એવં બ્રુવાણમબલાખિલયોગમાયા । વિદ્યાવિચક્ષણમવેક્ષ્ય ગતાધિરાસીત્ । સંપ્રશ્રયપ્રણયવિહ્વલયા ગિરેષદ્ । વ્રીડાવિલોકવિલસદ્ધસિતાનનાહ
એમ બોલતા પતિની સર્વ યોગ અને જ્ઞાનમાં પારંગતતા જોઈ, સ્ત્રીએ મન શાંત કર્યું; વિનમ્રતા અને પ્રેમથી ભરાઈ, તે લાજથી હસતી મુખે પતિને નિહાળી.
સુકન્યોવાચ। રાદ્ધં બત દ્વિજવૃષૈતદમોઘયોગ-। માયાધિપે ત્વયિ વિભો તદવૈમિ ભર્તઃ । યસ્તેઽભ્યધાયિ સમયઃ સકૃદંગસંગો । ભૂયાદ્ગરીયસિ ગુણઃ પ્રસવઃ સતીનામ્
સુકન્યાએ કહ્યું: 'હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, તારી અચૂક યોગમાયાની સિદ્ધિ સાબિત થઈ છે; હું એ જાણું છું, હે સ્વામી. જે સંકલ્પ અને શરીરનો સંગ તું કર્યો, તે પતિપ્રતિની સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ ગુણ ફળે.'
તત્રેતિ કૃત્યમુપશિક્ષ્ય યથોપદેશં । યેનૈષ કર્શિતતમોતિ રિરંસયાત્મા । સિધ્યેત તે કૃતમનોભવ ધર્ષિતાયા । દીનસ્તદીશભવનં સદૃશં વિચક્ષ્વ
ત્યાં, જેવું શીખવું જોઈએ તે બધું માર્ગદર્શન પ્રમાણે શીખી લે; જેથી આ આત્મા, ઇચ્છાની તરસથી દુઃખી થયેલો, તૃપ્ત થઈ શકે. હે વિવેકી, જેનું મન દુઃખથી ભરાયું છે અને જે ભગવાનના દ્વાર પર છે, તેના માટે શું કરવું યોગ્ય છે તે વિચાર.
સુમતિરુવાચ। પ્રિયાયાઃ પ્રિયમન્વિચ્છંશ્ચ્યવનો યોગમાસ્થિતઃ । વિમાનં કામગં રાજંસ્તર્હ્યેવાવિરચીકરત્
સુમતિએ કહ્યું: પોતાના પ્રિયની ઇચ્છા પૂરી કરવા માટે, ચ્યવન યોગમાં સ્થિર રહી, એ જ સમયે ઇચ્છા પ્રમાણે ઉડતું મહેલ રચી દીધું, હે રાજા.
સર્વકામદુઘં રમ્યં સર્વરત્નસમન્વિતમ્ । સર્વાર્થોપચયોદર્કં મણિસ્તંભૈરુપસ્કૃતમ્
તે મહેલ આનંદદાયક હતું, દરેક ઈચ્છા પૂરી કરતું, સર્વ રત્નોથી શોભિત, દરેક કામમાં વૃદ્ધિ લાવતું અને કિંમતી રત્નોના સ્તંભોથી સજ્જ હતું.
દિવ્યોપસ્તરણોપેતં સર્વકાલસુખાવહમ્ । પટ્ટિકાભિઃ પતાકાભિર્વિચિત્રાભિરલંકૃતમ્
તેમાં દિવ્ય પથારી હતી, દરેક સમયે સુખ આપતી, અને વિવિધ કપડાં અને ધ્વજોથી સુંદર રીતે શણગારેલું હતું.
સ્રગ્ભિર્વિચિત્રમાલાભિર્મંજુસિંજત્ષડંઘ્રિભિઃ । દુકૂલક્ષૌમકૌશેયૈર્નાનાવસ્ત્રૈર્વિરાજિતમ્
તે મહેલ ફૂલમાળાઓ અને સુંદર વણેલાં હારોથી સજ્જ હતું, મધમાખીઓની મધુર ગૂંજી સાથે, અને નાજુક દુકૂલ, કાંશી, રેશમ અને અનેક પ્રકારના કપડાંથી ઝળહળતું હતું.
ઉપર્યુપરિ વિન્યસ્તનિલયેષુ પૃથક્પૃથક્ । કૢપ્તૈઃ કશિપુભિઃ કાંતં પર્યંકવ્યજનાદિભિઃ
દરેક માળે, એક પછી એક, અલગ અલગ રૂમોમાં મનમોહક પથારી, પંખા અને અન્ય સુખદ વસ્તુઓ ગોઠવવામાં આવી હતી.
તત્રતત્ર વિનિક્ષિપ્ત નાનાશિલ્પોપશોભિતમ્ । મહામરકતસ્થલ્યા જુષ્ટં વિદ્રુમવેદિભિઃ
મહેલના દરેક ખૂણે વિવિધ કળાનાં શિલ્પો મૂકવામાં આવ્યા હતા, મહામારકતની જમીન પર લાલ મોતીના મંચથી શોભિત હતું.
દ્વાઃસુ વિદ્રુમદેહલ્યા ભાતં વજ્રકપાટકમ્ । શિખરેષ્વિંદ્રનીલેષુ હેમકુંભૈરધિશ્રિતમ્
દરવાજા પર લાલ મોતીના થાંભલા અને વજ્રના પાટા ઝળહળતા હતા, અને નીલમના શિખરો પર સોનાના કુંભો મૂકાયેલા હતા.
ચક્ષુષ્મત્પદ્મરાગાગ્ર્યૈર્વજ્રભિત્તિષુ નિર્મિતૈઃ । જુષ્ટં વિચિત્રવૈતાનૈર્મુક્તાહારાવલંબિતૈઃ
મહેલની દિવાલો શ્રેષ્ઠ પદ્મરાગ રત્નોથી જડિત હતી, અદભૂત છાંયાં અને મુક્તાનાં હારથી શણગારેલી હતી.
હંસપારાવતવ્રાતૈસ્તત્ર તત્ર નિકૂજિતમ્ । કૃત્રિમાન્મન્યમાનૈસ્તાનધિરુહ્યાધિરુહ્ય ચ
હંસ અને પાંખીડાની ટોળીઓ અહીં-ત્યાં ગૂંજી રહી હતી, એ કૃત્રિમને સાચું માનતાં, ઉપર-નીચે ઉડી રહી હતી.
વિહારસ્થાનવિશ્રામ સંવેશ પ્રાંગણાજિરૈઃ । યથોપજોષં રચિતૈર્વિસ્માપનમિવાત્મનઃ
મહેલમાં રમવા માટેના સ્થળ, આરામ માટેના ખૂણા, શયનકક્ષ, પ્રાંગણ અને સભાખંડ, બધું મનગમતું ગોઠવાયું હતું, જે મનને આશ્ચર્યમાં મૂકે એવું લાગતું હતું.
એવં ગૃહં પ્રપશ્યંતીં નાતિપ્રીતેન ચેતસા । સર્વભૂતાશયાભિજ્ઞઃ સ્વયં પ્રોવાચ તાં પ્રતિ
તેવા મહેલને જોતી, પણ મનમાં વિશેષ આનંદ ન હોય, સર્વ જીવોની ઇચ્છા જાણનારા ઋષિએ પોતે તેને કહ્યું.
નિમજ્જ્યાસ્મિન્હ્રદે ભીરુ વિમાનમિદમારુહ । સુભ્રૂર્ભર્તુઃ સમાદાય વચઃ કુવલયેક્ષણા
‘હે ભયભીત, આ સરોવરમાં ડૂબી અને આ વિમાનમાં ચડી જા; હે સુંદર ભમ, કમળ જેવી આંખવાળી, તારા પતિની આજ્ઞા સ્વીકાર.’
સરજો બિભ્રતી વાસો વેણીભૂતાંશ્ચ મૂર્દ્ધજાન્ । અંગં ચ મલપંકેન સંછન્નં શબલસ્તનમ્
માટીથી મલિન કપડાં પહેરી, વાળ વણીને ગાંઠમાં બાંધેલા, શરીર પર કાદવ લગાડેલું, સ્તન પર ડાઘવાળું, તે અંદર ગઈ.
આવિવેશ સરસ્તત્ર મુદા શિવજલાશયમ્ । સાંતઃસરસિ વેશ્મસ્થાઃ શતાનિ દશકન્યકાઃ
તે આનંદપૂર્વક એ સરોવરમાં પ્રવેશી, જે શુભ જળથી ભરેલું હતું; અને સરોવરમાં, મહેલમાં, દસ-સો કન્યાઓ હતી.
સર્વાઃ કિશોરવયસો દદર્શોત્પલગંધયઃ । તાં દૃષ્ટ્વા શીઘ્રમુત્થાય પ્રોચુઃ પ્રાંજલયઃ સ્ત્રિયઃ
બધી કન્યાઓ યુવાન ઉંમરની હતી, કમળની સુગંધવાળી, અને તેને જોઈ, સ્ત્રીઓ ઝડપથી ઊભી થઈ, હાથ જોડીને બોલી.
વયં કર્મકરીસ્તુભ્યં શાધિ નઃ કરવામ કિમ્ । સ્નાનેન તા મહાર્હેણ સ્નાપયિત્વા મનસ્વિનીમ્
‘અમે તારી સેવિકા છીએ; અમને આજ્ઞા આપ, શું કરીએ?’ અને એ મહાન સ્ત્રીને અમૂલ્ય સ્નાનથી સ્નાન કરાવ્યું.
દુકૂલે નિર્મલે નૂત્ને દદુરસ્યૈ ચ માનદ । ભૂષણાનિ પરાર્ઘ્યાનિ વરીયાંસિ દ્યુમંતિ ચ
તેમણે તેને નવી, શુદ્ધ દુકૂલની વસ્ત્ર આપ્યું, અને સૌથી કિંમતી, તેજસ્વી અને સુંદર આભૂષણો આપ્યાં.
અન્નં સર્વગુણોપેતં પાનં ચૈવામૃતાસવમ્ । અથાદર્શે સ્વમાત્માનં સ્રગ્વિણં વિરજોંબરમ્
સર્વ ગુણોથી ભરપૂર ભોજન અને અમૃત જેવું પાન મળ્યું; પછી, દર્પણમાં તેણે પોતાને ફૂલની માળા પહેરીને, શુદ્ધ વસ્ત્રોમાં સજ્જ જોઈ.
તાભિઃ કૃતસ્વસ્ત્યયનં કન્યાભિર્બહુમાનિતમ્ । હારેણ ચ મહાર્હેણ રુચકેન ચ ભૂષિતમ્
કન્યાઓએ શુભ કાર્ય કરીને તેને ખૂબ સન્માન આપ્યું; તે કિંમતી હાર અને તેજસ્વી આભૂષણથી શોભાયમાન હતી.
નિષ્કગ્રીવં વલયિનં ક્વણત્કાંચનનૂપુરમ્ । શ્રોણ્યોરધ્યસ્તયા કાંચ્યા કાંચન્યા બહુરત્નયા
તેના ગળે સોનાનો હાર, હાથમાં કંગણ અને પગમાં ઝણકારતા સોનાના પાયલ હતા; તેની કમર પર રત્નોથી ભરેલી સોનાની કાંસી હતી.
સુભ્રુવા સુદતા શુક્લસ્નિગ્ધાપાંગેન ચક્ષુષા । પદ્મકોશસ્પૃધા નીલૈરલકૈશ્ચ લસન્મુખમ્
સુંદર ભ્રૂ, મોહક દાંત અને સફેદ, ચમકતા, ભીના આંખોથી તેનું ચહેરું કમળની કળી જેવી કાળી વાળથી ઘેરાયેલું ઝળહળતું હતું.
યદા સસ્માર દયિતમૃષીણાં વલ્લભં પતિમ્ । તત્ર ચાસ્તે સહસ્ત્રીભિર્યત્રાસ્તે સ મુનીશ્વરઃ
જ્યારે તેણે ઋષિગણના પ્રિય પતિને યાદ કર્યો, ત્યારે તેણે તેને તેની પત્નીઓ સાથે ત્યાં બેઠેલા મહાન ઋષિ તરીકે જોયો.
ભર્તુઃ પુરસ્તાદાત્માનં સ્ત્રીસહસ્રવૃતં તદા । નિશામ્ય તદ્યોગગતિં સંશયં પ્રત્યપદ્યત
પતિની સામે, તેણે પોતાને હજારો સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલું જોયું; એ યોગની સ્થિતિ જોઈને તે સંશયથી ભરાઈ ગઈ.
સતાં કૃત મલસ્નાનાં વિભ્રાજંતીમપૂર્વવત્ । આત્મનો બિભ્રતીં રૂપં સંવીતરુચિરસ્તનીમ્
તાજા સ્નાન કરીને શુદ્ધ થયેલી, તેજસ્વી અને સુંદર રૂપમાં, સુંદર વસ્ત્રથી ઢંકાયેલા સ્તન સાથે, તેણે પોતાને જોયું.
વિદ્યાધરી સહસ્રેણ સેવ્યમાનાં સુવાસસમ્ । જાતભાવો વિમાનં તદારોહયદમિત્રહન્
હજારો વિદ્યાધરીઓ દ્વારા સેવા મળતી, સુંદર વસ્ત્રમાં સજ્જ, તે પોતાના પ્રિય દુશ્મનવિજય સાથે દિવ્ય રથમાં બેઠી.
તસ્મિન્નલુપ્તમહિમા પ્રિયયાનુષક્તો । વિદ્યાધરીભિરુપચીર્ણવપુર્વિમાને । બભ્રાજ ઉત્કચકુમુદ્ગણવાનપીચ્ય । સ્તારાભિરાવૃત ઇવોડુપતિર્નભઃસ્થઃ
ત્યાં, તેની મહિમા અખંડિત રહી, પ્રિય સાથે જોડાયેલા, વિદ્યાધરીઓ દ્વારા સેવા મળતી, તે રથમાં ચમકતો હતો, જાણે આકાશમાં તારાઓ અને સફેદ કમળથી ઘેરાયેલો ચંદ્ર.
તેનાષ્ટલોકપવિહારકુલાચલેંદ્ર -। દ્રોણીષ્વનંગસખમારુતસૌભગાસુ । સિદ્ધૈર્નુતોદ્યુધુનિપાતશિવસ્વનાસુ । રેમે ચિરં ધનદવલ્લલનાવરૂથી
વಿದ್ಯાધરીઓના સમૂહ સાથે, તે અષ્ટલોકના પર્વતો અને ખીણોમાં, જ્યાં પવન હંમેશા સૌમ્ય છે, સિદ્ધો દ્વારા દેવડોળ અને શુભ ધ્વનિથી પ્રશંસિત, લાંબા સમય સુધી આનંદ કર્યો.