ચાંડાલૈઃ પતિતૈઃ સાર્દ્ધમાલાપં સર્વદાકરોત્ । એતદેવં વિધો રાજા મૃગયાયાં મનો દધે
તે હંમેશા ચંડાળ અને પતિત લોકોની સંગત કરતો. આવો રાજા પોતાનું મન હંમેશા શિકારમાં જ લગાડતો.
અરણ્યે દ્વીપિનં જ્ઞાત્વા વેષ્ટયિત્વા ચ સર્વતઃ । સાવધાનં ભટાન્સર્વાન્વાક્યમેતદુવાચ હ
જંગલમાં વાઘ છે એ જાણીને, તેણે બધે થી વાઘને ઘેરી લીધો અને પોતાના બધા સૈનિકોને સાવધાનીથી આ રીતે કહ્યું:
અહમેવ નિહન્મ્યેનં યોઽન્યોસ્મિન્પ્રહરિષ્યતિ । સ વધ્યો નાત્ર સંદેહો વ્યાઘ્રો રાજ્ઞઃ પથા યયૌ
હું જ આને મારી નાખીશ; બીજું કોઈ તેને મારવાનો પ્રયાસ કરશે તો તેને મોતની સજા મળશે—આમાં કોઈ શંકા નથી. પછી વાઘ રાજાના રસ્તે આગળ વધ્યો.
સલજ્જોઽપિ તતો રાજા વ્યાઘ્રં પશ્ચાજ્જગામ હ । અનેકક્લેશદુઃખેન વ્યાઘ્રં હંતું સમાહિતઃ
લજ્જિત હોવા છતાં, રાજા પછી વાઘના પાછળ ગયો અને અનેક દુઃખ અને મુશ્કેલીઓ વચ્ચે પણ તેને મારવાનો દૃઢ નિશ્ચય કર્યો.
ક્ષુત્પિપાસાકુલક્લેશઃ સંધ્યાયાં યમુનાતટે । અષ્ટમીરોહિણીયુક્તા તદ્દિનં જન્મવાસરમ્
ભૂખ અને તરસથી પીડાઈને, સાંજના સમયે યમુનાના કાંઠે પહોંચ્યો. એ દિવસ અષ્ટમી અને રોહિણીનો સંયોગ હતો—એ જ તેનો જન્મદિવસ હતો.
શ્વઃકન્યા યમુનાયાં વૈ વ્રતં ચક્રુર્નરાધિપ । નાનોપહારૈર્દ્રવ્યૈશ્ચ ધૂપદીપૈઃ સુશોભનૈઃ
બીજે દિવસે, યમુનાના કાંઠે રાજાએ એક કૂતરી સાથે વ્રત કર્યું,色色 ભેટો અને સુંદર ધૂપ-દીવડાંથી પૂજા કરી.
ગંધપુષ્પં તથા દ્રવ્યં કુંકુમાદિમનોહરમ્ । અન્નં બહુગુણં દૃષ્ટ્વા ભોક્તું તન્માનસંકુલમ્
સુગંધિત ફૂલો, કુંકુમ જેવી મનોહર વસ્તુઓ અને અનેક ગુણવાળું ભોજન જોઈને મનમાં તેને માણવાની ઇચ્છાથી ઉથલપાથલ થાય છે.
રાજોવાચ- અન્નાભાવાન્મમાદ્યાશુ પ્રાણા યાસ્યંતિ નિશ્ચિતમ્ । સ્ત્રિય ઊચુઃ- જન્માષ્ટમ્યાં હરે રાજન્ન ભોક્તવ્યં ત્વયાનઘ
રાજાએ કહ્યું: 'મારે ભોજન ન મળવાથી જલ્દી જ પ્રાણ છૂટી જશે, એ તો નિશ્ચિત છે.' સ્ત્રીઓએ કહ્યું: 'હે પાપરહિત રાજા, હરિની જન્માષ્ટમીના દિવસે તારે ભોજન લેવું નહિ.'
ગૃધ્રમાંસં ખરં કાકં ગોમાંસમન્નમેવ ચ । ભુક્તવાન્નાત્ર સંદેહો યો ભુંક્તે કૃષ્ણજન્મનિ
જે વ્યક્તિ કૃષ્ણ જન્મદિને ભોજન કરે છે, એ જાણે ગિધનું માંસ, ગધેડાનું માંસ, કાગડાનું માંસ, ગાયનું માંસ કે કોઈ પણ પ્રકારનું ભોજન જમ્યો હોય એમ છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
કિં કિં છિદ્રં ન સંજાતં સંસારે વસતાં નૃણામ્ । યેન દેહેસ્થિતે પ્રાણે જયંતી ન કૃતા નૃપ
આ સંસારમાં જીવતા માણસોમાં કયું દુષ્ય નથી થતું? શરીરમાં પ્રાણ રહે ત્યાં સુધી, હે રાજા, કોઈ વિજય પ્રાપ્ત થતો નથી.
તત્રાકૃતોપવાસસ્ય શાસનં યમમંદિરમ્ । યદ્દત્તં પિતરો નિત્યં ન ગૃહ્ણંતિ યથાવિધિ
જે ત્યાં ઉપવાસ નથી રાખતો, તેના માટે યમનું ઘર જ ફટકાર છે; અને જે કંઈ પિતૃઓને અર્પણ કરે, તે નિયમ પ્રમાણે તેઓ સ્વીકારતા નથી.
પિતરઃ પાતિતાઃ સર્વે જયંત્યાં ભોજને કૃતે । ઇતિ શ્રુત્વા તતો રાજા વ્રતં ચક્રે નરાધિપ
જ્યારે જયંતી દિવસે ભોજન કરવામાં આવે છે, ત્યારે બધા પિતૃઓ પતન પામે છે; આ સાંભળી રાજાએ પછી તે વ્રત ધારણ કર્યું.
કિંચિત્પુષ્પં કિયદ્ગંધં વસ્ત્રં ચાનીય હર્ષિતઃ । એતદ્વ્રતં સમાયુક્તં તિથિભાંતે ચ પારણમ્ । વ્રતસ્યાસ્ય પ્રભાવેણ ચિત્રસેનો હરેર્ગૃહમ્
થોડું ફૂલ, થોડો સુગંધ અને વસ્ત્ર આનંદપૂર્વક લાવીને, તેણે એ વ્રત પૂર્ણ કર્યું અને તિથિના અંતે ઉપવાસ તોડ્યો; આ વ્રતના પ્રભાવથી ચિત્રસેન હરિના ધામે ગયો.
દિવ્યં વિમાનમારુહ્ય ગતવાન્પિતૃભિઃ સહ । યત્ફલં મથુરાં ગત્વા દૃષ્ટ્વા કૃષ્ણમુખાંબુજમ્
દિવ્ય વિમાન પર ચડીને, તે પિતૃઓ સાથે ગયો; જે ફળ મથુરા જઈને કૃષ્ણના કમળ જેવા મુખનું દર્શન કરીને મળે છે—
તત્ફલં પ્રાપ્યતે પુંસાકૃષ્ણજન્માષ્ટમીવ્રતાત્ । યત્ફલં દ્વારકાં ગત્વા દૃષ્ટે વિશ્વેશ્વરે હરૌ । તત્ફલં પ્રાપ્યતે દીનૈઃ કૃત્વા જન્માષ્ટમીવ્રતમ્
એવું ફળ મનુષ્યને કૃષ્ણ જન્માષ્ટમીનું વ્રત રાખવાથી મળે છે; જે ફળ દ્વારકા જઈને વિશ્વના ઈશ્વર હરિનું દર્શન કરીને મળે છે, એ ફળ ગરીબ પણ જન્માષ્ટમીનું વ્રત રાખીને મેળવી શકે છે.
શૌનક ઉવાચ। કથયસ્વ મહાપ્રાજ્ઞ બ્રાહ્મણસ્ય કૃપાર્ણવ । માહાત્મ્યં સર્વવર્ણાનાં શ્રેષ્ઠસ્ય કૃપયા ચ મે
શૌનકે કહ્યું: 'હે દયાના સાગર, કૃપા કરીને મને બધા વર્ણોમાં શ્રેષ્ઠ એવા બ્રાહ્મણનું મહાત્મ્ય અને તેની મહાનતા કહો.'
સૂત ઉવાચ। બ્રાહ્મણઃ સર્વવર્ણાનાં ગુરુરેવ દ્વિજોત્તમ । સર્વામરાશ્રયો જ્ઞેયઃ સાક્ષાન્નારાયણઃ પ્રભુઃ
સૂતે કહ્યું: 'બ્રાહ્મણ બધા વર્ણોના ગુરુ છે, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ; તે બધા દેવતાઓનો આશ્રય છે, અને સाक्षાત્ નારાયણ ભગવાન છે.'
કુર્યાત્પ્રણામં યો વિપ્રં હરિબુદ્ધ્યા તુ ભૂસુરમ્ । ભક્ત્યા તસ્ય દ્વિજશ્રેષ્ઠ વર્દ્ધતે સંપદાદિકમ્
જે વ્યક્તિ હરિમાં બુદ્ધિ રાખીને, ભક્તિપૂર્વક ભૂસુર બ્રાહ્મણને વંદન કરે છે, તેની સંપત્તિ અને સૌભાગ્ય વધે છે.
ન નમેદ્બ્રાહ્મણં દૃષ્ટ્વા હેલયાપિ ચ ગર્વિતઃ । છેદનં તુ તસ્ય શિરઃ કર્તુમિચ્છેત્સદા હરિઃ
જે ગર્વથી, કે અળસાથી પણ, બ્રાહ્મણને જોઈને વંદન કરતો નથી—એના માથું કપાઈ જાય એવી ઈચ્છા હંમેશા હરિ રાખે છે.
કૃતાપરાધં વિપ્રં યે દ્વિષંતિ પાપબુદ્ધયઃ । હરિં દ્વિષંતિ તે જ્ઞેયા નિરયં યાંતિ દારુણમ્
જે પાપી મનવાળા લોકો દોષ કરેલા બ્રાહ્મણથી દ્વેષ રાખે છે, તેઓ જાણે કે હરિથી જ દ્વેષ કરે છે અને ભયાનક નરકમાં જાય છે.
યઃ કર્તું પ્રાર્થનાં વિપ્રં પશ્યેત્ક્રોધેન ચાગતમ્ । કૃતાંતશ્ચક્ષુષોસ્તસ્ય તપ્તસૂચીં દદાતિ વૈ
જે વ્યક્તિ કોઈ બ્રાહ્મણને ગુસ્સાથી કંઈ માંગવા આવતો જોઈને અવગણે છે, તેને યમરાજ પોતાની આંખોમાં તપેલી સુઈ ચોંટાડે છે.
કુરુતે ભૂસુરં મૂઢો ભર્ત્સનં યો નરાધમઃ । યમદૂતા મુખે તસ્ય તપ્તલોહં દદંતિ ચ
જે મૂર્ખ માણસ ભૂસુર બ્રાહ્મણનું અપમાન કરે છે, તેના મોઢામાં યમદૂત તપેલું લોખંડ નાખે છે.
યેષાં નિકેતને ભુંક્તે ક્ષ્માસુરો વૈ તપોધનઃ । સુપર્વાણૈઃ સ્વયં કૃષ્ણો ભુંક્તે તેષાં નિકેતને
જેનાં ઘરમાં તપસ્વી બ્રાહ્મણ શુભ દિવસે ભોજન કરે છે, ત્યાં કૃષ્ણ સ્વયં ભોજન કરે છે.
નશ્યંતિ સર્વપાપાનિ દ્વિજહત્યાદિકાનિ ચ । કણમાત્રં ભજેદ્યસ્તુ વિપ્રાંઘ્રિસલિલં નરઃ
જે માણસ બ્રાહ્મણના પગનું માત્ર એક ટીપું પાણી પણ ભક્તિથી ગ્રહણ કરે છે, તેના બધા પાપો—even બ્રાહ્મણહત્યાજેવા—નાશ પામે છે.
યો નરશ્ચરણૌધૌતં કુર્યાદ્ધસ્તેન ભક્તિતઃ । દ્વિજાતેર્વચ્મિ સત્યં તે સ મુક્તઃ સર્વપાતકૈઃ
જે મનુષ્ય ભક્તિપૂર્વક પોતાના હાથથી દ્વિજના પગ ધોઈ આપે છે, એ બધાં પાપોમાંથી મુક્ત થઈ જાય છે—આ વાત હું તને સાચી કહું છું.
પુત્રહીના ચ યા નારી મૃતવત્સા ચ યાંગના । સપુત્રા જીવવત્સા સા દ્વિજપદ્માંઘ્રિસેવનાત્
જે સ્ત્રીને સંતાન નથી કે જેનું સંતાન મૃત્યુ પામ્યું છે, એ પણ જો દ્વિજના કમળ જેવા પગની સેવા કરે તો જીવતા પુત્રવતી બની જાય છે.
બ્રહ્માંડે યાનિ તીર્થાનિ તાનિ તીર્થાનિ સાગરે । ઉદધૌ યાનિ તીર્થાનિ તિષ્ઠંતિ દ્વિજપાદયોઃ । દ્વિજાંઘ્રિસલિલૈર્નિત્યં સેચિતં યસ્ય મસ્તકમ્
આ બ્રહ્માંડમાં અને સમુદ્રમાં જેટલાં તીર્થો છે, એ બધાં દ્વિજના પગ પાસે વસે છે. જેનું માથું રોજ દ્વિજના પગના પાણીથી ભીંજાય છે—
સ સ્નાતઃ સર્વતીર્થેષુ સ મુક્તઃ સર્વપાતકૈઃ । શૃણુ શૌનક વક્ષ્યામિ માહાત્મ્યં પાપનાશનમ્
એ જાણે બધાં તીર્થોમાં સ્નાન કરેલું હોય અને સર્વ પાપોથી મુક્ત થઈ જાય છે. હે શૌનક, હવે હું તને એ મહિમા કહું છું જે પાપનો નાશ કરે છે.
વિપ્રપાદોદકસ્યાહમિતિહાસં તપોધન । આસીત્પુરા દ્વિજશ્રેષ્ઠ વૈશ્યવૃત્તિપરાયણઃ
હે તપસ્વી, હવે હું તને બ્રાહ્મણના પગના પાણીનો એક પ્રાચીન પ્રસંગ કહું છું. એક સમયે એક શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ હતો, જે વૈશ્યના વ્યવસાયમાં તત્પર હતો.
શૂદ્રો ભીમો દ્વાપરે ચ બ્રહ્મહત્યાસહસ્રકૃત્ । નિષ્ઠુરઃ સર્વદા તુષ્ટઃ સમહાન્વૈશ્યયા પુનઃ
દ્વાપરયુગમાં ભીમ નામનો એક શૂદ્ર હતો, જેણે હજારો બ્રાહ્મણહત્યાનો પાપ કર્યો હતો. એ હંમેશા ક્રૂર હતો, છતાં સંતોષમાં રહેતો અને ફરી મહાન વૈશ્યની રીત અપનાવતો.