા આપત્તિ માનવા લાગ્યા.
તદા શત્રુઘ્ન આયાતો રથે સ્થિત્વા મહાયશાઃ । શ્રીરામસ્મરણં કૃત્વા ચાપે સંધાય સાયકાન્
પછી મહાન યશસ્વી શત્રુઘ્ન રથમાં ઊભા રહી આવ્યા; શ્રીરામનું સ્મરણ કરીને ધનુષ પર બાણ ચડાવ્યા.
તાં માયાં સ વિધૂયાથ મોહનાસ્ત્રેણ વીર્યવાન્ । શરધારાઃ કિરન્વ્યોમ્નિ વવર્ષ સમરેસુરમ્
પછી તે પરાક્રમી યોદ્ધાએ મોહનાસ્ત્ર વડે માયા દૂર કરી અને યુદ્ધભૂમિમાં આકાશમાં તીરોની ઝરમર વરસાવી.
તદાદિશઃ પ્રસેદુસ્તા રવિસ્ત્વપરિવેષવાન્ । મેઘા યથાગતં યાતા વિદ્યુતઃ શાંતિમાગતાઃ
એ સમયે દિશાઓ સ્પષ્ટ થઈ ગઈ; સૂર્ય પોતાના તેજથી પ્રકાશિત થયો અને મેઘો જેમ આવ્યા હતા તેમ જ વિલય પામ્યા, વીજળી પણ શાંત થઈ ગઈ.
તદા વિમાનં પુરતો દૃશ્યતે રાક્ષસૈર્યુતમ્ । છિંધિ ભિંધીતિ ભાષાભિર્વ્યાકુલં સુતરાં મહત્
ત્યારે તેમની સામે રાક્ષસોથી ભરેલું એક વિશાળ વિમાન દેખાયું, જેમાં 'કાપો! ભેદો!' જેવા ઉગ્ર અવાજો સાથે ભારે ગભરાટ હતો.
બાણાશ્ચ શતસાહસ્રાઃ સ્વર્ણપુંખૈશ્ચ શોભિતાઃ । પેતુર્વિમાને નભસિ સ્થિતે કામગમે મુહુઃ
સોનાની પાંખવાળા લાખો તીરો વારંવાર આકાશમાં ઊભેલા અને ઇચ્છા મુજબ ચાલતા એ વિમાને પડતા રહ્યા.
તદા ભગ્નં વિમાનં હિ દૃશ્યતે ન તદુચ્ચકૈઃ । સ્વપુરી ખણ્ડમેકત્ર ભગ્નાંગમિવ ભૂતલે
પછી એ તૂટેલું વિમાન હવે ઊંચે દેખાતું નહોતું, પણ પોતાની નગરીમાં એક જગ્યાએ તૂટી પડેલું, જાણે જમીન પર કોઈનું અંગભંગ દેહ પડ્યું હોય તેમ.
તદા પ્રકુપિતો દૈત્યો બાણાન્ધનુષિ સંદધે । તૈર્બાણૈર્વિકિરન્રામભ્રાતરં ચાભિગર્જિતઃ
ત્યારે ક્રોધિત દૈત્યે ધનુષ પર તીરો ચડાવ્યા અને ગર્જના સાથે તે તીરો રામના ભાઈ પર વરસાવ્યા.
તે બાણાઃ શતશસ્તસ્ય લગ્ના વપુષિ ભૂરિશઃ । શોભામાપુઃ શોણિતૌઘાન્વહંતસ્તીક્ષ્ણવક્ત્રિણઃ
એ તીરો સૈંકડો વાર તેના શરીરે વાગ્યા, તેમની તીક્ષ્ણ અગ્રે લોહીની ધારા વહાવી અને તેજથી ઝગમગતા લાગ્યા.
શત્રુઘ્નઃ પરયા શક્ત્યા સંયુક્તો વાયુદૈવતમ્ । અસ્ત્રં ધનુષિ ચાધત્ત રાક્ષસાનાં પ્રકમ્પનમ્
શત્રુઘ્ને વાયુદેવતાની શક્તિથી યુક્ત શ્રેષ્ઠ શક્તિ ધારણ કરી અને રાક્ષસોને હલાવી નાખે એવું અસ્ત્ર પોતાના ધનુષ પર ચડાવ્યું.
તેનાસ્ત્રેણ વિમાનાત્ખાત્પતન્તો મુક્તમૂર્ધજાઃ । દૃશ્યંતે ભૂતવેતાલસંઘા ઇવ નભશ્ચરાઃ
એ અસ્ત્રના પ્રભાવથી રાક્ષસો વિમાનમાંથી નીચે પડ્યા, તેમના વાળ વિખરાયેલા હતા અને તેઓ જાણે આકાશમાં ભૂત-વેતાળોની ટોળકી જેવી લાગતા.
તદસ્ત્રં રઘુનાથસ્ય ભ્રાત્રા મુક્તં વિલોક્ય સઃ । અસ્ત્રં ચ પાશુપત્યં સ ચાપે ધાદ્દનુજાત્મજઃ
શત્રુઘ્ને રઘુનાથના ભાઈએ છોડેલું એ અસ્ત્ર જોઈને, સામેના દુશ્મન દાનવપુત્રે પોતાના ધનુષ પર પાશુપત અસ્ત્ર ચડાવ્યું.
તતઃ પ્રવૃત્તા વેતાલા ભૂતાઃ પ્રેતનિશાચરાઃ । કપાલકર્તરીયુક્તાઃ પિબન્તઃ શોણિતં બહુ
પછી ત્યાં ભૂત, પ્રેત અને રાત્રે ફરતા દૈત્યો દેખાયા, જેમના ગળે ખોપરીઓ અને હાથમાં કટારી હતી, અને તેઓ ઘણું લોહી પીતા હતા.
તે વૈ શત્રુઘ્નવીરાણાં રુધિરાણિ પપુર્મુદા । જીવતામપિ દુર્વારાઃ કર્તરીપાણિશોભિતાઃ
એ બધા આનંદથી શત્રુઘ્નના વીરોના લોહી પીતા હતા, જીવતા હોવા છતાં કોઈ રોકી ન શકે એવા, અને તેમના હાથોમાં કટારી ઝગમગતી હતી.
તદસ્ત્રં વ્યાપ્નુવદ્દૃષ્ટ્વા સર્વવીરપ્રભંજનમ્ । મુમોચ તન્નિરાસાય ચાસ્ત્રં નારાયણાભિધમ્
એ અસ્ત્ર સર્વત્ર ફેલાઈને બધા વીરોની પરાક્રમતા નષ્ટ કરે છે એવું જોઈ, તેને દૂર કરવા માટે તેણે નારાયણ નામનું અસ્ત્ર છોડ્યું.
નારાયણાસ્ત્રં તાન્સર્વાન્વારયામાસ તત્ક્ષણાત્ । તે સર્વે વિલયં પ્રાપુર્નિશાચરપ્રણોદિતાઃ
નારાયણાસ્ત્રે તરત જ એ બધા દૈત્યોને અટકાવી દીધા અને રાત્રે ફરતા બધા દાનવો ક્ષણેકમાં અદૃશ્ય થઈ ગયા.
તદા ક્રુદ્ધો નિશાચારી વિદ્યુન્માલી સમાદદે । ત્રિશૂલં નિશિતં ઘોરં શત્રુઘ્નં હંતુમુલ્બણમ્
પછી ક્રોધિત રાત્રિચર વિદ્યુન્માલી ભયાનક, તીક્ષ્ણ ત્રિશૂલ લઈને શત્રુઘ્નને મારવા દોડ્યો.
શૂલહસ્તં સમાયાંતં વિદ્યુન્માલિનમાહવે । સાયકૈઃ પ્રાહરત્તસ્ય ભુજે ત્વર્ધશશિપ્રભૈઃ
ત્રિશૂલધારી વિદ્યુન્માલી યુદ્ધમાં આગળ વધ્યો ત્યારે, શત્રુઘ્ને અર્ધચંદ્ર જેવી તેજસ્વી તીરો વડે તેના હાથ પર પ્રહાર કર્યો.
તૈર્બાણૈશ્છિન્નહસ્તઃ સ શિરસા હંતુમુદ્યતઃ । હતોસિ યાહિ શત્રુઘ્ન કસ્ત્વાં ત્રાતા ભવિષ્યતિ
એ તીરો વડે તેનો હાથ કપાઈ ગયો, તો પણ એ માથાથી હુમલો કરવા તયાર થયો અને બોલ્યો: 'શત્રુઘ્ન, હવે તું મર્યો, તને કોણ બચાવશે?'
ઇતિ બ્રુવાણં તરસા ચિચ્છેદ શિતસાયકૈઃ । મસ્તકં તસ્ય બલિનઃ શૂરસ્ય સહ કુંડલમ્
એવું કહેતો હતો ત્યારે, શત્રુઘ્ને તીક્ષ્ણ તીરો વડે ઝડપથી તેના કાનના કુંડળો સહિત તેનું માથું કાપી નાખ્યું.
તં છિન્નશિરસં દૃષ્ટ્વા ઉગ્રદંષ્ટ્રઃ પ્રતાપવાન્ । મુષ્ટિના હંતુમારેભે શત્રુઘ્નં શૂરસેવિતમ્
તે severed માથાવાળાને જોઈને, ભયાનક દાંતવાળો અને પરાક્રમી રાક્ષસે, શૂરવીરો દ્વારા માન પામેલા શત્રુઘ્નને મુઠીથી મારવાનો ઇરાદો કર્યો.
શત્રુઘ્નસ્તુ ક્ષુરપ્રેણ સાયકેનાચ્છિનચ્છિરઃ । પ્રધાવતો રણે વીરાન્સર્વશસ્ત્રાસ્ત્રકોવિદાન્
પણ શત્રુઘ્ને, કટારાની ધારવાળા તીરમાંથી, યુદ્ધમાં દોડતા અને સર્વ શસ્ત્રો અને અસ્ત્રોમાં નિપુણ એવા રાક્ષસનું માથું કાપી નાખ્યું.
હતશેષા યયુઃ સર્વે રાક્ષસા નાથવર્જિતાઃ । શત્રુઘ્નં પ્રણિપત્યાથ દદુર્વાજિનમાહૃતમ્
પછી બચેલા બધા રાક્ષસો, પોતાના નેતા વિના, શત્રુઘ્ન પાસે આવ્યા, તેને વંદન કર્યું અને ઘોડો લઈને આવ્યા.
તતો વીણાનિનાદાશ્ચ શંખનાદાઃ સમંતતઃ । શ્રૂયંતે શૂરવીરાણાં જયનાદા મનોહરાઃ
પછી ચારે બાજુ વીણા અને શંખના મીઠા અવાજો સંભળાયા, અને શૂરવીરોના વિજયના મનોહર નાદ everywhere ગૂંજ્યા.
શેષ ઉવાચ। પ્રાપ્ય તં વાજિનં રાજા શત્રુઘ્નો રાક્ષસૈર્હૃતમ્ । અત્યંતં હર્ષમાપેદે પુષ્કલેન સમન્વિતઃ
શેષે કહ્યું: રાક્ષસો દ્વારા લઈ જવામાં આવેલો ઘોડો પાછો મેળવીને, પુષ્કલ સાથે રાજા શત્રુઘ્ન ખૂબ જ આનંદિત થયો.
રુધિરૈઃ સિક્તગાત્રાસ્તે યોધા લક્ષ્મીનિધિસ્તથા । રણોત્સાહેન સંયુક્તં પ્રશશંસુર્મહાનૃપમ્
લોહીથી ભીંજાયેલા યોદ્ધાઓ અને સૌભાગ્યના ભંડાર એવા લોકોએ, યુદ્ધમાં ઉત્સાહિત એવા મહાન રાજાનું વખાણ કર્યું.
હતે તસ્મિન્મહાદૈત્યે વિદ્યુન્માલિનિ દુર્જયે । સુરાઃ સર્વે ભયં ત્યક્ત્વા સુખમાપુર્મુનેમહત્
જ્યારે વિજય મેળવવો મુશ્કેલ એવો મહાદૈત્ય વિદ્યુન્માલી મારાયો, ત્યારે બધા દેવતાઓએ ડર છોડ્યો અને મહાન આનંદ મેળવ્યો.
નદ્યસ્તુ વિમલા જાતા રવિસ્તુ વિમલોઽભવત્ । વાતા વવુઃ સુગંધોદ સિક્તા વિમલશુષ્મિણઃ
નદીઓ સ્વચ્છ બની, સૂર્ય પણ નિર્મળ તેજ પાથરતો થયો, સુગંધિત પવન વળ્યો અને ભીના, શુદ્ધ હવા વહેવા લાગી.
સન્નદ્ધાસ્તે મહાવીરા રથસ્થા વિમલાંગકાઃ । રાજાનમૂચુસ્તે સર્વે જયલક્ષ્મ્યા સમન્વિતાઃ
શરીર ચમકાવતાં, રથમાં સજ્જ અને કવચધારી એવા મહાવીરોએ, વિજયલક્ષ્મીથી યુક્ત રાજાને સંબોધન કર્યું.
વીરા ઊચુઃ। દિષ્ટ્યા હતસ્ત્વયા દૈત્યો વિદ્યુન્માલી મહામતે । યદ્ભયાત્ત્રાસમાપન્નાઃ સુરાઃ સ્વર્ગાન્નિરાકૃતાઃ
વીરોએ કહ્યું: હે મહામતિ! તમારા હાથે વિદ્યુન્માલી દૈત્ય મારાયો, જેના ભયથી દેવતાઓ સ્વર્ગ છોડીને ભાગ્યા હતા.